Category: Nieuwe Muziek

Michael Stipe & Andrew Watt – I Played The Fool

Best bijzonder dat R.E.M voet bij stuk houdt niet meer optreedt en al helemaal geen platen meer maakt.

De band kwam in 2024 heel even samen om een Songwriters Hall Of Fame Award in ontvangst te nemen. Ze speelden toen een akoestische versie van Losing My Religion. Ook was er een spontane reünie begin vorig jaar in een club in thuishaven Athens, maar verder nada. Gaat ook niet gebeuren volgens Peter Buck, ‘it would never be as good’. Opvallend ook dat de heren ook solo nauwelijks actief zijn. Het aantal opnames van Michael Stipe bijvoorbeeld zijn op één hand te tellen. Dus is het best een gebeurtenis als er iets nieuws van hem verschijnt. En al helemaal als het zo’n geslaagd liedje is als I Played The Fool, Stipe’s bijdrage aan de soundtrack van de HBO-serie Rooster. Het is Michael Stipe op zijn poppiest. Niet zo plat als Shiny Happy People, maar met zijn handclaps en woordloze refrein opvallend vrolijk. Eén vogel maakt nog geen comeback, maar……

Popwarmer: beabadoobee – All I Did Was Dream Of You feat. The Marías

Na This Is How Tomorrow Moves (2024) en de bijbehorende tour bleef het een tijdje stil rond beabadoobee. Die radiostilte blijkt nu vooral een aanloop naar nieuw werk, want met ‘All I Did Was Dream of You’ laat ze opnieuw van zich horen. Het is haar eerste losse single sinds het album en meteen ook een samenwerking met de Amerikaanse band The Marías.

De track laat een lichte verschuiving in haar geluid horen. Waar haar eerdere werk vaak dromerig en afgebakend bleef, klinkt dit nummer losser en rafeliger. Het begint klein en bijna kabbelend, maar groeit langzaam uit tot een voller en ruiger geheel, met meer ruimte voor gitaren en galm. Wanneer The Marías zich nadrukkelijker mengen, krijgt het nummer extra vaart en glans.

Met eerdere nummers als Coffee, Care en Beaches heeft beabadoobee al een stevige basis gelegd, maar deze nieuwe release voelt als een volgende stap. Eerder deze maand verscheen ook haar cover van Elliott Smith’s Say Yes, opgenomen voor de War Child-compilatie HELP(2).

Met ‘All I Did Was Dream of You’ laat ze horen dat ze haar geluid verder aan het openbreken is, zonder haar eigen stijl los te laten.

RubinCarter – Unentertained

RubinCarter is een nieuwe naam waarachter een oude, nou ja jonge bekende schuilgaat, Sal Rubenstein, in het dagelijkse leven drummer bij Queen’s Pleasure (en Long Fling).

Ook de gitarist van die band, Teun Putker is van de partij, maar we begrijpen dat Sal de initiatiefnemer van RubinCarter is. Hij zingt en speelt gitaar. Unentertained is rock, maar van een ander soort dan die van QP. Amerikaanser misschien, een indruk die wordt versterkt door een slide-gitaar. De song zelf doet met zijn ruwe bolster instrumentatie en blanke pit refrein wel aan The Replacements denken. Al met al een sterke openingszet van RubinCarter.

Op 24 april volgt een EP, ‘Still In The Race’. Concert: 25 april Cinetol, Amsterdam.

Rover Onslow – Lea Strut

Nog meer dan zijn debuutsingle, Sweet Sound, is Lea Strut van Rover Onslow een popopera, een minimusical, een medley met genoeg vondsten en ideeën om een heel album te vullen.

Ondanks die veelvoud aan melodieën en zijn riante arrangement – we horen blazers, strijkers, akoestische en elektrische gitaren plus een dameskoortje– heeft Lea Strut iets intiems. Dat komt door de close opgenomen leadzang maar vooral door de tweede, vrouwelijke stem. Die kirt, krioelt en becommentarieerd. Is er vergelijkingsmateriaal? Niet echt, maar vroege 10cc, kant 2 van Abbey Road en obscure 70’s zangers als Andy Pratt en Brian Protheroe doen wel denken aan de smartrock van de Amsterdammer. Maar of Rover ze ook kent? EP is in aantocht, optredens zijn in voorbereiding. Ofwel wordt vervolgd.

Releaseshow: 19 april Paradiso/Bovenzaal.

