Bon Iver – Hey Ma

Om het in Risk termen uit te drukken. Bon Iver/Justin Vernon consolideert op nieuwe single Hey Ma.

Lieten zijn drie tot nu verschenen albums een duidelijke ontwikkeling horen, van introverte troubadour tot melancholiek experimentalist. Hey Ma is een vrij conventionele popsong. Het spookt wat op de achtergrond en op drie kwart krijgen we een abstract intermezzo, maar over het algemeen kleurt Vernon op Hey Ma netjes binnen de lijntjes. 

Vernon zingt ook met zijn natuurlijke stem, weemoedig als altijd, maar naakt zonder digitale nabehandeling. Opvallend ook is dat hij maar spaarzaam gebruik maakt van zijn handelsmerk, zijn falset. 

Eigenlijk lijkt de nieuwe single van Bon Iver best wel op het oude solowerk van Peter Gabriel. En daar is niks verkeerd aan. Tegelijk met Hey Ma verscheen een ander nieuw nummer, U (Man Like). Ook mooi, maar niet zo mooi als Hey Ma.

Crumb – Ghostride

Ghostride  van Crumb is inmiddels niet nieuw nieuw meer. Het nummer stond on hold, tot Part III was uitgewerkt, maar dan kunnen we nog lang wachten. Want deze week weer gestegen in de GM  naar -1! Dus daarom vanaf nu twee tracks van de New Yorkse band op de nieuw-playlist.

Crumb heeft zoveel mooie pijlen op hun boog. Het korte maar knappe Ghostride is daar een sterk voorbeeld van, verwant aan Part III maar anders.

Crumb maakt indie anno nu, soft, licht zweverig, edoch elegant en melodieus. En met een vrouw aan het roer. Crumb is ook geen navolger, maar een van de vormgevers van de sound van de hedendaagse Amerikaanse indie.  Ghostride komt van een nieuwe EP,  Fall Down, die vorige week online is gekomen.

Pinguin Radio Pinkpodcast: interview Cage the Elephant

Het pinksterweekend betekent natuurlijk maar 1 ding: Pinkpop.
Uiteraard is Pinguin Radio van de partij op dit festival om verschillende artiesten te interviewen over Great Music!
Als eerste was Cage the Elephant aan de beurt.

Na een geweldige show op het festival besloot onze reporter Martien Koolen de band eens stevig aan de tand te voelen over hun muziek en shows. Luister en geniet!

#343 Mañana Mañana

Over over over over overmorgen begint Mañana Mañana. Nog vijf nachtjes dus dan barst het feest weer los in de bossen bij Kasteel Vorden in de gemeente Bronckhorst. Wiens topografische kennis aan een update toe is, dat ligt in Gelderland.

Je kent misschien de uitspraak ‘New York, New York, So Big They Had To Name It Twice?’ Die vlieger gaat ook op voor Mañana Mañana. Dat is zo’n bijzonder festival, dat verdient een dubbele naam.

Mañana Mañana is er voor de festivalmaagd, maar ook voor de festivaltijger, voor het hele gezin eigenlijk. Je wordt onthaald op een programma waarvoor het woord breed te smal is. Niet alleen muzikanten, maar ook circusklanten, komedianten en kunstenaars komen hun ding doen.

Wil je je op reguliere festival nog wel eens ingesloten voelen door dranghekken en in de gaten gehouden door een leger kale bodybuilders met een V op de revers, Mañana Mañana is van de vrije uitloop. De grens tussen muziek en publiek is vaag en zolang je geen vlieg kwaad doet kan je vier dagen lang gewoon je te gekke zelf zijn.

En waar je na een ‘gewoon’ festival een aantal dagen nodig hebt om weer in de plooi te komen, voel je je na Mañana Mañana als herboren.

Als je na al deze aanbevelingen nog geen zin hebt om volgend weekend naar Mañana Mañana te gaan, hoeft je ook niet voor info en tickets naar www.manamana.net te surfen of  naar Bazz op de Buzz te luisteren vanavond om 7 uur. Met een Special over…. Mañana Mañana!

The Dangerous Summer – Starting Over/Slowdown

De leden van Dangerous Summer zaten nog op school toen ze de band begonnen. Waarschijnlijk maakten ze daar kennis met de roman The Dangerous Summer van Ernest Hemmingway en dachten, hee dat is een toffe bandnaam.

Dit speelde zich zo’n jaar of tien geleden af en is alleen nog zanger/bassist AJ Perdomo over van het  oorspronkelijke trio uit Maryland, U.S.A. Het personeelsverloop heeft nauwelijks invloed gehad op de productiviteit, want album vijf ligt klaar voor lancering. Mother Nature is de titel en vanaf volgende week is bij overal verkrijgbaar. Nou ja overal. Online en bij de betere platenzaak dan. Van Mother Nature hebben we eerder Way Down op het Breekijzer schild gehesen. Dat beviel zo goed dat ook Starting Over de POTR VIP treatment krijgt. Starting Over, Starting Over/Slowdown -is de complete titel- is een ballad, soort van, want tegen het einde wordt het tempo wat opgeschroefd.

