Category: Nieuwe Muziek

Nagasaki Swim – Eternal

Nagasaki Swim is het alias, annex project van Jasper Boogaard. In alle publiciteit rond nieuwe single Eternal staat dat Jasper uit Rotterdam komt en beretrots op zijn afkomst.

Herkenbaar is de havenstad niet in zijn muziek. Als je al een nationaliteit of streek van stilistische herkomst op Eternal wil plakken, zou dat Amerika of Amerikaans zijn. Nagasaki Swim maakt op Amerikaanse leest geschoeide binnenblijfmuziek, smaakvol aangekleed met trompetten en bellen gemaakt voor en door liefhebbers van Elliot Smith, Fleet Foxes en Sufjan Stevens.

Met Eternal kondigt Jasper de komst aan van het tweede album van Nagasaki Swim. De opvolger van The Mirror (2021) heet Everything Grows en zal ergens volgens jaar worden uitgegeven door Excelsior Records.

Shirley Hurt – Empty Hands

Empty Hands is pas de tweede single van Shirley Hurt, een Canadese singer-songwriter die zich niet houdt aan bestaande genre indelingen. Beetje folk, beetje country, beetje pop, beetje experimenteel, beetje jazz zelfs en een heleboel eigenheid tekenen haar songs.

Begin deze maand debuteert Shirley als albummaker. Daar wordt in Canada halsreikend naar uitgekeken. Empty Hands laat horen waarom. Shirley Hurt, die natuurlijk niet echt zo heet, maar luistert naar de naam Sophia Ruby Katz zingt met stijl en gemak een filosofisch getinte tekst over je zelf zien door andermans ogen.

De sax die zeker tegen het eind voor enige opwinding zorgt wordt bespeeld door Joseph Shabason die dat ook doet voor Destroyer en The War On Drugs. 2 december al komt het naar de maakster genoemde album online.

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek week 48 2022

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. Shame – Fingers of Steel (IJsbreker)
  2. The Murder Capital – Ethel
  3. FIDLAR – Taste the Money
  4. DIRK. – Half-Life (BE)
  5. Nagasaki Swim – Eternal (NL)
  6. Loupe – Lonely Dance (NL)
  7. Smudged – Stupid (NL)
  8. Narrow Head – Moments of Clarity (Breekijzer)
  9. Sam Fender – Wild Grey Ocean (Popwarmer)
  10. Caroline Polachek – Sunset (Martje’s <3)

Oumou Sangaré – Wassulu Don

Oumou Sangaré is een van de namen die kwam bovendrijven op de recente editie van Le Guess Who. Dat is bijzonder, want er traden tientallen acts op in de Utrechtse binnenstad die ook nog eens op hoog niveau presteerden. Dan opvallen betekent dat je wel iets in je mars hebt.

Oumou komt uit Mali, een land in West-Afrika met een lange muziektraditie die dankzij artiesten als Ali en Vieux Farka Touré, Salif Keita en Amadou & Mariam ook tot het westen is doorgedrongen. Wassulu Don is het openingsnummer van Oumou’s meest recente album, Timbuktu, genoemd naar een legendarische stad in het Noorden van Mali. Malinese muziek moet je eigenlijk live ondergaan, maar zoals Wassulu Don laat horen werkt Oumou’s magie ook in de studio.

Een echt grote naam in de popwereld zal Oumou Sangaré wel nooit worden, maar een optreden op Lowlands of Best Kept Secret zal in ieders voordeel zijn.

Narrow Head – Moments of Clarity

Het Texaanse Narrow Head heeft hun slagorde uitgebreid met een derde gitarist en is gewapend met een zak vol smeulende rocksongs richting L.A. getrokken om daar onder geinspireerde leiding van Sonny Perry een nieuw album op te nemen. Wat opvalt aan de nieuwe opnameleider is dat hij niet uit de zware jongens-scene komt maar zich vooral ophoudt in kringen van kunstpunks en experimentalisten, bands als DIIV en Animal Collective.

Nieuwe Narrow Head single Moment Of Clarity laat horen dat hij ook weg weet met het zwaardere werk.

Moments Of Clarity is het titelnummer van het derde album van Narrow Head.  De nieuwe single biedt een mix twee van de belangrijkste smaken die de V.S. eind van de vorige eeuw aan de mondiale metalmix heeft bijgedragen, grunge en emo. Het nummer klinkt als een vulkaan die op uitbarsten staat, als een dreigende donderwolk. In handen van een mindere band dan Narrow Head zou het zaakje ontsporen, maar met welhaast bovenmenselijke inspanning houden de mannen de boel in bedwang. Noteer even in je agenda, 2 februari 2023 release Moment Of Clarity album van Narrow Head en vergeet niet waar je ze het eerst hoorde.

The Arcs – Heaven Is A Place

Heaven Is A Place ‘where nothing ever happens’ volgens David Byrne. Ook in de Heaven van The Arcs is het relatief rustig, maar er gebeurt wel het een en ander. Er wordt mooi gezongen en geïnspireerd gitaar gespeeld en er kan zachtjes worden gedanst.

