Dave vermeulen’s voltage brengt eerbetoon aan Tom Petty & The Heartbreakers

Na de vorig najaar verschenen verzamelbox ‘An American Treasure’ van Tom Petty bleek, wellicht ten overvloede, nog maar eens het muzikale belang van deze veel te vroeg overleden muzikant. Petty overleed op 66-jarige leeftijd plotseling in het najaar van 2017 aan de gevolgen van een hartaanval.

Het idee om iets met zijn muziek te doen speelde echter al langer in de gedachten van Dave Vermeulen. De zanger/frontman van de rockband Voltage liep namelijk al veel eerder rond met het idee om de muziek van zijn held op een waardige wijze onder de aandacht te brengen.

Tekst Jeroen Bakker

Het overlijden van Petty kwam dan ook hard aan bij Vermeulen maar het al dan niet doorgaan van zijn plan stond geen moment ter discussie: “Normaal gesproken zijn tributes niet iets waar ik zelf heel warm van word maar dit speelde al langere tijd in mijn gedachten en ik wilde dit absoluut goed aanpakken. Echt voor de volle honderd procent, want anders moet je dit niet simpelweg niet doen”, zo verklaart hij in het gesprek wat wij met hem hadden. Onlangs is de aftrap verricht voor ‘We Wont Back Down, Tom Petty & The Heartbreakers, Honourably played by Dave Vermeulen’s Voltage’.

Bij het beluisteren van ‘Around The Bend’, het tweede album dat Voltage uitbracht, kwamen duidelijk invloeden bovendrijven uit de hoek van de Southern rock en Americana. Diverse namen die een bron van inspiratie vormden voor het geluid van Voltage werden al genoemd. Echter één naam die we hier niet terugzien maar die onmiskenbaar van belang is in het geluid van Voltage is die van Tom Petty. 2 Oktober 2017, kort na de release van ‘Around The Bend’, overleed Tom Petty. Of dat overlijden de aanleiding vormde om iets met zijn muziek te doen ontkent Vermeulen: “Dat plan was er zoals gezegd al veel eerder maar onze plaat was net uit dus de prioriteiten lagen gewoon even anders op dat moment. Onze clubtour was al in volle gang en de Popronde was inmiddels ook al gestart. Dat trieste bericht vormde in ieder geval wel de kickstart voor het idee dat afgelopen jaar nieuw leven werd ingeblazen en vervolgens echt vorm heeft gekregen. Er werden goede muzikanten gezocht en gevonden en al snel konden de eerste optredens worden bevestigd voor de We Won’t Back Down-Tour. Naast de bandleden van Voltage maken  ook toetsenist Will Maas en zangeres Josefien Terburg deel uit van het gezelschap waarmee tot eind maart zal worden opgetreden. “Ik ben bijzonder blij met Josefien in de band. Tijdens de laatste tournee van Tom Petty waren er ook twee zangeressen bij. Zijn stem en die van die dames kleurden zo ontzettend mooi samen.”, aldus Vermeulen.

Vermeulen kijkt er heel erg naar uit om de muziek van zijn held uit te voeren. “Iedereen heeft er onwijs veel zin in Nederland nog eens te laten horen wie Tom Petty eigenlijk was. Naar mijn mening heeft hij hier toch te weinig credits gekregen terwijl hij zulke prachtige dingen heeft gedaan. Daarom is het dus de hoogste tijd dat zijn muziek nog eens onder de aandacht wordt gebracht. Ik wil hem eren op een waardige wijze, dus met muzikanten die niet alleen zijn muziek op de juiste manier weten te benaderen maar het ook op de juiste manier weten te presenteren, want dat verdient hij absoluut. Bovendien moeten de mensen die naar de optredens komen een fijne tijd hebben. Ze zullen bekend werk horen van hem maar ook een paar pareltjes die het grote publiek nooit bereikt hebben.