Martje Serveert nieuwe muziek week 12 2026

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. Strange Fruit – Monopolar / IJSBREKER
  2. Sick Shooters – Evacuation
  3. My First Time – Celebrity
  4. Rovers Onslow – Lea Strut
  5. RubinCarter – Unentertained
  6. Morgan Nagler – Hurt
  7. youbet – Received
  8. Amy Taylor – Nobody’s Son
  9. Michael Stipe & Andrew Watt – I Played The Fool
  10. Gorillaz – Orange Country
  11. White Reaper – Need / BREEKIJZER
  12. beabadoobee ft. The Marías – All I Did Was Dream Of You / POPWARMER
  13.  / MARTJES SPECIAL

My First Time – Celebrity

Met een openingszin als I Wanna Sleep With A Celebrity heeft My First Time meteen de aandacht.

De band komt uit Bristol en maakt pittige punk met een bodem van elektronica. Na een serie singles in eigenbeheer is My First Time vorig jaar opgepikt door een major label. Dat heeft nog niet geresulteerd in meer bekendheid, want  bovenstaand is alles wat we weten over de makers van Celebrity. Maar normaal gesproken zou een slim en opwindend liedje als Celebrity, de band voor de nodige reuring moeten zorgen.  We houden je op de hoogte.

Actors – CTRL

Actors moet je niet verwarren met Model/Actriz hoewel er duidelijk overeenkomsten zijn.

Actors komt uit Vancouver en is al sinds 2018 actief. De band fuseert dark wave met oude wave, postpunk met Krautrock. Zo retro als de neto, maar erg  goed gedaan. Toen ze begonnen, was daar nog niet heel veel belangstelling voor, maar tegenwoordig is er een groeimarkt voor dystopische popmuziek. Actors heeft de kille wind dus mee en brengt toevallig of niet met CTRL hun beste track tot nu toe uit.

White Reaper – Need

Afgelopen vrijdag is er een ‘expanded’, uitgebreide versie dus verschenen van Only Slightly Empty het meest recente album van White Reaper uit St Louis, USA.

Er zijn drie tracks toegevoegd aan het oorspronkelijke tiental. Het is niet helemaal duidelijk of het om songs gaat die in eerste instantie niet goed genoeg werden gevonden of om nieuwe nummers. We vermoeden het laatste. Je moet namelijk wel gek of doof zijn om een nummer als Need in een la te stoppen. Need is White Reaper op zijn best: een messcherpe powerpopsong, die herinneringen oproept aan Cheap Trick. White Reaper had het even moeilijk de laatste tijd, label perikelen en een ritmesectie die de benen nam. Maar met Need laten ze horen dat ze er nog zijn, en misschien wel hongeriger dan ooit te voren.

Sick Shooters – Evacuation

Hey Ho Let’s Go!, 50 jaar geleden verscheen het eerste album van The Ramones. Het bleek het oerknal van de punk, een genre dat nog steeds springlevend is.

En dan hebben we het nog geen eens over de postpunk in al zijn variaties, maar over pure punkliedjes van krap 2 minuten die als een stoomwals over je heen gaan en die in mensen de onbedwingbare behoefte losweken om te gekke dingen te gaan doen. Ga maar eens kijken bij een optreden van Sick Shooters uit Utrecht en je ziet mensen partyen alsof het 1977 is. Sick Shooters beoefent de garagevariant van punk die gestoeld is op Amerikaanse leest. Opvallend is dat de band geen bassist heeft. Of dat een artistieke keus is of omdat ze niemand konden vinden, weten we niet, maar een gemis is het niet. Evacuation is de tweede single van Sick Shooters en afkomstig van het debuutalbum dat Super Sonic Rock Saga heet en de 19e uitkomt. De feestelijke release is de 20ste in dB’s in Utrecht.

Strange Fruit – Monopolar

Strange Fruit is een elektronische shoegaze band uit Jakarta.

Nu is de combi van electro en shoegaze, een gitaargenre bij uitstek op zich al bijzonder, maar het feit dat de band uit Indonesië komt, gaf voor ons de doorslag om hun Monopolar, pas hun derde single te gaan draaien. En omdat het stiekem best wel een erg goed nummer is, hebben we er maar meteen een IJsbreker van gemaakt! Wie dacht dat ze in Azië alleen maar K-pop achtige of etnische dingen maken, moet zijn of haar beeld dus bijstellen. Veel luisteraars heeft Strange Fruit nog niet, maar die verdienen ze wel. Misschien een ideetje voor Nusantara Beat om de band mee op sleeptouw te nemen als ze weer eens gaan toeren in de smaragden gordel.