Jehnny Beth, bekend als de charismatische frontvrouw en co-writer van de Britse postrock band Savages, heeft onlangs haar solo debuutalbum To Love Is To Live aangekondigd.
Deze plaat verschijnt op 8 mei en hiervoor heeft de in Engeland woonachtige Française samengewerkt met producers Flood, Atticius Ross en Johnny Hostile.
Ook zijn er gastbijdrages van Romy Madly (The xx), Joe Talbot (IDLES) en acteur Cillian Murphy (o.a. Peaky Blinders).
Live: 3 juli, Beuningen, Down The Rabbit Hole
Na Soccer Mom is er nu ook Hockey Dad. De band komt uit de surf scene van New South Wales in Australië, maar te horen is dat niet. Tenminste niet op Itch.
Itch is een variatie op het thema Creep. De nieuwe single van Hockey Dad is een groots en meeslepend nummer dat zeker in het begin aan de classic van Radiohead doet denken. Is dat een probleem? Misschien voor de advocaten van Yorke en co, maar niet voor luchtgitaristen en liefhebbers van aanstekerballads.
Er zijn twee Hockey Dads, Zach Stephenson en Billy Flemming. Het duo begon in 2013. Samen spelen doen de jeugdvrienden al veel langer. Hockey Dad heeft twee albums uit, de release van Itch kondigt de komst van een derde aan. Die gaat Brain Candy heten en eind mei uitkomen. Itch zou kunnen duiden op een nieuwe sound, minder fuzzy meer classic rock, maar dat is speculeren. Zach en Billy hebben eerder bewezen niet aan voorspelbaarheid te doen.
His first single of the year, ‘Dive’, already showcased Zes opening up more than we were used to. With ‘Alright’, he is stepping up. Having been in a relationship for a while where he spent most of his energy helping out his partner in overcoming her troubles and making her feel better, Zes found himself unable to open up about his own fears and doubts and ultimately not being able to be the best version of himself. In ‘Alright’, Zes evaluates that situation and stares right into the eyes of the inner demon that influenced him.
Opening with a beautiful guitar strum and Zes’ calming voice while still containing the unique electronic sounds we know him for, ‘Alright’ has an increased indie sound that once again showcases Zes developing on not only a personal but on a musical level as well. The song is about getting to know your inner demons and doubts, facing them and ultimately telling them, it’s alright. It’s about accepting them and thereby taking ownership of your negative emotions, your negative behaviour and the painful memories they come with.
To Zes, ‘Alright’ is the second essential part to a continuous flow of self-development, he describes:
“There’s always new thought- and behavioural patterns emerging, some of them come from the heart, some of them come from the mind. ‘Alright’ to me is about acknowledging the pain in my heart, the judgement from my mind about that pain, and taking care of myself in creating a sense of ownership about my behaviour and feelings.”
‘Alright’ is Zes’ second song of the full EP he will be releasing on bitbird later in 2020.
About Zes
The moniker of Dutch musician, Joep le Blanc, Zes chronicles an enigmatic, deeply personal journey of self-discovery, told through the lens of contemporary electronic music.
Adopting a shadowy, experimental approach to his creative process, Zes unveiled the Darkened (2016) extended play to critical acclaim from industry tastemakers such as VICE, Your EDM, Magnetic Magazine and Kaltblut. Weaving stuttering bass movements alongside ethereal guitar phrasings and fleeting self-sung vocals, the album catapulted Zes to performances on festivals operated by PITCH, TheSoundYouNeed, Eurosonic, We Are Electric and Noisia Invites
Providing listeners with an intimate look into the non-deterministic state of love le Blanc found himself in for the past year, debut album Closer was one of many steps the young Dutch artist made towards a crucial emotional catharsis. ZES is now poised to continue this journey of self-actualization with his most reflective releases to date set firmly on the horizon of 2020.
Following the release of acclaimed new album ‘Sing In A World That’s Falling Apart’, Black Lips release decadent new video for ‘Get It On Time’ directed by renowned LA filmmaker and rock photographer David Black.
An unfinished long-lost Velvet Underground song that saw Oakley Munson obsessed for years, ‘Get It On Time’ sees the Lips drummer pen the remainder of the song with the blessing of John Cale.
“The first encounter I had with this song was at the Warhol museum in Pittsburgh in 99’. It was on a bootleg recording of the Velvets at the factory. Then I hear one song I’ve never heard. As soon as I’m getting into it I hear Lou Reed yell “stop!” And that’s it. They cut it off and move onto the next song never to be done again. I searched for years for this song and finally found it. The song was unfinished, thrown away and that made it mysterious to me. One night I decided to finish the song, with Lou Reed’s help. I went into an empty room, lit some candles, and wrote the first words down. Even though I still don’t know what it’s about it has the same mesmerizing sadness and Zumi ‘s singing is really iconic. It only took one pass in the studio and we had it.” Oakley Munson
Shot in Los Angeles at Goya Studios and Sunset Sound Studios, on both 16mm film as well as on repurposed broadcast TV cameras recovered from Tammy Faye Bakker’s old television studio.