Voltage is volgens mij een uitstekende band voor dit materiaal en samen met de extra muzikanten denk ik dat de optredens in alle opzichten een succes gaan worden. Ik heb zelf de setlist bepaald. Het is een lijst geworden van nummers die ik, wanneer ik er bij was geweest, graag zelf van hem gehoord zou willen hebben tijdens zijn laatste optreden hier in Amsterdam. Er zijn daarnaast enkele dingen die hij zelf niet tot nauwelijks live heeft gespeeld maar waarvan wij denken dat die op zo’n avond niet mogen ontbreken.” Bij de vraag over zijn persoonlijke ervaringen met de Amerikaanse rockzanger en die fantastische Heartbreakers moet Vermeulen tot zijn spijt bekennen niet aanwezig te zijn geweest bij het bovengenoemde, en tevens laatste optreden in Amsterdam. “Ik had aanvankelijk wel kaarten voor dat optreden maar ik werd kort daarvoor ingelicht dat er diezelfde dag een verrassing geregeld was in verband met mijn verjaardag. Ik kon daar onmogelijk onderuit natuurlijk. De show moet werkelijk subliem zijn geweest en Eddie Vedder kwam zelfs ook nog even een kort gastoptreden verzorgen. Tja….” Het gesprek valt even stil. Uiteraard weet hij nog precies waar hij was toen het tragische nieuws werd gemeld. “Op het moment dat ik het bericht kreeg dat hij was overleden stond ik in de platenzaak. Laat dat nu toevallig precies de plaats zijn waar ik een soortgelijke situatie meemaakte. Dat was namelijk  eens het geval toen ik hoorde dat een andere held van mij, Rick Parfitt van Status Quo was overleden. Wij hebben nog eens in het na-programma gestaan van hem toen Status Quo in diezelfde Heineken Music Hall speelde.”

Vermeulen heeft nog niet precies een idee wat er verder gaat gebeuren wanneer 31 maart in De Cacaofabriek te Helmond deze eerste serie optredens wordt afgesloten.
“De eerste optredens zijn inmiddels goed ontvangen maar verdere toekomstplannen zijn op dit moment nog niet helemaal duidelijk. “Het zou leuk zijn wanneer wij dit een vervolg kunnen geven. Vanuit het Voltage-fan-kamp zijn de reacties in ieder geval erg positief en ook de Tom Petty-fans hebben laten weten dit enorm te waarderen. Naar mijn weten is iets al dit ook vrij uniek. Ik hoop dat de bezoekers de avonden positief zullen ervaren en niet het idee hebben naar een band te kijken die maar Tom Petty- liedjes speelt. De optredens zullen bestaan uit twee sets. Uiteraard ontbreken ‘I Won’t Back Down’,’Into The Great Wide Open’, ‘American Girl’, ‘Refugee’, ‘The Last DJ’ en ‘Runnin’ Down A Dream’ niet. Het zal een waardig eerbetoon worden. Er is in ieder geval heel veel mooi materiaal wat we gaan spelen. Nog steeds kom ik nummers tegen waarvan ik denk dat die in geen geval mogen ontbreken in de set. Het selecteren is lastig want Tom Petty & The Heartbreakers hebben zoveel interessante dingen gedaan dat je een heel weekend onafgebroken zou kunnen spelen. Maar weet je…? Zelfs dan kom je nog tijd tekort.”

LIVEDATA
09-02 De Bosuil – Weert
28-02 Gebr. De Nobel – Leiden
23-03 Hedon – Zwolle
30-03 Poppodium Volt – Sittard
31-03 De Cacaofabriek – Helmond

Wij zoeken bands om te shinen in Paradiso!

De droom van iedere artiest, Paradiso! 9 Februari organiseren wij het 30×20 minuten festival in Paradiso, Amsterdam. 30 bands die geselecteerd worden door de Pinguin Radio community krijgen de kans om deze unieke ervaring mee te maken, spelen in Paradiso!

 

Hoe werkt het?
Simpel! Maak je bandprofiel aan via www.penguinartists.com en je doet automatisch mee!

