Franz Ferdinand pikt de draad weer op waar ze hem vier jaar geleden netjes neervlijden. Curious is een gestroomlijnde dance-track, disco-achtig, maar niet ordinair en ook niet spectaculair, maar wel weer erg lekker. Aan de nieuwe single hoor je overigens goed waar de band uit Glasgow een belangrijk deel van hun mosterd vandaan haalt, Talking Heads.
Voor een nummer dat uitnodigt tot dansen is twee en halve minuut wel wat kort, een langere instrumentale break was welkom geweest. De componist is als vanouds meneer Kapranos. Produceren deed hij met technicus Julian Corrie en hitmachine Stuart Price, die kind aan huis is bij o.a. Pet Shop Boys, The Killers en Dua Lipa.
Vandaag brengt Sharon Van Etten “Porta” uit, een krachtige nieuwe single met video en haar eerste nieuwe solo-release sinds herfst 2020. Geproduceerd door Van Etten (zang, synths, drummachines) en Daniel Knowles (synths) en ondersteund door haar live band van Jorge Balbi (drums), Charley Damski (gitaar), Devin Hoff (bas), zingt Van Etten door heel “Porta” over het zenuwslopende gevoel jezelf en je veiligheid te verliezen: “Want to hold head up, don’t want to stay down // I want to live my life // But you won’t allow.” Maar zoals te zien is in de video van het nummer, neemt Van Etten, naarmate ‘Porta’ vordert, de teugels over en bereikt het een nieuwe vorm van purificatie: “Think straight. Get by // Gotta think straight to get by // Think straight. Get by // Want to be myself.”
In de woorden van Van Etten werd “Porta” in 2020 geschreven “op een van mijn diepste dieptepunten. Het grootste deel van mijn volwassen leven heb ik geworsteld met periodes van depressie en angst en coping-mechanismen, en soms laat ik die donkere momenten de overhand krijgen. Gedurende deze tijd voelde ik me erg gedissocieerd. Niet verbonden met mijn lichaam en ik had het gevoel de controle te verliezen.”
Uiteindelijk zocht Van Etten contact met haar vriendin Stella Cook, die Base Pilates runt in North Carolina. “Ik was op zoek naar een vriend, iemand om mee te praten die begrijpt wat het vinden van de kern betekent, maar ook weet wat mijn zwakke punten zijn en die me kan helpen om daar omheen te werken en mijn andere sterke punten te vinden. Ik wist dat ik een zone zonder oordeel betrad en ik moest verantwoordelijk worden gehouden voor mijn acties en Stella hielp me op te staan. We ontmoetten elkaar een keer per week op Zoom, praatten bij over het leven onder het genot van een kopje koffie en gingen dan aan het werk. Dan, een dag of twee later zou ze nog een video mijn kant op sturen, zodat ik tegen het einde van de week iets had om aan te werken. Ze was bemoedigend, maar niet opdringerig. Als het leven in de weg stond, had ik niet het gevoel dat ik haar teleurstelde – maar ik hield van onze sessies. Ik keek uit naar hen. Ik begon me dichter bij haar te voelen, en dichter bij mezelf, en het hielp dingen hoopvol te lijken. En dat wilde ik gewoon met de wereld delen”, zegt Van Etten.“In plaats van de duisternis. In plaats van mijn angsten. Mijn boodschap is om er doorheen te werken. Ook als het moeilijk is. Ook als het pijn doet. Reach out. Reik uit naar die vriend die je helpt om de toenadering naar jezelf te vinden.”
Dit voorjaar begint Sharon Van Etten aan de Darkness Fades Tour of Europe voordat ze op pad gaat met Angel Olsen, Julien Baker en Spencer. op de The Wild Hearts Tour deze zomer. Op 14 juni staat ze samen met L’Rain in de Grote Zaal bij TivoliVredenburg.
Roekeloos zo kan je, So Damn Much, de nieuwe single van Wodan Boys het best omschrijven. Het is een nummer als een net aangestoken stuk vuurwerk waarvan even niet duidelijk is welke kant het op schiet. Als de knal is uitgeklonken blijkt niemand gewond, maar het was wel even spannend.
Wodan Boys bracht vorig jaar een EP uit die we tot onze schande hebben gemist, want So Damn Much is niet het eerste maar het vijfde goede nummer van de Hagenezen. Qua sound hangt Wodan Boys ergens tussen punk en hardrock in, maar men maakt niet de indruk ergens bij te willen horen. De band komt niet geheel onbeslagen ten ijs. De frontmannen, Thomas van der Want en Mikki B Wessels liepen zich warm bij Soul Sister Dance Revolution en Taymir.
