Category: Nieuwe Muziek

PRONK – De Rock & Roll dut de rest

PRONK jodelt al jaren in de schaduw van de Sallandse heuvelrug. Liedjes borrelen er jubelend naar boven. Uit de kelder van zijn ziel, of uit zijn bomvrije kelder….dat blijft tweeduister. Hij flanst ze aldaar met zijn a-technische kont in elkaar met behulp van D. Kleinlangevelsloo, een vingervlugge maat voor wie geen knopje teveel is.

De bands waarin PRONK voorheen speelde verkozen steenkolen Amerikaans boven ABN. Voor een knuppel uit Luttenberg was Hollands immers taal voor mietjes. ‘Doe maar een plaat van Motörhead’ zei zijn moe ooit tegen de platenboer zo rond sinterklaas, in deftig ABN. ‘Stoons, Ramoons of Iesiediesie is ook best’ die spirit. Hollandstalige bagger paste immers niet in zijn klompen.

Tegenwoordig rampetampt PRONK met de band Bökkers al jaren de planken uit de vloer met feestelijke, volkse rock en roll in moerstaal. Heel normaal en volstrekt vanzelfsprekend. Meer ‘aan’ had hij sinds de heilige communie niet gestaan. Manisch gaf hij zich over aan de energie in zijn keumes….geen concept of voorbedachte rade maar van je hopsakees. Dat een beetje R&R universeel is, dat wist ie wel. Ongeacht tong. Zin om dat gedonder eens op plaat te slingeren. Raaskallen zonder gaas. PRONK is geen drummer en eigenlijk ook geen zanger/gitarist, maar god…dat laatste kon hij wel tuigen. Drummen echter, daar waagde hij zich niet aan. Oude bekende en opper-rammelaar Henk Jonkers nam zijn drumstel mee naar Luttenberg en voorzag de deuntjes van een flinke pot oenka boenka. Producer, technicus M. Herder nam de onstuimige kelderpret op. Dat het met Herder goed samenwerken was, dat wist PRONK. Met de band the horse company hadden ze in die kelder de laatste plaat ook opgenomen. Die loog er niet om.

Het volk van Excelsior Recordings kreeg gaandeweg lucht van de muffe kelder. Ze togen richting het oosten alwaar het onorthodoxe gejodel kwispelend werd ontvangen. Een deal werd rap beklonken. Regelneven F. Satink en W. Damman ontfermen zich over de chaos, hij kent ze sinds de zandbak. Zo was het plaatje rond. Deze eerste heet ‘Partymusic for outsiders’ en staat luid het best. Smaakt het naar meer dan maak je de borst maar nat.
Ontdop en hop!

Declan McKenna – Brew (Regurgitated)

Eerst even een moeilijk woord uit de weg werken. Regurgitated betekent opgehoest. Hiermee maakt Declan Mc Kenna duidelijk dat Brew geen nieuw nummer is, maar een remake van een song die eerder als b-kant verscheen van Paracetamol.

Dat origineel was duidelijk haastwerk, niet veel meer dan een demo. Declan zal gedacht hebben dat Brew meer verdient dan een ruwe doorloop. En hij heeft gelijk. De opgehoeste versie van Brew is dus niet echt een nieuwe single, meer een zoethouder tot de release van zijn tweede album en reminder dat Declan McKenna een van de interessantere nieuwkomers is van de laatste paar jaar.

Dat Brew zijn bestaan als b-kant begon is niet onlogisch. Het nummer is veel complexer dan de songs waarmee de jonge Brit bekend werd. Met zijn vele stemmingswisselingen, psychedelische effecten en expansieve gitaarsolo’s is de nieuwe versie van Brew zo mogelijk nog ingewikkelder dan de eerste uitvoering, bijna twee minuten langer ook. Het is opvallend dat Declan de stilte tussen twee albums verbreekt met een prog-rock track. Hopelijk betekent dat dat hij op zijn tweede album ook nieuwe paden verkent. 

Alter Bridge – Wouldn’t You Rather

Alter Bridge is de ‘go to band’ voor mensen die hun rock graag heavy hebben, maar zonder hel en verdoemenis, moord en doodslag of andersoortige boven, onder of buitenaardse thematiek.

Goed kunnen spelen, hard kunnen rocken en zingen over normale mensenzaken dat is waar de band 15 jaar geleden mee begon en waar nu miljoenen fans dagelijks hun voordeel mee doen. Voor hen hebben we goed nieuws. Myles Kennedy en Mark Tremonti hebben weer genoeg songs geschreven voor een nieuw album. Het 6e studio-album van Alter Bridge is Walk The Sky gedoopt en zal op 18 oktober wereldwijd worden uitgebracht.

