Category: Nieuwe Muziek

Friko – Seven Degrees

Op het debuutalbum van Friko uit 2024 staan genoeg goede songs om een vinkje achter de bandnaam te zetten. Zo van even goed in de gaten houden.

Nieuwe single Seven Degrees bevestigt het vermoeden dat hier een bijzondere band bezig is. De nieuwe single van Friko is een niet van ambities gespeend folkrocksong met een duidelijke seventies feel. Seven Degrees lijkt niet echt op, maar doet op de een of andere manier wel doet denken aan Bowie’s All The Young Dudes. Als je begrijpt wat we bedoelen. Het refrein is minder sterk, maar verder is er niks mis met het door John Congleton geproduceerde nummer. Het zou zomaar kunnen dat het nieuwe album van de band uit Chicago er een wordt voor je jaarlijstjes. De titel van die plaat die in april gaat uitkomen getuigt of van zelfspot of van zelfvertrouwen. Die gaat namelijk Something Worth Waiting For heten.

 

IST IST – Obligations

Na het wat mindere Warning Signs herstelt IST IST zich met het uitstekende Obligations.

De song riekt weer sterk naar de jaren tachtig, maar is niet direct herleidbaar tot een van de new wave bands die in die tijd in de Noord-Engelse regio actief waren. Obligations heeft een sterk refrein dat smaakvol wordt aangezet met een mooie tweede stem en precies de goede galm. Ook de gitaarsound en solo zijn A-OK waardoor we dit keer eigenlijk niks te zeuren hebben. Bijbehorend album heet DAGGER en is nu ongeveer uit.

Concert: 14 maart Paradiso.

Marlon Magnée, La Femme – People Are Afraid

Marlon Magnée is La Femme en vice versa.

De band uit Biarritz is geen vreemde in Pinguin-land. Maar de songs die we van ze draaiden zijn Franstalig. De voertaal van People Are Afraid is dus Engels. Het heeft er dus alle schijn van dat Marlon zijn actieradius wil verbreden. Misschien ook dat hij vanwege deze nieuwe fase in zijn loopbaan zichzelf naar de voorgrond heeft geschoven. Die Franse taal was onderdeel van de charme van La Femme. Monsieur Magnee zingt People Are Afraid – beust of onbewust – met zo’n vet accent dat die charme behouden blijft. Verder is People Are Afraid een fijn retro synthipop-plaatje dat op de gitaarsolo na doet denken aan de proto-electropop van 80’s acts als Lio, Taxi Girl en het Belgische Telex.

Concert” 13 april Tolhuistuin, A’dam.

King Tuff – Twisted On A Train

De nieuwe single van psych-rocker King Tuff is een ongecompliceerd rock ‘n’ roll plaatje.

De gitaren spatten er van af en de zang komt via een echokamer, precies zoals het hoort in het genre. De tekst van Twisted On A Train een woordspeling. Tuff zingt feitelijk hij in een wat rare houding in een trein hangt, een herinnering aan een apenstonede reis op het spoor. Maar het klinkt alsof hij aan het twisten is in de wandelgang. De twist is een dans die extreem populair was in de vroege jaren zestig. Je hoefde namelijk niet te kunnen dansen om toch te kunnen twisten. Het klinkt in ieder geval erg gezellig en aanstekelijk. Twisted On A Train is het eerste nummer en de eerste single van een nieuw album van King Tuff aka Kyle Thomas. Dat wordt alweer zijn zevende. De plaat gaat MOO heten, dat is het geluid dat Amerikaanse koeien maken. 27 maart komt-ie uit.

Real Farmer – Run By Animals

Terwijl veel postpunk collega’s de noise-kant optrekken, lijkt Real Farmer een meer melodieuze richting op te gaan.

Niet dat de Groningers met Run By Animals concessies aan de commercie doen, maar de nieuwe single is – ook omdat bassist Marrit Meinema dit keer zingt – wel wat toegankelijker dan de sta of ik schiet songs van het debuutalbum. De sound van het analoog op 16 sporen opgenomen Run By Animals is zeker niet gepolijst en de basklanken blijven overheersen. Maar we horen ook een zekere rust en zelfs warmte. Laten we er het op houden dat Run By Animals een wolfje is in schaapskleren. Dat past ook bij de songtitel (en bandnaam).

Yin Yin – In Search Of Yang

In Search Of Yang is de openingstrack van het nieuwe Yin Yin album dat onlangs is uitgekomen.

Yatta! heet de plaat die weer vol staat met exotische gekruide instrumentals. Op In Search Of Yang combineert de Limburgse band Public Service Broadcasting-achtige samples met een ouderwets vette disco beat en een heel arsenaal aan Oosterse geluidjes. De muziek van Yin Yin is breed inzetbaar. Je kunt er op dansen, maar hun tracks zijn ook geschikt als tunes voor films en tv-series. Of gewoon als lekker hapje tussendoor.

Concerten

Marmozets – New York

Marmozets is weer lekker bezig! De band uit Noord Engeland rond opgewonden standje Becca Bottomley heeft een eigen ode aan New York gemaakt, geïnspireerd door een bezoek aan The Big Apple, een stad die voldeed aan al hun verwachtingen en clichés.

Marmozets heeft zich voor de sound en stijl van New York laten inspireren door de New Yorkse punkscene van de laten jaren zeventig met acts als Patti Smith, Blondie en The Ramones. Wij horen ook Suzi Quatro in de nieuwe single, ‘on speed’, dat wel.

