Het was even zoeken maar Lauren Luiz, artiestennaam girlhouse lijkt nu haar definitieve draai te hebben gevonden. De voormalige actrice bracht eerder een cover uit van A Long December van Counting Crows en twee EP”s met droompopliedjes die best wel goed waren maar niet echt bijzonder.
Nieuwe single paul blart mall cop is niet zozeer anders, maar vooral beter dan waar Lauren tot nu toe mee kwam; de sound, de compositie, en -niet op de laatste plaats- de performance. De tekst geeft uitsluiting. paul blart mall cop gaat over het overwinnen van een depressie. Haar herwonnen zelfvertrouwen is wat de nieuwe single vleugels geeft. En de pakkende mix van gitaren en keyboards is ook niet verkeerd.
Nog een paar songs van dit kaliber en girlhouse kan zich meten met door haar bewonderde collega’s als Phoebe B en Lucy D.
Thom Yorke volgt in de voetsporen van bandmaat Jonny Greenwood en begeeft zich op het filmmuziekvlak. Niet voor het eerst overigens. Eerder schreef hij muziek voor de (korte) arthousefilm Suspiria. Dit keer zullen echter veel meer mensen zijn soundtrackbijdrage horen. 5.17 schreef hij namelijk voor het zesde (en laatste) seizoen van Peaky Blinders.
In welke aflevering het nummer zit is nog niet bekend, maar verwacht geen happy end. 5.17 is sober en somber. Het nummer bestaat uit niet veel meer dan een eenzame piano, iets dat klinkt als een zacht krassende viool en de in galm gedrenkte falsetstem van de componist. Een verklaring voor de titel kunnen we waarschijnlijk pas geven als de serie er is.
Op 3 april verschijnt er een tweede bijdrage van Thom aan Peaky, That’s How Horses Are. Ook hebben Thom en Jonny samen muziek gecomponeerd voor de finale van de populaire serie waarin eerder al de Radiohead songs You & Whose Army en Pyramid Song te horen waren. Er is ook sprake van een release van de soundtrack op vinyl.
De nieuwe Zeeuwse band De Toegift, die onlangs tekende bij Snowstar Records, brengt vandaag nieuwe single ‘Nollestrand’ uit. ‘Nollestrand’ volgt de eerder uitgekomen single ‘Zo waren de dagen’ op. Beide singles staan op de debuut EP ‘En ik kon alles zien’, welke uit komt op vrijdag 1 april. ‘Nollestrand’ komt uit met een video met daarin zwart-wit beelden van zandvlaktes en een zonovergoten zee.
“Ergens luidt een onbekende band de nacht in, de toegift wordt ingezet. Een collectief gevoel van weemoed en verlangen vult de ruimte zolang de laatste noten aanhouden.”
Nieuwe band De Toegift combineert de werelden van eigentaalse poëzie en de hedendaagse indie muziek tot datgene wat ze het liefst zelf maken: Nederlandstalige indie met invloeden uit jazz. Altijd op zoek naar experiment, authenticiteit en het perfecte lied, speelt de Zeeuwse band met thema’s over tijd en nostalgie. De eerste EP van De Toegift, ‘En ik kon alles zien’, komt uit op 1 april 2022.
De tweede single van deze komende EP is nu uit. Het nummer heet ‘Nollestrand’ en volgt de eerder uitgekomen single ‘Zo waren de dagen’ op. ‘Nollestrand’ is het eerste liedje dat zanger Maxim schreef in de eigen taal. Het geeft vorm aan een levendige en intieme jeugdherinnering waarin hij als driejarig jongetje naar Zeeland verhuisde met zijn ouders en oudere broer. ‘Nollestrand’ brengt een eerbetoon aan die weidse vlakte, de machtige zee en het monumentale windorgel die samen het symbool vormen van zijn afkomst. Wie goed luistert waant zich voor heel even mee terug: kinderlijke observaties en verwondering worden in een tijdscapsule vastgelegd.
De muziek probeert op zijn eigen manier het ritme van de zee te vangen en de warmte van een nazomerse dag aan zee. De Toegift wordt hierbij versterkt door de Zeeuwse Franklin Schieman (saxofoon) en Hester Julia Voddé (viool) en maken ‘Nollestrand’ zo tot een filmisch geheel.
De video voor ‘Nollestrand’ probeert in zijn gestileerde vorm Maxim’s Nollestrand te vangen. Trage zwart-wit beelden van zandvlaktes en een zonovergoten zee zorgen enerzijds voor vervreemding, maar wekken tegelijkertijd een gevoel van verlangen op. Via de spiegel toont de plek zichzelf indirect, als een herinnering waar men moeilijk grip op krijgt.
Port Henry is the first single for Scarlet Mill’s forthcoming second album. Like their debut album Chronicles, also the second album will tell a tale of love, passion and remorse.
In this indie-glamrock song, grooving on Hammond and Slide, the male protagonist finds himself in the shady harbour of Port Henry, after an eventful oddysey.
