MICH – Nuts

Met Nuts bevestigt MICH het door de vorige single, Back To Bed gevoede vermoeden dat de band langzaam loskomt van de sound en stijl van hun twee vorige albums. Daarop klonken de Amsterdammers als Cure-epigonen die niet al te ver van hun Grote Voorbeeld wilden afdwalen.

Back To Bed had nog wel die typische old wave schwung, maar ook een eigen signatuur. Nuts is nog eigenzinniger. Nuts lijkt nergens op en dat is een groot compliment. De derde single tevens titelnummer van het derde MICH album is speels om niet te zeggen vrolijk en heeft een soort van gesproken ‘pa pa pa’ refrein dat zich in je geheugen nestelt als een distel aan een wollen sok.

Nuts, het album verschijnt vrijdag a.s. (25/11) online, maar ook in beperkte oplage als een door Parra ontworpen picture disc met poster.

Crooked Steps – Casse-Toi

Crooked Steps is een Belgisch trio dat zich ten doel heeft gesteld iets van de oude rock ‘n’ roll geest terug te brengen in de rock van nu. Dat lukt ze uitstekend met nieuwe single, Casse-Toi.

De gitaren surfen, de ritmesectie doet de twist en de zanger zijn beste Johnny Halliday impressie. Nieuw is het natuurlijk niet, tenminste niet voor doorgewinterde rockers, maar Lou, Bas en Thomas kwijten zich uitstekend van hun taak en bieden Gen Z’ers een kans iets te proeven van de oorspronkelijke opwinding van een genre dat volgens hun overgrootouders weer snel zou overwaaien, maar dat mede dankzij deze band uit Gent het eeuwige even heeft.

O. – OGO

Natuurlijk produceert Dan Carey ook op de klassieke manier, een paar weken in de studio vertoeven, fine tunen, overdubben en uitgebreid mixen. Dat deed hij voor en met acts als Wet Leg, Foals en Fontaines DC.

Maar voor releases op zijn eigen Speedy Wunderground label heeft hij strenge regels opgesteld. Songs worden in één dag opgenomen, gemixt en gemastered, en vaak ook nog op dezelfde dag geschreven. Wat Dan wil en meestal ook krijgt is spontaniteit. De tracks verschijn online en op 7” met een dubversie op de b-kant. De oplage is 500 stuks, die zijn standaard al ver van te voren uitverkocht.

De meest recente Speedy Wunderground release SW043 is OGO van de band O.. O. telt twee leden, Tash Keary en Joe Henwood. Een van de twee speelt sax, de ander keyboards. Debuutsingle OGO is instrumentaal en doet wel denken aan The Comet Is Coming, Sons Of Kemet en andere bands uit de ontluikende Londense jazz underground. Wat doet een jazz(y) track op de Pinguin playlist? Luister maar.

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek week 47 2022

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. Special Interest – Cherry Blue Intention (IJsbreker)
  2. MGMT – Who’s Counting (Live)
  3. Manchester Orchestra – No Rule
  4. The Arcs – Heaven Is A Place
  5. The Cool Greenhouse – Hard Rock Patoto
  6. O. – OGO
  7. Crooked Steps – Casse-Toi
  8. Current Joys – Cooking
  9. Oumou Sangaré – Wassulu Don
  10. Shirley Hurt – Empty Hands
  11. MICH – Nuts (NL)
  12. ††† (Crosses) – Vivien (Breekijzer)
  13. Peking Duk – Spend It ft. Circa Waves (Popwarmer)
  14. Jenny Hval – Buffy (Martje’s <3)

Manchester Orchestra – No Rule

Nieuwe Manchester Orchestra single No Rule was bedoeld voor het meest recente album van de band uit Atlanta, maar haalde uiteindelijk de eindstreep niet omdat men niet tevreden was over productie/arrangement. Na een jaartje in de week te hebben gelegen is nu wel de juiste vorm gevonden.

No Rule is Manchester Orchestra op standje groots en meeslepend. Het nummer begint folky en bescheiden, maar wint allengs aan volume en intensiteit. Als na zo’n vijf minuten het eind in zich komt laat de band alle reserve varen en zanger Andy Hull nog even het achterste van zijn tong zien.

