MGMT – Who’s Counting

Lang niks van MGMT gehoord. Dat vinden ze blijkbaar zelf ook, want zonder veel tam tam is er een live album online gekomen met opnames die het duo 11 jaar geleden maakte van een show in het Guggenheim Museum in New York.

De opname datum is de titel, 11-11-11. De releasedatum was 11-11-22. De 11 composities op het album zijn 10 jaar oud dus, maar nooit eerder verschenen. En zeer de moeite waard. Prijsnummer van 11-11-11 is misschien wel Who’s Counting dat begint als een dub-track en eindigt als een prog-rock symfonie.

Special Interest – Cherry Blue Intention

We twijfelden of Special Interest niet te hitsig voor ons is, hitsig als in hitgevoelig. Maar toen we zagen dat de band multi-raciaal en seksueel is en afkomstig uit de disco-house-punkrockscene van New Orleans dachten we toch maar even doen.

Special Interest is zo’n beetje de hipste band van dit moment. Van Pitchfork tot The Guardian allemaal roemen ze hun uitbundigheid, tomeloze energie en unieke stijlmix. Aanleiding voor al dat enthousiasme is hun nieuwe album Endure.

Special Interest is niet nieuw. Endure is al hun derde album. Dat de erkenning even op zich heeft laten wachten komt omdat de band op de nieuwe langspeler voor het eerst goed uit de verf komt. De twee voorgangers zijn rommelig en richtingloos. Op Endure valt alles op zijn plaats, de songs kloppen, de sound is uitgekristalliseerd en de performances zijn trefzeker.

Cherry Blue Intention is de openingstrack van Endure en niet toevallig. Het is een nummer dat eigenlijk alleen maar in een smeltkroes als New Orleans gebrouwen kan worden met zijn lange muziektraditie en ligging op het kruispunt van Noord, Zuid en Midden Amerika.

Yves Tumor – God Is A Circle

We kennen Yves Tumor als een vreemde, maar graag geziene eend in de Pinguin bijt. Yves Tumor is het alias van Sean Bowie uit Miami, Florida. Met Jackie en Kerosine! zorgde hij voor welkome afwisseling op onze playlist.

Op die tracks komt hij naar voren als een gitaarspelende mix van David Bowie en Sly Stone. Nieuwe single God Is A Circle is nogal anders. Het nummer begint met een vrouw in ademnood. Waarom ze hijgt weten we niet. Het zou van opwinding kunnen zijn, of uit barensnood. Wat volgt is bloeddrukverhogend; een intens om niet te zeggen ongemakkelijk nummer waarin genoemde dame naar lucht blijft snakken opgejaagd door monotone drums, diepe bassen een spooky synths.

Heer Tumor toont zich de coolheid zelve. Pas tegen het einde van het nummer krijgt zijn zang iets van de urgentie die het nummer typeert. Zelden is een giftige relatie beter in geluid gevat dan door Yves Tumor op God Is A Circle.

Phoneboy – Runaway

Phoneboy is nog maar twee nummers oud, maar nu is al duidelijk dat het trio binnenkort niet meer te houden zal zijn. Phoneboy opereert aan de poppy kant van indie-spectrum. James Frusco, Richard Dana en Wyn Barum maken bruisende songs die clichématig zouden zijn ware het niet dat ze zijn geïnjecteerd met slimme wendingen, inventieve breaks en gewoon geinige vondsten.

Zoals in nieuwe single Runaway een woordje op een plek waar je het niet verwacht. Phoneboy is een tikkeltje emo, maar ook een beetje funky en dus erg poppy. Kortom helemaal nu. We verwachten dat de band volgend jaar rond deze tijd internationale triomfen zal vieren als de nieuwe 1975 of Glass Animals. Dan zit onze taak er weer op, maar vergeet niet waar je Phoneboy het eerst hoorde.

dEUS – Must Have Been New

Die nieuwe van dEUS is beter, veel beter dan we mogen verwachten van een band met geboortejaar 1989! En die de laatste 10 jaar ook geen nieuwe muziek heeft uitgebracht. Live zijn de Barmannen wel actief en goed, maar dat is toch vooral oogsten wat in het verleden is gezaaid.