AJ zingt zo overtuigend dat je niet onder de indruk uitkomt dat de tekst auto-bio is. ‘I Am So So Down‘ is het hartverscheurende refrein van de neo emo rocktrack. Het label dat Mother Nature gaat uitbrengen heet Hopeless. Dat lijkt geen toeval.

Metronomy – Lately

Nu Metronomy terug is kan de zomer echt beginnen. Lately, het eerste levensteken van de Britse band in drie jaar is zo’n nummer dat gemaakt lijkt om te draaien in de auto op weg naar het zonnige zuiden. Op je oortjes in de trein met een vergelijkbare bestemming werkt ook goed. Kortom als je al niet in de vakantiestemming bent, doet de nieuwe single van Metronomy wonderen.

Wie nu denkt dat Lately een Venga Boys achtige zomerstamper is, rekent buiten de band. Metronomy staat al ruim tien jaar lang garant voor ingenieuze en verlichte indie-synthipop. In geval van Lately betekent dat een speels refrein, een uitgekiende spanningsboog. En, we hebben het tenslotte over Metronomy een licht weemoedig randje.

De sound van de synthesizer op Lately is 80’s, maar de song met zijn dansbare beat en filterdisco break is helemaal van deze tijd. Net als de band die met zijn multi-seksuele en multi-raciale opstelling een weerspiegeling is de moderne samenleving. Later dit jaar meer Metronomy, want album zes in aantocht.

LIVEDATUM 28 oktober, Melkweg, Amsterdam

 

Someone – Two Satelites

Someone is de naam van het nieuwe project van Tessa-Rose Jackson, een van de begaafdste Nederlandse songwriters van dit moment. Dat zeggen we met persmissie van de NRC, die de Orbit EP van Someone de hemel inprees.

De dienstdoende recensent bespeurt zelfs een regelrechte klassieker op  Orbit. Dat zijn er dan (minstens) twee, want ons favoriete nummer van Orbit is niet Put It Together, maar Tessa’s samenwerking met het Schotse multitalent C Duncan, Two Satelites.

Two Satelites is popmuziek op zijn klassiekst, het nummer wiegt als een zweefvliegtuigje op een warme luchtstroom, heeft de sfeer van de herkenningstune van een SF tv-serie uit de jaren 70, klinkt als een Air cover van een Beatles song.  Afijn, best een goed liedje dus. 

Behalve met sound houdt Someone zich nu ook bezig met vision. De optredens gaan gepaard met een expositie en speciaal voor Orbit heeft Tessa een serie ‘cosmic cards’ ontworpen, die je met hulp van een speciaal ontworpen app toegang geven tot haar ‘augmented reality’. Volg de link voor instructies.

 

Temples – Hot Motion

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de terugkeer van de Britse band psychband Temples. En dat doen ze knallend met de nieuwe singles Hot Motion!

Leuk weetje, drummer Rens Ottink van PAUW is sinds kort de vaste drummer van Temples. De bands zijn al een aantal jaren goed bevriend.

The Raconteurs – Help Me Stranger

Het voordeel van tien jaar geen plaat uitbrengen is dat in die periode de songs zich opstapelen. Vooropgesteld natuurlijk dat er wel wordt doorgeschreven. The Ranconteurs hebben een decennium vrijwel niks uitgevoerd. Inmiddels zijn er vier songs uit, afkomstig van het nieuwe album, en die zijn alle vier vrij geweldig, gevarieerd ook wat natuurlijk een pluspunt is.

Help Me Stranger, het titelnummer van het langverwachte 3e Raconteurs album begint met Brandon Benson die Elvis nadoet, veel tijd krijgt hij niet, want de band staat te trappelen om het over te nemen. Wat volgt is een door Brandon en Jack White gezamenlijk gezongen urban countrysong met hippie-gitaar.

Net als voorgaande nieuwe nummers valt op hoe puntig en energiek er wordt gemusiceerd. Dat is nog een voordeel van tien jaar in de wacht staan, als de draad dan eindelijk weer wordt opgepikt gaat iedereen er met hart en ziel tegen aan. Dat gaat een prima album worden. Help Me Stranger, the album volgt op 21 juni.

Machine Gun Kelly – Hollywood Whore

Ook op ons meer mainstream broertje Pinguin Pop hoor je veel nieuwe muziek. Een voorbeeld daarvan is Hollywood Whore van Machine Gun Kelly. Het alterego van de 29-jarige Amerikaan Richard Colson Baker, ook bekend van films en series.

Op zijn nieuwe single laat hij een andere kant van zichzelf horen, meer rock. Liefhebbers van Linkin Park zullen dit wel kunnen waarderen.

LIVEDATA 03/09 AB, Brussel 04/09 Paradiso, Amsterdam