Nieuwe Muziek Archieven - Page 311 of 1005

Popwarmer: Holly Humberstone – The Walls Are Way Too Thin

De 21-jarige Britse singer/songwriter Holly Humberstone scoort haar tweede IJsbreker van het jaar. Begin dit jaar was het de beurt aan Falling Asleep At The Wheel rondom haar doorbraak op Eurosonic. Nu is haar EP ‘The Walls Are Way Too Thin’ uit. De gelijknamige single is deze week de Popwarmer. Gevoelige, emotionele popliedjes die je vaker en vaker wilt horen. Holly Humberstone kruipt onder je huid:

the walls are way too thin ep is yours❤️‍🩹I wrote this EP about feeling lost. I had just moved away from home to London and I felt like I was so far away from anything that felt familiar, that I just didn’t feel like me anymore. Going into the studio to write these songs was my only way of making sense of anything. Making this EP really has made me feel whole again and I hope it can mean something to you too x

Beryl Anne – Twice

Rotterdam – Indie-pop artiest Beryl Anne uit Rotterdam brengt op 12 november haar nieuwe single ‘Twice’ uit. Een stoere track waarin ze niet over zich heen laat lopen.

Beryl Anne maakt elektronische Indie-pop met een krokant randje. Gelaagde synthesizers, heldere meerstemmige zang en vette drums, geïnspireerd door de 80’s en artiesten als Emily King en HAIM.

In 2019 verscheen haar debuut EP ‘’Land of Mine’’ die ze onthulde met een uitverkochte releaseshow in Roodkapje, Rotterdam. Beryl Anne won de Elevator Pitch bij 3FM, speelde live op de radio en toerde in het najaar met de Popronde. Recent bracht ze de singles Thirty-Three Times en Burden uit. In februari 2022 verschijnt haar nieuwe EP ‘’Paper Walls’’.

Twice is in samenwerking met producer Benjamin Rheinlander opgenomen in zijn studio te Amsterdam.

Frans Verburg (producer van de eerder uitgebrachte single Thirty-Three Times) zorgde voor de gelaagde synthesizers. Ocker Gevaerts (o.a. Goldkimono) voegde hier gitaar aan toe en Nicky Hustinx (o.a. Weval en Fink) maakte de track compleet met zijn onmiskenbare drums.

Beryl Anne over Twice: ‘’Wanneer iemand je pijn doet en diep kwetst, in hoeverre accepteer je dit en geef je de ander nog een kans? Twice gaat over de beslissing niet meer over me heen te laten lopen. Liefde maakt soms blind wat tot gevolg heeft dat je meer pikt van de ander dan je lief is. In Twice besef ik dit en besluit de ander geen tweede kans te geven en een streep te zetten door de relatie met alle gevolgen van dien.’’

Twice werd mede mogelijk gemaakt door Sena Performers Productie fonds en Popunie Rotterdam.

Korn – Start The Healing

4 februari noteer of onthoud die datum, dan verschijnt namelijk Requiem, het nieuwe album van Korn. Aankeiler Start The Healing klinkt op het eerste gehoor als hard core Korn, zaaggitaren, een zombiekoor en een riff als een stuwdam, maar bij nadere beluistering bespeur je toch wel wat nieuwe subtiliteiten. Zoals de zang van Jonathan Davis die voor zijn doen vrij zacht zingt, zonder aan impact te verliezen. In tegendeel eigenlijk door het volume te verlagen komen zijn erupties des te harder aan.

Volgens de berichten heeft Korn van de nood een deugd gemaakt (de tour moest worden afgebroken omdat Davis corona kreeg), door langer dan normaal in de studio te vertoeven zodat er op elke i een . kon worden gezet en zout op elke slak. Dat geldt voor het album, dat geldt ook voor de imposante clip die Korn heeft laten maken bij Start The Healing.

The Lazy Eyes – Fuzz Jam

Vanwege Corona heeft Australië zich moeten afzonderen van de rest van de wereld. Zelfs op het releasefront is het een stuk stiller dan normaal. Maar af en toe slipt er toch nog een bijzonder muziekje door de quarantaine, zoals Fuzz Jam van The Lazy Eyes.

