Category: Nieuwe Muziek

Trash Boat – Silence Is Golden

Zelden was een songtitel zo misleidend als Silence Is Golden van Trash Boat. Als dit niet het hardste nummer is dat dit jaar is uitgekomen dan is het zeker het op een na hardste. Arme buren.

Silence Is Golden heeft een riff formaatje olifant, de drummer lijkt door de duvel op zijn hielen gezeten, de bassist had waarschijnlijk bloedende vingers na de opname en de zanger zal een zeker week niet hebben kunnen praten.

Voor wie hier het eerst de naam Trash Boat tegen komt. Trash Boat is een posthardcoreskatepunkband uit het Engelse St Albans. De band begon in 2013, kwam op stoom in 2015, brak net niet door in 2018, maar gaat zeker wereldberoemd worden met album 3 waarvan Silence is Golden een voorbode is. Hoe gaat het gezegde ook alweer; Drie maal is Trash Boat recht toch?

Chubby and The Gang – Lighting Don’t Strike Twice

2021 lijkt het jaar van de post punk te worden. Maar hoe is het eigenlijk met de ouderwetse recht toe recht aan punk gesteld? Ook daar gaat het goed mee. Dat laten Chubby and the Gang horen op nieuwe single Lightning Don’t Strike Twice.

De bende uit West Londen opereert in de beste Britse punktraditie; korte explosieve songs met geëngageerde teksten. Lighting Don’t Strike Twice gaat er over dat als je voor een dubbeltje geboren bent, je nooit een kwartje zult worden. Nergens niet en al helemaal niet in de Britse klassenmaatschappij.

Helemaal aan de punkregels houdt Chubby zich niet. Een intro van een halve minuut gespeeld op een bluesy slide gitaar is niet echt punk. Later in het nummer breekt de band de wet op het verbod op gitaarsolo’s. Erger nog met de solo komt ook een tempowisseling en dat is in punkkringen absoluut not done. Maar het past allemaal prima en klinkt als een klok. De band is zich bewust van de overtredingen en heeft speciaal voor de hard core punk fans een edit uitgebracht waaruit alle punk vreemde elementen zijn verwijderd. Die draaien wij dus niet.

 

 

The Murlocs – Francesca

The Murlocs komen swingend de garage uit met een goed geoliede en stootvaste r&b track. Als je de mannen zo hoort rocken zou je denken dat de Francesca uit de titel een wilde vriendin is, en de song geïnspireerd door een serie onstuimige nachten. Niks van waar.

Francesca is de naam van de moeder van zanger Ambrose Kenny-Smith. Moeder heeft na jaren alleen zijn de liefde herontdekt. Zoonlief is superblij  en wenst haar het allerbeste middels een bandeloze rocksong.

Ook wij hebben een traditie van liedjes voor moeders, meestal hebben die teksten als ‘mama jij bent de liefste van de hele wereld’. Australiërs doen dat dus heel anders. Zij klimmen op de toog roepen ‘daar staat ze! En rondje voor de hele zaak!’

Francesca, de single is de eerste voorbode van het alweer vijfde album van The Murlocs. Het vijftal uit Melbourne komt uit dezelfde poel als King Gizzard and the Lizard Wizard. De verschillen zijn echter groter dan de overeenkomsten. King Gizzard is van de pillen, The Murlocs van de pils. Een belangrijk verschil, vindt ook Francesca.

Dinosaur Jr – Sweep It Into Space

Dinosaur Jr – Sweep It Into Space (Jajaguwar)

Ja, probeer maar eens niet van Dinosaur Jr. te houden. Dat is nog geen sinecure. Eenmaal eraan verslingerd geraakt, wat voor ondergetekende geldt, en je bent een leven lang verslaafd. Zelfs aan de uit miljoenen herkenbare, lijzige stem van  J Mascis. Met of zonder een van die knotsgekke brillen op z’n hoofd.

Sweep It Into Space is de twaalfde langspeler van Dinosaur Jr en zonder twijfel een van de sterkste platen die de band heeft afgeleverd. Dat heeft niet in de laatste plaats te maken met de aanwezigheid van zo’n andere slacker (geuzennaam) Kurt Vile, die op zes nummers vocaal aanwezig is en op drie gitaar speelt, naast Mascis. Die zijn oude maatje Lou Barlow, de bassist, toch alweer zestien jaar naast zich heeft, nadat die zich met die andere steengoeie band Sebadoh onderhield.

De aanwezigheid van Vile betekent ook dat hij een deel van de productie op zich heeft genomen, samen met Mascis, waardoor we al met al kunnen spreken van een soort superformatie, want je moet het gevoel voor lichte overdrijving nooit laten verslonzen. Maar kom op, pak een song als I Met The Stones. Een kleine vier minuten Dinosaur Jr in een ongekende rock-‘n-rollvorm, met een Vile die strooit met gruizige riffs alsof zijn leven ervan afhangt, terwijl Mascis daar niet voor onderdoet en met zijn immer larmoyante stemgeluid ook nog eens de hoofdrol wil opeisen.