 

Maar hoe kom ik dan in Paradiso!?
Door al je fans, familie, vrienden, collega’s en wildvreemden te mobiliseren! Laat ze jouw band volgen via www.penguinartists.com/paradiso. De bands met de meeste volgers staan op het 30×20 minutenshow festival in Paradiso!

Vrijdag 1 februari maken wij bekend welke bands het gehaald hebben!

 

Ho wacht effe, ik wil daar naartoe, ik wil die bands zien!
Als liefhebber van de meest coole en uiteenlopende muziek? Dat kan!
Via het Facebook event kun je alle informatie over dit evenement vinden.

En nu aanmelden met die hap!

Tape Toy – FOMO

Tape Toy begint het jaar goed met een uitstekende nieuwe single. FOMO staat voor ‘fear of missing out’, de angst om buiten de boot te vallen.

Afgaande op de titel zou FOMO een wat ouder nummer kunnen zijn, want die angst is namelijk volledig ongegrond. Tape Toy is een van de grote succesverhalen van vorig jaar. De band brak eerst door via het live circuit en veroverde daarna de ‘ether’. Voor een rockband is dat is de ideale volgorde, eerst vaste voet aan de grond op de podia en dan de thuisblijvers inpakken.

Het gaat Tape Toy zo voor de wind dat je bijna zou vergeten dat FOMO nog maar hun derde single is. Een gitaarriff die een stadion kan vullen is het begin van een song die door de ‘onschuldige’ zang van frontvrouwe Roos lief lijkt, maar ondertussen rockt als schip op volle zee.

Ga ze zien deze zomer op een festival bij jou in de buurt want A Tape Toy Is A Joy For Everyone.

 

LIVEDATA: 8/2 Patat Met, De Vorstin Hilversum. 9/2 Grasnapolski, Scheemda. 20/2 Stukafest, Amsterdam. 27/2 Zwoel, Cinetol Amsterdam.

Stationschef #327 Chino Ayala/Indian Askin

Het is waar dat hip hop momenteel de dominante muziekstroming is. Het is absoluut niet waar dat rockmuziek op zijn laatste benen loopt. Wie dat denkt luistert te weinig Pinguin Radio en komt niet genoeg buiten.

Deze week alleen al voegden we drie sterke nieuwe polderrocksong toe aan onze playlist, van Pip Blom, Tape Toy en Van Common. De IJsbreker van afgelopen week was een plaat van De Staat, Phoenix en deze week vieren we de release van het langverwachte tweede album van Indian Askin. En forceer ons de mond niet open over het aanstormende talent dat tijdens ESNS op het Pinguin Podium te zien was. Kortom half Holland rockt!

Indian Askin dus, komt deze week met hun tweede langspeler, Another Round op de proppen. Voor ons is dit heugelijke nieuws een goede aanleiding om de voorman van het kwartet tot Stationschef te benoemen. Chino Ayala voert een band aan die het beste van twee werelden in zich verenigt. Indian Askin is live een belevenis, maar ook in de studio weet de band van wanten, een combinatie die minder vaak voorkomt dan je zou denken.

Veel bands die op de bühne voor beroering zorgen, doen dat zonder al te veel aandacht te schenken aan de vorm van hun songs, volume, zweet en bier zijn vaak al genoeg om om de gemoederen te verhitten. Indian Askin presenteert hun opwinding in slimme songs, model kop staart met een sterke spanningsboog, memorabele hooks en meezingwaardige refreinen. Dat plus teksten die getuigen van een geestelijk leven. De traditie waarin de band opereert is die van de zomp of moerasrock. CCR x BRMC, maar dan op zijn Chino’s.

Onze Bazz had een prettig telefoongesprek met Chino dat je zaterdag (26) kunt horen om 19.00 uur + Chino’s favoriete platen, en in de herhaling op donderdag a.s. om 22.00 uur.