“Ten years ago, I drove to a small town in central Florida to purchase the remains of a Tammy Faye Baker television network. The equipment was in an old swampy garage inhabited by snakes and mould. I kept the cameras and studio equipment since then, but it went unused.
Zumi and I have been friends and collaborators since we were kids and ‘Get It On Time’ seemed the perfect song to resurrect Tammy Faye’s studio. The video moves between two worlds of performance and document, ultimately blurring the boundary between the two.” David Black
Black Lips continue to tour their new album across the US through March before heading to Europe again this summer. Festival dates include SXSW and Primavera.
“Dirty, raw and distinctly alive” Paste
“Black Lips sound revitalised” Stereogum
“Simply masters in their field” NME
EU 2020 Tour Dates
27 Mar: Fuzzville Festival, Benidorm, Spain
30 Mar: Petit Bain, Paris, France
31 May: L’Aéronef, Lille, France
02 Jun: Le Stereolux, Nantes, France
03 Jun: Rock School Barbey, Bordeaux, France
04 Jun: Primavera Sound Festival, Barcelona, Spain
05 Jun: Le Rockstore, Montpellier, France
06 Jun: Festival Yeah, Lourmarin, France
07 Jun: Epicerie Moderne, Feyzin, France
08 Jun: Bogen F, Zurich, Switzerland
09 Jun: Feierwerk, Munich, Germany
10 Jun: UT Connewitz, Leipzig, Germany
11 Jun: So36, Berlin, Germany
12 Jun: Best Kept Secret Festival, Hilvarenbeek, Netherlands
12 Jul: Sjock Festival, Gierle, Belgium
15 Jul: Lafayette, London, UK
16 Jul: Dour Festival, Dour, Belgium
Glass Animals is inmiddels zo populair dat we serieus rekening hielden met de mogelijkheid dat de band voor het grote geld zou gaan. Succes corrumpeert namelijk, want smaakt naar meer en meer.
We zijn dan ook blij te kunnen vermelden dat onze vrees niet terecht was. Glass Animals is lekker indie gebleven. Het intro zet je even op het verkeerde been, want klinkt als een sample van The Day Before You Came van Abba (mooi nummer overigens). Vervolgens ontvouwt zich een spannend en indringend nummer vol intrigerende details, geweldige soundjes en speelse effecten. Opvallend is ook dat er niks retro’s is aan Your Love ondanks de toevoegsel Deja Vu. Your Love is state of the art elektropop.
Over een nieuw album nog geen woord. Wel gaat Glass Animals weer de ban op.
Concert: Lowlands 2020
Schizofreen is wat kras uitgedrukt, maar soms lijkt het wel of Honeymoan twee inborsten heeft. De een is funky, de ander rocky. De band is op zijn best als beide helften naadloos in elkaar overvloeien. Zoals op Too Much.
De nieuwe single staat net als Weirdo en Still Here op de nieuwe EP, maar steekt er naar onze onbescheiden mening toren hoog boven uit. Too Much heeft een funky basje, zware gitaren en zangeres in de rol van verleidster. Het zal niet verbazen als er binnenkort een single edit van het nummer gaat uitkomen, want halverwege zit er een spacey intermezzo dat radiotechnisch beschouwd makkelijk kan worden gemist. Voor ons indie-anen is dat juist de kers op de taart. Too Much laat ook horen dat Honeymoan ook steeds beter wordt, de uitvoering straalt zelfvertrouwen uit en de songs zelfs is niks minder dan hitgevoelig. Al na twee EP’s dit niveau halen is een gevalletje petje af.
Singer-songwriter Emil Landman is terug met een gloednieuwe single. Na de release van zijn meest recente studioalbum ‘Vinter / / Sommer’ uit 2019, vertrok Emil naar New York om inspiratie op te doen uit zijn nieuwe omgeving. Dat resulteerde in dit dromerige nieuwe nummer ‘Just Tell Him It’s Over’. Naast de single kwam ook de bijbehorende videoclip uit; een bizarre tijdspanne waarvoor Emil acht uur lang op een kruk heeft gezeten.
Na acht jaar lang reizen, optreden en muziek schrijven heeft Landman uiteindelijk zijn creatieve haven gevonden in Brooklyn, New York. Na jarenlang op pad te zijn geweest reflecteert hij zijn zoektocht naar schoonheid, avontuur, geluk en het succes van zijn muziek. Hij had het behoorlijk moeilijk met het beantwoorden van de vragen over de betekenis van het geheel. Emil: “Als je succes hebt, kun je dat ook verliezen. Wat stelt het inhoudelijk eigenlijk voor zodra dat voorbij is? En als het al iets inhoud, wie geeft daar iets om?”
