Category: Nieuwe Muziek

PRONOUN – I WANNA DIE BUT I CAN’T (CUZ I KEEP ON LIVING)

De gitaar aan het begin van I WANNA DIE BUT I CAN’T (CUZ I KEEP ON LIVING) van PRONOUN is puur U2 en helpt er aan herinneren hoe goed de band van Bono en The Edge ooit was. Die gitaar verdwijnt niet meer uit beeld, maar de gedachte aan U2 wel. Dat komt omdat PRONOUN, het alias van Alyse Vellturo uit Brooklyn verder haar eigen persoontje staat.

PRONOUN combineert de intimiteit van bedroom pop met de bombast van klassieke new wave. De titel van haar nieuwe EP, OMG I Made It! Doet vermoeden dat het scheppingsproces niet helemaal vlekkeloos is verlopen. Waar de schoen wrong weten we niet precies. De titel van haar nieuwe single, I WANNA DIE BUT I CAN’T (CUZ I KEEP ON LIVING) suggereert dat de artieste in kwestie sowieso enige moeite ondervindt met het probleemloos functioneren in dit ondermaanse.

PRONOUN is de trotse maker van EP uit 2016 en een album dat uitkwam in 2019. Mogelijk is de nieuwe single mogelijk een voorloper van een opvolger.

A Place To Bury Strangers – I Might Have

A Place To Bury Strangers kondigt nieuwe EP ‘Hologram’ aan. Tevens kondigt de band een nieuwe formatie aan: John en Sandra Fedowitz (Ceremony East Coast) zullen oprichter Oliver Ackermann versterken. ‘Hologram’ verschijnt op 16 juli via Dedstrange.

‘Hologram’ is de langverwachte nieuwe EP van de uit Brooklyn afkomstige post-punk legendes A Place To Bury Strangers. Het is tegelijkertijd het debuut van de nieuwe formatie. Met de nieuwe leden John Fedowitz (bass) en Sandra Fedowitz (drums), afkomstig uit de band Ceremony East Coast, maken het tot de sensationeelste formatie tot nu toe. Oliver en John zijn oude jeugdvrienden en maakten voorheen shoegaze in de gerespecteerde underground band Skywave. Met Sandra Fedowitz op de drums, vertegenwoordigt dit een nieuwe fase van A Place To Bury Strangers.

De vijf nummers op de EP zijn geschreven en opgenomen in isolatie door Oliver Ackermann. In tijden van de COVID-19 pandemie en de daaropvolgende ineenstorting van de samenleving, keert hij terug naar het rauwste, vluchtigste en meest intieme geluid van de band. De single ‘End of the Night’ is een “sonic story of betrayal and friendships destroyed,” zegt Ackermann. Door de verwrongen fuzz gitaren in een kolkende, gecontroleerde chaos doet ‘End of the Night’ denken aan de wazige herinnering aan het laatste rondje om 4 uur ‘s nachts in de kroeg. Ackermann vervolgt: “It’s an abstract mirror to the futuristic and disturbing world we live in.”

De single ‘End of the Night’ is ook het eerste nummer dat in samenwerking met een van de nieuwe bandleden is geschreven. Ackermann: “John sent me the drum track and challenged me to write a song over it. It sort of came about as a strange stream of consciousness and unknowingly became about the end of the former band and the beginning of the new one. Each layer of the song stripping away the dead skin from the old and regrowing layer and layer of distortion of the new band.”

‘Hologram’ is de eerste release van de band dat via Dedstrange wordt uitgebracht, het nieuwe platenlabel van frontman Oliver Ackermann. ‘Hologram’ verschijnt op 16 juli.

Modest Mouse – Leave A Light On

Nu er een tweede buitengewoon goed nieuw nummer uit is van Modest Mouse weten we pas hoe zeer we de band van Isaac Brock hebben gemist.

