Category: Nieuwe Muziek

Clipprimeur: Geppetto & the Whales – Ruts

De Belgische band Geppetto & the Whales bracht op 29 maart zijn langverwachte tweede studioalbum Passages uit bij [PIAS]. Passages werd in Wisconsin, USA opgenomen met niemand minder dan Brian Joseph, bekend van onder andere Bon Iver, Sufjan Stevens, Local Natives en Paul Simon.

De nieuwe single Ruts gaat vandaag bij ons in première.

“De inspiratie voor ‘Ruts’ putte ik uit het boek Walden, geschreven in de 19e eeuw door Henry David Thoreau. Het boek gaat over de zoektocht naar een simpel en puur leven, te midden van de opkomende industrialisering en massaconsumptie in de VS, en is prachtig geschreven. Het nummer ‘Ruts’ beschrijft een fictief personage dat dit boek pas op late leeftijd ontdekt en beseft dat hij het veel eerder had moeten lezen.”

De video is een DIY-collage met sfeerbeelden gemaakt door Carlo (drummer) en Jan (bassist en drone-operator) in Pine Hollow en The Hive – de twee studio’s in Eau Claire, Wisconsin waar we vorig jaar onze plaat opnamen.

Na het debuutalbum Heads of Woe wat in 2014 verscheen, was het een tijdje stil rondom de band. Niet dat ze niets aan het doen waren, maar het zestal zat al die tijd in het repetitiehok aan nieuwe nummers te sleutelen. Al waren het, zo durven zangers-gitaristen Sander Sterkens en Kobe Dupont inmiddels toe te geven, vaak frustrerende jaren. Meer dan eens raakte het zelfvertrouwen zoek, liet de inspiratie het afweten omdat werk en studies alle aandacht opeisten, of wist niemand nog welke richting het met de groep uit moest gaan.

De kentering kwam er toen Brian Joseph potentieel in de liedjes hoorde en bereid was de supervisie van hun volgende plaat op zich te nemen. Hij kwam als geroepen. Joseph bleek de juiste man op het juiste moment: iemand die de bandleden deed inzien dat ze op hun best zijn als ze samen spelen en niet proberen om zichzelf koste wat het kost een andere sound aan te meten.

De band vloog naar Wisconsin om er in het hartje van de Amerikaanse winter bij -20°C de plaat op te nemen die ondertussen een naam en een gezicht heeft gekregen. Op Passages primeert songwriting in zijn puurste vorm, glashelder en melodieus, blakend van levenslust en tegelijk ook donker. Passages gaat over vriendschappen die vervagen, mensen die verdwijnen, keuzes die gemaakt moeten worden en evenwichten die verstoord raken. Er doen ook gastmuzikanten mee uit de bands waar Geppetto & the Whales zich verwant mee voelt, zoals Lester (Tallest man on Earth), Rob Moose (The National, Arcade Fire), Trever Hagen (Bon Iver) en Jeremy Boettcher (S. Carey).

Geppetto & the Whales heeft zichzelf terug gevonden. Rijper, vitaler, beter dan eerst en zeer gretig om weer op een podium te staan. In het voorjaar zal de band naar Nederland komen voor shows.

Silversun Pickups – It Doesn’t Matter Why

Silversun Pickups vond het wel weer eens tijd voor wat nieuwe muziek. Hoog tijd naar onze bescheiden mening, want het is een eeuwigheid geleden dat de indie-rockers uit L.A. een teken van leven gaven.

Hun vierde album verscheen in 2015 en smaakte naar meer. Dat meer is nu dan eindelijk in aantocht. De nieuwe langspeler van Silversun Pickups verschijnt een dezer maanden onder de titel Widow’s Weeds. Als smaakmaker is vorige week It Doesn’t Matter Why verschenen, een opgewonden standje van een single en behoorlijk anders dan we van de Pickups zijn gewend.

Waar ouder werk werd afgeleverd met ruwe randjes klinkt It Doesn’t Matter Why opvallend gestroomlijnd, en Amerikaans. Onveranderd is de verbeten energie die de muziek van het viertal kenmerkt. De nieuwe sound is mede ontworpen door Butch Vig, de producer die naam maakte met zijn werk voor Nirvana en zijn ware popaard prijsgaf als oprichter van Garbage. Widow’s Weeds wordt verwacht op 7 juni.