De tweede voorloper van het nieuwe album van de bijband van Dan ‘Black Keys’ Auerbach is een eerbetoon aan Richard Swift, producer van bands als Foxygen en Fleet Foxes en tot voor kort actief in The Shins en The Arcs en live met Black Keys. Swift overleed in 2018 aan de gevolgen van een alcoholverslaving.

Electrophonic Chronic, de opvolger van Yours Dreamily komt uit op 29 januari.

shame – Fingers of Steel

‘The Lamborghini of SHAME records’, zo omschrijft SHAME zanger, Charlie Steen het nieuwe album van zijn band. Food For Worms wordt hun vierde. Wat Charlie bedoelt, is dat kosten nog moeite gespaard zijn om een succes te maken van de plaat. En dat dat volgens hem is gelukt. Groter budget, meer studiotijd. En een klasse A producer. Dat werk.

De man die de Britse band moet helpen omhoog te stoten in de vaart der volkeren is niemand minder dan…Mark Ellis. Beter bekend als Flood. Flood heeft zich in de loop der decennia opgewerkt van assistent technicus op het eerste album van New Order tot sterproducer bekend van zijn bemoeienissen met onder heel veel meer U2, Smashing Pumpkins en Nick Cave. Ook vermeldenswaardig en van historisch belang is zijn werk met The Jesus & Mary Chain, Depeche Mode en Sigur Ros. Zoals gezegd A categorie.

De vraag is natuurlijk, wat kon hij voor SHAME betekenen? Het antwoord, gebaseerd op één vooruitgeschoven nummer is heel wat. Fingers Of Steel – het had een Judas Priest titel kunnen zijn- is een nummer van welhaast epische proporties. Je zou zelfs kunnen spreken van een heuse (post)punksymfonie! 

Waar mister Flood echter goed voor gewaakt heeft, is dat SHAME gewoon SHAME is gebleven. Ondanks de volvette productie en hun haast tastbare ambitie is de band van One Rizla nog  makkelijk herkenbaar. Missie geslaagd.

Nieuwe auto, zelfde bestuurder. Zo is Max verstappen ook groot geworden. 

 

The Cool Greenhouse – Hard Rock Patoto

The Cool Greenhouse kennen we nog van Alexa. Met hun nummer over een opstandige smart speaker zorgde de Britse band voor een vrolijke noot in de doorgaans toch wat serieuze praatpunk scene. Helaas heeft de band dat niveau  niet meer gehaald en zijn positie als vrolijk alternatief voor bands als Courting, Sprints en (oude) Fontaines DC moeten afstaan aan Dry Cleaning.

Ondertussen is de stijl ook aan slijtage onderhevig en horen we de postpunks steeds vaker zingen of in ieder geval een poging daartoe doen.  Kortom de tijden zijn veranderd. De vraag is  The Cool Greenhouse mee veranderd? Het antwoord is ja noch nee. Op hun vorige week verschenen album ‘Sod’s Toastie’ rept Tom Graham nog steeds alsof het 2020 is. Maar wel begeleid door een band die rock alsof hun leven er vanaf hangt!

Een mooi voorbeeld van de vernieuwde en verbeterde sound is single Hard Rock Patato dat de kracht en concentratie heeft van  Talking Heads ten tijde van Stop Making Sense doet denken. Fun and funky’ zou Bowie zeggen. The Cool Greenhouse is dus niet over datum, maar begint pas.

Current Joys – Cooking

Current Joys is een soloproject van Surf Curse zanger-gitarist Nick Rattigan. Met zijn band bivakkeert Nick momenteel in de Graadmeter met het aanstekelijke Self Portrait.

Rattigan’s loopbaan verloopt nogal grillig. In 2013 bracht hij met Surf Curse het nummer Freak uit, een bizar grote hit met ruim 600 miljoen plays. Dank u Tik Tok. In het jaar dat Freak uitkwam, debuteerde Rattigan ook als Current Joys. Zijn eerste album, Wild Heart telt ook een paar songs met meer dan 100 miljoen plays. Dat gaat Nick waarschijnlijk niet meer overtreffen.

Hij lijkt zich in zijn lot te schikken. Veel artiesten zouden hun hit als blauwdruk nemen voor alles wat ze daarna doen. In de hoop dat….Nick met of zonder Surf Curse vindt het wel mooi zo en doet wat zijn hart hem ingeeft. Zo is de nieuwe single van Current Joys nog geen eens een eigen nummer, maar een cover van het recentelijk heropgerichte Duster, een lo-fi band uit San Diego. Het origineel is een trage Lou Reed/VU-achtige track, de versie van Nick Rattigan als Current Joys een opgevoerde transrocksong met een superieure partij slaggitaar, in de stijl van J Mascis. Misschien geen music for the millions, wel te goed om ongedraaid te laten.