Een nieuw album wordt vrijwel altijd aangekondigd met een nieuwe single. De aankeiler van Walk The Sky heet Wouldn’t You Rather en schept verwachtingen. De nieuwe track is stevig en slim en bevat opvallend veel instrumentale passages. Niet dat Myles niks te doen heeft, maar zijn maten mogen lekker uitpakken.

Een nieuw album gaat vrijwel altijd gepaard met een nieuwe tour. Ook aan die ongeschreven wet houdt de band uit Orlando, Florida zich. In oktober komt Alter Bridge weer naar Amsterdam. een gewaarschuwd mens koopt nu al tickets. 

LIVEDATUM: 10 december AFAS Live, Amsterdam.

Pinguin Radio Podcast – Nieuwe muziek

Wekelijks maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je die week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.

Foto: Connor Clerx

Een nieuwe week betekent dus weer veel nieuwe muziek op Pinguin Radio, deze platen hoor je voorbij komen:

  1. The Regrettes – I Dare You (IJsbreker)
  2. SONS – Waiting On My Own
  3. Sam Fender – Will We Talk
  4. Declan McKenna – Brew (Regurgitated)
  5. (Sandy) Alex G – Gretel
  6. On Video – Adversary
  7. MorMor – Some Place Else

 

The Regrettes – I Dare You

We hebben eerder muziek van The Regrettes gedraaid. Vorig jaar hadden we California Friends op de playlist en het jaar daarvoor Seashore. Toen waren we nog de enigen die vielen voor de charmes van de dames (+heer) uit L.A. Maar nu kan het niet anders dan dat we gezelschap gaan krijgen. Nieuwe single I Dare You is namelijk veel te leuk om geheim te blijven.

The Regrettes maken schaamteloze retropop naar model van The Bangles en The Pretenders. Beetje punky, beetje garage, maar vooral vrolijk. Muzikaal dan, tekstueel heeft bandbaas Lydia Night wel wat appeltjes te schillen lijkt het.  Wie er precies wordt uitgedaagd in I Dare You weten we niet, maar hij of zij kan beter even uit de buurt blijven. 

I Dare You is de vierde en beste voorloper van The Regrettes album twee, dat How Do You Love zal gaan heten en op 9 augustus uitkomt. Anderhalve maand later zullen The Regrettes te zien zijn in de kleine zaal van Paradiso, die al lang en breed is uitverkocht. Misschien toch maar verplaatsen naar de grote zaal, The Regrettes zijn namelijk veel te leuk om klein te blijven.

LIVEDATUM: 17 november Paradiso, Amsterdam.

Figgie – Genoeg Houvast

Op 19 oktober brengt de Utrechtse band Figgie zijn debuutalbum Genoeg Houvast uit. Het album is geproduceerd door bandlid Roy van Rosendaal en opgenomen in Kytopia te Utrecht. De gelijknamige single Genoeg Houvast is nu uit. 

Hoe ga je als jongvolwassene om met twijfel en onzekerheid? Of met relaties en de afhankelijkheid die daarbij komt kijken? Het zijn slechts een paar van de thema’s die de revue passeren op Genoeg Houvast. Als geen ander weten de vier creatieve twintigers van Figgie dat hun generatie een allergie lijkt te hebben voor het maken van grote levenskeuzes. Genoeg Houvast fungeert hierin als een nuttig naslagwerk. De band stimuleert leeftijdsgenoten om speels met obstakels om te gaan en zware gedachten licht te maken.

In 2016 bracht Figgie de EP De Familie uit. In de jaren daarna veroverde de band de Popronde, Noorderslag en poppodia door het hele land. Veel van de speelsteden konden al snel niet meer om de band heen; naar het schijnt zijn er in vier maanden tijd 26.000 stickers met het Figgie logo geplakt. Zo wist Figgie op geheel eigen kracht een beweging te creëren waarin het logo met de twee ruiten met trots wordt gedragen door honderden indie-liefhebbers.

De titelsong Genoeg Houvast beschrijft een zoektocht waarin bevestiging lijkt te eindigen in totale chaos. “Genoeg Houvast is geboren in een tijd van onzekerheid. Het is meer een vraag dan een bevestiging. Althans, in het eerste couplet is alles koek en ei, lekker verliefd, met je hoofd in de wolken. In het tweede couplet wordt die liefde bevraagd door tijd en loop ik gevoelsmatig op een schoolplein, op zoek naar bevestiging. De song sluit in onzekerheid af, totale chaos ligt op de loer.” – aldus zanger Paul Scheenstra over de nieuwe single van de band.

Figgie tourt in het najaar door Nederland. Kaarten zijn reeds in de voorverkoop gegaan.

19.10 – Ekko, Utrecht (RELEASESHOW) 25.10 – Simplon, Groningen 27.10 – Merleyn, Nijmegen 01.11 – Cinetol, Amsterdam 08.11 – V11, Rotterdam

Ga voor meer informatie en showdata naar www.figgie.nl.

