Category: Nieuwe Muziek

Robin Kester – Blossoms (Moss Rework)

Robin Kester is een eerste graads singer-songwriter uit Utrecht, die zich onderscheidt in het veel beoefende genre met een fijnkorrelige stem en kristal heldere luisterliedjes. Dat je haar muziek nog niet zo vaak hebt kunnen horen hier op Pinguin Radio ligt aan ons en niet aan haar. We zijn bang dat haar breekbare songs zouden verdrinken in het omgevingsgeluid.

Enter Marien Dorleijn. Mister Moss heeft zich meester gemaakt van de (stem)banden van Robin‘s Blossom en er een band-begeleiding aan toegevoegd. De Moss Rework van Blossoms is niet beter, maar anders. Drums, keyboards en een nieuwe galm geven het nummer een stevigere sound die zich niet laat wegdrukken door indie-rockers van welk pluimage dan ook. Maar luister vooral ook eens naar het origineel. 

LIVEDATA: 19 april Motel Mozaïque, Rotterdam. 28 april Tilt, Utrecht. 18 juni TivoliVredenburg (support Alela Diana) Utrecht.

#335 Monique van Paaspop

Sommige mensen gaan met Pasen naar de Mattheus Passion. Wij eren een andere traditie door het Paasweekend door te brengen in het schone Schijndel. In die Brabantse heerlijkheid vindt sinds 1974 in het Paasweekend het Paaspop festival plaats, het eerste grote muziekfestival van het seizoen.

Dit jaar zijn er ook weer 101 redenen om in Schijndel je tent op te zetten, redenen van muzikale, culinaire en sociale aard. Zie www.paaspop.nl

Wat wel eens wordt vergeten is dat festivals – geen enkele uitgezonderd- niet mogelijk zouden zijn als er geen leger vrijwilligers paraat zou staan om alles in goede banen te leiden. Daarom zetten we deze keer eens niet de fantastische line-up van Paaspop 2019 in het voorjaarszonnetje en ook niet de goede boekers en ervaren organisatoren, maar de vrijwilligers: de mensen die aanwezig zijn ver voordat het eerste biertje wordt getapt en blijven tot de laatste tent is afgebroken.

Onze Bazz belde met Monique, een dame die haar onbezoldigde handen al uit de mouwen stak toen Paaspop nog een Paaspopje was. Uiteraard kwam het telefoontje niet heel erg gelegen, want drukke tijden, maar als Bazz het niet erg vond dat ze belde vanuit de truck had ze wel even tijd voor hem.

Zo gezegd zo gedaan. Het gesprek van Bazz en Monique kan je horen in Bazz op de Buzz, dat wekelijks wordt uitgezonden op zaterdagavond tussen 19.00 en 21.00 uur en herhaald op donderdag vanaf 22.00 uur.

De hele week door hoor je muziek van Paaspop 2019-acts op Pinguin Radio.

The Amazons – Doubt It

Je als mannenband The Amazons noemen getuigt van lef of van gevoel voor humor. De Amazonen was immers een volk van vrouwelijke krijgers, die geen mannenvolk in hun omgeving duldden.

De Britse band die zich de naam van de mythische vrouwvolk heeft aangemeten heeft zowel lef als lol, en een sloot serieus goede songs, waarvan Doubt It de meest recente is.

The Amazons komt uit Reading, een stad die internationale faam geniet door het gelijknamige festival dat daar sinds jaar en dag wordt gehouden. Reading is een festival met de R van rock. Rolling Stones, The Who, Cream, Black Sabbath, Judas Priest en heel veel andere klassieke Britse rockbands hebben op Reading gestaan. Met Doubt It laat The Amazons horen bewust te zijn van de Britse rocktraditie en daar graag een nieuw hoofdstuk aan willen toevoegen. Doubt It is uitstekende duit in het zakje. De song is heavy, maar radiovriendelijk. De gitarist eist en krijgt de ruimte terwijl frontman Matt Thompson gezegend is met het soort stem -donker maar lenig- waarin zijn typisch Britse genen doorklinken. De toekomst lacht The Amazons toe, no doubt about it. 

Het nieuwe, tweede studioalbum van The Amazons, Future Dust verschijnt op 24 mei

Otherkin – All That Remains Won’t Be The Same

De nieuwe single van het Ierse Otherkin komt met een begeleidend schrijven, waarin de band verklaart aan een nieuw hoofdstuk te zijn begonnen. Waar het op neer komt is dat de jonge honden, die een jaar of vijf geleden begonnen te blaffen nu ouder en wijzer zijn, ofwel volwassen zijn geworden. Die ontwikkeling vindt zijn weerklank in de nieuwe songs, die serieuzer, gevarieerder en dynamischer zijn dan het oude werk.

En zo is het. Met zijn galmende gitaren, volle borst zang en talloze tempowisselingen klinkt All That Remains Won’t Be The Same bijna symfonisch. Nogal anders dus dan de schorre pretgrunge van songs als Yeah, I Know en Ay Ay.  De ‘hook’ van All That Remains Won’t Be The Same is een sirene van het soort dat je hoort elke eerste maandag van de maand om 12 uur ‘s middags. Waar Otherkin alarm over slaat is seksueel roofdiergedrag, de song is gebaseerd op een incident dat plaatsvond tijdens een van hun concerten.   

Het ijkpunt van de nieuwe sound is -zoals we tegenwoordig wel vaker horen- de new wave van de jaren 80. In geval van All That Remains Won’t Be The Same doemen namen op als Simple Minds en U2. Otherkin is geholpen met hun transformatie door Steve Dub, producer van o.a. The Chemical Brothers, New Order en The Prodigy, die op zijn beurt weer de hulp heeft ingeschakeld van Joylon Thomas, een mixer die met Royal Blood en Slaves heeft gewerkt. 