The music revives memories of the early seventies glamrock era, dressed up with contemporary alternative rock vibes. The lyrics are part of a timeless tale that is yet to be fully told. Next chapter is to appear this spring already.
New Age Millennial Music is al een maandje of tien oud, maar zo prettig dat we de single toch maar even meenemen. Het Britse Buzzard Buzzard Buzzard is zo’n band waarvan je je afvraagt of ze nou ontzettend retro zijn of juist hun tijd vooruit.
De band maakt uiterst verzorgde, zorgvuldig geproduceerde muziek een beetje a la Phoenix, maar nog meer als 10cc (voor de breuk met Godley & Creme of Badfinger of Stealers Wheel). Vernuftige pop dus soms op het pastiche-achtige af, maar met zoveel smaak en plezier bereid dat ze er makkelijk mee wegkomen. Noem het powerpop, noem het smartrock of noem het New Age Millennial Music. Wie hier niet voor valt houdt vast ook niet van The Beatles. New Age Millennial Music staat op het eerste en nog enige album van Buzzard x3, Backhand Deals.
De Britse zangeres Arlo Parks brak door op de laatste “echte” editie van Eurosonic, die van 2020 dus. 2021 en 2022 waren digitaal. Parks viel op met haar soulvolle popsongs, ingetogen optreden maar warme uitstraling. Haar album Collapsed in Sunbeams werd vervolgens een streaminghit en nu is er een nieuwe single. Ietsje minder ingetogen ondanks de titel Softly. Ik zou zeggen catchy. Een fijne song aan het begin van de lente!
De leden van Krush Puppies ontmoetten elkaar in een dierenwinkel in Londen. Ze raakten aan de praat en kwamen er achter dat ze meer deelden dan liefde voor dieren. De bandnaam refereert nog aan de plek waar het plannen smeden begon. De vriendinnen hebben nu 6 nummers uit, die een sterk stijgende lijn vertonen wat betreft kwaliteit en originaliteit.
Krush Puppies wordt aan de m/v gebracht als zijnde een post-punkband, maar dat doet de dames te kort. Ze zijn veel melodieuzer dan het gros van de zogenaamde post-punkbands en welke postpunk band heeft een harpiste en doet aan dwarsfluitsolo’s?
Love Kills Demons -dat best wel wat langer had mogen duren dan 2.13- is de eerste release van Krush Puppies op het Holm Front label van Sports Team waarop ook o.a. Personal trainer zit.
People Say is het sluitstuk van het debuutalbum van muzikaal sluipschutterstrio, The Violent. Ondanks de bandnaam is The Violent niet van de metalband en zelfs niet van de hardrock, tenminste niet in de gebruikelijk zin des woorden.
Frontman Mike Potrich was eerder aanvoerder van Red Sun Rising waarmee hij niet zonder succes in de (post) grunge hoek rommelde. Blijkbaar bevredigde hem dat niet, want hij trok de stekker uit de band. En toen kwam Corona. Voordeel van het nadeel was dat Mike plots alle tijd had om nieuwe plannen te smeden. Zo kreeg The Violent gestalte, een band die niet makkelijk voor één gat te vangen is. Mocht je toch een stikker op The Violent willen plakken dan zou er iets als hardpop op kunnen staan. The Violent rockt (on)behoorlijk, maar is mede door de compacte songs, slimme koortjes en de lekkere stem van hun voorganger een band met een breed bereik. Beetje oude Cheap Trick misschien wel. Nu maar hopen dat Mike voorlopig niet weer gaat twijfelen.
Berichten dat er tijdens de concerten vanIguana Death Cult woest wordt gepogood en gestagedived zijn niet overdreven. De natuurlijke biotoop van de Rotterdammers is de overvolle club waar bier en zweet rijkelijk vloeien.
Dit gezegd hebbende, nieuwe single Future Monuments is voor hun doen relatief rustig. We horen de vertrouwde hotrod gitaren, lekker los polsige samenzang en de direct herkenbare bariton van frontman Jeroen Reek. Maar ook veel percussie en dat is nieuw. Die extra trommels geven Future Monuments een fijn tropische voorjaarssfeertje. Dit keer meer cocktail dan biermuziek dus, maar minstens zo lekker. Nieuw album is in de maak.
Na een vertraging is het nieuwe Band Of Horses nu alom te beluisteren. We bevelen je aan dat ook te doen, want Ben Bridwell en zijn begeleiders hebben met Things Are Great een van hun beste albums afgeleverd. De songs zijn af, de uitvoeringen bevlogen en de productie zakelijk en doeltreffend.
Met zijn folkrockgitaren, indringende opbouw en Bridwell’s smachtende zang heeft openingsnummer Warning Signs alles wat Band Of Horses zo bijzonder maakt. Na twee toch wat mindere albums was de vrees een beetje dat de band uit South Carolina zou terugvallen in het peloton van eens geweldige en nu wel aardige bands. Maar Ben en zijn boys hebben het verval weten om te zetten in groei zodat we Band Of Horses nu met recht en reden één van de betere Amerikaanse indie bands van deze eeuw kunnen noemen.