Het komt niet vaak voor dat je aan een songtitel kunt aflezen wat je te wachten staat, maar Fuzz Jam is hoe het nummer heet en een fuzz jam is wat je krijgt. Vier en halve minuur gedrogeerde gitaren, stonede zang en samenspel op hoog niveau. Mocht Fuzz Jam ooit in een hitlijst belanden, behalve dan de Graadmeter dan zal het de Snob 2000 zijn, want niet geschikt voor het grote publiek. Maar de fijnproevers zullen er zeker raad mee weten.

De mythe van Baba Yaga; 3 Point Landing brengt mythologische single uit

Het Alkmaarse 3 Point Landing vervolgt haar beschouwelijke serie singles met Baba Yaga, een nummer dat is genoemd naar een mythisch personage uit de Slavische folklore.

Volgens de volksmond kan Baba Yaga de gedaante aannemen van een boze heks wanneer iemand ter kwader trouw is of juist die van een goede fee indien van goede wil.

Geïnspireerd door dit sprookjesfiguur schreef zangeres-tekstdichter Dora van de Berg een tekst over het bestrijden van monsters in het algemeen en die in je zelf in het bijzonder. Haar kompanen, Tim Commandeur en Emiel Schumacher zorgden voor een toepasselijke (lees enge) muzikale omlijsting in de gepatenteerde elektronische stijl van het trio.

We Are Scientists – Sentimental Education

Nieuwe We Are Scientists single, Sentimental Education is zo’n heerlijk niksaandehandliedje dat helpt om even alle zorgen te vergeten. Escapisme met een beat en een refrein.

Doe je ogen dicht en je bent ruim drie minuten op een plek waar de zon altijd schijnt, het zeewater precies de juiste temperatuur heeft, net als de gratis cocktails. Heb je niet zo’n voorstellingsvermogen kijk dan naar de clip. Keith Murray en Chris Cain waken er voor dat het allemaal niet te zoet en zalig wordt door vlak voor het eind nog even stevig aan de snaren te trekken.

Bloc Party – Traps

Na vijf jaar niks begint zelfs de trouwste fan te twijfelen over het voortbestaan van zijn/haar favoriete band. Maar vrees niet Bloc Party people. Volgend jaar verschijnt er dan eindelijk weer een nieuw album van Kele Okereke en zijn nieuwe vrienden, Justin Harris en Louise Bartle.

Voorproefje, Traps stelt gerust. De eerste release in de jaren twintig van Bloc Party is een opgewonden standje van een song, up in tempo en mood en met lekker veel gitaren. Trap doet wel aan De Staat (geel) denken, maar dat is natuurlijk andersom. Het producersduo dat Bloc Party een schop onder hun kont gaf bestaat uit Nick Launay en Adam Greenspan die eerder mooie resultaten behaalde met o.a. Nick Cave, Arcade Fire en onlangs nog met IDLES. The Return Of Bloc Party heet Alpha Games. Releasedatum volgt.

Parquet Courts – Sympathy For Life

Parquet Courts – Sympathy For Life (Rough Trade/Konkurrent)

Het lijkt alsof Parquet Courts een gedeelte van het luchtalarm dat elke eerste maandag van een nieuwe maand ter horen is in Nederland heeft gesampled in het openingsnummer van het zevende album: Sympathy For Life. Dat luchtalarm kan menigeen gestolen worden, waarschijnlijk, terwijl het nu erg efficiënt gebruikt wordt in het melodieuze Walking At A Downtown Pace (geweldige video ook).

Of de titel Sympathy For Life een parodie is op Sympathy For The Devil van The Rolling Stones is onduidelijk, terwijl we het nauwelijks kunnen uitsluiten. Zo sluiten we ook niet uit dat Parquet Courts op Sympathy For Life inspiratie haalde uit het werk van Talking Heads. Invloeden uit de artrock van David Byrne en zijn band zijn hoorbaar, opgeteld bij de funky elementen die voor een extra feestelijke sensatie zorgen op Sympathy For Life. Parquet Courts is duidelijk een band die de coronaperiode heeft benut om tot andere muzikale inzichten te komen. Is zo’n pandemie toch nog ergens goed voor.

