Category: Nieuwe Muziek

Gladie – I Want That For You

Gladie is een rafelrockband uit Philadelphia.

Vijf jaar geleden hebben we ook al eens iets van ze gedraaid, maar dat is eerlijk gezegd niet blijven hangen. Of dat met I Want That For You wel gaat gebeuren, zal de tijd leren. Maar het zou zo maar kunnen. Gladie heeft twee belangrijke troeven. Zangeres Augusta Koch, die gezegend is met een heerlijke rock ‘n’ roll stem, een beetje hees maar toch scherp en helder. En gitarist Matt Schimelfenig die een mooie sound paart aan een goede techniek. In de persoon van Jeff Rosenstock heeft Gladie ook de juiste producer gevonden. Jeff, die kan bogen op ruime ervaring in de punk/skate/indie scene heeft de band geholpen hun songs te stroomlijnen met behoud van de ruige randjes.

Soda Blonde – Suit & Tie

Als je er van houdt is er weinig mis met de oudere songs van Soda Blonde.

De eerste twee albums van de band uit Dublin zijn gevuld met verzorgde popsongs die qua stijl ergens tussen pop en rock inzitten; een gladde Cranberries zeg maar. De band, die voortkomt uit Little Green Cars werd er redelijk succesvol mee. Geen reden dus om het roer om te gooien. Maar dat hebben ze op nieuwe single Suit & Tie wel degelijk gedaan. De doorgaan beschaafd zingende Faye O’Rourke toont zich op de nieuwe single een expressieve vertolkster.  Ook de instrumentale omgeving waarin ze haar kunsten vertoont is een stuk spannender dan voorheen. Een rafelige synthesizer geeft Suit & Tie zelfs een industrieel geurtje. Soda Blonde kan nog steeds terugkeren naar kalmere wateren, maar als ze de koers van Suit & Tie aanhouden ga je ze nog wel vaker bij ons horen.

Martje Serveert nieuwe muziek week 14 2026

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. Tooth – Medicine / IJSBREKER
  2. Cosey Mueller – Der Politiker
  3. Future islands – Sail
  4. Afghan Whigs – House Of I
  5. Soda Blonde – Suit & Tie
  6. Gladie – I Want That For You
  7. Widowspeak – If You Change
  8. Mary In The Junkyard – Crash Landing
  9. The Blackouts – Ray Gun
  10. Seether – Into The Ground / BREEKIJZER
  11. Nieve Ella – Drive / POPWARMER
  12. Robyn Hitchcock – I Am This Thing / MARTJES SPECIAL

The Afghan Whigs – House Of I

Na een kluitje covers komt Afghan Whigs eindelijk weer eens met een nummer uit eigen keuken.

De eerste indruk van House of I is hoe energiek de band van Greg Dulli klinkt. Terwijl het toch echt geen jonkies meer zijn. Afghan Whigs uit Cincinatti viert dit jaar zijn 40ste verjaardag. Maar te horen is dat dus niet. Naast energie is er ook nog volop inspiratie. House Of I komt met een stevig rockende gitaarpartij en ook het Sympathy For The Devil koortje is goed gevonden. Met een lengte van krap 3 minuten laat de band de luisteraar ook verlangend naar meer achter. Hopelijk komt dat meer in de vorm van een nieuw album. Daarover wordt in de persberichten echter nog niet gerept. Wel staat er een optreden gepland op 10 juli op het Cactus Festival in Brugge. Dat is het eerste en vooralsnog enige optreden van de Whigs in Europa.

Future Islands – Sail

Future Islands bestaat 20 jaar.

De band viert dit heugelijke feit met de release van een compilatiealbum: From A Hole in The Floor to a Fountain of Youth met daarop een verzameling demo’s, b-kantjes, afvallers en andersoortige songs die nooit eerder het daglicht hebben gezien. Een daarvan is Sail, een ingehouden ballad met beschouwende praatzang van Sam Herring. Sail klinkt fris en nieuw en niet als vreemde eend of miskleun. Het geeft aan dat de muziek van de band uit North Carolina a) tijdloos is en b) van constante kwaliteit.

Seether – Into The Ground

Het Zuid Afrikaanse Seether kondigt de komst van een nieuwe EP aan met het lekker smeulende Into The Ground.

Je zou de nieuwe single een ballad kunnen noemen als de gitaren wat minder pit hadden gehad, de drummer minder hard zou meppen en de bassist er bij was gaan zitten. En dan hebben we het nog geen eens over zanger Shaun Morgan die letterlijk het achterste van zijn tong laat zien. Seether is niet piep meer, maar de mannen dragen de jaren met trots. En net als goede wijn zijn ze eigenlijk alleen maar beter geworden. Die nieuwe EP heet Beneath The Surface en komt (alleen digitaal) uit op 17 april.

