Category: Nieuwe Muziek

Mallrat – Teeth

Mallrat is een behoorlijk populaire zangeres die op nieuwe single Teeth het roer radicaal omgooit. Ze trekt maandelijks ruim anderhalf miljoen luisteraars met haar radiovriendelijke partypopsongs. Die luisteraars zitten allemaal in Australië, want daar komt ze vandaan, uit Brisbane om precies te zijn.

Mallrat, echte naam Grace Shaw is zo’n sterretje dat sterk leunt op haar uiterlijk, en hulp van buiten met het componeren en produceren. Meestal zijn dat mannen, maar Teeth heeft ze gemaakt met twee sisters. Misschien is dat de verklaring voor de verandering van stijl. Teeth –de titel zegt het al- heeft bite en een bandbegeleiding in plaats van wat anonieme keyboards. Pre Teeth was Mallrat een van de vele aardige popsterretjes. Met Teeth valt ze op en maakt ze indruk. Als Grace verstandig is laat ze haar nieuwe partners niet meer los.

Moon Moon Moon – Hell

Moon Moon Moon kent zijn klassiekers. Tenminste wie zijn album Silly Symphonies noemt moet wel bekend zijn met het vroege werk van Disney. Onder die titel bracht de beroemde animator tussen 1929 en 1939 zo’n 75 korte cartoonfilms uit met een aantal stripfiguren die later een eigen leven zouden gaan leiden, waaronder Donald Duck.

Terug naar Moon Moon Moon. De reden dat de band hun nieuwe album zo heeft genoemd is waarschijnlijk niet omdat het zulke Disney fans zijn, maar omdat ze hun nieuwe songs hebben voorzien van (ongewone) orkestarrangementen. Mede daarom doet een song als Hell best wel een beetje aan Sufjan Stevens denken (en Van Dyke Parks).

We schrijven Moon Moon Moon, maar de band had net zo goed Mark Mark Mark kunnen heten, want initiator, zanger en schrijver van alle Moon songs is Mark Lohman. Voor de songs van Silly Symphonies riep hij de hulp in van musicoloog, muzikant en producer Stef Koenis. Samen hebben ze een bijzonder album gemaakt dat hopelijk een keer (of meer) integraal kan worden uitgevoerd met orkest dus.

Whispering Sons – Tilt

Whispering Sons verrast met een duistere ballad. Doorgaans zoekt de band het in mid tempo en snellere songs, maar ook met een traag tempo weet de band te boeien. In de persoon van de somber gevooisde Fenne Kuppens heeft Whispering Sons sowieso een frontganger die de aandacht trekt en weet vast te houden. 

Tilt is niet nieuw. Het nummer werd te afwijkend bevonden voor het vorige album, maar te goed om helemaal niks mee te doen. Een nieuw album zit er dus nog even niet in. Een nieuwe tournee wel. Whispering Sons kan je aanschouwen op 14 april in de Maassilo in Rotterdam en vijf dagen later in Het patronaat in Haarlem.

SPICE – Any Day Now

SPICE maakt punk op zijn California’s. Meer in spirit dan in stijl. Voor een punkachtige kunnen ze ook opvallend goed spelen. Dat uit zich o.a. in een opvallend lange gitaarsolo. Die gitaar is sowieso wat Any Day Now er doet uitspringen. De gitarist heeft duidelijk een versterker die tot 11 kan en een pedaal met standje vuig.

Binnen de Californische punkscene is SPICE een soort superband, want samengesteld uit leden van Creative Adult, Sabertooth Zombie en Cermony. Die laatste leverde de zanger en de drummer. Any Day Now is de eerste single van wat het tweede album van SPICE gaat worden. De titel is Viv en de producer was een gast van Deafheaven. Releasedatum is 20 mei.

Popwarmer: Florence + The Machine – My Love

Zo poppy als op My Love hebben we Florence + The Machine volgens mij nog nooit gehoord. Florence + The Machine is al een poos niet echt meer indie, maar die stem blijft natuurlijk fantastisch. My Love is een hele frisse song en extreem dansbaar. Niet zo verrassend dus dat het nieuwe vijfde album Dance Fever gaat heten. De release daarvan is 13 mei.