De nieuwe kunstzinnige uitspattingen van de band, waardoor ook meer ruimte is gecreëerd voor de nodige elektronica, krijgen ook gestalte in de artisticiteit op zowel de voor- als achterkant van de hoes. Hier is over nagedacht, denk je dan. Hoewel Parquet Courts zich toch al nooit liet verleiden tot obligate bandfoto’s op de cover van een album. Aan één Kiss hebben we genoeg moeten ze hebben gedacht. Hoewel die vier daar wel altijd even de tijd voor namen, qua schmink.

Zo zie je maar dat de stap van Parquet Courts naar Kiss niet eens zo’n heel grote is, terwijl er muzikaal geen raakvlakken zijn. Zeker niet in de huidige vorm van eerstgenoemde, de band uit New York. Die Sympathy For Life heeft laten produceren door Rodaidh McDonald (The XX, Hot Chip) en John Parish (PJ Harvey, Dry Cleaning). Die keus kun je een meesterzet noemen. Zonder dat de band overdreven veel concessies heeft gedaan aan zijn identiteit.

Parquet Courts klinkt aanstekelijker dan ooit tevoren, dat wel. We horen zelfs wat Franz Ferdinand en Primal Scream terug in het geluid. Het levert dansbare, hitgevoelige songs op, zoals Black Widow Spider, Walking At A Downtown Pace en Homo Sapien. Je kunt maar één ding concluderen: Parquet Courts verkeert in bloedvorm. Pieter Visscher

Moon Moon Moon – Forest Ln. 16

Moon Moon Moon releast met Forest Ln. 16 de eerste single van een nieuw album van de band. Het album Silly Symphonies van Moon Moon Moon – de band rond songschrijver Mark Lohmann – verschijnt in het voorjaar van 2022 op AT EASE.

Onder de naam Moon Moon Moon staat Mark Lohmann bekend om zijn gedurfde, eindeloos geestige en schokkend oprechte slaapkamerfolk. Aanvankelijk brengen Lohmanns intieme liedjes gevoelens van vervreemding en verlangen op abstracte wijze over, waarbij men vergelijkingen trekt met geestverwanten als Phil Elverum, Sufjan Stevens, Conor Oberst en Elliott Smith.

Na jaren van productief schrijven en onafhankelijk opnemen verandert de hele creatieve benadering van Moon Moon Moon met Lohmanns zogeheten “Journal Entries”. Deze liedjes in vrije vorm worden heiligdommen voor zijn meest ongemakkelijke, gênante, grappige en impulsieve gedachten. Elk nummer is in één dag opgenomen, vergezeld met songteksten en met Lohmanns vaak macabere, grillige animaties.

Moon Moon Moon’s aankomende album Silly Symphonies is niet alleen een verzameling nummers. Dit zijn levendige scènes, met veldopnames, terugkerende motieven en geluiden die specifieke personages uitbeelden, elk met hun eigen kleine spanningsboog en binnen een groter ontvouwend muzikaal universum. Vernoemd naar een reeks Disney-shorts uit de jaren dertig – Silly Symphonies, voor het grootste deel van de plaat is geschreven met arrangeur en toetsenist Stef Koenis, is een ontwapenende, intieme, grootse en meeslepende luisterbeurt.

L’Éclair – P+R

Een super toffe groove & rhythm heavy plaat – erg dansbaar – met allerlei invloeden: ‘with nods to CAN, Piero Umiliani, and Tangerine Dream – seamlessly blended with the unique sound L’Eclair has established over the years. New influences are also apparent, such as the house grooves of 80’s Madchester and Aphex twin, as well as the textures and ambience of Boards of Canada.’

Confusions finds L’Eclair finding themselves, having distilled their mastery of groove and rhythm down to a science. Club vibes, psych grooves, rhythmic trances, and ambient comedowns are all present in equal measure, while maintaining a cohesive and consistent flavor throughout. Confusions is both expertly crafted and joyfully spontaneous, danceable yet ethereal, emotive yet cerebral. The shifting moods and melodies imbue the album with a depth that demands repeat listens.’

De Zwitserse band heeft al een substantiële fanbase in Nederland, en speelden laatst samen met label genoten Yin Yin op Amsterdam Dance Event – de show was uitverkocht. De single P+R is instrumentaal en heerlijk futuristisch.