‘Just Tell Him It’s Over’ is een minimalistisch piano liedje, de diepe bas en zware synths representeren de stemmingen die Emil in Brooklyn had. Tekstueel gaat het over het los laten van mensen die je niet nodig hebt in je leven. ‘Just Tell Him It’s Over’ zet de toon voor de compleet nieuwe sound van Emil Landman.
De video van ‘Just Tell Him It’s Over’ is een acht uur durende tijdspanne waarbij Landman voor de gehele tijd op een barkruk moest zitten. Elke 20 seconden werd er een foto genomen van zijn gezicht; met als doel de kijker het gevoel te geven vast te zitten in een onaangename situatie. Acht uur lang kon hij geen kant op, terwijl de camera ondertussen foto’s bleef schieten.
Sports Team vertegenwoordigt de vrolijke kant van de punkrevival. Niet dat hun liedjes nergens op slaan. Here’s The Thing gaat over de dingen -onzin vaak- die kids van nu op hun mauw gespeld krijgen door ouders en autoriteiten.
Maar het springerige tempo, de hoge meezingfactor en de positieve energie maken Here’s The Thing geschikt voor breed gebruik. Van clubs tot kermissen en van radio tot en met de kinderkamer. Punk voor alle leeftijden dus. Op 2 april verschijnt dan eindelijk Deep Down Happy, het debuutalbum van Sports Team dat sinds 2017 garant staat voor een vrolijke noot.
Aan de vooravond van zijn langverwachte debuutalbum heeft PAX the humanoid onlangs zijn allereerste video ooit uitgebracht, ‘Love Rocks’. Halverwege 2017 kregen we al een sneak peak van PAX’ solowerk, waarvoor hij tien jaar eerder de eerste schetsen zette. Dat het zolang duurde kwam onder andere door het spelen met Kyteman’s Hiphop Orkest en zijn rol daarna als charismatische frontman van het Kyteman Orchestra.
Op zijn album, dat hij samen met bandleider en toetsenist Niels Broos heeft gemaakt, verkent PAX nieuwe wegen in een landschap van experimentele hiphop. Hij vertelt hoe tegenslagen de man maken; hoe zijn epileptische jeugd hem heeft gemaakt tot de artiest die hij vandaag is. Als zesjarige epilepticus besteedde hij al zijn vrije tijd thuis achter de drums terwijl zijn leeftijdsgenoten buiten het leven ontdekten. Na zijn genezing bleef de wereldvreemde puber zich al vluchtend van pesterijen verder isoleren. Op zolder behing de jonge vreemdeling de muren met ontelbare A4-tjes vol Engelstalige blokletters. Poëtische lyrics geïnspireerd op Jay-z’s Reasonable Doubt, The Roots’ Things Fall Apart en Common’s Like Water For Chocolate kwamen steeds dichterbij een eigen stijl. PAX the humanoid identificeerde zichzelf in de emancipatie van de underdog.
“Tekstueel is ‘Love Rocks’ een poëtische ode aan de existentiële loop van een epileptisch leven: oneindig vallen en opstaan.” licht PAX toe. “Kleine storingen stapelen zich op en knagen aan het bewustzijn. De enige oplossing is het omarmen van je vergankelijkheid om dwars door de pijn heen te kunnen genieten van het leven. Muzikaal is het een typische PAX the humanoid track: een ongrijpbare maar hypnotiserende groove met een liefdevolle duisternis in de harmonie. De melodie is aanstekelijk, de raps kabbelen kalmpjes door en de chorus klinkt als een weemoedig barbershop trio.”
De video toont een dag uit het leven van een man (gespeeld door Davy Eduard King) die stoïcijns zijn beste leven leeft, dwars door zijn constante epileptische aanvallen heen. King fungeert als volwassen alter ego voor het epileptische kind dat PAX ooit was. De man loopt steeds ergere verwondingen op, maar geen haan die ernaar kraait. De kijker is de enige die zijn pijn ziet en voelt. De duistere maar liefdevolle muziek brengt je ertoe de existentiële loop te omarmen. Het is eeuwig vallen en opstaan. PAX lijkt ook door de pijn heen iets te willen maken van het leven, maar dat is lastig wanneer je niet kunt vertrouwen op je eigen brein.
Het album verschijnt op 6 maart. Tijdens de releaseshow in De Helling verzorgt Loki de support en zijn er dj-sets in het café en na afloop in de zaal.
Te zien: PAX the humanoid, vrijdag 27 maart 2020 @ De Helling
