Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag een interessante samenwerking. Free Nationals is de liveband van r&b-ster Anderson .Paak en komen met een nieuw album. Op de single Beauty & Essex hoor je ook Daniel Caesar en Unknown Mortal Orchestra. Over UMO gesproken, onlangs bracht de band al het tweede (nu instrumentale) album van het jaar uit en spelen ze 16 november in de Melkweg.
Category: Nieuwe Muziek
Rostam – In A River
Sinds het vertrek van Rostam Batmanglij uit Vampire Wekend hebben we nauwelijks nog iets van de band vernomen. Rostam daarentegen is zo druk als een klein baasje, met zijn eigen nering, maar ook als co-producer van o.a. Solange, Frank Ocean en Hamilton Leithauser.
Rostam‘s debuutalbum was een deels elektronische plaat in een stijl die wel Baroque pop wordt genoemd. Zijn nieuwe single is een stuk aardser. In A River is het eerste nummer dat Rostam heeft geschreven op een mandoline. Het is dan ook een flink folky track, zeker als er halverwege ook nog eens een fiddle opduikt. In A River plaatst ons ook voor een raadsel. Het nummer had niet misstaan in een set van Mumford & Sons. Maar waar hun banjo-folk alweer voorbij de houdbaarheidsdatum is, klinkt In A River fris en opwindend.
Verschil is misschien dat In A River een alt-country-stempel heeft en een melancholieke ondertoon, terwijl de muziek van Marcus steeds meer een EO jongerendag tintje heeft gekregen. Bijzonder ook is dat Rostam, die naam maakte als digitale knoppenschuiver In A River eerst tig keer live heeft gespeeld en bijgeschaafd op basis van de reacties van het publiek. Pas daarna is hij de studio ingegaan om de song op te nemen. Zo deed men het in de oudheid toen er nog maximaal vier opnamesporen beschikbaar waren. Klaarblijkelijk werkt deze organische methode nog altijd.
#327 Helldorado / Peter van Elderen
Wegens succes geprolongeerd! Op 17 november opent het Klokgebouw in Eindhoven voor de tweede keer zijn deuren voor het hardste en heetste muziekfestijn van de Benelux, HELLDORADO!
De goede verstaander kan uit de naam al zo’n beetje opmaken wat er op het menu staat van het indoorfestival. HELL duidt op de intentie van de muziekafdeling, als in ‘we’re gonna raise…’ DORADO hint op het luilekkerland waar de bezoekers in belanden.
De Romeinen hebben het nakijken met hun brood en spelen, HELLDORADO heeft bier en bandjes en nog veel meer!
Een greep uit het muziekprogramma van HELLDORADO. Maak de borst maar nat voor Turbo Negro, Danko Jones, De Wolff, Supersuckers, Nick Oliveri’s Death Electric, Kadaver en nog klauwenvol andere herrieschoppers van niveau.
Het zal niemand verbazen als we vertellen dat één van de bedenkers van dit walhalla voor rockvolk een man is met niet alleen de nodige, maar ook nog eens de juiste ervaring. Zijn naam is Peter van Elderen. We kennen hem als de Peter van Peter Pan Speedrock, een band die niks minder is dan legendarisch in de wereld van de zware muziek.
Onze Bazz belde met Peter en vroeg hem o.a. of het waar is van die boksmatch en of het klopt dat er ook stiptea…enfin, luister maar naar Bazz op de Buzz met Peter van HELLDORADO.
Uitzending: 10/11 van 19.00 -21.00 uur. Herhaling 15/11 om 22.00 uur.
- Danko Jones – Play The Blues
- Danko Jones – First Date
- Turbonegro – Age Of Pamparius
- Turbonegro – Fuck The World
- Banane Metalik – Pussycat
- Kadavar – Black Sun
- DeWolff – Don’t You Go Up The Sky
- The Vintage Caravan – Reflections
- Zeke – Eddie Hill
- Zeke – Slut
- Supersuckers – Evil Powers Of Rock n Roll
- Supersuckers – Dead Meat
- Dwarves – Hate Rock
- Dwarves – Youll Never take Us Alive
- The Picturebooks – Wardance
- Lucifer – Abracaardabra
- Nick Oliveri – Lie Detector
- Death Alley – Over Under
- The Dahmers – Demon Night
- Hip Priests – Nightcrawler
- The Devils – Guts Is Enough
- Del-Toros – Slowburner
- Helloweeners – Mike Slagmolen
- Triggerfinger – Colossus
Rival Sons – Back In the Woods
Met nieuwe single Back In The Woods maakt Rival Sons voor eens en voor altijd duidelijk dat ze een rockband zijn van het volumineuze soort. Niet dat nog daar veel twijfel over bestond, maar waar oudere singles nog enigszins radiovriendelijk waren, winden de Amerikanen er dit keer geen doekjes om.
Ingeluid door een manisch drumintro gaat er meteen een blik gitaren open die zo hard rocken dat zanger Jay Buchanan een flinke scheur moet opentrekken om boven het geweld uit te komen. Het lijkt wel alsof Rival Sons nieuwkomers als GretaVan Fleet een poepie willen laten ruiken, zo hard gaan ze te keer. De band blijft wel aan de goede kant van de metal. Het rock is gebaseerd op blues wat de pot schaft, een stijl die uit de koker komt van bands als Cream, Led Zeppelin en Free. Bij die leest blijft Rival Sons, dat met Back In The Woods (en het eveneens recente en hard rockende Do Your Worst) de beste mogelijke aandachttrekker heeft losgelaten voor het nieuwe album, Feral Roots dat eind januari het licht zal zien. Dan rocken we verder.
