Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag.
Vandaag de nieuwe single en video Fried van Yak, een rocktrio uit Wolverhampton in Engeland. Het nieuwe, tweede album Pursuit of Momentary Happiness kwam eerder deze maand uit.
Category: Nieuwe Muziek
Sports Team – M5
Niet dat we van een winnaar kunnen spreken, maar als er één band was, die eruit sprong vorige maand tijdens ESNS dan was het wel Sports Team.
Met name muziekliefhebbers met een punk-afwijking gingen door hun hoeven voor de zeskoppige band. Acht songs heeft Sports Team nog maar online staan, maar de richting is wel duidelijk. Ondanks de bijval van punkfans maakt Sports Team geen klassieke punk. Hun songs zijn weliswaar een beetje bozig, maar ook wel wat melancholiek. De invloeden lijken meer U.S. proto-punk, dan hard core. Denk aan The Modern Lovers, Television en Richard Hell.
Sports Team maakt deel uit van een nieuwe golf Britse bands, die een punkgeest uitwasemen, maar muzikaal extra noten op hun zang hebben, denk aan Shame, Fontaines DC en Idles. Zoals nieuwe single M5 laat horen zijn bij Sports Team tekst en muziek in balans. Op een vrij ideaal autorij-ritme zingt aanvoerder Alex Rice over een rit op de M5 snelweg met een lekker zonnetje in het gelaat en de kar op cruise control. Wat wil een mens nog meer? ‘A little direction’ misschien?
Reino – Date-O-Matic
Reino prikt door je Valentijns- bubbel met nieuwe single “Date-O-Matic”
“Het is eigenlijk iedere keer hetzelfde. De ene keer beland je bij iemand in bed en de andere keer niet. Maar na een week had ik het weer gewoon op m’n telefoon staan.”
Het indie-rock trio uit Haarlem neemt je mee in de wereld van de “Date-O-Matic”. De band verkoopt de melancholische liefdesmachine in hun Amerikaanse Tel Sell reclame. Een Dance-Punk serenade voor alle verbitterde Tinder-zielen.
“Date-O-Matic” is de tweede single van hun eerste EP ‘Looking For Something’ die 28 februari uitkomt. De band viert de release van de EP in de Cinetol in Amsterdam. Na het afbreken van onder andere Paradiso en Patronaat, heeft de band ook de weg gevonden naar je AirPods.
Online-dating is van een taboe uitgegroeid tot een niet meer weg te denken ervaring. Volgens de band brengt dit niet alleen voordelen met zich mee. “Het is eigenlijk iedere keer hetzelfde. De ene keer beland je bij iemand in bed en de andere keer niet. Maar na een week had ik het weer gewoon op m’n telefoon staan.” Deze vicieuze “Tinder-cirkel” is dan ook gevisualiseerd in het artwork en de videoclip.
WINACTIE
Als je raadt hoeveel Tinder-matches Thomas heeft gescoord win je een date met hem!
King Gizzard & The Lizard Wizard – Cyboogie
De boogie met of zonder woogy is misschien wel de oudste vorm van rock ‘n’ roll met een voorgeschiedenis die ruim 100 jaar terug gaat. John Lee Hooker elektrificeerde de boogie. Canned Heat bracht de boogie naar het rockvolk en ZZ Top naar de hitparade.
Enter King Gizzard & The Lizard Wizard dat de onverwoestbare boogie de 21ste eeuw in trekt door hem in een digitaal jasje te steken. Cyboogie met de cy van cyber is instant herkenbaar als het werk van King & Co, maar toch weer anders dan de barokke paddo-rock waarmee de mannen naam maakten.
De productiefste herenclub van dit decennium bracht vorig jaar maar liefst vijf albums uit, zonder in herhaling te vallen. Met Cyboogy bewijst de band dat de creative koek blijkt nog lang niet op is.
Cassia – Small Places
De leden van Cassia steken niet onder stoelen of banken dat ze fan zijn van Paul Simon’s Graceland album. Zelfs de hoes van Small Place lijkt afgekeken van Simon’s meesterwerk.
De originaliteitsprijs krijgt het trio uit het Macclesfield dus niet. Aan de andere kant, als we originaliteit als criterium zouden hanteren zou het akelig stil worden op de zender.
Cassia is natuurlijk niet de enige band die zich laat inspireren door muziek uit tropische oorden of het nou via Paul Simon is of direct uit de bron. De Britten bevinden zich in het goede gezelschap van o.a. Talking Heads, Vampire Weekend en ons eigen Jungle By Night.
Wat een song als Small Places extra charmant maakt, naast de zonnige gitaren en het tropische tempo is het vette Noord-Engelse accent waarmee frontman Rob Ellis zijn liedje zingt. Cassia is het muzikale equivalent van vitamine D en een lichtpuntje op elke festival.
Trixie Whitley – Touch
Onlangs kondigde Trixie Whitley haar nieuwe album Lacuna aan. Deze nieuwe langspeler verschijnt op 29 maart. Voor haar single Touch is er nu ook een video verschenen. ‘Touch’ is het eerste hoofdstuk van de trilogie die Trixie maakte in samenwerking met visueel kunstenaar en regisseur Hannah Marshall.
Marshall leverde met haar monochrome esthetiek eerder al opvallend werk voor bands als The xx, Florence and The Machine, Savages en Goldfrapp.
Op 20 mei is Trixie te zien in de Melkweg. Ook gaat ze als special guest mee op pad met dEUS op hun Europese ‘Ideal Crash’ tour.
