Category: Nieuwe Muziek

The Murlocs – Initiative

Vergeleken met  een aanzienlijk deel van hun muzikale landgenoten klinken The Murlocs bijna nuchter.

Bijna, maar niet helemaal. Terwijl collega’s als King Gizzard, Psychedelic Porn Crumpets en Lazy Eyes niet vies zijn van een paddootje of twee houden The Murlocs het op consumpties van alcoholische aard. Nieuwe single Initiative is een heerlijk niks aan het handje makkelijk meezingbaar kroeglied doorspekt met glijdende gitaarsolo’s zoals die in de jaren 70 vaak te horen waren op platen van bands uit de categorie southern rock. Origineel is het natuurlijk niet, maar van een beetje good ol’ rock ‘n’ roll is nog nooit niemand minder geworden.

Heartworms – 24 Hours

Originaliteit is zo’n schaars goed in de popmuziek dat authenticiteit een beter criterium is om de waarde van een act te bepalen. De beste bands zijn het natuurlijk allebei, zoals het Britse gezelschap dat luistert naar de naam Heartworms.

Helemaal uit de lucht vallen komt de band natuurlijk niet. Heartworms is post van alles, punk, pop, gothic, wave, rock noem maar op, het zit er in. De scepter wordt gehanteerd door Jojo Orme. Zij schrijft, compileert is misschien een beter woord de vaak grillige, donkere songs van Heartworms. Zelf mag Jojo haar muziek graag dystopisch noemen. Die donkere sferen contrasteren fraai met haar stem die wel iets wegheeft van die van Debbie ‘Blondie’ Harry.

24 Hours completeert de debuut EP van Heartworms waarvan we ook Retributions Of An Awful Life draaien. Je kunt Jojo’s band plaatsen in de buurt van Black Country New Road, black midi, Squid en andere bands uit de Speedy Wunderground stal van producer Dan Carey die zich – het zal niet verbazen- ook over Heartworms heeft ontfermd.

Nitefire – Dumb Like Daisies

De twee handenvol songs die Nitefire tot nu toe online heeft gezet laten een band horen die nog zoekt naar een eigen geluid.

Dat Luke ‘Spider’ White en Nico Geyer talent hebben is wel duidelijk, maar over de richting lijken ze het nog niet helemaal eens. Ze hebben een akoestische ballad, een retro electro-song  en wat steviger werk. In die laatste categorie valt ook nieuwe single Dumb Like Daisies dat met afstand de beste van het stel is. We raden de boys dan ook van harte aan op die weg verder te gaan.

Dumb Like Daisies is pure powerpop, een mooie mix van Britpop en 80’s college rock, denk Oasis meets Replacements. Nico is gezegend met een fraai nasaal stemgeluid dat hier sterk aan dat van Beatle John doet denken. Ook aan de gitaarsound hoeven ze niet meer te sleutelen die is lekker vuil, maar niet te. Ga zo door heren!

Sir Chloe – Salivate

Sir Chloe is geen sir, maar een dame. Ze heet ook geen Chloe, maar Dane, Dane Foote. Eigenlijk is Sir Chloe een band, maar het is wel duidelijk wie de baas is. Dana schrijft alle nummers en staan vaker wel dan niet alleen op de foto’s.

Het debuutalbum van Sir Chloe, Party Favors (2020) is inmiddels uitgegroeid tot een mega mega succes. Hoe volg je zoiets op? Door niet al te veel, maar wel iets van de formule af te wijken. Salivate wat je kunt vertalen als kwijlen is net even iets korzeliger iets rafeliger dan de traag rockende songs waarmee Dana naam maakte als Sir Chloe. Ook de naam van haar nieuwe album, I Am The Dog heeft iets recalcitrants. Daar staat tegen over dat Dana voor haar tweede album in zee is gegaan met een producer van naam John Congleton (Lana Del Rey/Angel Olson/St Vincent) en op het compositorische valk hulp heeft gezocht bij profs die ook met Weyes Blood en Caroline Polacheck hebben gewerkt. Album volgt half mei.

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek week 14 2023

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. The Beths – Watching The Credits (IJsbreker)
  2. piglet – building site outside
  3. Nabihah Iqbal – This World Couldn’t See Us
  4. Westerman – Take
  5. Sir Chloe – Salivate
  6. Nitefire – Dumb Like Daisies
  7. Heartworms – 24 Hours
  8. The Murlocs – Initiative
  9. Hand Habits – Something Wrong
  10. Avenged Sevenfold – Life Is But A Dream (Breekijzer)
  11. Jake Shears, Amber Martin – Devil Came Down The Dance Floor (Popwarmer)
  12. Jonathan Wilson – Marzipan (Martje’s <3)

Westerman – Take

Je zou hem bijna niet herkennen met zijn donkere timbre, maar Take is wel degelijk een nieuw nummer van William Westerman, maker van stemmig werk als Comanche en Conformation, songs die hij zingt met zijn lenige falsetstem.