Donna Blue – Solitaire

Vintage pop band Donna Blue kondigt hun debuutalbum ‘Dark Roses’ aan, dat 13 mei zal uitkomen op Snowstar Records. Met deze aankondiging brengt de band ook de tweede single van het album uit, ‘Solitaire’. Dit nummer is de opvolger van de eerder dit jaar uitgebrachte titel track ‘Dark Roses’. ‘Solitaire’ komt samen met een video, opgenomen in de bergen en baaien van Mallorca, en is nu overal beschikbaar.

Na drie veelgeprezen EP’s kondigt Donna Blue haar debuut album ‘Dark Roses’ aan, dat de luisteraar een filmisch beeld schetst. Ergens tussen droomstaat en zwoele spanning, speelt het album met het bestaan in een zorgvuldig geschapen parallel universum. Wie ervoor kiest ze daar naartoe te volgen, staat een prikkelende ervaring vol twangy gitaren en sensuele vocalen te wachten. De sound doet denken aan artiesten als Nancy & Lee, Serge Gainsbourg en Julee Cruise – tegelijkertijd wordt ook inspiratie geput uit klassieke film componisten als Ennio Morricone, Piero Piccioni en John Barry. Aan romantische ideeën over muziek en cinema geen gebrek bij dit duo, en zo bloeit het album uit tot een geheel dat niet zou misstaan als soundtrack van een spionage- of Franse new wave film uit de jaren ’60.

De tweede single van het komende debuut album, ‘Solitaire’, is geïnspireerd door Franse yé yé en de film componist John Barry. Twee geliefden op zee die stuurloos drijven richting een donkere lucht, en als de wind het overneemt, is alles wat ze kunnen doen zich overgeven, een schietgebedje naar de maan sturen en wachten tot ‘t voorbij gaat. Deels gaat het nummer over de apathie die kan ontstaan wanneer er teveel slecht nieuws op je af komt. ‘Solitaire’ zou goed onderdeel kunnen zijn van een ‘60s film soundtrack, en de bijbehorende video deelt dat nostalgische gevoel. Het duo legt uit: “Voor deze video wilden we ons meer verdiepen in het maken van een verhaallijn. We stelden ons verveling op een paradijselijke plek voor, enigszins als Godard’s ‘Pierrot Le Fou’, die vonden we in de bergen en baaien van Mallorca. Onze kleding is rood, wit en blauw, een soort ode aan de Franse tekst. Dat vulden we aan met een beetje magisch realisme, en een blauwharige zeemeermin geïnspireerd door ‘Rusalochka’.”

Donna Blue speelt de volgende shows in Nederland:
17-05 Melkweg, Amsterdam (NL)
18-05 Paard, Den Haag (NL)
19-05 Hedon, Zwolle (NL)
26-05 Mezz, Breda (NL)
27-05 Ekko, Utrecht (NL)
29-05 Patronaat, Haarlem (NL)
02-06 Luxor Live, Arnhem (NL)
05-06 Rotown, Rotterdam (NL)

Porcupine Tree – Of The New Day

Eigentijds Brits  progrocktrio Porcupine Tree stelt weer niet teleur met het gelaagde en geslaagde Of The New Day. De voor de band’s doen korte track -nog geen vijf minuten- heeft alles wat Porcupine Tree een act formaatje Ziggo Dome maakt; een dromerig begin, gevolgd door een epische break, hemelbestormende gitaren, kamerbrede drumroffels, mellotrons en mannenkoren en een slot waarin de rust van het begin weer terug keert. Dit alles uiteraard in wisselende tempi.

Of The New Day is de tweede single van Porcupine Tree na een jaar of tien oorverdovende stilte. Opperhoofd Steve Wilson had de band opgeheven, maar dat verzuimd te vertellen aan zijn medemuzikanten. In de tussenliggende tijd is de populariteit van Porcupine Tree alleen maar gegroeid zozeer zelfs dat een herstart onontkoombaar werd. Fans dienen er echter rekening mee te houden dat het nieuwe album hun laatste wordt en de tour een afscheidstournee.

Closure/Continuation komt uit in juni. In oktober begint de tour in het kader waarvan Porcupine Tree op 7 november te zien zal zijn in de eerder genoemde Ziggo Dome.