Category: Nieuwe Muziek

Cheekface – I Only Say I’m Sorry When I’m Wrong

We hebben het al vaker gezegd punk is bezig aan een comeback. Niet de 1234 punk van The Ramones of de twee akkoorden anarchie van The Sex Pistols en consorten, maar een soort post post punk waarin de punkspirit gepaard gaat met een artistiek elan en dichterlijke ambitie. Case in point is de Amerikaanse band Cheekface.

Cheekface schrijft songs met veel tekst en weinig noten. De voorman van het trio uit L.A. praat vaak meer dan hij zingt. Stilistisch borduurt Cheekface voort op de semi-naïeve stijl van Jonathan Richman, die ook woordrijke songs componeerde met minimale melodieën en summiere begeleiding. Verschil is dat je bij Richman nooit wist of hij serieus was (zijn bekendste songs heet ‘I Was Dancing In The Lesbian Bar’) terwijl Cheekface bepaald geen grappen maakt. Dat Cheekface uit Californië komt is ook duidelijk. Waar anders vind je bands met songs als I Only Say I’m Sorry When I’m Wrong, over het verschil tussen arrogantie en zelfvertrouwen. Een muzikale ‘self improvement’ cursus dus . En zo heeft Cheekface er nog veel meer, 13 stuks om precies te zijn. Je vind ze op hun vers verschenen debuutalbum, ‘Therapy Island’.

Nilüfer Yanya – Baby Blu

Het debuutalbum van Nilüfer Yanya is uit en dat is een gebeurtenis die niet onopgemerkt mag blijven. De Brits-Turkse zangeres heeft veel zo niet alles mee, haar leeftijd, multi-culturele achtergrond, muzikaliteit, uiterlijk en niet op de laatste plaats Haar Stem.

Nilüfer doopte haar eerste album Miss Universe, een waarschijnlijk ironisch bedoelde, maar ook passende titel. Haar appeal is namelijk universeel. Baby Blu is representatief voor haar kunst en kunnen, poppy als Dua Lipa, muzikaal als Florence van de Machine en artistiek als Kate Bush. En dan is er nog die stem; rokerig, wendbaar en zeer expressief. Ze kan in één adem van laag naar hoog schakelen zonder dat het klinkt als een trucje.

17 songs staan er op Miss Univers. Opvallend is dat haar vorig jaar verschenen singles, waaronder het door ons vaak gedraaide Baby Luv er niet bijzitten, gebrek aan materiaal heeft ze dus ook al niet.

Nilüfer Yanya is hier binnenkort te zien in een paar kleine clubs, zorg dat je er bij bent en wees getuige van een superster in wording.

LIVEDATA: 16 april, Bitterzoet. 30 april Merleyn, Nijmegen. 1 mei ACU, Utrecht.

Karen O and Danger Mouse – Woman

De legendarische regisseur Spike Jonze heeft het weer geflikt. Tijdens The Late Show heeft hij LIVE de videoclip geregisseerd van de pinguinhit Woman van Danger Mouse & Karen O.

Karen Orzolek is de (ex?) frontvrouw van Yeah Yeah Yeahs, Danger Mouse (alias van Brian Burton ook van Broken Bells) is een superproducer die vanachter de mengtafel voor het voetlicht is geklommen.

Samen tonen ze zich een sterk koppel. Eind vorig jaar kwamen Karen O & Danger Mouse op de proppen met een zeven minuten durende mini-opera in drie delen, niet veel later gevolg door een (anti)slaapliedje van nog geen twee minuten. Nu komen ze terug met Woman, een nummer die min of meer binnen de perken van een popsong blijft. Min of meer omdat Karen haar stem soms laat overslaan op een manier die niet iedereen zal bekoren. Bjork begeleid door Black Keys in die richting moet je het zoeken. Woman is een barricade-song voor de sisterhood. “Girl you can take, Girl you make’

Het moge duidelijk zijn dat Karen O en haar nieuwe partner andere paden bewandelen dan ze deed met Yeah x3. En dat is goed anders had ze net zo goed op het oude nest kunnen blijven. Toch? De samenwerking tussen Karen O en Danger Mouse heeft voldoende stof opgeleverd voor een compleet album. Dat zal half maart verschijnen onder de titel Lux Prima.

Club Kuru – By The Windowpane

Het gaat goed met de neo-psychedelica. Elk land heeft momenteel wel bloeiende psych-scene. Zo ook de U.K. waar Londen zich profileert als kosmisch centrum van bands die experimenteren met geestverruimende klanken.

Een van de snel opkomende namen van die scene is Club Kuru, dat al vrij snel na hun debuutalbum met nieuwe werkt komt. Zoals By The Windowpane laat horen drinken de twee leden van Club Kuru hun paddenstoelenthee met een schepje Pink Floyd en een wolkje Neil Young.

Met zijn onthaastte tempo, breed uitgemeten gitaren en waterige zang is de By The Windowpane een mooi voorbeeld van psychedelische rock anno nu en dus een aanrader voor fans van (het oude) Tame Impala en Connan Mockasin.

Tot welke hoogten Club Kuru live stijgt, kunnen we op 10 mei gaan zien als de band neerstrijkt in Paradiso.

LIVEADATUM: 10 mei, Paradiso (bovenzaal), Amsterdam.

Black Midi – Crow’s Perch

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de nieuwste hype. Eindelijk op YouTube en Spotify na al een livesensatie te zijn, o.a. op Eurosonic. Crow’s Perch van de Britse telrockers Black Midi is een vernuftig staaltje vakwerk, maar je moet er van houden.