(Sandy) Alex G – Gretel

Het is een raar plaatje dat Gretel van (Sandy) Alex G. Rare naam ook (Sandy) Alex G. Het lijkt wel of hij niet kan kiezen, of onlangs van geslacht is veranderd.

Wiki leert dat (Sandy) Alex G de artiestennaam is van Alexander Giannascoli (25) uit Havertown, Pennsylvania. (Sandy) Alex G is een doe-het-zelver en veelpleger. Na een reeks releases op Bandcamp werd hij in 2015 opgepikt door het Britse Domino label ( Last Shadow Puppets/ Melody’s Echo Chamber) dat in september zijn achtste album gaat uitbrengen*.

Gretel (Grietje als in Hans en…) is een voorproefje van House Of Sugar (13/9). Je moet wel van een ietwat experimentele keuken houden wil je (Sandy) Alex G’s muziek kunnen waarderen. Hij bereidt namelijk vrij complexe songs, die niet altijd de regels der logica volgen. Zijn stijl heeft raakvlakken met de midwestern sokkenrock van bijvoorbeeld Kurt Vile, maar is onvoorspelbaarder en met zijn strijkers, blazers en studio-effecten ook een stuk barokker.

De producties van (Sandy) Alex G hebben die unieke (lo-fi) sfeer van albums die zo goed als geheel door de artiest zelf zijn ingespeeld en opgenomen (McCartney 1& 2 en het oude werk van Todd Rundgren bijv.) Geen muziek voor de massa dus, maar de few zou wel eens erg happy kunnen worden van Sandy) Alex G.

*Een live-album voor Jack White’s Third Man Records niet meegerekend.

Amyl and the Sniffers – Some Mutts (Can’t Be Muzzled)

Amyl en haar snuffelaars kwamen, zagen en braken de boel af tijdens hun Nederlandse toernee vorig jaar en dat deden ze onlangs gewoon weer fijntjes over!

Het kwartet o.l.v. Amyl of Amy Taylor zoals er in haar paspoort staat, komt terug gewapend met een set nieuwe songs. De verzameling verscheen op 24 mei en is de boeken ingegaan als het officiële debuutalbum van de band.

Amyl praat/zingt als een dochter van Iggy Pop, zo ziet ze er ook uit, terwijl The Sniffers rocken als een wielrenner op de kasseien van Vlaanderen. Amyl and the Sniffers koppelen de bar-rock van hun vaderland aan de oerpunk, zoals die in de jaren zeventig in de VS tot wasdom kwam. We noemen namen: AC/DC, The Saints, New York Dolls en The Runaways. Goed voorbeeld doet goed volgen.

 

Furious Monkey House – Echoes

Aan de commentaren op Youtube zagen we dat Furious Monkey House uit Spanje komt. Te horen is dat niet. Er zijn vijf furieuze apen, drie vrouwtjes, een mannetje en een van wie het geslacht niet helemaal duidelijk is, want hij/zij draagt het masker van een mono furioso, een brulaap. 

Hier in het noorden merken we niet zo veel van de Spaanse muziekscene, maar daar lijkt langzaam verandering in te komen. Rosalía is een wereldster in wording met haar fusie van urban en flamenco en ook meidengroep Hinds is geen onbekende meer in de landen boven de Pyreneeën.

Furious Monkey House heeft meer weg van Hinds dan van Rosalía. Maar waar Hinds aan alle kanten rammelt en de Engelse taal charmant verbasterd zijn de Monkeys strak en vol zelfvertrouwen. En zingen ze in vloeiend Engels. Op Echoes valt dan ook helemaal niks af te dingen. De nieuwe single van de band uit Ponteverda is een vlot rockend nummer met een ijzersterk refrein en een bevredigende climax. Extra punten krijgt Furious Monkey House voor zangeres Irene (of is het Carlotta die zingt of Mariña?) die is gezegend met een zacht omfloerst timbre waar menig mannenhart sneller van zal gaan kloppen.

 

Ocean Alley – Infinity

Na een aanloop van een jaar of vier brak Ocean Alley in 2918 definitief door in thuisland Australië. Ja weer een band uit Australië. En weer een goede!

De band uit Sydney maakt After Sun rock, strand-vriendelijke muziek met een likje psychedelica, een vleugje reggae en heel klein beetje blues.  

Infinity is nieuw en omdat de persberichten geen melding maken van een aanstaand derde album lijkt de release bedoeld als flyer voor de wereldtournee die Ocean Alley binnenkort gaat ondernemen. De faam van Ocean Alley heeft zich namelijk als een olievlek verspreid naar de V.S. en Europa bereikt. In ons land kan je de zeskoppige band gaan zien op dinsdag 3 september in Paradiso dat speciaal voor de gelegenheid de grote zaal heeft vrij gehouden.

LIVEDATUM: 3 september Paradiso. Amsterdam.