Onderstaande songs hoor je komende week ook overdag regelmatig voorbij komen.

Chino’s 25.

  1. Father John Misty – Mr. Tillman

  2. Silverchair – The Door

  3. Creedence Clearwater Revival – Born on the bayou

  4. The Police – next to you

  5. Soundgarden – Slaves and bulldozers

  6. Rapeman – Trouser minnow

  7. Black Rebel Motorcycle club – 666 conducer

  8. Courtney Barnett – Avant gardner 

  9. Drakkar Nowhere – Higher now 

  10. Beck – Mixed business 

  11. Maple – The feeling 

  12. Ty Segall – Despoiler of cadaver 

  13. Helvetia – Rybro 

  14. Christian Leave – Smaller 

  15. Horror – War is hell 

  16. MGMT – When you die 

  17. The Mighty Beaks – Quitting for a smoke 

  18. Ulrika Spacek – Protestant work slump 

  19. Cypress Hill – Cock the hammer 

  20. Chris Cohen – Green Eyes

  21. Mozes & the Firstborn – Blow Up

  22. Dirty Projectors – That’s a Lifestyle

  23. Weezer – Say it Ain’t So

  24. Japanese Breakfast – Diving Woman

  25. Wand – Blue Cloud

John Garcia & The Band Of Gold – My Everything

John Garcia is als sinds 2014 zelfstandig, toch zal je niet snel iets over hem lezen zonder dat zijn vorige werkgevers er bij worden gehaald. Dit stukje is daarop geen uitzondering.

Dat komt omdat John als zanger van Kyuss niet alleen een onuitwisbare indruk heeft gemaakt, maar ook omdat Kyuss de geschiedenis is ingegaan als allereerste stoner-rockband, een genre dat heel veel heeft losgemaakt en veel navolging heeft gehad, nog steeds heeft. Het niveau van Kyuss echter is nog maar zelden gehaald. Eigenlijk alleen door ex-leden van de band, waaronder natuurlijk Josh Homme en onze John, die sinds een jaar optrekt met zijn Band Of Gold.

Een week of drie geleden verscheen het debuutalbum van de Gouden Bende, simpelweg John Garcia & The Band Of Gold gedoopt. Het onstuimige My Everything mag de kar trekken. Een uitstekende keus als eerste single, want alle elementen zijn aanwezig. Grungy gitaren, snerpende zang, botte ritmes en genoeg adrenaline om een stier te temmen.

Het goede nieuws houdt niet op met de release van Garcia‘s nieuwe project. De mannen komen ook ter plekke herrie schoppen. De band is al op 22 februari in het land. Plaats van delict is 013 in Tilburg. Zie je daar.

Foals – Exits

Foals is terug en dat zullen we weten ook! De band uit Oxford komt dit jaar niet met één maar met twee nieuwe albums, ‘Everything Not Saved Will Be Lost’ (deel 1 verschijnt op 8 maart en deel 2 in de herfst) is de veelbelovende titel van de Foals dubbeldekker.

Het eerste geluid van Foals in ruim 3 jaar is veelbelovend. En een beetje vreemd. Exits is geen voor de hand liggende single. Exits is een op het eerste gehoor monotoon nummer dat zijn pracht pas na een paar draaibeurten prijsgeeft. Eenmaal ingedaald blijkt de nieuwe single van Foals een hypnotiserende track die bijna onbewust je lijf en leden in beweging brengt. En die je niet meer uit je hoofd krijgt.

Dominant in Exits zijn de aanhoudende woordloze koortjes en de zich constant herhalende keyboardlijn, die de minimal music van Philip Glass in herinnering roept. Dat Exits toch een duidelijk Foals song is, hoor je aan het bekende ruimtelijke geluid en de uit duizenden herkenbare stem van Yannis Philipakkis.