Demob Happy – Less Is More
Demob Happy onthoud die naam, want je gaat hem nog vaak horen.
Het trio uit Newcastle opereert aan de rocky kant van het Britpop spectrum. De band heeft de titel van hun nieuwe single niet letterlijk genomen. Less is More is een vrij volle productie met een pompende riff, een plagerige hook en een dijk van een refrein. Het nummer staat niet op hun nog redelijk verse, tweede album Holy Doom.
Of de release van de single betekent dat er alweer een nieuw album aan zit te komen, vermeldt het verhaal niet. Voor het zelfde geld is Less Is More buiten de selectie van Holly Doom gevallen en is er iemand in het Demob Happy kamp, die dat zonde vond. Mocht Less Is More inderdaad buiten de boot zijn gevallen dan heeft Demob Happy een luxe probleem. Voor een afvaller als Less is More zou namelijk menig andere band een gitarist afstaan.
Sharon Van Etten: “Ik voelde me beperkt, was klaar voor iets anders.”
Het is onmogelijk meer bezigheden in iets meer dan een jaar te proppen dan Sharon Van Etten heeft geprobeerd. In 2017 ging ze samenwonen met de drummer uit haar tourband, beviel ze op 35-jarige leeftijd van haar eerste kind, een zoontje, maar ze onderbrak haar studie psychologie nauwelijks, speelde in tv-series als The OA en de theaterversie van David Lynch’s chef d’oeuvre Twin Peaks, en leverde de soundtrack af voor de film Strange Weather, regie Katherine Dieckmann.
Tekst Popmagazine Heaven | John Oomkes
Remind Me Tomorrow is tussen al die inspannende en tijdrovende bedrijven door opgenomen. Als het resultaat van een ongewenste mentale uitloop van de zwangerschap, die ook nog even haar leven in de war kwam schoppen. De foto van een chaotische kinderkamer op de cover zegt alles. De moeder gaat bijna verloren tussen de rotzooi die het resultaat is van de roze wolk na een bevalling.
Onder productionele begeleiding van John Congleton (onder meer St. Vincent) vertaalt Sharon Van Etten haar prille geluk in een getourmenteerde afrekening met alles wat een gezegend bestaan klaarblijkelijk eerder in de weg heeft gestaan. ,,Toen deze songs zich aan me opdrongen, begon ik ze vorm te geven met behulp van keyboards en synthesizers. Bewust heel anders dan op Are We There?, mijn vorige album. Daar drukte ik me nog uit in de enige ‘taal’ die ik tot dan toe machtig was, namelijk die van de instrumentatie van een doorsnee band. Dat voldeed dit keer niet. Ik voelde me beperkt, was klaar voor iets anders.”
John Congleton onderwierp haar aan een spervuur van vragen, voordat hij de samenwerking wilde aangaan. “’Wat zijn je gevoelens? Wat zijn nu je invloeden?’ ‘Wat probeer je te zeggen?’ De demo’s die ik thuis had gemaakt bestonden uit meditatieve dronegeluiden en duistere beats. Het materiaal was ongelofelijk donker van toon en karakter, maar dat geluid wilde ik juist omhelzen, me eigen maken. Ik luisterde op dat moment naar Suicide, Portishead en Nick Cave’s album Skeleton Tree. De steekwoorden voor mij waren ‘confronterend’ en ‘eerlijk’.”
“Het levert songs op die confronterend zijn om te zingen, maar ik wist vanaf het begin dat ik dit materiaal in zijn ruwe vorm wil laten horen. Ik wil de luisteraar continu onderdompelen. Dit zijn mijn songs, mijn teksten, mijn leven. Ik had alle teksten volledig uitgeschreven voordat we de studio indoken. Ik liet John in totaal veertig songs in demovorm horen en hem zijn keuze maken om te zien waarom hij welke stukken zou kiezen. Ik had drie setjes van songs gemaakt, mapje A, mapje B, mapje C. In A zaten mijn favorieten, in B de ‘gaat wel’-selectie, in C songs die voor mij golden als wild cards. John koos de meeste songs die op het album zijn gekomen uit de A-selectie.”
LIVEDATA
29 maart Paradiso, Amsterdam
30 maart Orangerie / Le Botanique, Brussel (BE)
The Chemical Brothers – Got To Keep On
Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de video bij de nieuwe single Got To Keep On van niemand minder dan The Chemical Brothers! De Britse danceformatie brengt in de lente van 2019 het negende album No Geography uit. De video omschrijven ze zelf als een surrealistische versie van Soul Train. 🙂
Balthazar – Wrong Vibration
De vierde single van het even zoveelste album van Balthazar mag er weer zijn. Het typeert de kracht en overmacht van de Belgische band dat alle vier singles essentieel anders zijn, maar wel herkenbaar als ontsprongen uit dezelfde bron.
‘Fever’ had een Afrikaans aandoende beat, ‘Entertainment’ violen en trompetten en ‘Never Gonna Let You Down Again’ een droevig disco ritme. De nieuwe single klinkt weer anders. Met zijn woordeloze oorwurm refrein laat Wrong Vibration Balthazar op standje pop horen. Pop, maar niet plat, daarvoor mist de band de juiste bedrading.
Fever heet het nieuwe album, maar dat had dus ook ‘The Many Sides of Balthazar’ kunnen zijn.
LIVEDATA: 7/3 AFAS Live, Amsterdam.