Author: Flip van der Enden

Highly Suspect – Wasted

Na een paar mindere singles schiet Highly Suspect nu weer in de roos met Wasted, een lekker zompige, zwaarlijvige rocktrack waar de band uit Cape Cod, Massachussetts zich geliefd maakte bij fans van zompige en zwaarlijvige rock met een Amerikaans stempel.

Highly Suspect wordt aangevoerd door zanger-gitarist Johnny Stevens en aangedreven door de tweelingbroers Rich en Ryan Meyer op respectievelijk bas en drums. Versieringen worden geleverd door Mark Schwartz die gitaar en keyboard speelt. Normaal zingt Johnny dus maar op Wasted horen we Rich. Voor herhaling vatbaar denken we dan, want hij weet van wanten. Highly Suspect houdt er zijn eigen releasebeleid op na. Normaal verzamelt een band songs totdat ze genoeg hebben voor een album. Highly Suspect bedenkt, neemt op en brengt uit. Daar is veel voor te zeggen zeker als de songs zo goed zijn als het lekker zompige en zwaarlijvige Wasted.

Opus Kink – Come Over, Do Me Wrong

Volgens het persbericht is Opus Kink een punkband met jazz en country invloeden. ‘We beg to differ’, zoals de Engelsen zouden zeggen..

In ieder geval niet op nieuwe single Come Over, Do Me Wrong. Punk is agressief dan wel assertief. Dat is de single geen van twee. Een sax maakt nog geen jazz net zomin als een steelgitaar country maakt. Bijzonder en goed is het allemaal wel en ook een beetje gek, en gek is altijd goed. Opus Kink komt uit Brighton en legt momenteel de laatste hand aan hun debuutalbum dat eind juli moet verschijnen. The Sweet Goodbye is een wat vreemde titel voor een eerste album. Maar zoals je inmiddels wel begrepen hebt,  Opus Kink is dan ook geen gewone band.

Concert: 9 december in Paradiso.

HEADSEND – Do Do

Het Australische HEADSEND debuteert met de EP Angels Glands, daarop staan alle eerder verschenen singles plus nieuwe single Do Do.

Die doet wat opzet betreft wel wat aan Girls & Boys van Blur denken. Waarschijnlijk is dat onbewust, want qua sound zit HEADSEND in de stoner/grunge hoek. Een poppy song in een heavy jasje dus. In de praktijk klinkt dat net zo goed als op ‘papier’. Jammer dat Australië zo ver weg is, daarom zal het nog wel even duren voordat HEADSEND hier te zien zal zijn. Dat dat een feest is kun je zien op Youtube.

The Slow Country – In The Mud

Altijd spannend, een opvolger van een IJsbreker. Gelukkig valt In The Mud, de nieuwe single van slacker-folkband The Slow Country he-le-maal niet tegen.

Zat de violiste in Firing Line nog verstopt nu mag ze soleren. Toch is ook In The Mud geen traditionele folksong. Daarvoor is de structuur te barok en de gitaar te hard. Helaas gaat het nog niet echt hard met The Slow Country. Maar met geduld en een beetje geluk moet het ooit goed komen met de dame en heren uit Manchester.

L.A. Sagne – Music In The Neighbourhood

Het is nog geen eens zo lang geleden dat menigeen de woorden popmuziek en conservatorium onverenigbaar achtten. Rocken leer je in vochtige kelders en rokerige clubs en niet in een klaslokaal.

Tegenwoordig hebben steeds meer popmuzikanten een diploma op zak, of het nu van de Herman Brood Academie is, De Rock Academie of een van de vele andere muziekopleidingen. Nieuw is misschien dat er nu ook afgestudeerde punks rondlopen, zoals de dame en heren van L.A. Sagne, alumni van de popafdeling van het Conservatorium van Amsterdam. Dat ze ervoor hebben doorgeleerd is echter niet te horen. Zoals Tara Wilts in Music In The Neighbourhood een keel opzet heeft ze vast niet van haar zangdocent. En hoe de rest van de band tekeer gaat op hun instrumenten lijkt ook niet helemaal volgens het boekje. De leden van L.A. Sagne hebben niet alleen veel geleerd, maar ook weer afgeleerd. Dat is  wel punk.