Take is de derde voorloper van An Inbuilt Fault, het tweede album van de uit Londen afkomstige, maar in Athene woonachtig zanger-componist. Op basis van één nummer mag je natuurlijk geen conclusies trekken, maar het heeft er alle schijn van dat Westerman ook in zijn nieuwe woonplaats de ware nog niet tegen het lijf is gelopen. Jammer voor hem, maar…..

Nabihah Iqbal – This World Couldn’t See Us

Nabihah Iqbal van vele markten thuis noemen is bijna een understatement. Ze is gediplomeerd jurist, componist, dichter, radiomaker, kunstenaar, curator van kunst en muziekfestivals, dj etc.

Haar ouders komen oorspronkelijk uit Pakistan. Haar eerste releases bracht Nabihah uit als Throwing Shade, haar recente, meer ‘poppy’ werk laat ze onder eigen naam verschijnen. Nabihah is van het gesproken woord, maar niet van de  postpunk! Alhoewel het gitaargeluid op het droompop-achtige This World Couldn’t See Us zeker iets (new) waverigs heeft. De sterke tekst gaat over leven, liefde en dood en is net als de muziek zowel berustend als hoopgevend.

piglet – building site outside

piglet, biggetje is de artiestennaam van Charlie Loane. Charlie komt oorspronkelijk uit Belfast net als Van Morrison. Wat Charlie ook met Van gemeen heeft is zijn vuurrode haardos. Of dat duidt op een zelfde soort temperament als van The Angry Old Van durven we niet te zeggen.

piglet besteed opvallend veel aandacht aan de aankleding van zijn songs. Piano lijkt zijn hoofdinstrument, maar we horen ook blaasinstrumenten en elektronica. De ontwikkeling sinds zijn debuut EP uit 2020 speelt zich voornamelijk af op het productionele vlak. Building site outside is zo niet zijn beste nummer tot nu toe dan toch zeker zijn best klinkende. En het meest mysterieuze dankzij een spannende opbouw en net niet kakofonische slot. Zingen doet Charlie ook bijzonder goed. Het autobiografische building site outside gaat over hoe mensen reageren als ze horen dat iemand trans is.

Het is nog  te vroeg om piglet/Charlie uit te roepen tot nieuwe Van Morrison, hopelijk is hij ook minder vatbaar voor complottheorieën dan van The Man, maar dat Belfast weer een bijzonder talent heeft voortgebracht lijdt geen twijfel.

Cloudy-Oh – Riding High

Cloudy-Oh is een Belgische gitaarband van met melodieuze soort. Zelg hebben ze het over lazy space pop. Dat lazy valt wel mee, lekker relaxed is nieuwe single Riding High zeker.

De band uit Gent heeft meerdere sterke punten, hun fraaie samenzang bijvoorbeeld of het heerlijke gitaarwerk dat in geval van Riding High haast tropisch aandoet. De naam Cloudy-Oh mag dan nieuw zijn. Diverse bandleden kunnen bogen op ruime ervaring. Vooral initiatiefnemer Floris De Decker heeft zijn sporen verdiend als voormalig lid van The Van Jets en Intergalactic Lovers, bands die ook in onze contreien gehoord werden. Een zelfde lot lijkt beschoren voor Cloudy-Oh.

Avenged Sevenfold – Nobody

De mannen van Avenged Sevenfold hebben aan de paddo’s gezeten. Daar doen ze totaal niet geheimzinnig over. Zanger M Shadows vertelt er in geuren en kleuren over in de nieuwe TRAX podcast van de band.

Het vreemde is dat aan nieuwe single Nobody niet is af te horen dat ze zo stoned als een nest garnalen waren toen ze het nummer schreven. Nobody is juist veel rechter voor zijn raap dan we van de boys uit California gewend zijn. Maar wie weet zijn de andere songs op Life Is But A Dream…. album, hun eerste in zeven jaar wel flink spychedelisch.

Nobody is opgehangen aan een hook die nu al klassiek mag worden genoemd. Maar wat volgt is ook niet mis; een krachtpatser van een metalballad vol gitaarerupties, hemelse of zijn het duivelse koortjes en een flinke batterij violen. Speelduur net geen zes minuten, waarvan elke seconde wordt benut. Album staat voor 2 juni