Nieuwe Muziek Archieven - Page 548 of 1021

Nieuwegrond – Meisjes met Bagage

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Vandaag de primeur van de videoclip Meisjes met Bagage van Nieuwegrond.

Nieuwegrond is verkoelende, eigenzinnige Nederpop met een elektronisch jaren 80-randje. De catchy sound neemt je mee naar witte stranden en je waant je in een wereld van cabrio’s, cocktails en coupe soleil. De heren maken synthpop op anabolen en het klinkt als Doe Maar, als zij de soundtrack van Miami Vice zouden maken. Een perfecte mix die we in Nederland nog niet eerder hebben gehoord.

In 2018 beklom de band o.a. de podia van Pukkelpop, Zwarte Cross en het Mandala Festival. Het vijftal werd tijdens de Popronde met open armen ontvangen in alle hoeken en gaten van Nederland. De Single ‘Meisjes met Bagage’ die gaat over Wilco Hijinks (frontman) voorliefde voor complexe meisjes, is de voorbode op de in het voorjaar van 2019 te verschijnen debuutalbum “Scheurkalender”. Kom eens ff uit die winterdip!

Haelos – Kyoto

Drie jaar geleden alweer kuste het Britse Haelos het sluimerende trip hop genre wakker met de single Dust en het bijbehorende debuutalbum Full Circle.

Nieuwe single Kyoto is een eigentijdse variant op het genre dat zijn oorsprong vindt in de vroege jaren 90. Kyoto heeft wel de ingrediënten van klassieke trip hop; samples, softe keyboards en dameszang, maar klinkt met zijn straffe beat en gescandeerde refrein assertiever dan binnen het genre gangbaar is.

De pit past bij tekst van Kyoto, die een aanklacht is tegen politici die de economie belangrijker vinden dan het klimaat. Kyoto is de Japanse stad waar in 1997 het protocol is ondertekend dat de vermindering van uitstoot van broeikasgassen regelt. Ook staat Kyoto bekend om zijn kersenbloesems in het voorjaar.

De nieuwe single van Haelos is een van de 11 songs van een tweede album ‘Any Random Kindness’, dat op 10 mei gaat uitkomen. Voor die tijd is de band al even in het land voor een concert.

LIVEDATUM: 23/2 Bitterzoet, Amsterdam (uitverkocht).

Anemone – Why Do I Worry

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Vandaag de primeur van de nieuwe videoclip Who Do I Worry van Anemone.

Rauwe randjes, psychedelische soundscapes, Madchester-grooves en uitgesponnen britpopliedjes. Met deze elementen is de Rotterdamse band Anemone uit de startblokken geknald in de zomer van 2017. Dezelfde zomer waarin de band de studio induikt om Silver Star op te nemen, het debuutalbum dat een jaar later verschijnt via Butler Records. Het najaar van 2018 staat in het teken van tientallen shows tijdens de Popronde, waaronder het eindfeest in de Melkweg.

Om je een idee te geven van Anemone te geven: in de platenkasten van de groep vind je albums van The Brian Jonestown Massacre, Pavement, The Feelies, Oasis en tijdens zijn shows wordt er in het publiek gefluisterd over The Stone Roses en Happy Mondays. Wees op je hoede, want Anemone speelt genadeloos hárd en gaat je laten zweten tijdens zijn vuige liveshows.

LIVEDATA

22 februari – Rotown – support Indian Askin
23 februari – FLUOR – support Hausmagger
1 maart – EKKO – support Indian Askin
13 maart – Bibelot – support Ten Years After
15 maart – Altstadt – support Hallo Venray
5 april – Gebouw T – support The Animals
6 april – FAASTIVAL Rotterdam
12 april – Neushoorn – support Hausmagger
28 april – Q-Factory – support Bee Bee Sea
10 mei – Simplon – support Hausmagger

Wand – Scarecrow

Spannend en intrigerend dat zijn de beste woorden om de nieuwe single te omschrijven van de Amerikaanse band Wand.