Nilüfer Yanya – Baby Blu

Het debuutalbum van Nilüfer Yanya is uit en dat is een gebeurtenis die niet onopgemerkt mag blijven. De Brits-Turkse zangeres heeft veel zo niet alles mee, haar leeftijd, multi-culturele achtergrond, muzikaliteit, uiterlijk en niet op de laatste plaats Haar Stem.

Nilüfer doopte haar eerste album Miss Universe, een waarschijnlijk ironisch bedoelde, maar ook passende titel. Haar appeal is namelijk universeel. Baby Blu is representatief voor haar kunst en kunnen, poppy als Dua Lipa, muzikaal als Florence van de Machine en artistiek als Kate Bush. En dan is er nog die stem; rokerig, wendbaar en zeer expressief. Ze kan in één adem van laag naar hoog schakelen zonder dat het klinkt als een trucje.

17 songs staan er op Miss Univers. Opvallend is dat haar vorig jaar verschenen singles, waaronder het door ons vaak gedraaide Baby Luv er niet bijzitten, gebrek aan materiaal heeft ze dus ook al niet.

Nilüfer Yanya is hier binnenkort te zien in een paar kleine clubs, zorg dat je er bij bent en wees getuige van een superster in wording.

LIVEDATA 30 april Merleyn, Nijmegen 1 mei ACU, Utrecht

Men I Trust – Numb

In indie anno nu liggen de tempo’s liggen veelal laag. De dominante instrumenten zijn een zweverige gitaar en een vette bas en de maker is vaak een maakster. Anders gezegd, als je wil weten hoe alternatieve muziek in 2019 klinkt raden we je aan om eens naar Numb te luisteren van Men I Trust.

Men I Trust is een Canadees trio dat sinds 2014 actief is, en met succes. Hun dromerige luistermuziek trekt een miljoenen publiek. Centraal in hun zacht wiegende liedjes staat de zalvende stem van Emma Proulx.

Sound en de stijl zijn het directe gevolg van de manier waarop Men I Trust en de vele collega’s hun muziek produceren, gewoon thuis met een laptop en een programma als garageband. Geen gesjouw dus met zware versterkers en niks geen dure studio’s. Internet en een paar microfoons en Kees is bijna klaar.

Numb komt van een nieuw album van Men I Trust dat het totaal op vier brengt. De plaat gaat Oncle Jazz heten en zal worden ondersteund door een tournee.

LIVEDATA: 16 mei Ekko, Utrecht. 17 mei Paradiso Noord, Amsterdam.

 

Indian Askin – For You

De Nederlandse rockscene heeft betere tijden gekend dan de huidige, maar zolang er nog bands als Indian Askin rondspoken is er nog hoop.

De band onder bevlogen leiding van Chino Ayala maakt songs met een hoge draaibaarheidsfactor en live een nog hogere opwindingsgraad. De meeste bands kunnen of het één of het ander, of de radioluisteraars bekoren of de bierdrinkers in beweging krijgen, Indians Askin is dus van beide markten thuis. Ook bijzonder is dat Indian Askin met Another Round een tweede album heeft afgeleverd dat beter is dan hun debuut. Ook dat is een prestatie die minder vaak voorkomt dan je zou denken.

Ons rest slechts verslag te doen van de avonturen van Chino, Jasja, Ferry en Bart. Dus als er een nieuwe single uitkomt van het kwartet gaan we hem draaien. De jongste release is For You, een sneaky song die toewerkt naar een onontkoombare climax van staccato drums en laagvliegende gitaren. Polderrock op zijn best.

LIVEDATA: 25 mei Klomppop, Overzande. 2 juni Best Kept Secret, Hilvarenbeek. 10 juni Pinkpop, Landgraaf. 15 juni Wantijpop, Dordrecht. 23 juni Loose Ends, Amsterdam. 19 juli Welcome To The Village, Leeuwarden. 20 juli Zwarte Cross, Lichtenvoorde.