LIVEDATA 20/04 Motel Mozaique, Rotterdam 13-19/07 Valkhof Festival, Nijmegen

Sam Fender – Hypersonic Missiles

Sam Fender heeft zich in iets meer dan een jaar opgewerkt van veelbelovend tot arrivé.

De Britse rocker maakte naam met franjeloze indie-rock met sterk gitaarwerk en gepassioneerde zang. Fender gebruikt zijn solide songs als vehikel voor persoonlijke en maatschappelijk betrokken teksten. In een tijdsbestek waarin entertainment het toverwoord is, maakt dat hem tot een roepende in de woestijn.

Zong hij eerder over de zelfmoordgolf onder jonge Britse mannen en de therapeutische rol van muziek in zijn leven, Hypersonic Missiles, geïnspireerd door het nieuws dat Rusland nieuwe kernraketten wil plaatsen, is een lied over liefde ten tijde van mondiale chaos met opkomende tirannen en een nieuwe wapenwedloop. In zowel het onderwerp als de sound van Hypersonic Missiles klinken echoes van de sombere jaren tachtig toen Engeland politiek en economisch in zwaar weer verkeerde en de wereld vreesde voor een atoomoorlog. De paralellen met nu zijn verontrustend.

LIVEDATUM 29 april, Melkweg, Amsterdam.

kaarten voor de Grote Prijs van Nederland

De Grote Prijs van Nederland is een muziekprijs die jaarlijks wordt uitgereikt. Al 33 edities brengt de Grote Prijs grote talenten voort.
Oud winnaars zijn o.a. Typhoon, Eefje de Visser, Roosbeef, Lucky Fonz III en Tom Holkenborg (Junkie XL). Ook finalisten als Dio, Ronnie Flex, Jiggy Djé, Mr. Polska en Delikt hebben het ver geschopt.

Wij mogen een aantal passe-partouts weggeven voor de halve finale die plaats vindt op 28, 29 en 30 maart in Q Factory, Amsterdam.

Wil jij 3 dagen lang uit je dak gaan bij al die nieuwe artiesten in Amsterdam.
Mail dan je antwoord op de volgende vraag naar prijsvraag@pinguinradio.com
‘Wat is jouw favoriete track van 2019 tot dusver?’

Meer info over het evenement vind je hier.

Kevin Morby – No Halo

Of Kevin Morby zijn debuuthit, het negen minuten lange Harlem River, ooit zal overtreffen is de vraag, maar dat hij alles behalve een one-hit-wonder is bewijst hij met zijn nieuwe release, de single No Halo.

Morby is een reiziger; geboren in Texas, getogen in Kansas, gestudeerd in New York en tegenwoordig wonend in L.A. Zijn doorbraakhit gaat over de stad waar hij als student vertoefde, daar heeft hij wellicht ook zijn liefde voor de saxofoon opgedaan, een sfeerbepalend instrument in vrijwel al zijn songs. Ook de prominente elektrische piano zou je eerder van een jazzliefhebber verwachten dan van een man met een punkverleden.

Kevin Morby begon zijn muzikale loopbaan een jaar of elf geleden als zanger van het redelijk succesvolle The Babies, met wie hij twee albums maakte. In 2013 verscheen het eerder genoemde Harlem River, zijn debuut als solo-artiest. Met zijn jazzy instrumentatie, naast sax en keyboards hoor je op No Halo ook een dwarsfluit klinkt Morby als een West-Coast versie van Lou Reed. De single is de voorbode van album vijf, Oh My God, een dubbelalbum nog wel, dat op 26 april uitkomt op het Dead Oceans label.

LIVEDATUM: 17 juni, Paradiso, Amsterdam.

Fontaines DC – Big

Fontaines DC is aanvoerder van een rap groeiend neo-punk-peloton.

Hoewel het nog geen twee minuten durende Big een klassieke punk lengte (krapte?) heeft, is de Ierse band meer in spirit dan in stijl typisch punk.

Dat heeft Fontaines DC gemeen met soort en tijdgenoten als Sports Team, Shame en IDLES. Hoe kort ook, Big doet wat het moet doen, de boel opjutten met een bot ritme, basale gitaren en een tekst over onvrede en ambitie. ‘A Pregnant City With A Catholic Mind‘, noemt Grian Chatten zijn geboortestad Dublin, of zoals hij het uitspreekt Doblin.

Big staat net als Too Real op het debuutalbum van de Ieren dat Dogrel, te vertalen als rijmelarij gaat heten en vanaf 12 april verkrijgbaar is.

LIVEDATA: 19 april, Motel Mozaique, Rotterdam. 23 juni, Loose Ends festival NDSM Werf, Amsterdam.

Ontdek de nieuwste muziek op Pinguin Radio

Een nieuwe week is aangebroken, dat betekent weer een week vol met nieuwe muzikale ontdekkingen.
Iedere week maakt onze verslaggever Martje Schoemaker een podcast over de nieuwe singles die je deze week nieuw hoort op de Pinguin Radio playlist.
Luister hem nu!

Deze platen hoor je voorbij komen: 

King Gizzard & The Lizard Wizard – Fishing For Fishies  IJSBREKER!
Allison Marble – Years (NL)
Wasuremono – Are You OK?
Fontaines DC – Big
Kevin Morby – No Halo
Weval – The Weight (NL)
Club Kudu – By The Windowpane