Eind mei verschijnt dan toch eindelijk het nieuwe album van Marmozets. CO.WAR.DICE is de opvolger van ‘Knowing What You Know Now’ uit 2018. Waarom het zo lang geduurd heeft? Omdat Becca en gitarist Jack zich hebben voortgeplant. Het ouderschap is voor hen echter geen reden om wat gas terug te nemen. Juist andersom! Ze willen doen wat ze kunnen om de wereld een beetje beter achter te laten dan ze hem aantroffen. Hun belangrijkste wapen? Muziek natuurlijk.

Rolling Blackouts Coastal Fever – Sunburned In London 

Rolling Blackouts Coastal Fever is weer terug en dat vinden we zulk goed  nieuws dat we Sunburned In London maar meteen hebben uitgeroepen tot IJsbreker!

Dit dus in de hoop dat jullie net zo opgetogen zijn over de lekker lange – 6min. + comebacksingle als wij. Nou is comeback misschien een tikkeltje overdreven. Een absentie van vier jaar is nou ook weer niet zo lang. Maar goed. Sunburned In London is zoals we de Australische gitaarband het liefst horen; zakelijk en melodieus met veel ruimte voor de drie gitaristen. Nieuw is het dameskoor dat de mannenzang versterkt. Je ziet en hoort ze ook aan het werk in de live-clip (zie elders) die tegelijk met de single is uitgekomen. Of er ook een nieuw album in het vat zit, wordt niet expliciet vermeld, maar het zou vreemd zijn als dat niet zo is. Resteert de hamvraag: is de nieuwe single van RBCF net zo goed als French Press? Bijna!

overpass – Union Station

Je kunt best wel wat kritiek hebben op overpass. De band uit Birmingham is wel erg serieus en modelleert zijn sound schaamteloos op de vroege U2.

Luister maar naar nieuwe single Union Station. Maar het valt niet te ontkennen dat ze sterke songs schrijven, die ze gedegen uitvoeren met een oprechtheid waar je moeilijk bezwaar tegen kunt maken. Luister wederom maar naar Union Station. Als niet originaliteit je criterium is maar authenticiteit, dan is overpass je band. In juni verschijnt het debuutalbum van de begin twintigers. Daaraan ging een dozijn singles vooraf. Ongeveer de helft daarvan is meer dan een miljoen keer gestreamd. Je hoeft dus geen glazen bol te raadplegen om te voorspellen dat overpass wel een een hele grote band kan gaan worden. Is het niet dit jaar, dan wel het volgende.

Tyler Ramerion’s ‘FERRY’ is een ‘Must Play’

Sinds zijn debuutalbum The Next Step uit 2022 is Tyler Ramerion onafgebroken bezig geweest zichzelf op de kaart te zetten met zijn muziek en zijn acteerwerk.

Vier jaar later, drie albums verder, is daar FERRY. Zijn nieuwste werk. En zonder twijfel zijn beste tot nu toe.

Met zijn tweede album Am I Lost?, or Am I Found? liet Ramerion duidelijk zien wie hij was als artiest. Different Heaven vormde daarop een logisch vervolg, waarin hij nieuwe inzichten in zijn leven deelde en zijn verhaal verder uitdiepte.

Ramerion is altijd iemand geweest die zijn ambities en passies actief nastreeft. In 2025 ging de film HEEM, waarin hij de hoofdrol speelt en die werd geregisseerd door Ben Lardinois, in première op het Nederlands Film Festival in Utrecht. In diezelfde periode verschenen ook nummers als Different Heaven, About Us, de Cocktail Mix en Nobody’s Your Friend.

In november volgde opnieuw een film première met Cyclus, geregisseerd door Mila Banis. Een indringende film over femicide, met acteurs als Britt Scheltens, Milou Aimée, Max Pleysier, Annefleur Klinkhamer en Tyler Ramerion zelf.

Ondanks deze drukke periode bleef hij muziek maken en liet hij via Instagram af en toe horen waar hij aan werkte. Die toewijding betaalt zich uit.

Vier jaar in zijn muziekcarrière en Ramerion heeft met FERRY zonder twijfel zijn sterkste werk afgeleverd.

Het album opent krachtig met een intro waarin hij zichzelf voorstelt en zijn achtergrondverhaal deelt. Daarna volgt het nummer Tyler Ramerion, waarin hij volledig omarmt wie hij is. Elk nummer op dit album is met zorg, aandacht en creativiteit gemaakt.

Wat echt opvalt is het duidelijke, doorlopende thema. Door het hele album heen keert een herkenbare melodie terug in verschillende nummers. Dat is niet alleen creatief, maar ook ontzettend slim. Ramerion zet hiermee een duidelijk standpunt neer. Een artiest met een eigen themasong. Herkenbaar, simpel en pakkend. Het identificeert hem als artiest en onderscheidt hem van anderen.

De melodie klinkt subtiel in de Intro, komt krachtig naar voren in Tyler Ramerion, bouwt zich rustig op in Who Am I Again? en krijgt een emotionele ontlading in het slotnummer Ferry. Wanneer de melodie daar inzet, is het een oprecht kippenvelmoment. Een ontleding van wie hij is als mens en als artiest.

Elk nummer is zo sterk dat er eigenlijk geen echte uitschieter is.

Van het energieke You Had Me Thinking It Was Me, naar het meeslepende My Soul Takes Flight dat direct om een herhaling vraagt, tot Hellwife, dat een duidelijke callback is naar de stijl van zijn debuutalbum The Next Step.

Ook is er een leuke verwijzing voor de fans. Het album zou oorspronkelijk Dinner For One heten, maar die titel is nu verwerkt in een gelijknamig nummer op het album.

Alles bij elkaar is FERRY een perfect album. Van de ijzersterke songteksten tot de melodieën en het overkoepelende verhaal.

Dit is een artiest die barst van het talent en die gehoord verdient te worden.

Tyler Ramerion móét gehoord worden.