Deerhunter – Death in Midsummer
Welkom terug Deerhunter!Bijna vier jaar hebben we moeten wachten op nieuwe muziek van de band uit Atlanta, maar zoals de volkswijsheid wil, ‘dan heb je ook wat’. Death in Midsummer is het openingsnummer cq smaakmaker van het nieuwe album van Deerhunter, dat op 18 januari volgend jaar publiek zal worden gemaakt.
De 7e van Deerhunter gaat ‘Why Hasn’t Everybody Disappeared’ heten en wordt door de band omschreven als een science fiction album over het heden. Dat klinkt interessant. Voorbode Death in Midsummer is een zorgvuldig opbouwende indie-Americana ballad met meeslepende gitaren en een zich langzaam opwindende Bradford Cox, die zingt over vergankelijkheid. Cox en co maken zich zorgen over de toekomt van hun land. Wie de Amerikaanse politiek een beetje volgt, weet dat daar alle reden toe is.
Deerhunter zou Deerhunter niet zijn als de politieke lading niet verstopt zou zitten in een tekst, die voor verschillende uitleg vatbaar is. Zo komt het woord ‘Death’ in het hele nummer niet voor en ‘Midsummer’ ook niet. Ook muzikaal laat de band zich weer moeilijk vastpinnen. Zo houdt de band de spanning er in en de interesse vast, al zeven albums lang.
Gengahr – Atlas Please
Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de nieuwe single en videoclip Atlas Please van de Engelse indierockband Gengahr. Begin dit jaar bracht het viertal hun tweede album Where Wildness Grows uit. Op 30 april 2016 stond Gengahr trouwens op Pinguins in Paradiso.
Tamino – Verses
Tamino is net als marsepein, ongelofelijk lekker, maar in gepaste doses. Niet dat je misselijk wordt van teveel Tamino, maar juist als je zijn muziek op welgekozen momenten tot je neemt in alle rust en met volle aandacht is de bevrediging het grootst. Tamino is een intensieve luisterervaring. Zijn stem vraagt aandacht, kan diep raken als de omstandigheden goed zijn. Voorwaarde is wel dat je een gevoelige snaar hebt voor de muzikale weemoed van de Vlaams-Egyptische troubadour.
Verses is geen officiële single, maar zou het prima kunnen zijn. De track van Tamino‘s debuutalbum belicht een ietwat andere kant van zijn grote talent dan de hits ‘Habibi’ en ‘Cigar’. Verses beweegt zich meer in de traditionele singer-songwriter traditie, meer in de lijn van de oude Leonard Cohen en de jonge Joni Mitchell. De song en de performance zijn perfect in balans, terwijl de bescheiden productie de juiste accenten legt. Wat Verses vooral laat horen is dat Tamino ook lichtere kleuren op heeft zijn palet.
LIVEDATA: 14/12 Paradiso (Uitverkocht), Amsterdam. 28/1/19 Annabel, Rotterdam. 1/3/19 Oosterpoort, Groningen. 2/3.19 TivoliVredenburg, Utrecht.
The Good, The Bad & The Queen – Gun To The Head
Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een Clip van de Dag. Met vandaag geen gewone release. Een bescheiden videoclip bij het gloednieuwe nummer Gun To The Head van supergroep The Good, The Bad & The Queen. Het project van Damon Albarn (Blur, Gorillaz) met Paul Simonon (The Clash), Simon Tong (The Verve) en drumlegende Tony Allen. Op 16 november verschijnt er een nieuw album.
Together Pangea – Rats
Together Pangea is een band die al vrij lang op doorbreken staat. Waarschijnlijk is Rats weer niet het nummer dat ze het laatste duwtje zal geven. Maar hij is wel weer zo fijn dat we nog steeds niet kunnen uitsluiten dat het kwartet uit Californië ooit nog eens met een nummer komt dat ze wel zal doen opstoten in de vaart der indie-bands.
Together Pangea begon tien jaar geleden met het onveilig maken van het Amerikaanse garagerock circuit. Dat onveilig mag je letterlijk nemen, want de optredens van het kwartet uit L.A. zijn opruiend, liederlijk en opwindend. De band bracht tot nu toe vier albums uit, op evenzovele labels, een teken dat ook de industrie de band hoog heeft zitten, maar uiteindelijk niet weet wat ze met ze aanmoeten.
Rats komt van de nieuwe EP ‘Non Stop Paranoia’, die uit is op het zelfde label als het meest recente album. Daar heeft men de moed dus nog niet opgegeven, maar het feit dat het om een EP gaat en niet om een heel album bewijst dat ze geen al te grote investeringen willen doen.
De band zelf lijkt het allemaal een worst te wezen. Veel water in de wijn doen ze niet, al is Rats met zijn synthesizers en meidenkoortje misschien iets poppier dan we van ze gewend zijn. Op Rats rockt TP een beetje als The Clash, terwijl het refrein wel iets wegheeft van Ashes To Ashes van David Bowie. Nieuw en leuk zijn de synths en het dameskoortje. Verder is alles bij het oude gebleven. En daar is niks mis mee.
Sorry – Starstruck
Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Vandaag de nieuwe single Starstruck van Sorry, een nieuw indie viertal uit Engeland. Met een lekkere gekke clip.