Wand is niet nieuw, maar lijkt zichzelf opnieuw te hebben uitgevonden. De band begon zijn bestaan een jaar of vijf geleden als onderdeel van dezelfde scene als Ty Segall, punky dus met een likje psychedelica. Passend bij die stijl klonken hun albums alsof ze wat haastig waren opgenomen. Ze verschenen ook in rap tempo, 4 albums in 3 jaar tijd plus een handvol EP’s.

Nieuwe single Scarecrow is zo hi als fi maar zijn kan. Ook neemt de band alle tijd om hun punt te maken. Alleen al het intro neem ruim een minuut in beslag. Wat volgt is een track die in sfeer en instrumentatie doet denken aan Radiohead. Niet dat Wand plots een muzikale fanclub van de band uit Oxford is geworden, Wand is (te) gek op hun eigen wijze. Scarecrow is single 1 van album 5, ‘Laughing Matter’, die in april gaat uitkomen.

LIVEDATUM: 30/5 Botanique, Brussel (met Wooden Shjips).

Foals – On The Luna

Foals is terug en dat zullen we weten ook! De band uit Oxford komt dit jaar niet met één maar met twee nieuwe albums, ‘Everything Not Saved Will Be Lost’ (deel 1 verschijnt op 8 maart en deel 2 in de herfst) is de veelbelovende titel van de Foals-dubbeldekker.

Het eerste geluid van Foals in ruim 3 jaar is veelbelovend. En een beetje vreemd. Na de recente IJsbreker Exits is er nu On The Luna.

LIVEDATA 12/05 Ancienne Belgique, Brussel 19/05 Paradiso, Amsterdam (uitverkocht) 6-7/07 Down The Rabbit Hole, Beuningen

Almighty Mighty – Slowburn

We hadden Slowburn al aan onze playlist toegevoegd toen we er achter kwamen dat het de debuutsingle betreft van een band die zich met recht en reden een supergroep mag noemen.

We hoorden wel dat Slowburn niet het werk kon zijn van een beginnend bandje, maar dat Almighty Mighty de naam is van een nieuw muzikaal conclaaf van muzikanten die hun gulden sporen hebben verdiend als lid van dEUS, Das Pop en Wallace Vanborn kwam toch als een verassing. Een verassing van het aangename soort dus.

Slowburn is een welgekozen titel voor een smeulende droomrocksong met breed uitgemeten gitaren, hypnotische drums en omfloerste zang. De weemoedige pianopartij lijkt een citaat uit een bestaande song, waarvan de titel op het puntje van onze ‘pen’ ligt, maar waar we maar niet op kunnen komen. Meer muziek en optredens volgen later dit seizoen.

Stationschef #329 Dan Geesin

De Stationschef van deze week is Dan Geesin. Mogelijk zal bij een aantal onder u een klein lichtje gaan branden, ‘Geesin ken ik die naam niet?’

Dat zou heel goed kunnen. Ron Geesin, Dan’s vader speelde in rol in de Pink Floyd-saga. Maar dat is niet de reden dat junior Stationschef is.

Dan Geesin schreef de muziek, ‘soundscape’ eigenlijk voor de nieuwe film van Esther Rots, ‘Retrospekt’. Het is Esther’s tweede film, de opvolger van de met Gouden Kalveren bekroonde filmhuisfilm, Kan Door Huid Heen.

Retrospekt -een intense film over vriendschap, geheugen en geweld- ging eind vorig jaar in première op het prestigieuze filmfestival van Toronto en werd deze week ook vertoond tijdens de befaamde Berlinale. In Nederland gaat Retrospekt vanaf 21 februari draaien.

Die release was voor ons aanleiding om onze Bazz te laten bellen met Dan Geesin en met hem te spreken over over film en muziek, werken met je partner -Geesin en Rots zijn getrouwd- en omdat hij hem toch aan de lijn had ook even over zijn muzikale vader.

Uitzending Bazz op de Buzz vanavond om 19.00 uur, donderdag a.s. om 22:00 uur.

