Category: Nieuwe Muziek

Wand – Scarecrow

Spannend en intrigerend dat zijn de beste woorden om de nieuwe single te omschrijven van de Amerikaanse band Wand.

Wand is niet nieuw, maar lijkt zichzelf opnieuw te hebben uitgevonden. De band begon zijn bestaan een jaar of vijf geleden als onderdeel van dezelfde scene als Ty Segall, punky dus met een likje psychedelica. Passend bij die stijl klonken hun albums alsof ze wat haastig waren opgenomen. Ze verschenen ook in rap tempo, 4 albums in 3 jaar tijd plus een handvol EP’s.

Nieuwe single Scarecrow is zo hi als fi maar zijn kan. Ook neemt de band alle tijd om hun punt te maken. Alleen al het intro neem ruim een minuut in beslag. Wat volgt is een track die in sfeer en instrumentatie doet denken aan Radiohead. Niet dat Wand plots een muzikale fanclub van de band uit Oxford is geworden, Wand is (te) gek op hun eigen wijze. Scarecrow is single 1 van album 5, ‘Laughing Matter’, die in april gaat uitkomen.     

LIVEDATUM: 30/5 Botanique, Brussel (met Wooden Shjips).                 

Foals – On The Luna

Foals is terug en dat zullen we weten ook! De band uit Oxford komt dit jaar niet met één maar met twee nieuwe albums, ‘Everything Not Saved Will Be Lost’ (deel 1 verschijnt op 8 maart en deel 2 in de herfst) is de veelbelovende titel van de Foals-dubbeldekker.

Het eerste geluid van Foals in ruim 3 jaar is veelbelovend. En een beetje vreemd. Na de recente IJsbreker Exits is er nu On The Luna.

LIVEDATA 12/05 Ancienne Belgique, Brussel 19/05 Paradiso, Amsterdam (uitverkocht) 6-7/07 Down The Rabbit Hole, Beuningen

Almighty Mighty – Slowburn

We hadden Slowburn al aan onze playlist toegevoegd toen we er achter kwamen dat het de debuutsingle betreft van een band die zich met recht en reden een supergroep mag noemen.

We hoorden wel dat Slowburn niet het werk kon zijn van een beginnend bandje, maar dat Almighty Mighty de naam is van een nieuw muzikaal conclaaf van muzikanten die hun gulden sporen hebben verdiend als lid van dEUS, Das Pop en Wallace Vanborn kwam toch als een verassing. Een verassing van het aangename soort dus.

Slowburn is een welgekozen titel voor een smeulende droomrocksong met breed uitgemeten gitaren, hypnotische drums en omfloerste zang. De weemoedige pianopartij lijkt een citaat uit een bestaande song, waarvan de titel op het puntje van onze ‘pen’ ligt, maar waar we maar niet op kunnen komen.  Meer muziek en optredens volgen later dit seizoen.

Stationschef #329 Dan Geesin

De Stationschef van deze week is Dan Geesin. Mogelijk zal bij een aantal onder u een klein lichtje gaan branden, ‘Geesin ken ik die naam niet?’

Dat zou heel goed kunnen. Ron Geesin, Dan’s vader speelde in rol in de Pink Floyd-saga. Maar dat is niet de reden dat junior Stationschef is.

Dan Geesin schreef de muziek, ‘soundscape’ eigenlijk voor de nieuwe film van Esther Rots, ‘Retrospekt’. Het is Esther’s tweede film, de opvolger van de met Gouden Kalveren bekroonde filmhuisfilm, Kan Door Huid Heen.

Retrospekt -een intense film over vriendschap, geheugen en geweld- ging eind vorig jaar in première op het prestigieuze filmfestival van Toronto en werd deze week ook vertoond tijdens de befaamde Berlinale. In Nederland gaat Retrospekt vanaf 21 februari draaien.

