Berebot – Zeeziek

Een band die zich Berebot noemt komt er niet onderuit om een liedje over varen te maken. Helaas heeft Berebot nog geen zeebenen. Zeeziek is een lekker stoonde reggae tune, op de eigen taal na behoorlijk authentiek met zijn wazige koortjes en schorre keyboard-sound die waarschijnlijk niet toevallig doet denken aan het werk van The Wailers met super producer Lee Perry.

Zeeziek stamt van begin dit jaar. Een reggaenummer uitbrengen in hartje winter is net zo onverstandig als een kerstliedje releasen in de zomer. Ook al laat de zon zich zelden zien, een nummer als Zeeziek is precies wat onze playlist nodig heeft. En beter laat dan nooit ook.

Wie alleen Zeeziek kent zou kunnen denken dat Berebot mikt op een novelty hit om daarna weer over te gaan tot de orde van de dag. Niet dus. Het Antwerpse duo -Bob van der Leij en Kaena Bervoets- heeft nog een nummer in de aanbieding, Heerlijke Figuur, een bijzonder geslaagde hertaling van Beautiful Freak van Eels, dat ook nog eens zeer overtuigend wordt gezongen.

Twee van zulke sterke producties kunnen onmogelijk het werk zijn van een stel nieuwkomers, en inderdaad Bob en Kaena hebben zich warmgelopen in het ook bij ons niet geheel onbekende gebleven en eveneens eigen talige Paper James.

Het leuke is dat je op basis van deze twee singles onmogelijk kunt voorspelen wat er hierna gaat gebeuren. Maar dat de verassing aangenaam zal zijn, lijdt geen twijfel.

Hoe Echo & The Bunnymen The Killing Moon schreven.

Vandaag geen nieuwe clip van een aanstormend of bekend talent, maar een mini reportage over de totstandkoming van de new wave klassieker The Killing Moon van Echo & The Bunnymen.  Die blijken daarbij hulp van hogerhand te hebben gehad volgens de maker.

Deze mini-docu maakt deel uit van een serie over pop/rock en indie Britse classics. Google en ge zult ook video’s vinden over o.a. The Cure, Joy Division, Massive Attack e.v.a.

Unknown Mortal Orchestra – That Life

Goed nieuws uit New Zealand. Via Portland dan want daar is het Unknown Mortal Orchestra enige tijd geleden neergestreken, want dichter bij de bewoonde muziekwereld.

That Life is weer een heel andersoortig pareltje dan het nog vrij verse Weekend Run. Haalde orkestleider Ruban Nielson voor die single zijn dansschoenen uit de berging, op That Life blijft hij dichter bij de indie-song stijl waarmee hij -inmiddels ook al weer tien jaar geleden- wereldfaam verwierf. Het charmant krakkemikkige van de vroege songs is er nu wel af. That Life is zo hi als fi maar zijn kan. Zeer geslaagd ook zijn de aan alle kanten opduikende Beatlesque gitaarriedeltjes.

Over een mogelijk nieuw album nog steeds geen nieuws, maar met twee singles binnen een paar maanden begint het daar wel op te lijken.

Clip van de Dag: Splinter – Plastic Rose

Nieuwe super rockgroep Splinter (NL) releaset fascinerende 2e single-video ‘Plastic Rose’ starring actrice Silke Becu (BE). Debuutalbum ‘Filthy Pleasures’ uit op vrijdag 3 september via platenlabel ROBOTOR RECORDS (DE).

De gloednieuwe fascinerende video ‘Plastic Rose’ van de nieuwe Nederlandse super rockgroep Splinter kent een even ijzersterke als verontrustende plotwending. Nee, we gaan hier niet weggeven welke Lynchiaanse afslag de video – starring de Belgische actrice en theatermaker Silke Becu (bekend van onder meer de ‘Crimi Clowns’ films) – halverwege neemt. Zélf kijken dus!

‘Plastic Rose’ is de muzikaal verrassende (want: radiofähige) opvolger van ‘Brand New Future’, de 1e single die zes weken geleden werd uitgebracht. Beide tracks staan op Splinters aankomend debuutalbum ‘Filthy Pleasures’ dat op vrijdag 3 september zal verschijnen via het vorig jaar opgerichte ROBOTOR RECORDS, het Berlijnse platenlabel dat gerund wordt door de psychedelische hardrock band KADAVAR (DE).

‘Filthy Pleasures’ bestaat voor plusminus 100% uit onversneden (punk)energie. Verwacht rock ‘n roll met 60’s, 70’s en 80’s invloeden en een manisch orgeltje; een frisse stijl; lichtvoetig; terug naar de (vroege) punk attitude van bijvoorbeeld Blondie, The Stooges – maar ook van Turbonegro.