Sweep It Into Space is een lekker stevig album geworden en zo horen we Mascis en zijn mannen ook het liefst. Terwijl het wat ingetogener, emotioneel geladen Garden, met een refrein waarbij je het nauwelijks drooghoudt, het prijsnummer is. Poeh, wat een schoonheid. Zonder Vile op gitaar, noch zang, terwijl hij vocaal sowieso nooit vooraan staat op SIIS. Niettemin is Vile welzeker meer dan slechts een additionele factor op Sweep It Into Space, dat twaalf songs lang geen zwakke momenten kent en dat erom schreeuwt live ten gehore gebracht te worden. In 2007 stond Dinosaur Jr voor het laatst op Lowlands. Het wordt wel weer eens tijd. Pieter Visscher   

 

Frank Carter & The Rattlesnakes – My Town ft. Joe Talbot

De Britse rockband Frank Carter & The Rattlesnakes is terug met de gloednieuwe single My Town, waarop ook IDLES frontman Joe Talbot te horen is. Het bloedstollende My Town geeft een metaforische kijk op de collectieve geestelijke toestand en welzijn van een natie na een spervuur van lockdowns.

Don Melody Club – Psychonauten

Een opvallend plaatje van eigen bodem. Psychonauten van Don Melody Club klinkt als een verloren gewaande track van Gary Numan, OMD, Human League of iets in die richting.  Zo retro als Jacco dus, maar zeer sfeer, stijl en smaakvol gedaan. Bijzonder ook is dat Don zijn droevige dansplaatje in het Hollands zingt. Wie weet wat een psychonaut is weet ook waar het nummer over gaat.

Don Melody Club is een soloproject van Don Madjid. We kennen hem als lid van The Mauskovitz Dance Band. Als bronnen van inspiratie noemt Don drie namen, Ramses Shaffy, Doe Maar en Ronald Langestraat. Waarschijnlijk behoeft alleen die laatste enige toelichting. Langestraat is een jazzmuzikant c.q. thuisopname en synthesizer pionier die in 1984 in eigen beheer een inmiddels klassiek verklaard ‘space jazz’ album uitbracht. Searching is de titel.

Psychonauten staat niet alleen. Dom heeft nog acht andere nummers die allemaal op zijn debuutalbum Pure Donzin staan. Donzin is vanaf nu ongeveer te koop op cd en vinyl en overal te streamen.

Gaspard Augé – Force Majeur

Gaspard Augé, vooral bekend als de helft van het tweevoudig Grammy-winnende danceduo Justice, kondigt zijn debuut soloalbum aan, dat in de zomer verschijnt. De Fransman kondigt de plaat aan met de release van zijn nieuwe single Force Majeure. Het filmische nummer staat bol van de nostalgische synths, is oppeppend in de overtreffende trap en klinkt tegelijkertijd een tikkeltje futuristisch: elementen die teruggripen naar zijn Justice-producties, maar dan speelser.

Tirzah – Send Me

Het eerste dat opvalt aan Send Me van Tirza is de zang. Niet vanwege een aparte stem of zo, maar door de manier waarop die is gemixt. Als of ze naast je zit zo dichtbij klinkt ze.

Send Me is een hypnotiserende ballad waarin feitelijk niet heel veel gebeurd, maar die van begin tot eind blijft boeien. Je hoort een hihat en een basdrum, een bescheiden bas en wat getokkel op gitaar. Tirzah herhaalt hier en daar wat strofes, maar van een refrein is niet echt sprake. Alle aandacht wordt opgeslokt door Die Stem. Tot aan het eind plotseling een snoeiharde, vervormde gitaar invalt en de betovering verbreekt.

Tirzah Mastin komt uit de Engelse grime scene. Grime is de inheemse Britse rap variant. Iets heel anders dus. Maar als je het eenmaal weet herken je wel iets van dance-roots in de productie. Send Me is Tirzah’s eerste nieuwe nummer sinds haar drie jaar geleden verschenen debuutalbum. Daarop staan ook meerdere buitengewoon goede songs, maar geen zo indringend als Send Me. We hadden nu dus graag een releasedatum bekend gemaakt voor de opvolger van het Devotion album. Maar daarover is nog niets bekend.

Première nieuwe videoclip Max Poolman

Op 28 april gaat om 12.00 uur de nieuwe videoclip van de Amsterdamse singer-songwriter Max Poolman in première. De videoclip hoort bij het nummer ‘A Road Less Travelled’ van de EP ‘Bucking the Tiger’ en is de derde videoclip die uitkomt van deze EP.

De videoclip voor ‘A Road Less Travelled’ is gemaakt door het talentvolle team van Stift Producties. Het bijzondere kleurgebruik maakt de videoclip uniek en past perfect bij het nummer en de artiest Max Poolman. De videoclip brengt de rauwe live vibe en energie van een optreden van Max Poolman met band over.

Over ‘A Road Less Travelled’
Het nummer ‘A Road Less Travelled’ is afkomstig van de debuut EP van Max Poolman genaamd ‘Bucking the Tiger’. De EP is verkrijgbaar op alle digitale streaming platforms én op vinyl in gelimiteerde oplage. ‘Bucking the Tiger’ is analoog op tape opgenomen in de Electrosaurus Southern Sound Studio met producers Jeroen Egge en Pablo van de Poel.

‘Bucking the Tiger’ is in gelimiteerde oplage op vinyl verkrijgbaar via www.maxpoolman.com en bij Concerto, Utrechtsestraat 52 in Amsterdam.

Over Max Poolman
Max Poolman is een Amsterdamse singer-songwriter die muziek maakt met Folk en Country invloeden. Geïnspireerd door artiesten zoals Ben Howard, Ryan Bingham en Ryan Adams sleept Max Poolman je tijdens zijn live optredens mee met zijn rauwe stem en intieme, persoonlijke liedjes vol folklore.