††† – Vivien

†††, in de fan-mond Crosses geheten is de bijband van Deftones zanger Chino Moreno. Mogelijk heeft Chino ††† in het leven geroepen als uitlaatklep voor zijn gevoelige kant. Denk echter niet dat hij een watje is. Wat Chris soft vindt, is voor menig andere burger nog een decibelletje of 100 te hard.

Dit gezegd hebbende. De meters blijven in het wit op Vivien, een spannend, spooky en sluipend nummer, dat ongeschikt is voor tere kinderzielen. In recensies worden wel een vergelijkingen met Depeche Mode gemaakt, en je hoort wel waarom. DP is meester in het creëren van dit soort elektronische duisternis.

Ons doet Vivien ook aan Britney Spears denken. Om precies te zijn aan Baby One More Time. Dat komt omdat de aanzet tot het refrein opvallende overeenkomsten vertoont met Britney’s Jezus hit. Toeval of plagiaat? That’s the question. Misschien van beide een beetje.

MGMT – Who’s Counting

Lang niks van MGMT gehoord. Dat vinden ze blijkbaar zelf ook, want zonder veel tam tam is er een live album online gekomen met opnames die het duo 11 jaar geleden maakte van een show in het Guggenheim Museum in New York.

De opname datum is de titel, 11-11-11. De releasedatum was 11-11-22. De 11 composities op het album zijn 10 jaar oud dus, maar nooit eerder verschenen. En zeer de moeite waard. Prijsnummer van 11-11-11 is misschien wel Who’s Counting dat begint als een dub-track en eindigt als een prog-rock symfonie.

Special Interest – Cherry Blue Intention

We twijfelden of Special Interest niet te hitsig voor ons is, hitsig als in hitgevoelig. Maar toen we zagen dat de band multi-raciaal en seksueel is en afkomstig uit de disco-house-punkrockscene van New Orleans dachten we toch maar even doen.

Special Interest is zo’n beetje de hipste band van dit moment. Van Pitchfork tot The Guardian allemaal roemen ze hun uitbundigheid, tomeloze energie en unieke stijlmix. Aanleiding voor al dat enthousiasme is hun nieuwe album Endure.

Special Interest is niet nieuw. Endure is al hun derde album. Dat de erkenning even op zich heeft laten wachten komt omdat de band op de nieuwe langspeler voor het eerst goed uit de verf komt. De twee voorgangers zijn rommelig en richtingloos. Op Endure valt alles op zijn plaats, de songs kloppen, de sound is uitgekristalliseerd en de performances zijn trefzeker.

Cherry Blue Intention is de openingstrack van Endure en niet toevallig. Het is een nummer dat eigenlijk alleen maar in een smeltkroes als New Orleans gebrouwen kan worden met zijn lange muziektraditie en ligging op het kruispunt van Noord, Zuid en Midden Amerika.

Yves Tumor – God Is A Circle

We kennen Yves Tumor als een vreemde, maar graag geziene eend in de Pinguin bijt. Yves Tumor is het alias van Sean Bowie uit Miami, Florida. Met Jackie en Kerosine! zorgde hij voor welkome afwisseling op onze playlist.

Op die tracks komt hij naar voren als een gitaarspelende mix van David Bowie en Sly Stone. Nieuwe single God Is A Circle is nogal anders. Het nummer begint met een vrouw in ademnood. Waarom ze hijgt weten we niet. Het zou van opwinding kunnen zijn, of uit barensnood. Wat volgt is bloeddrukverhogend; een intens om niet te zeggen ongemakkelijk nummer waarin genoemde dame naar lucht blijft snakken opgejaagd door monotone drums, diepe bassen een spooky synths.

Heer Tumor toont zich de coolheid zelve. Pas tegen het einde van het nummer krijgt zijn zang iets van de urgentie die het nummer typeert. Zelden is een giftige relatie beter in geluid gevat dan door Yves Tumor op God Is A Circle.