Claw Boys Claw – Old Man Bones

Claw Boys Claw is weer actief, of nog steeds dat weet je eigenlijk nooit bij de Amsterdamse rammelrockers. De band wil in het najaar weer gaan toeren – onder het bekende voorbehoud- maar wil niet alleen op oude nummers teren. Dus komt er een verse langspeler aan. Kite gaat-ie heten.

Het mogelijk autobiografische Old Man Bones is de tweede single van die plaat. De veteranen rocken alsof er geen 36 jaar liggen tussen Kite en Shocking Shades Of Claw Boys Claw. En gelukkig maar, niks tegen vooruitgang maar op sommige dingen moet je kunnen blijven rekenen. Peter te Bos moet de Nederlandse Iggy blijven (wel met shirt), John Cameron moet gemene riffs blijven produceren, de bassist van dienst moet blijven pompen, en de benjamin van de band drummer Jeroen Kleijn moet zijn fills met achteloze precisie blijven spelen.

Nu maar hopen dat de clubs in het najaar weer normaal open kunnen, misschien met prikpas, maar liever zonder de anderhalve meter regel.

Deafheaven – In Blur

Een serieuze tip voor  mensen die hun muziek graag heavy, maar niet hersenloos hebben is In Blur van het Amerikaanse Deafheaven. De band heeft een verleden in de metal, maar lijkt daar steeds verder van weg te drijven. Daarom worden ze nu bij de post metal ingedeeld. Maar welk etiket er ook op hun muziek wordt geplakt, het blijft boeien wat de mannen doen.

In Blur is afkomstig van Infinite Granite, Deafheaven album 6, dat op 20/8 uitkomt.

Big Red Machine – Mimi (feat. Ilsey)

Voordat het tweede album van Big Red Machine, How Long Do You Think It’s Gonna Last?, op 27 augustus uit komt, deelt het steeds veranderende project van Aaron Dessner met Bon Iver’s Justin Vernon, vandaag de 5e en laatste voorproef, Mimi (Feat. Isley). Naast deze single is er nog het nieuws van een Big Red Machine live performance bij The Late Show met Stephen Colbert, op 10 augustus zullen BRM, Robin Pecknold, Anaïs Mitchell, The Westerlies, Scott Devendorf van The National, drummer JT Bates en toetsenist Nick Lloyd van Fleet Foxes het nummer ‘Phoenix’ uitvoeren op de N-Amerikaanse teevee.

Aaron Dessner: “I named this song Mimi for my youngest daughter…I was thinking about how grateful I am for my children and how they light up even the darkest days. Justin, Ilsey and I wrote words and melodies to this in isolation and we decided to interweave them, like characters in a book, full of longing and gratitude. Later James Krivchenia came to visit and brought the song further to life with his drums. Musically I feel like maybe we were seeking the open air and road of a Tom Petty song, just accidentally in an odd meter. So grateful to Ilsey for joining this collaboration — it felt so natural and joyful.”

Ilsey: “This song is almost a mirror to the process of how we made it. Aaron, Justin and I wrote and recorded all of the parts separately. The lyrics of the chorus reflect a longing for closeness and connection, but that longing is made to feel safe and less pained next to Justin and Aaron’s lyrics which have this strong theme of gratitude. All of this to say, what could have been a lonely chorus was made hopeful, and what could have been a lonely process was made joyful in getting to work with these two wonderful people.”

Cari Cari – Jelly Jelly

Cari Cari is een Oostenrijks duo dat een paar jaar geleden goed beet had met het nog steeds zeer innemende Summer Sun. We kunnen nu al verklappen dat Stephany Widmer und Alexander Köck met Jelly Jelly het succes van die oorwurm  gaat herhalen noch overtreffen.

Misschien gaat dat ze nooit meer lukken. Dat neemt niet weg dat een aantal elementen die het duo internationale faam bezorgde nog immer da sind; archaïsche synthesizers, een happy beat, een Oost-Europese sfeertje en maffe zang. Zelfs een kniesoor wordt nog vrolijk van Jelly Jelly. Mocht je Cari Cari  ergens in het popspectrum willen plaatsen dan is dat in de buurt van The B52’s. 

Matt Berninger – I’m Waiting For The Man

Het is ongeveer een halve eeuw geleden dat het befaamde debuutalbum -die met de bananenhoes- van The Velvet Underground uitkwam. Toendertijd bleef de release goeddeels onopgemerkt, maar in de loop der decennia is het een super invloedrijke plaat gebleken. Van Eno is de uitspraak; ‘toen de eerste van de Velvet Underground verscheen kocht bijna niemand hem, maar bijna iedereen die hem wel kocht is later zelf een band begonnen’. En zo is het. Ook latere generaties rockers lieten zich inspireren door de plaat met de banaan.

Op 24 september komt er een remake van het album uit, met bijdragen van o.a. Iggy Pop, Michael Stipe, Kurt Vile en St Vincent. Ook Matt Berninger heeft zich over een van de door Lou Reed geschreven songs ontfermd. Zijn versie van I’m Waiting For The Man is de clip van deze dag