Geesin & Waters – Our Song
Geesin & Waters – Sea Shell and the stone
Nick Drake – Black Eyed Dog
Daniel Johnston (album – Fun) – Love Wheel
Elgar – Nimrod – Enigma Variations
Pink Floyd – Wish You Were Here
Neil Young – Like a Hurricane (unplugged)
Suicide – Ghost Rider
Joni Mitchell – Blue
AC/DC – It’s A Long Way To The Top
Ivor Cutler – Beatiful Cosmos
Paul McCartney – Temporary Secretary
Syd Barrett – Long Cold Look At Me
Joni Mitchell – River
Nick Drake – Time has told me
Pink Floyd – Comfortably Numb
David Byrne – I know a Man Is Wrong
Sex Pistols – Pretty Vacant – Live in finbury park 1996
Nick Drake – Day is done
Bryne/Eno – America is waiting
Depeche mode – Just can’t get enough
Charlie Dee – When by Dan Geesin
Meet The Residents – Rest Aria
Charlie Dee – Have It All
John Cage – Sonatas & interludes for prepared piano V Boris Berman

Pretty Vicious – Four Walls

De Breekijzer van deze week staat op naam van Pretty Vicious, een kwartet jonge herrieschoppers uit Wales. Je weet wel het deel van Groot Brittannië met die rare plaatsnamen. Het stadje dat Pretty Vicious ‘hometown’ noemt heet Merthys Tydfill, wat ook best een leuke bandnaam zou zijn, maar we dwalen af.

Pretty Vicious is nu zo’n jaar of vier actief, maar nog niet toegekomen aan het maken van een album. De stand staat op zo’n acht singles. Die laten een stijgende lijn laten horen wat songsterkte betreft, maar ook qua volume. Metal maken de mannen niet, maar hard rocken kunnen ze als de beste.

These Four Walls bijvoorbeeld valt meteen met de deur in huis. Het no nonsense intro had van Motorhead kunnen zijn terwijl de snierende zang doet denken aan of Johnny Rotten in zijn beste dagen. De rest van These Four Walls mag er ook zijn met zijn staccato drums, gitaarmuur en glamrock-break. Als je weet dat de vier gasten van Pretty Vicous allemaal nog onder de 21 zijn, weet je ook dat het woord veelbelovend te kort schiet om de potentie van dit stel te omschrijven.

Circa Waves – My Myself & Hollywood

Eind vorig jaar kondigde het Britse Circa Waves hun nieuwe album aan met de single Movies, een niet onprettig, maar wat generiek nummer. Misschien waren de verwachtingen te hoog gespannen. Aan de andere kant we hebben het hier wel over de band die twee topalbums heeft ageleverd en indie-classics gescoord met tracks als T-Shirt Weathers, Fossils en Fire That Burns.

Vergeet Movies en ga direct door naar My Myself & Hollywood. Single 2 van het binnenkort te verschijnen album, ‘What’s It Like Over There’ is namelijk wel raak.

My Myself & Hollywood heeft een plagerige gitaarlijn, een hypnotisch refrein en zo’n abrupt einde dat je meteen naar de repeat-toets grijpt. Dacht je bij Movies, ‘een nieuw Circa Waves album, het zal wel’. Na het horen van My Myself & Hollywood denk je, ‘wow, een nieuw Circa Waves album, ik kan niet wachten’!

Welke indruk juist is, weten we op 5 april, de dag dat Circa Waves album 3 het licht zal zien.

Wild Nothing – Blue Wings

Het Intro van Blue Wings had makkelijk van The Cure kunnen zijn en klinkt dus vrij 80’s, maar zodra Jack Tatum begint te zingen zijn we weer terug in de tegenwoordige tijd.

De nieuwe single van Wild Nothing is een zacht wiegende, rijk georchestreerde droom-popsong van het soort waar Jack Tatum en zijn band patent op hebben. Blue Wings was oorspronkelijk bedoeld voor het vorig jaar verschenen Indigo album van Wild Nothing, maar paste voor Tatum’s gevoel niet binnen het concept. Dat de song veel te goed is om in een digitale la te verdwijnen besefte hij ook wel. Dus heeft hij Blue Wings als zogenaamde ‘stand-alone’ track uitgebracht, vlak voor het begin van zijn Europese tour.

Blue Wings heeft online inmiddels zo’n vlucht genomen dat het nummer garandeert op de set-list zal staan als Wild Nothing de 22ste Paradiso Noord aandoet.

LIVEDATUM: 22/2 Paradiso Noord, Amsterdam.