Die release was voor ons aanleiding om onze Bazz te laten bellen met Dan Geesin en met hem te spreken over over film en muziek, werken met je partner -Geesin en Rots zijn getrouwd-  en omdat hij hem toch aan de lijn had ook even over zijn muzikale vader.

Uitzending Bazz op de Buzz vanavond om 19.00 uur, donderdag a.s. om 22:00 uur.

  1. Geesin & Waters – Our Song
  2. Geesin & Waters – Sea Shell and the stone
  3. Nick Drake – Black Eyed Dog
  4. Daniel Johnston (album – Fun) – Love Wheel
  5. Elgar – Nimrod – Enigma Variations
  6. Pink Floyd – Wish You Were Here
  7. Neil Young – Like a Hurricane (unplugged)
  8. Suicide – Ghost Rider
  9. Joni Mitchell – Blue
  10. AC/DC – It’s A Long Way To The Top
  11. Ivor Cutler – Beatiful Cosmos
  12. Paul McCartney – Temporary Secretary
  13. Syd Barrett – Long Cold Look At Me
  14. Joni Mitchell – River
  15. Nick Drake – Time has told me
  16. Pink Floyd – Comfortably Numb
  17. David Byrne – I know a Man Is Wrong
  18. Sex Pistols – Pretty Vacant – Live in finbury park 1996
  19. Nick Drake – Day is done
  20. Bryne/Eno – America is waiting
  21. Depeche mode – Just can’t get enough
  22. Charlie Dee – When by Dan Geesin
  23. Meet The Residents – Rest Aria
  24. Charlie Dee – Have It All
  25. John Cage – Sonatas & interludes for prepared piano V Boris Berman

Pretty Vicious – Four Walls

De Breekijzer van deze week staat op naam van Pretty Vicious, een kwartet jonge herrieschoppers uit Wales. Je weet wel het deel van Groot Brittannië met die rare plaatsnamen. Het stadje dat Pretty Vicious ‘hometown’ noemt heet Merthys Tydfill, wat ook best een leuke bandnaam zou zijn, maar we dwalen af.

Pretty Vicious is nu zo’n jaar of vier actief, maar nog niet toegekomen aan het maken van een album. De stand staat op zo’n acht singles. Die laten een stijgende lijn laten horen wat songsterkte betreft, maar ook qua volume. Metal maken de mannen niet, maar hard rocken kunnen ze als de beste.

These Four Walls bijvoorbeeld valt meteen met de deur in huis. Het no nonsense intro had van Motorhead kunnen zijn terwijl de snierende zang doet denken aan of Johnny Rotten in zijn beste dagen. De rest van These Four Walls mag er ook zijn met zijn staccato drums, gitaarmuur en glamrock-break. Als je weet dat de vier gasten van Pretty Vicous allemaal nog onder de 21 zijn, weet je ook dat het woord veelbelovend te kort schiet om de potentie van dit stel te omschrijven.  

Circa Waves – My Myself & Hollywood

Eind vorig jaar kondigde het Britse Circa Waves hun nieuwe album aan met de single Movies, een niet onprettig, maar wat generiek nummer. Misschien waren de verwachtingen te hoog gespannen. Aan de andere kant we hebben het hier wel over de band die twee topalbums heeft ageleverd en indie-classics gescoord met tracks als T-Shirt Weathers, Fossils en Fire That Burns.

Vergeet Movies en ga direct door naar My Myself & Hollywood.                Single 2 van het binnenkort te verschijnen album, ‘What’s It Like Over There’ is namelijk wel raak.

My Myself & Hollywood heeft een plagerige gitaarlijn, een hypnotisch refrein en zo’n abrupt einde dat je meteen naar de repeat-toets grijpt. Dacht je bij Movies,  ‘een nieuw Circa Waves album, het zal wel’. Na het horen van My Myself & Hollywood denk je, ‘wow, een nieuw Circa Waves album, ik kan niet wachten’!