Met Must Have Been New maakt dEUS de indruk nog steeds nieuwe noten op hun zang te hebben. De comeback-single is solide en inventief, toegankelijk en gelaagd, radiovriendelijk en eigenwijs. Eigenlijk typisch dEUS toch, maar ook weer niet helemaal. Met zijn blazers, gospelzangeres en een zeldzaam bezield zingende Tom Barman betreedt dEUS wel degelijk nieuw terrein. De lat ligt plots hoog voor het nieuwe album, How To Replace It dat op 17 februari gaat verschijnen, nog 39 jaar na hun debuut.

FIEP – Lola

FIEP weet niet wat haar overkomt. Een jaar geleden was ze nog gewoon Veerle Driessen, een muzikaal meisje uit Eindhoven met een droom. En ambitie. Nu staat ze op Noorderslag!

Het ging ongeveer als volgt. Tijdens Corona schreef Veerle een setje songs waar ze graag iets mee wilde doen, maar hoe en wat en met wie wist ze niet zo goed. Ze trok de stoute schoenen aan en zocht contact met Willen Smit van Personal Trainer en diens rechterhand, producer Casper van der Lans om hen om advies te vragen. Zij waren enthousiast en wilden wel met haar in zee.

Wat Willem en Casper hoorden was een uitstekende zangeres met opvallend sterke songs en het begin van een eigen stijl: positieve praatpop met een bite. Met zijn drieën ontwikkelden ze een passende sound. Daarin staat de gitaar centraal. Om live te kunnen spelen formeerde Veerle een band die ze FIEP doopte. Begin dit jaar bereikten ze de finale van de Amsterdam Popprijs. Ook de horde van de Popprijs werd ook moeiteloos genomen. FIEP is zelfs een van de meest geboekte bands van de lichting van 2022! Dat soort dingen vallen op. Dus toen Veerle met de boeker van ESNS belde bleek die al op de hoogte van wat we zo langzamerhand toch wel het fenomeen FIEP mogen noemen. En nu staat FIEP op zaterdag 21 januari in de Oosterpoort in Gruun!

Om het plaatje helemaal compleet te maken is er ook nog een nieuwe single. Laat Lola nou ook nog eens haar beste liedje tot nu toe te zijn! 2023 begint ook al goed met de release van de debuut EP van FIEP. Op naar Pinkpop!

 

DEADLETTER – Madge’s Declaration

Het Londense DEADLETTER tourt momenteel als voorprogramma van Placebo. Een opmerkelijke combi, want de bands hebben niet veel gemeen. Je kunt je zelfs afvragen of de devote Placebo fans wel zitten te wachten op een stevig rockende post punkband als DEADLETTER met een voorganger die -zoals de eigentijdse versie van het genre dicteert- er een declamerende zangstijl op na houdt.

Nou dan hebben ze pech, want het strak rockende, oorspronkelijk uit York stammende zestal mag er zijn. In Madge’s Declaration koppelt DEADLETTER humor aan dansbaarheid en een tekst over hoe we ons vrij letterlijk dood consumeren. Goed gevonden is de quote uit Madonna’s Material Girl. De debuut EP van DEALETTER, Heat volgt nog deze maand.

Crooks & Nannies – Sorry

Crooks & Nannies is een duo uit Philly. Sam Huntington en Madel Rafter brachten in eigen beheer twee albums uit, maar zijn voor hun derde album in zee gegaan met het Grand Jury label. Daar vinden we ook Rubblebucket, Avid Dancer en Hippo Campus om maar drie minder onbekende bands te noemen.

Crooks & Nannies rocken op een manier die tegelijk stoer en kwetsbaar is. Afwisselend hard en zacht, naar model van Pixies via Nirvana waarschijnlijk. Niet verschrikkelijk origineel dus, maar in geval van Sorry met smaak en overtuiging gedaan. Album 3 van het multi-instrumentale duo is a la Iggy No Fun gedoopt en moet in januari online komen.

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek week 46 2022

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. Kerala Dust – Red Light (IJsbreker)
  2. dEUS – Must Have Been New
  3. Yves Tumor – God Is A Circle
  4. bar italia – Polly Armour
  5. Crooks & Nannies – Sorry
  6. DEADLETTER – Madge’s Declaration
  7. Phoneboy – Runaway
  8. Special Interest – Cherry Blue Intention
  9. FIEP – Lola (NL)
  10. Crawlers – Too Soon (Breekijzer)
  11. Son Mieux – This Is The Moment (Popwarmer)
  12. Manchester Orchestra – No Rule (Martje’s <3)