L.A. Sagne toert momenteel door Nederland

Mt Joy – Is Joy Easy

In de V.S. is Mt Joy geen kleintje meer. In Europa wil het nog niet echt vlotten met de band.

Wie weet geeft nieuwe single Joy Is Easy een duwtje in de goede richting. Met zijn zoele ritme en zwoele gitaarsolo voelt Is Joy Easy tropisch of beter Afrikaans aan. De begeleiding is heerlijk relaxed, de zang lekker spontaan, de gitaarsolo een warm bad. Geen ambitieuze poging dus om de (oude) wereld te veroveren. Wel weer zo’n lekker niks aan het handje liedje waar de band uit sunny L.A. (via Philadelphia) patent op heeft.

Brodie Milner – A Hateful Song

Brodie Milner is een singer-songwriter uit Noord Engeland met een licht folky inslag.

Hij heeft nu negen nummers, inclusief nieuwe single A Hateful Song. De titels zijn net zo intrigerend als de songs zelf. ‘Convenience Store Gospel, final thoughts from inside the machine en Drinking Martinis in the Olive Gardens of Geths’ heten zijn meest recente singles. Een optreden van Brodie moet een feest zijn, zijn liedjes zijn niet alleen sterk qua compositie, maar ook wat dynamiek betreft. Daarnaast zingt hij makkelijk en expressief. Eigenlijk is er geen goede reden dat mister Milner niet al veel beroemder is dan hij is. Dat lijkt dan ook een kwestie van tijd. Een paar optredens in de lage landen zou het proces versnellen.

MOULD ft. Perfect Blinding – Lists

Een van de eerste IJsbrekers van dit jaar was Float van MOULD. Het is altijd een gok om een beginnende band in het zonnetje te zetten.

Wie weet hebben ze maar één goed nummer, maar MOULD volgde Float op met het misschien iets mindere maar toch ook prima Falling Posture en komt nu weer zeer sterk voor de dag met Lists. Bij de opname van de nieuwe single kreeg MOULD hulp van Perfect Blinding. Die band kenden we nog niet, maar klinkt veelbelovend. De versterking is vooral ingezet voor het refrein dat door de samenzang iets grootst en meeslepend krijgt. Verder leunt Lists net als de andere songs van MOULD weer zwaar op de bas. 2 minuut 20 is wat kort, maar dat probleem los je op door op repeat te klikken. De drie genoemde titels komen (waarschijnlijk) allemaal op de debuutelpee van de postpunkband uit Bristol. Die hebben ze Hoping As Coping Mechanism genoemd en komt 10 juli uit.

Gently Tender – A Mound A Field

Palma Violets is niet meer, leve Gently Tender!

De band uit Zuid-Londen maakt reclame voor hun nieuwe EP met een naar folk neigende indie-song. Het donkere timbre van Sam Fryer kleurt een gedragen nummer dat verder is ingevuld met folkloristische fluitjes, een dameskoortje en een gezonde dosis elektrische gitaar. Net als de single heeft ook de nieuwe EP een landelijke titel. Die gaat This Once Was Fields heten. De plaat komt eind mei uit en is de opvolger van debuutalbum Take Hold Of Your Promise uit 2023.

untitled –Restless

Het zijn spannende tijden voor untitled uit New England.

Restless is hun debuutsingle en die gaat verontrustend hard. De teller staat op moment van schrijven op ruim 26 miljoen plays, met bijna 10 miljoen voor de instrumentale b-kant! Dankjewel Tik Tok. Dat zal nog een zware dobber worden, die tweede single. En waar scoort de beginnende band dan zo hoog mee? Met een nummer dat klinkt als een demo van Nirvana. Nu is demo misschien wat denigrerend. Daar klinkt het te goed voor, maar als het echt van Kurt & co zou zijn, was het niet hun beste song geweest, zeg maar. Maar zelfs een minder Nirvana nummer is nog altijd beter dan …..(vul zelf maar in). Maar, het wordt dus spannend die opvolger van Restless.