Modest Mouse schreef pophistorie met tracks als Dashboard, The World At Large en Float On. Zonder te beweren dat We Are Between en het nog nieuwere Leave A Light On werkjes van het zelfde kaliber zijn, zijn het toch songs die vernuft combineren met gevoel op een manier zoals alleen Brock dat kan met zijn karakteristieke stemgeluid en zijn ietwat amechtige manier van zingen.

Brocks’ stem is niet het enige opvallende en indruk makende aan Leave A Light On, het mooie refrein wordt gezongen door een flink koor, de bassist laat zijn instrument mooi grommen en tenslotte, maar niet op de laatste plaats is er een fraaie instrumentale break. Kortom niets dan lof voor single 2 en daarom hoge verwachtingen van MM album 7.

X Raiders – I Wanna Be Vaccinated [Ramones Cover]

De mannen van Nederlandse punk-rock band X Raiders zijn er klaar mee. Ze willen gevaccineerd worden en weer shows spelen! In I Wanna Be Vaccinated, een turbo-versie van de bekende Ramones track, nemen de boys je mee in de ellenlange wachtperiode voordat ze eindelijk gevaccineerd kunnen worden. In de tweede helft van de track kijken ze vooruit naar het heugelijke moment dat het eindelijk hun beurt is, en besluipt je het verzekerende gevoel: Er zitten mooie tijden aan te komen!

I Wanna Be Vaccinated werd door de band zelf geproduceerd en opgenomen, drums door Oskar Glasbergen (Jaya The Cat) bij Springtone Sound. De mix en master werd gedaan door Joost van den Broek (Epica, Powerwolf, Navarone, Scarlet Stories).

Afgelopen weekend stond de band in het Paard in Den Haag om de ‘eindstream’ van Sniester af te sluiten, dit najaar zijn ze nog te zien op o.a. Paaspop.

The Wombats – Method To The Madness

Method To The Madness markeert de welkome terugkeer van The Wombats. De band heeft sinds het Beautiful People Will Ruin Your Life album uit 2018 geen nieuw werk meer uitgebracht.

Method To The Madness lijkt eerst wat gezapig, maar na drie minuten schiet het energiepeil alsnog omhoog tot opwindende waarden. Uit het eerste deel spreekt gelatenheid, part two is een en al verzet. Kon de titel van het laatste album nog ironisch worden opgevat, op Method To To The Madness lijkt de band bloedje serieus. ‘Het nummer gaat over het tevergeefs zoeken naar patronen in chaos om daar uiteindelijk maar mee op te houden’, licht zanger Matthew Murphy de nieuwe single toe. Dat klinkt fatalistischer dan hij het bedoelt waarschijnlijk. Verdere berichten uit het Wombats kamp zijn namelijk overwegend positief. De band werkt aan nieuwe muziek die hoort tot de, ‘de boeiendste, innovatiefste en meest vooruitstrevende van hun carrière’. Of zou dat ook ironisch zijn?

Veps – Girl On TV

Veps is de naam van de band van vier meiden uit Noorwegen. Plots lijkt Noorwegen de rol van Zweden te hebben overgenomen als Scandinavische land met de interessantste muziekscene.

Naast girl in red, Sigrid en al wat oudere gedienden als Kings Of Convenience gooit nu ook Veps internationaal aardig hoge ogen. De meiden, die nog op de middelbare school zitten, maken ontwapenende, beetje nineties klinkende meidenpop. Het ietwat weemoedige Girl On TV is pas de vierde single van het girl power kwartet uit Oslo. Het is dus allemaal nog wat vroeg en vers, maar het is nu al duidelijk dat Veps de potentie heeft om ver te komen. Moeten ze wel eerst hun school afmaken natuurlijk.

Popwarmer: Pond – America’s Cup

Pond volgt het prima Pink Lunettes op met het nog betere America’s Cup. Aan de nieuwe single valt goed af te horen dat de band afstamt van Tame Impala. Pre-disco Tame Impala dan. We vinden ’em zo goed dat-ie deze week de Popwarmer is op Pinguin Pop.

