Category: Nieuwe Muziek

Metronomy – Lately

Nu Metronomy terug is kan de zomer echt beginnen. Lately, het eerste levensteken van de Britse band in drie jaar is zo’n nummer dat gemaakt lijkt om te draaien in de auto op weg naar het zonnige zuiden. Op je oortjes in de trein met een vergelijkbare bestemming werkt ook goed. Kortom als je al niet in de vakantiestemming bent, doet de nieuwe single van Metronomy wonderen.

Wie nu denkt dat Lately een Venga Boys achtige zomerstamper is, rekent buiten de band. Metronomy staat al ruim tien jaar lang garant voor ingenieuze en verlichte indie-synthipop. In geval van Lately betekent dat een speels refrein, een uitgekiende spanningsboog. En, we hebben het tenslotte over Metronomy een licht weemoedig randje.

De sound van de synthesizer op Lately is 80’s, maar de song met zijn dansbare beat en filterdisco break is helemaal van deze tijd. Net als de band die met zijn multi-seksuele en multi-raciale opstelling een weerspiegeling is de moderne samenleving. Later dit jaar meer Metronomy, want album zes in aantocht.

LIVEDATUM 28 oktober, Melkweg, Amsterdam

 

Someone – Two Satelites

Someone is de naam van het nieuwe project van Tessa-Rose Jackson, een van de begaafdste Nederlandse songwriters van dit moment. Dat zeggen we met persmissie van de NRC, die de Orbit EP van Someone de hemel inprees.

De dienstdoende recensent bespeurt zelfs een regelrechte klassieker op  Orbit. Dat zijn er dan (minstens) twee, want ons favoriete nummer van Orbit is niet Put It Together, maar Tessa’s samenwerking met het Schotse multitalent C Duncan, Two Satelites.

Two Satelites is popmuziek op zijn klassiekst, het nummer wiegt als een zweefvliegtuigje op een warme luchtstroom, heeft de sfeer van de herkenningstune van een SF tv-serie uit de jaren 70, klinkt als een Air cover van een Beatles song.  Afijn, best een goed liedje dus. 

Behalve met sound houdt Someone zich nu ook bezig met vision. De optredens gaan gepaard met een expositie en speciaal voor Orbit heeft Tessa een serie ‘cosmic cards’ ontworpen, die je met hulp van een speciaal ontworpen app toegang geven tot haar ‘augmented reality’. Volg de link voor instructies.

 

Temples – Hot Motion

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de terugkeer van de Britse band psychband Temples. En dat doen ze knallend met de nieuwe singles Hot Motion!

Leuk weetje, drummer Rens Ottink van PAUW is sinds kort de vaste drummer van Temples. De bands zijn al een aantal jaren goed bevriend.

The Raconteurs – Help Me Stranger

Het voordeel van tien jaar geen plaat uitbrengen is dat in die periode de songs zich opstapelen. Vooropgesteld natuurlijk dat er wel wordt doorgeschreven. The Ranconteurs hebben een decennium vrijwel niks uitgevoerd. Inmiddels zijn er vier songs uit, afkomstig van het nieuwe album, en die zijn alle vier vrij geweldig, gevarieerd ook wat natuurlijk een pluspunt is.

Help Me Stranger, het titelnummer van het langverwachte 3e Raconteurs album begint met Brandon Benson die Elvis nadoet, veel tijd krijgt hij niet, want de band staat te trappelen om het over te nemen. Wat volgt is een door Brandon en Jack White gezamenlijk gezongen urban countrysong met hippie-gitaar.

Net als voorgaande nieuwe nummers valt op hoe puntig en energiek er wordt gemusiceerd. Dat is nog een voordeel van tien jaar in de wacht staan, als de draad dan eindelijk weer wordt opgepikt gaat iedereen er met hart en ziel tegen aan. Dat gaat een prima album worden. Help Me Stranger, the album volgt op 21 juni.

Machine Gun Kelly – Hollywood Whore

Ook op ons meer mainstream broertje Pinguin Pop hoor je veel nieuwe muziek. Een voorbeeld daarvan is Hollywood Whore van Machine Gun Kelly. Het alterego van de 29-jarige Amerikaan Richard Colson Baker, ook bekend van films en series.

Op zijn nieuwe single laat hij een andere kant van zichzelf horen, meer rock. Liefhebbers van Linkin Park zullen dit wel kunnen waarderen.

LIVEDATA 03/09 AB, Brussel 04/09 Paradiso, Amsterdam

Whitney – FTA

Whitney is terug met een nieuw nummer; FTA. De doorstart van Smith Westerns heeft een modern classic op hun naam staan met het prachtige lied No Woman. Binnenkort verschijnt de leadsingle van het aanstaande nieuwe album.