Voor een deel van de fans zal Otherkin 2.0 wel even wennen zijn, maar kijk in je (virtuele) platenkast en je zult zien dat de echt goede bands zich blijven ontwikkelen.

 

LIVEDATUM: 3 mei, Q Factory, Amsterdam.

In The Valley Below – Blue Sky Drugs

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag.

Ken je de Californische groep (officieel een duo) In The Valley Below nog? Waarschijnlijk wel als je naar de Pinguinklassieker Peaches luistert, afkomstig van het debuutalbum uit 2014. Het stel is vijf jaar later (!) terug met de nieuwe single Blue Sky Drugs. Een fris zomers plaatje, de clip is ietwat NSFW.  Dit jaar verschijnt dan eindelijk het tweede album The Pink Chateau.

The National – Light Years

Had de vorige single van The National even nodig om binnen te komen, want best wel stekelig Light Years valt meteen op zijn plek.

De tweede smaakmaker van het nieuwe album is The National zoals we ze zo graag horen, weemoedig en troostend te gelijk met een glansrol van Matt Berninger, die behept is met een stem waarmee hij zelfs een recept voor pannenkoeken spannend kan laten klinken.

Denk echter niet dat Light Years een herhaling is van zetten, een variant op een bekend thema. Nieuw en bijzonder is de prominente plek van de piano die in geluid en motief aansluit bij de ‘zweefpiano’ stroming van pianisten als Joep Beving , Chili Gonzales en Ludevico Einaudi.

Twee singles, twee smaken, de voortekenen van I’m Easy To Find dat op 17 mei uitkomt zijn zeer gunstig.

LIVEDATUM: 17 augustus Lowlands, Biddinghuizen.

Palace – Martyr 

Vorige week gesignaleerd, deze week gepromoveerd! Martyr zou wel eens het nummer kunnen zijn waarmee Palace promoveert van de eerste naar de eredivisie van de indie-scene.

De Britse band lijkt zich niet te bekommeren om bekendheid, maar met kwaliteitsnummers als Martyr is succes onvermijdelijk. Wat ook helpt is dat Palace muziek maakt die momenteel zeer in zwang is, een eigentijdse versie van klassieke Brits new wave. Dat het nieuws van het voortijdig overlijden van Mark Hollis vorige week zo hard aankwam, heeft een reden. Hollis was geen voorman van een in vergetelheid geraakt bandje uit de jaren tachtig, maar he boegbeeld van één van de invloedrijkste bands uit de Britse pophistorie. Talk Talk wordt door de nieuwe generatie Britse indie-muzikanten op handen gedragen. Vraag maar aan White Lies, Foals en dus ook Palace.

Martyr is dus het juiste nummer op een goed moment. Fans hoeven echter niet te vrezen dat ze hun helden binnenkort te pas en te onpas zullen horen in supermarkten, onder tv reclames of in de hitparade. Daarvoor is de muziek van Palace te breekbaar. Het trio maakt luistermuziek, introverte en ingetogen songs, die het best tot hun recht komen in een prikkelarme omgeving, zodat band en publiek zich volledig op elkaar  kunnen richten.

Het zal echter nog wel even duren voordat Palace weer een podium bestijgt. Het nieuwe album, ‘Life After’ verschijnt pas in juli en de bijbehorende tournee begint pas in november. Nog even wachten dus, maar de moeite zal zeker worden beloond.

LIVEDATA 14/10 Trix, Antwerpen 29/10 TivoliVredenburg, Utrecht 30/10 Paradiso Noord, Amsterdam

A.M. Sam – In The Ring

A.M. Sam is de pseudo naam van Sam van Hoogstraten (ex Echo Movis/San Dollar). Sam is een druk bezet gitarist, die zijn nevenactiviteiten (Clean Pete) nu zo heeft gepland dat hij ook gehoor kan geven aan zijn eigen muze.

Dat is goed nieuws voor iedereen die een antenne heeft voor niet geijkte gitaarmuziek. A.M. Sam‘s debuutsingle is de spreekwoordelijke daalder meer dan waard.  In The Ring is een vrolijk stemmende rocksong met een hook waar je een leren jas aan kunt ophangen, een filterdisco-intermezzo en een refrein met de plakkracht van tweecomponentenlijm. 

A.M. Sam komt uit de omstreken van Soest dat met acts als Jett Rebel, Ciao Lucifer, Mevrouw Tamara en Aestrid hard op weg is het Volendam te worden van de indie-rock.

 

Cass McCombs- The Great Pixie Train Robbery

Met een loopbaan van bijna twintig jaar en een staat van dienst waarop van negen albums prijken mogen we Cass McCombs wel een veteraan noemen.

Maar wie denk dat de man zo onderhand wel gepiekt zal hebben, raden we aan een keer naar zijn nieuwe album te luisteren. Om de tip kracht bij te zetten hebben we een nummer van Tip Of The Sphere aan onze playlist toegevoegd.

McCombs (1977) is een verhalenverteller. The Great Pixie Train Robbery, een van de prijsnummers van McComb‘s 9e bijvoorbeeld is een stukje op muziek gezette historie. Het nummer gaat over een treinroof in het dorpje Pixley in California in het jaar 1890. Niet alleen op misdaad gebied heeft Californië een bonte historie, ook muzikaal kan de staat aan de west-kust bogen op een rijk verleden. Dat hoor je terug in de songs van Cass McCombs, die punky, folky, trippy en country invloeden mixt tot een eigen merk Americana.