Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.
Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:
Tenzij je van sfeervolle ‘spoken words’ songs houdt met wisselend tempo, mistige piano’s, spookachtige achtergrondzang, onverwachte wendingen, plotselinge geluidsmontages en dit alles in authentiek Iers raden we je aan iedere keer als I Have Love van For Those I Love voorbijkomt even naar de wc te gaan, koffie te zetten of een biertje te pakken. Al naar gelang behoefte en tijdstip.
We zien de bui nu al hangen. Een deel van onze luisteraars zal I Have Love boeiend en bijzonder vinden. Veel anderen zullen onze site bestoken met geïrriteerde reacties in de trant van ‘kan die onzin niet de zender af?! Ja dat kan, maar nu even niet.
Het album Bitterzoet van Eefje de Visser kwam natuurlijk al in januari uit, maar het grote succes leverde nog geen Popwarmer op Pinguin op. Dan kan natuurlijk niet. Deze week lanceerde Eefje de Visser ‘De Parade’ als de nieuwe single met daarbij een prachtige videoclip. Een extra steuntje in de rug voor Eefje, die dit jaar natuurlijk in alle volle zalen en festivals zou spelen.
Misschien wel duidelijker dan ooit laat Marilyn Manson horen aan wie hij schatplichtig is. Dat is natuurlijk de godfather aller shockrockers. De man die het heeft uitgevonden. Vincent Furnier! Vincent wie? Je kent hem natuurlijk onder zijn alias Alice Cooper! Als DON’T CHASE THE DEAD begint denk je even dat het een cover is van Alice’s Elected. Maar nee, deze komt uit de koker van dubbel M zelf.
Ook de invloed van een andere held steekt Manson niet onder stoelen of banken. De koning van de muzikale metamorfoses, David Bowie. De ingrediënten zijn duidelijk, maar Manson zou Marilyn niet zijn als hij niet zijn eigen duivelse stempel op DON’T CHASE THE DEAD had gezet. De all caps zijn van de zanger zelf, zeg maar als waarschuwing dat zijn nieuwe single niet geschikt is voor rockers onder de 12. Naast het woord DEAD is DEVIL het meest voorkomende.
Marily Manson is nog geen Slayer, maar DON’T CHASE THE DEAD is zijn venijnigst rockende single in tijden. Wie meer wil van dit soort apocalyptische rrawk heeft mazzel. Er is namelijk net een compleet nieuw album uitgekomen van de manische muziekmaker, met de weinig aan de verbeelding overlatende titel WE ARE CHAOS. Je bent gewaarschuwd.
En toen was er vanuit het niets plots een nieuw album van Fleet Foxes. De meeste bands kondigen de komst van nieuw werk aan met één of twee, en soms wel vijf nieuwe singles. Fleet Foxes doet daar niet aan. De band van Robin Pecknold gooide afgelopen woensdag hup in één worp het complete nieuwe album online. Op de diverse streamings-diensten, maar ook op Youtube. Zo van, veel plezier ermee! Nou dat gaat wel lukken.
Shore is namelijk een dijk van een plaat. De band grijpt deels terug op het oude geluid, de dromerige indie-folk van het ook alweer twaalf jaar oude debuutalbum, maar gaat ook het avontuur niet uit de weg. De samenzang is om weer door een ringetje te halen en de songs zijn vrijwel zonder uitzondering erg sterk. Bij één van de maar liefst vijftien nieuwe songs op het vierde Fleet Foxes album is een lyrics video gemaakt. Blijkbaar vindt de band Can I Believe You de beste binnenkomer.
Wij gaan daar in mee, want, Can I Believe You van Fleet Foxes is de nieuwe IJsbreker!
Ben Harper heeft zijn nieuwe single “London” uitgebracht, als voorloper op zijn aanstaande album Winter is For Lovers (ANTI-Records). Het nieuws valt samen met de aankondiging van de releasedatum van zijn album die valt op 23 oktober 2020. Het album is Harper’s allereerste volledig instrumentale project, en in vele opzichten een samenvatting van waar Harper in zijn carrière naartoe heeft gewerkt. De solo-opname, met alleen Harper en zijn Monteleone lap steel gitaar, bestaat uit 15 tracks met originele instrumentale composities, gepresenteerd als een symfonie.
De eerste persing van een vinyl in beperkte oplage is al uitverkocht, maar fans kunnen hier nog steeds zowel digitale als extra fysieke versies van Winter Is For Lovers pre-orderen.