LIVEDATA 16/08 Lowlands, Biddinghuizen 17/08 Pukkelpop, Hasselt 18/11 Paradiso, Amsterdam

Honeymoan – Low Blow

Ruim een jaar geleden debuteerde het Zuid Afrikaanse Honeymoan met het aanstekelijke en slijtvaste WE, een dreampop track met een funky beat. De opvolger heeft lang op zich laten wachten, maar nu is hij er dan eindelijk. Low Blow klinkt op het eerste gehoor wat ‘gewoner’ dan WE, maar is ook weer niet te versmaden.

De beat is gebleven en zelfs een beetje opgevoerd, maar het dromerige is iets naar de achtergrond verschoven. De onderscheidende factor van Low Blow, een song over onbeantwoorde lust is, naast de altijd aangename stem van Allison Rachel een activistische fuzz-gitaar. Low Blow staat niet alleen. Eind deze maand volgt een EP met nog drie andere nieuwe songs. We kregen Low Blow overigens toegestuurd door een Nederlandse vertegenwoordiging van de band. Dat betekent dat men weet dat er hier fans zijn. Dus mocht Honeymoan plannen hebben voor een tournee buiten Kaapstad en omgeving, dan weten ze dat ze hier welkom zijn.   

Foals – Sunday

Foals vervolgt hun offensief met Sunday, single 3 van de eerste van twee albums, die de band voor dit jaar op de planning heeft staan.

Na drie voorproefjes van ‘Everything Saved Will Not Be Lost Pt. 1’ is wel duidelijk dat het een bont en veelzijdige album gaat worden. Sunday is, gezien de titel niet heel verassend een ballad. Ten minste voor drie kwart. Tegen het einde van de rit wordt er nog even flink op het gas getrapt. De tempowisseling doet echter geen afbreuk aan het -aanstekers in de lucht- karakter van Sunday, dat gemaakt lijkt met oog op shows van mega- formaat. Meer Ziggo dan Paradiso zeg maar.

Het is echter wel in het clubciruit waar Foals zich dit voorjaar gaat warmdraaien alvorens in de zomer de festivalweides te betreden. De verwachting is dat Foals na de zegetocht in festivalland groot genoeg zal zijn om domes en sportpaleizen te vullen. Reken er daarom maar op dat de band eind dit jaar weer in het land zal zijn. Beter neem je dan je verrekijker mee.

 

LIVEDATUM 5 juli Down The Rabbit Hole, Beuningen.

The Snuts – All Your Friends

The Snuts is een jonge, luidruchtige band uit Schotland, die heel wat handen op elkaar en voetjes van de vloer zal krijgen met nieuwe single All Your Friends.

We hebben het allemaal al een keer eerder gehoord. All Your Friends klinkt als een Arctic Monkeys cover van een Oasis song geremixt door Kassabian. En het basloopje vertoont een meer dan toevallige gelijkenis met dat van Papa’s Got A Brand New Pigbag. Toch mag dit de pret niet drukken, want de flair waarmee All Your Friends wordt gebracht maakt het eigen en de opgewonden gitaarsolo maakt het  af. 

Na een handvol singles op een minuscule Schots label is The Snuts geadopteerd door een major label. De nieuwe platenbaas heeft de jonge honden gekoppeld aan Inflo, een producer die eerder hand en span diensten heeft verricht voor uiteenlopende acts als Karen O & Danger Mouse, Portugal the Man en Little Simz. All Your Friends laat horen dat band en producer elkaar hebben gevonden.

ALASKALASKA – Tough Love

Als we zeggen dat ALASKALASKA een soort jazzpop maakt, ontnemen we je misschien de lust om verder te lezen, laat staat te luisteren naar wat het kwartet uit Londen uitspookt.

En dat zou zonde zijn, want het is een bijzondere band dat ALASKALASKA en dat is het. Tough Love is een van de lokkertjes voor het debuutalbum ‘The Dots’ dat vers van de pers is. De single is een van de meer poppy songs op de langspeler. Poppy in geval van ALASKALASKA wil niet zeggen simpel en hitgevoelig, maar wat eenvoudiger dan andere nummers die een wat avontuurlijker oor vergen.

In een song vol gekke geluidjes en vreemde wendingen houdt zangeres Lucinda Duerte-Holman het overzicht. Telkens als je denkt dat de band uit de bocht vliegt komt zij met het refrein en belanden beide benen weer op de grond. Onze term voor muziek als die van ALASKALASKA is Rivella-rock, beetje vreemd, maar erg lekker. ‘Who gives a shit’ zingt Lucinda. Wij dus.