Exits maakt duidelijk dat Foals net als die andere band uit Oxford nog lang niet is uitontwikkeld. De band gaat ook weer op tournee. Opvallend is dat Foals komend voorjaar te zien zal zijn in de clubs, terwijl de band makkelijk een venue als de Ziggo Dome en misschien wel AFAS Live kan vullen. Het lijkt dus een bewuste keus. Hopelijk/waarschijnlijk komt Foals van de zomer terug voor een festivaloptreden.

LIVEDATUM: 19/5 Paradiso, Amsterdam.

Ex:Re – The Dazzler

Ex:Re is de naam van het solo-project van Elena Tonra, de geestelijk moeder van Daughter. Romance was de eerste single van een album dat eveneens Ex:Re heet en onlangs is verschenen. Nu is er een nieuwe single The Dazzler en die is net zo spannend.

Het grote zo niet enige verschil van Elana met en zonder band is dat de gitaren zijn vervangen door keyboards. Verder is Romance net zo introspectief, mooi en weemoedig als de deunen van Daughter.

Dat Elana toch de behoefte voelde om buiten de band om te werken heeft alles te maken met haar persoonlijke situatie. Ze is herstellende van een gebroken relatie. Ze noemt haar debuut als Ex:Re dan ook een ‘break-up record’. De naam Ex:Re, dat je uitspreekt uit X-Ray, röntgenstraal verwijst naar de blik die Elana je gunt op haar ziel.

Karen O and Danger Mouse – Woman

Karen Orzolek is de (ex?) frontvrouw van Yeah Yeah Yeahs, Danger Mouse (alias van Brian Burton ook van Broken Bells) is een superproducer die vanachter de mengtafel voor het voetlicht is geklommen.

Samen tonen ze zich een sterk koppel. Eind vorig jaar kwamen Karen O & Danger Mouse op de proppen met een zeven minuten durende mini-opera in drie delen, niet veel later gevolg door een (anti)slaapliedje van nog geen twee minuten. Nu komen ze terug met Woman, een nummer die min of meer binnen de perken van een popsong blijft. Min of meer omdat Karen haar stem soms laat overslaan op een manier die niet iedereen zal bekoren. Bjork begeleid door Black Keys in die richting moet je het zoeken. Woman is een barricade-song voor de sisterhood. “Girl you can take, Girl you make’

Het moge duidelijk zijn dat Karen O en haar nieuwe partner andere paden bewandelen dan ze deed met Yeah x3. En dat is goed anders had ze net zo goed op het oude nest kunnen blijven. Toch? De samenwerking tussen Karen O en Danger Mouse heeft voldoende stof opgeleverd voor een compleet album. Dat zal half maart verschijnen onder de titel Lux Prima.

Gary Clark Jr – This Land

Gary Clark Jr is een van de weinige Afro-Amerikaanse bluesartiesten van onder de veertig. Helaas wordt blues door de Amerikaans jeugd geassocieerd met slavernij en onderdrukking en wil men er om die reden niks meer mee te maken hebben. En de jeugd van tegenwoordig heeft natuurlijk zijn eigen muziek, hip hop.

Clark Jr is dus één van de laatste der mohikanen. Denk echter niet dat hij vol respect het pad volgt dat illustere voorgangers als BB King, Muddy Waters en John Lee Hooker hebben uitgestippeld. Ook al laat hij zijn gitaar scheuren This Land is even eigentijds en urgent als het werk van Kendrick Lamar of Childish Gambino.

De vorm mag dan ouderwets  zijn, hoewel dat ook wel meevalt, de boodschap is het zelfde. This Land, een verwijzing naar het protestlied ‘This Land Is Your Land’ van Woody Guthrie is een rauwe aanklacht tegen Trump en zijn trawanten die de klok op alle mogelijke manieren proberen terug te draaien, naar een tijd waarin alleen oude blanke mannen het voor het zeggen hadden. Gary Clark is mad as hell, and he’s not gonna take it anymore. Dat is de boodschap van This Land. This land is mine! I’m America’s Son This is Where I Come from

LIVEDATUM: 15/6 Aa en Hunze, Grolloo.