America’s Cup heeft weliswaar een dansbare beat, maar is niet perse een dance-track. Het is eerder een protestsong over de teloorgang, lees gentrificatie van het ooit lieflijke Fremantle, een voorstad van Perth in Australië. Voor projectontwikkelaars grip op de kuststad kregen was het een hippe plek vol kunstenaars en ander creatief volk. De band legt de schuld van de verandering bij de America’s Cup, een prestigieuze zeilwedstrijd die in 1983 werd gewonnen door de jachtclub van Perth. Daarna is het grootkapitaal op Fremantle neergestreken met alle volgens Pond rampzalige gevolgen.

America’s Cup is de tweede single van het alweer 9e album van Pond, de eerste die niet is geproduceerd door Kevin Parker. Er zullen waarschijnlijk nog wel meer singles uitkomen voor de album release, want Pond 9 verschijnt pas in oktober.

Mannequin Pussy – To Lose You

Mannequin Pussy is een trio, twee girls, en een boy uit Philadelphia. Ze hebben al drie albums op hun kerfstok en stonden op het punt om door te breken met hun in 2020 verschenen album, Patience. Helaas stak Corona daar een stokje voor.

Maar nu lijkt er alsnog gerechtigheid in het vat te zitten voor het trio, want een paar van hun songs zitten in de nieuwe HBO serie Mare of Easttown, een sombere, maar geweldige ‘who dunnit’ met een hoofdrol van Kate Blanchett. De dochter van Mare heeft een bandje. De nummers die ze spelen (playbacken) zijn dus van Mannequin Pussy.

Zo’n plug werk natuurlijk geweldig, maar dan moet de muziek wel kloppen. En dat doet-ie. De Pussy’s vinden zichzelf een punkband. Wat energie betreft zijn ze dat ook wel, maar hun songs zijn onbeschaamd poppy en de zang van Marisa ‘Missy’ Dabice is melodieus en expressief. Nieuwe single To Lose You zit niet in de serie maar komt van een vers verschenen EP, Perfect.

Turnstiles – MYSTERY

Uit Baltimore komen, ze de mannen van Turnstile. Baltimore is dat niet die stad van? Precies! Baltimore is beroemd, of beter berucht geworden door de tv-serie The Wire.

Of Turnstile wel eens met de politie in aanraking is gekomen, weten we niet. Wat we wel weten is dat ze een crimineel goede nieuwe single hebben losgelaten. Het einde van de lockdown is in zicht en dat lijkt Turnstile te ruiken.

De band staat te popelen om weer de clubs in en de velden op te mogen. Ze hebben sinds de release van hun doorbraak album, Time & Space uit 2018 een heel arsenaal aan topsongs uitgebroed en kunnen niet wachten om die persoonlijk aan ons te komen voorstellen.

MYSTERY is de ultieme terugkomer, tweeënhalve minuut pure proteïne met zuigende gitaren, een beschonken synth en een zangpartij die klinkt alsof hij is opgenomen in een druipsteengrot. Het nieuwe album komt er aan, maar eerst gaat Turnstile nog even voelen hoe het ook alweer was om een mosh-pit te veroorzaken. In de herfst zullen ze zich weer melden.

The Limiñanas & Laurent Garnier – Saul

Het roemruchte Zuid-Franse psychedelische garage rock duo, The Limiñanas heeft de handen ineengeslagen met de befaamde Noord-Franse techno producer Laurent Garnier.

Wees niet bang Lamiñanas fans. In ieder geval is op de eerste single van het trio de invloed van Monsieur Garnier zo goed als non-existent. Saul is eerder een song in de lijn van de aartsvader van de Franse popmuziek, Serge Gainsbourg. Dat betekent een monotone, hypnotische beat met daarover heen een min of meer gemompelde tekstvoordracht van, naar wij aannemen Lionel Limiñana. In het Frans uiteraard.

Het album dat Lionel, Marie en Laurent hebben gebrouwen wordt in het najaar verwacht en zal De Película gaan heten. Película is speelfilm in het Spaans. Of velletje dat kan ook.