Welke indruk juist is, weten we op 5 april, de dag dat Circa Waves album 3 het licht zal zien.

Wild Nothing – Blue Wings

Het Intro van Blue Wings had makkelijk van The Cure kunnen zijn en klinkt dus vrij 80’s, maar zodra Jack Tatum begint te zingen zijn we weer terug in de tegenwoordige tijd.

De nieuwe single van Wild Nothing is een zacht wiegende, rijk georchestreerde droom-popsong van het soort waar Jack Tatum en zijn band patent op hebben. Blue Wings was oorspronkelijk bedoeld voor het vorig jaar verschenen Indigo album van Wild Nothing, maar paste voor Tatum’s gevoel niet binnen het concept. Dat de song veel te goed is om in een digitale la te verdwijnen besefte hij ook wel. Dus heeft hij Blue Wings als zogenaamde ‘stand-alone’ track uitgebracht, vlak voor het begin van zijn Europese tour.

Blue Wings heeft online inmiddels zo’n vlucht genomen dat het nummer garandeert op de set-list zal staan als Wild Nothing de 22ste Paradiso Noord aandoet.

LIVEDATUM: 22/2 Paradiso Noord, Amsterdam.

Sports Team – M5

Niet dat we van een winnaar kunnen spreken, maar als er één band was, die eruit sprong vorige maand tijdens ESNS dan was het wel Sports Team.

Met name muziekliefhebbers met een punk-afwijking gingen door hun hoeven voor de zeskoppige band. Acht songs heeft Sports Team nog maar online staan, maar de richting is wel duidelijk. Ondanks de bijval van punkfans maakt Sports Team geen klassieke punk. Hun songs zijn weliswaar een beetje bozig, maar ook wel wat melancholiek. De invloeden lijken meer U.S. proto-punk, dan hard core. Denk aan The Modern Lovers, Television en Richard Hell.

Sports Team maakt deel uit van een nieuwe golf Britse bands, die een punkgeest uitwasemen, maar muzikaal extra noten op hun zang hebben, denk aan Shame, Fontaines DC en Idles.  Zoals nieuwe single M5 laat horen zijn bij Sports Team tekst en muziek in balans. Op een vrij ideaal autorij-ritme zingt aanvoerder Alex Rice over een rit op de M5 snelweg met een lekker zonnetje in het gelaat en de kar op cruise control. Wat wil een mens nog meer? ‘A little direction’ misschien?

Reino – Date-O-Matic

Reino prikt door je Valentijns- bubbel met nieuwe single “Date-O-Matic”

“Het is eigenlijk iedere keer hetzelfde. De ene keer beland je bij iemand in bed en de andere keer niet. Maar na een week had ik het weer gewoon op m’n telefoon staan.”

Het indie-rock trio uit Haarlem neemt je mee in de wereld van de “Date-O-Matic”. De band verkoopt de melancholische liefdesmachine in hun Amerikaanse Tel Sell reclame. Een Dance-Punk serenade voor alle verbitterde Tinder-zielen.

“Date-O-Matic” is de tweede single van hun eerste EP ‘Looking For Something’ die 28 februari uitkomt. De band viert de release van de EP in de Cinetol in Amsterdam. Na het afbreken van onder andere Paradiso en Patronaat, heeft de band ook de weg gevonden naar je AirPods.

Online-dating is van een taboe uitgegroeid tot een niet meer weg te denken ervaring. Volgens de band brengt dit niet alleen voordelen met zich mee. “Het is eigenlijk iedere keer hetzelfde. De ene keer beland je bij iemand in bed en de andere keer niet. Maar na een week had ik het weer gewoon op m’n telefoon staan.” Deze vicieuze “Tinder-cirkel” is dan ook gevisualiseerd in het artwork en de videoclip.

WINACTIE

Als je raadt hoeveel Tinder-matches Thomas heeft gescoord win je een date met hem!