Wand – Rio Grande

Cory Hanson is een van de pilaren van de punk/garage scene van L.A. Of beter was. De maat van Ty Segall speelde o.a. met Together PANGEA, Meatbodies en in de band van Mikal Cronin, maar sinds hij in 2013 Wand  begon verloor hij langzaam maar zeker zijn wilde haren.

Was het debuut van Wand nog puur punk, de nieuwe helemaal niet. Laughing Matter, plaat vijf van het vijftal uit L.A. klinkt als de plaat die Radiohead had kunnen maken als ze na Kid A rechtdoor waren gegaan i.p.v. links af te slaan.   

Rio Grande, de nieuwe single van Laughing Matter, en de opvolger van de Graadmeter-hit Scarecrow is rustig en gracieus met een balans tussen zang en gitaar die doorslaat in het voordeel van de laatste. Het is lang geleden dat gitaren zo veel speelruimte kregen en die ruimte zo goed benutten. In één woord prachtig. Als Wand, dat binnenkort in het land is, live ook zo goed voor de dag komt, gaan we nog veel plezier beleven van de voormalige punks.

LIVEDATUM: 1 juni Vera, Groningen. 8 juni Ekko, Utrecht.

Band Of Skulls – Love Is all You Love

Band Of Skulls goes hippie! Love Is All You Love is het titelnummer van alweer het vijfde album van het indie duo uit Southampton.

De band maakte naam met rock van het ruige soort, als nazaten van The Stones. De drie tot nu toe verschenen singles van het nieuwe album klinken echter een paar streepjes poppier dan we van ze zijn gewend. Niet alleen de titel doet aan het befaamde kwartet uit Liverpool denken, ook de sfeer en opbouw sluiten aan bij de Britpop traditie van strakke songs die met enig bravoure worden uitgevoerd. Met zijn glockenspiel, zwierige ritme en aanstekelijke refrein heeft Love Is All You Love iets episch, iets tijdloos, iets hit gevoeligs.

Het zou echter overdreven zijn te stellen dat Russel en Emma een knieval voor de commercie hebben gemaakt. Zie het als ontwikkeling, het verkennen van nieuwe paden. De verandering van stijl is mede het gevolg van het vertrek van drummer Matt Hayward, en de komst van popproducer/remixer Richard X die een staat van dienst heeft waarop namen prijken als Goldfrapp, New Order en Pet Shop Boys. En nu dus ook Band Of Skulls.

#336 Popronde

Volgende week wordt bekend gemaakt wie er is geselecteerd voor deelname aan de Popronde 2019. Voor ons is dat een mooie aanleiding om eens terug te blikken en te inventariseren welke acts in de loop der jaren -2019 wordt het 18e seizoen- de Popronde hebben weten te benutten als opstapje naar (inter) nationale roem.

Bij het opmaken van de balans hebben ons ‘beperkt’ tot acts van  indie en alternatieve aard, maar dan nog kregen we een lijst van hier tot Tokyo.

Omdat het plan is muziek te draaien van Popronde veteranen en onze playlist niet oneindig is zijn we tot de 30 gegaan. Nadat we een flink aantal ‘darlings’ de nek hebben omgedraaid kwamen we tot onderstaande lijst met klinkende namen.

Uit de lijst kan je opmaken dat de Popronde sinds de eerste bescheiden muzikale rondrit begin deze eeuw is uitgegroeid tot het belangrijkste lanceerplatform van muziektalent in de Nederlanden. De genoemde nummers hoor je de komende week als onderdeel van onze dagelijkse programmering, en geclusterd in een twee uur durend Popronde extravaganza tijdens Bazz op de Buzz, onze wekelijkse duik in de diepte op de zaterdagavond om 19.00 uur.