Wat de boys bijzonder maakt -naast de pitbull gitaren en het constante gevaar om uit de bocht te schieten- is de zang; lead en koortjes. Die is lekker brutaal, maar ook heel erg muzikaal. Het kan niet anders dan dat een band waarvan in de studio al de vonken afslaan, live helemaal brandgevaarlijk is. U is gewaarschuwd.
We hebben goed nieuws en slecht nieuws. Om met het laatste te beginnen. We kunnen een comeback van Radiohead op korte termijn wel op de collectieve buik schrijven. Het goede nieuws is dat de nieuwe single van The Smile, de bijband van Thom Yorke en Jonny Greenwood net zo goed van Radiohead had kunnen zijn. Het goede en slechte nieuws is nauw aan elkaar verbonden. Als The Smile Radiohead-eske nummers gaat maken, vervalt het nut van een Radiohead reünie. Toch?
Maakte The Smile met debuutsingle ‘You Will Never Work In Television Again’ nog een bokkensprong, The Smoke had prima gepast op een album van de band uit Oxford. Het enige nieuwe c.q. afwijkende is de prominente rol van de basgitaar, die dus duidelijk door Greenwood wordt bespeeld. Yorke speelt een aardig moppie gitaar en zal ook best wel wat bas kunnen spelen, maar zo vaardig als hier aan de vier snaren wordt geplukt kan alleen een gevorderd instrumentalist. Mooi ook zijn de blazers die The Smoke kleur geven. Al met al een veel beter nummer dan de eersteling van The Smile. Een nummer ook waardoor we het moederschip wat minder missen.
Ze is pas 19 en heeft nog maar drie liedjes uit, maar nu al durven we te beweren dat Gretel Hänlyn behoorlijk beroemd gaat worden. Niet noodzakelijk in de indie-wereld, maar dat zien we later dan wel.
Ondanks haar naam is Gretel van Britse bloed. Ze heet ook eigenlijk geen Gretel Hänlyn maar Maddie, Maddie Haenlein. Maddie heeft een diepe stem, een contralto in vaktermen. Daar is ze niet meer geboren, maar is het gevolg van een spierziekte die haar middenrif trof en zo haar spraak en zangvermogen aantastte. Tijdens haar herstel is ze begonnen songs te schrijven. Sinds haar 16 treedt ze regelmatig op. Het was nota bene haar moeder die Gretel aanraadde haar studie te staken en vol voor de muziek te gaan. Een verstandige zet zal blijken.
Nieuwe single Motorbike wordt gedrgen door een mooie lage bas uit het kookboek van The Cure. Zo ziet ze er ook uit, als dochter van Robert Smith. Vocaal houdt Gretel zich dit keer in. De uitspattingen laat ze aan haar band over. Die laten zich dat geen twee keer zeggen, maar voordat er ongelukken gebeuren trapt Gretel op de rem.
Het is na drie nummers nog te vroeg om van een duidelijke stijl te spreken, maar Gretel lijkt het ergens tussen folk en neo new wave te zoeken, maar wat ze ook doet haar donkere timbre zal alles kleuren.
Komen de gitaren terug in de top 40? Het lijkt er op met wereldhit driver’s license van Olivia Rodrigo, de nieuwe pittige single van The Chainsmokers, Emo Girl van Machine Gun Kelly & WILLOW en Avril Lavigne maakt ook weer muziek… in dit straatje past ook de jonge Canadese popzangeres Tate McRae. Aan de andere kant van de plas is ze bekend door So You Think You Can Dance maar de rest van de wereld kent haar door haar 2020 hit you broke me first, een beetje een Billie Eilish achtig nummer. De nieuwe single she’s all i wanna be is dus een beetje steviger richting emo zoals rond de eeuwwisseling.
Eerste dachten we, Things will be fine is een beetje een gewoon liedje, die kunnen we wel overslaan. Maar zelfs een gewoon liedje vanMetronomy is een goed liedje. Dus.
Voor Metronomy is het overigens een ongewoon liedje. De band maakte naam en furore als synthipopband extraordinaire, maar op Things will be fine hoor je vooral gitaren en de keyboards die er zijn, lijken van het conventionele soort. Tenminste zo klinken ze. in deze tijd van plugins en laptops is dat natuurlijk niet zeker.