Cosey Mueller – Der Politiker

Die gute alte neue welle leeft nog steeds of weer blijkens Der Politiker van Cosey Mueller.

Wij kennen Cosey nog niet en onze oosterburen ook nog niet echt, maar de dame uit Berlijn werkt hard om daar verandering in te brengen. Der Politiker is de eerste single van wat haar vierde album moet gaan worden. Luisteraars die de roemruchte jaren 80 hebben meegemaakt zullen zich bij het horen van Der Politiker terug wanen op krakersfeesten waar obscure bandjes optraden met krakkemikkige synthesizers en net iets te harde gitaren. Daar overheen werd vaker gescandeerd dan gezongen. De teksten waren of nihilistisch of lekker links, maar meestal onverstaanbaar. So war es einmal. Die tijden laat Frau Mueller dus herleven met Der Politiker, haar meest hi fi klinkende track tot nu toe.

Tooth – Medicine

De muziekscene is zo grillig dat een verstandig mens zich niet aan voorspellingen waagt. Maar. Als de band bij elkaar blijft. En als ze nog meer nummers hebben van het kaliber van Medicine en voorganger The Age Of Innocence. En de stroom valt niet uit binnenkort dan durven wij te beweren dat we er met Tooth een band bij hebben waar we nog jaren plezier van gaan hebben.

Tooth is dus nog maar twee singles oud en veel kunnen we nog niet over de band vertellen. Een bandnaam als Tooth laat zich namelijk niet makkelijk googelen, en een songtitel als Medicine maakt het alleen nog maar erger. Maar ze komen uit Londen, zijn met zijn vieren en zo hongerig als een roedel jonge wolven.

Zoals opvallend veel generatie Z’ers haalt ook Tooth zijn mosterd uit de jaren 90, lees grunge en aanverwante genres. Met het door Kev Jones (Wunderhorse/Bear’s Den) geproduceerde Medicine zal Tooth de originaliteitsprijs dan ook niet snel krijgen, maar in de popmuziek is authenticiteit belangrijker dan originaliteit en veel echter dan Tooth wordt het niet.

Pond – Terrestrials

Altijd leuk, een nieuwe single van Pond, dat bekend werd als backingband van Tame Impala, maar inmiddels al zo lang zo goed zelf bezig is dat het eigenlijk onzin is dat we steeds weer over Kevin Parker beginnen.

We beginnen opnieuw. Terrestrials is de zoveelste ijzersterke single op rij van het Australische Pond. De nieuwe single is niet meer zo psychedelisch als ouder werk, maar ook zeker geen recht toe recht aan popliedje. Terrestrials is meer een muzikaal labyrint waarin het heerlijk verdwalen is. De motor van Pond is Jay Watson, die pas nog nieuwe muziek uitbracht met zijn zijproject Gum. En dat terwijl het meest recente album van Pond ook nog vrij vers is. Geen gebrek aan inspiratie dus. Terrestrials gaat over de vreemdste species die hier op aarde ronddoolt…. de mens.

Cardinals – Masquerade

Cardinals – Masquerade (So Young/Mattan)

Ierland blijft een belangrijke kweekvijver voor sterke bands. Veel komen uit Dublin. Cardinals is een formatie die uit de stad van de legendarische Rory Gallagher afkomstig is: Cork. Een halfuur duurt het prachtdebuut Masquerade.

Grian Chatten van Fontaines D.C. is fan en noemt Cardinals zelfs zijn favoriete band. Een stukje chauvinisme is ook de Ieren niet vreemd. Terwijl we het wel begrijpen. We horen een gezelschap dat rockclichés zo veel mogelijk uit de weg probeert te gaan en een plaat heeft afgeleverd waar de vonken geregeld vanaf spatten. Indierock met postpunk- en folkelementen krijg je voorgeschoteld. Tien liedjes. We verliezen de aandacht geen moment.

Barbed Wire wordt grijsgedraaid op het indiestation van Pinguin Radio, waar we andere sterke songs als Big Empty Heart en het titelnummer ook geregeld voorbij horen komen. Zanger Euan Manning is niet vies van een stukje pathos maar weet dat dermate goed te doseren dat we er geen moment nerveus van worden. Integendeel.

Big Empty Heart, waar we garagerockelementen in terughoren, haalt ook de drie minuten niet, en dat is jammer, omdat je veel meer wil horen van deze verslavende rocksong. Heerlijk, die accordeon van Finn Manning. Zo worden er wel vaker wat minder traditionele instrumenten ingezet door de rockband.

Masquerade is lekker rauw opgenomen. Imperfecties? Geen probleem. En wat zijn die imperfecties überhaupt, als ze alleen maar lekker klinken? Teksten over alcohol, xtc, liefde, wanhoop, nonchalance, cynisme, kwetsbaarheid en geluk; het is er allemaal. Slechts één minpunt: plaat is veel te snel afgelopen. Pieter Visscher