In onderstaande link laat Harper een live uitvoering zien van “London” die zojuist is opgenomen in The Folk Music Store, de invloedrijke instrumentenwinkel in Californië die zijn grootouders in de jaren vijftig openden.
“Het nummer ‘London’ is voor mij beïnvloed door de grote Britse gitaristen, zoals Richard Thompson, Nick Drake, John Martyn, Jimmy Page. Het heeft die stuwende Britse ‘push & pulse’ en het doordenderende ringelende geluid dat voor mij specifiek aanvoelt als London.” zegt Harper over het nummer.
De muziek met meditatieve invloeden op het instrumentale album Winter Is For Lovers zit diepgeworteld in het DNA van Harper en leidt terug naar The Folk Music Store, die onderdak bood aan beroemdheden van alle niveaus, waaronder Sonny Terry, Brownie McGhee, Rev. Gary Davis, Doc Watson en John Fahey. Toen Harper in zijn jeugd in de winkel werkte, ontmoette hij al iconische gitaarspelers als Leonard Cohen, Taj Mahal, David Lindley en Jackson Browne.
Winter Is For Lovers verkent op filosofische wijze de American Primitive movement, ooit opgestart door Leo Kottke en John Fahey. Harper combineert het met de muziek die hij hoorde toen hij opgroeide, luisterend naar de blues-, Hawaiiaanse en klassieke gitaarmeesters in de platencollectie van zijn moeder. Hij werd al vroeg aangetrokken door het onderscheidende en kenmerkende geluid van de slide gitaar, leerde fingerpicking van slide-master Taj Mahal en studeerde later bij Chris Darrow van Nitty Gritty Dirt Band – een lap steel-virtuoos die grote invloed had op Harper’s levenslange liefde voor het instrument.
Sinds zijn debuut in 1994 heeft Harper muzikale grenzen verlegd waarbij zijn lap steel gitaar gedurende zijn hele carrière een grote rol heeft gespeeld in zijn uitgesproken sound. Maar nooit eerder heeft hij een album gemaakt dat zo puur zijn bewondering voor het instrument en de beheersing ervan laat horen.
Silver Synthetic is een psychedelische garageband uit New Orleans. De band is ontdekt en opgepikt door Jack White, die over een maand hun debuutalbum zal uitbrengen op zijn Third Man Records. We kunnen bijna niet wachten tot het zover is, want op dat debuut staat de lange versie van Out Of The Darkness, dat nu helaas alleen nog maar beluisterbaar is in een radio edit en heel erg naar meer smaakt.
De eerste single van het eerste album van Silver Synthetic is in de stijl van Australische paddo-rockbands als Rolling Coastal Blackout Fever en Psychedelic Porn Crumpets, maar dan op zijn Amerikaans. Dat betekent dat er een licht country-sausje is gegoten over zowel zang als de ritmegitaren. De dubbele gitaarsolo’s doen denken aan Quicksilver Messenger Service, een band uit de tijd dat garages nog naar olie roken en niet naar weed.
Als je -net als wij- niet vies bent van af en toe een flinke dosis branie-punk met basale zang en een gitaarsolo als een vuurpeloton, dan ben je bij Shame aan het goede adres.
Mocht Alphabet meer dan twee akkoorden hebben dan zijn die goed verstopt. De opnametijd lijkt niet veel langer te zijn geweest dan de duur van het nummer. De zanger klinkt alsof hij vergeten is zijn mondkapje af te doen. In plaats van een probleem is dat alleen maar pret verhogend.
En waarover zingen zij? Niet over het alfabet. Waarschijnlijk weet zanger Charlie Steen het zelf ook niet. In de bijsluiter staat dat de tekst tot hem kwam tijdens een periode van veel ongemakkelijke en ook surrealistische dromen.
De meeste bands, ook uit de punk klinken op hun tweede album wat verzorgder en wat gestroomlijnder dan op hun debuut. Niet Shame. Met Alphabet lijkt de band uit Zuid Londen een stap terug te doen. Of opzij. Maar nog altijd in goede richting.
Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag te beginnen met zoete woorden van Sufjan Stevens die ons nog 1 single brengt voor de release van The Ascension!
“‘Sugar’ is ultimately about the desire for goodness and purity (and true sustenance),” says Sufjan. “On the surface, it’s just a string of clichés, but the message is imperative: now is the time to gather what is good and pure and valuable and make it your own, and share it with others. Feed your soul and speak new life into those around you. Give each other love, respect and sacrifice. Relinquish all the old habits, all the old ways of thinking and doing, all former practices—‘business as usual’—and bring new life to the world. This is our calling.”