Bij nader inzien is de nieuwe single van Metronomy dus een buitengewoon geslaagd liedje, een vrij perfecte popsong met een weemoedige maar optimistische afdronk, mooi zacht gezongen door bandbaas Joseph Mount. Things will be fine is afkomstig van het nieuwe album van het Engelse vijftal, Small World dat al over twee weken (18/22) uitkomt.
The Steeple van Halestormis weer zo’n brok tijdloze glansrock waar de band van Lizzy Hale patent op heeft. Alles en iedereen staat onder hoogspanning, de rimesectie die uithaalt als een linke kat, de gitaristen die het uiterste van hun instrument vragen en natuurlijk miss Hale zelf die mocht ze de band bui zijn altijd nog kan overschakelen naar de opera.
The Steeple is de tweede single van het Back From The Dead album van het metalmaniakken uit Pennsylvania. Die titel suggereert een comeback, maar het vorige album van Halestorm is nog geen eens zo oud, vier jaar maar. Maar goed dat ze weer aan staan. De nieuwe plaat, een productie van Rick Raskulinecz (o.a. Foofighters, Mastodon) volgt op 5 mei.
Archive bestaat al bijna drie decennia. In die tijd is de Britse band altijd zijn eigen gang gegaan. Dat dwarse, het weigeren de waan van de dag te volgen is een goede overlevingsstrategie gebleken, want Archive draait nog steeds op een hoog niveau mee. We schrijven band, maar Archive is meer een collectief, een wisselende pool muzikanten die min of meer op afroep beschikbaar zijn. Degenen die dan het sein verzamelen geven zijn Darius Keeler en Danny Griffiths. Di duo komt oorspronkelijk uit de trip hop, maar van dat verleden is nog maar weinig over, of het moet hun gevoel voor ambiance zijn.
Een van de dingen waar Archive nooit echt rekening heeft gehouden is radio. Tracks van een kwartier of meer zijn geen uitzondering. Archive is echter ook bij machte om het klein en fijn te houden zoals op het onderkoelde Fear There & Everywhere. De titel verwijst naar het stemmige en eveneens meerstemmig gezongen ‘Here There & Everywhere’ van The Beatles.
Het nummer is afkomstige van het 13e studioalbum van Archive, hun eerste in zes jaar. De titel is Call To Arms & Angels, de releasedatum 8 april.
Get Well Soon zal zijn langverwachte nieuwe studioalbum Amen op 25 maart 2022 uitbrengen via Virgin Music. Konstantin Gropper’s zesde full-length markeert het begin van een nieuw hoofdstuk. Amen werd bij Kleine Audiowelt in Sandhausen, Duitsland opgenomen en geproduceerd met Marcus Wüst. De tweede single One For Your Workout is nu uit.
Waar het in 2018 verschenen The Horror de Duitse songwriter’s kijk belichten op wat voelde als een vrij donkere en giftige situatie, ziet het aankomende album Amen de 39-jarige artiest terugkeren naar een betere en meer hoopvolle plek – ondanks de huidige staat van de wereld.
One For Your Workout biedt zinderende up-tempo pop waarvan de drums in de smaak zullen vallen bij degenen die zich Pat Benatars ‘Love Is A Battlefield’ herinneren.” Het draait om de vraag of hoop op een beter leven hetzelfde is als ‘zelfoptimalisatie’.
“Making the best of yourself is the basic idea of coaching. ‘It’s not how good you are, it’s how good you want to be’ is a classic career advice book, especially in advertising by Paul Arden. It gathers quite a few cliché motivational sayings. As the title suggests, however, the main point is to invent an ideal image of oneself. Since nowadays, more than ever, everyone can and must invent an ideal image of oneself. Since nowadays, more than ever, everyone can and must invent their ideal image you can chase after it for the rest of your life” – grijnst Gropper.
Of popmuziek het geschikte forum is om over deze diepzinnige kwesties te debatteren, is voor sommigen misschien een betwistbaar punt. Niet voor Gropper, echter: “What are songwriters if not the untutored social scientists of the little man?” vraagt hij, zij het misschien met een wenkbrauw stilletjes opgetrokken. “These days inspiration is on the streets, so why not scoop it up?” – aldus Konstantin Gropper.
Shows:
30 april – Rotown, Rotterdam
01 mei – Paradiso, Amsterdam