Dertig in het verleden behaalde resultaten van de Popronde:

  1. EUT – Supplies
  2. PAUW – Shambhala
  3. TAPE TOY – Crazy Bae
  4. De Staat – The Fantastic Journey of the Underground Man
  5. Go Back To The Zoo – Electric
  6. John Coffey – Featherless Redheads
  7. Blaudzun – Quiet German Girls
  8. Mister and Mississippi – Northern Sky
  9. Lucky Fonz III – Ik Heb Een Meisje
  10. Pip Blom – Taxi Driver
  11. Bombay Show Pig – Sancho Panza
  12. Sue the Night – Top of Mind
  13. Pitou – Debt Of A Lover
  14. MOOON – Mary You Wanna
  15. Indian Askin – Answer
  16. Donna Blue – Baby
  17. Van Common – This Afternoon
  18. Dakota – Icon
  19. Dawn Brothers – Vampire
  20. The Visual – No One Knows
  21. Thijs Boontjes – IJskoude Vrouw
  22. Iguana Death Cult – Sirens
  23. Midas – Where Are We Now
  24. The Homesick – St. Boniface
  25. IX – Difference
  26. My Baby – Seeing Red
  27. Yorick van Norden – Divide and Rule
  28. Lucas Hamming – Never Let You Down
  29. Mozes and the Firstborn – Skinny Girl
  30. Birth of Joy – Three Day Road

The Dangerous Summer – Way Down

Way Down, de nieuwe single van neo grunge band The Dangerous Summer begint met een keiharde drumknal die geen misverstanden laat bestaan over de intenties van het trio. Hier gaat gerockt worden en hard ook!

Maar The Dangerous Summer zou The Dangerous Summer niet zijn als er onder de stoere façade geen tekst schuil zou gaan over de perikelen des levens. In geval van Way Down is dat zware tegenslag en zelfmedelijden. Het ene is onvermijdelijk het andere niet. Wie wat dieper in The Dangerous Summer duikt heeft geen psychische hulp nodig.

Maar ook als je de tekst links laat liggen, is Way Down een prima nummer om je overtollige energie te lozen, de zorgen uit je head te bangen of gewoon eens lekker leip te doen. Meer van dit moois volgt over niet al te lange tijd (14 juni) in de vorm van een vijfde album dat Mother Nature gaat heten.

Cage The Elephant – Goodbye

Om nou te zeggen dat de gebroeders Schultz, het koningskoppel van Cage The Elephant voor galg en rad dreigden op te groeien is misschien wat overdreven, maar rooskleurig zag de toekomst er niet uit voor Matt en Brad. Na high school ging Matt in de bouw werken en belandde Brad in een broodjeswinkel.

Gelukkig rommelden ze ook nog wat in bandjes in hun woonplaats Bowling Green in de Amerikaanse staat Kentucky. Geduld, geluk en talent -de bekende drie-eenheid- zorgden er uiteindelijk voor dat het toch nog goed is gekomen met de Schultzjes, want Cage The Elephant is uitgegroeid tot een van de succesvolste indie-bands van de jaren tien.

Eerlijk gezegd waren we dat een beetje vergeten. Dat komt omdat Cage The Elephant een paar jaar pauze heeft genomen, vier jaar om precies te zijn, een eeuwigheid in de popmuziek. Wat blijkt, is dat Matt tijd nodig had om zijn scheiding te verwerken. Hij is er uiteindelijk weer bovenop gekomen door zijn liefdesverdriet van zich af te zingen.

De eerste nieuwe Cage release na het hiaat was Ready To let Go, een buitengewoon sterke comeback single. Toen daarna het korte, maar zeer krachtige House Of Glass volgde, wisten we het zeker, Cage The Elephant is weer onder de mensen.

Dat daar nog niet iedereen van overtuigd was, mag je afleiden uit het feit dat de band geboekt werd in de kleine zaal van de Melkweg. Die fout is inmiddels herstelt. Nu staat Cage in de veel grotere Max, maar ook die zaal is te klein, want inmiddels stijf uitverkocht. Mocht je de band willen zien, zal je naar Pinkpop moeten begin juni. 

Neem dan je aansteker of je zaklamp mee, want nu al staat vast dat één van de hoogtepunten van de Cage concerten de nieuwe single zal zijn. Goodbye is een diep gevoelde en zeer gevoelige ballad waarin Matt definitief afscheid neemt van zijn geliefde. Je voelt je bijna een voyeur zo intiem en oprecht is het nummer. Je kunt je bijna niet anders voorstellen dan dat als zijn ex Goodbye hoort ze met hangende pootjes terugkomt.

LIVEDATA: 8 juni Pinkpop, Landgraaf. 12 juni Melkweg/Max, Amsterdam (uitverkocht)