Category: Nieuwe Muziek

Aldous Harding – The Barrel

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de Nieuw-Zeelandse singer/songwriter Aldous Harding. Ze maakt intense folkliedjes. Vorig jaar zou de zangeres optreden in het Amsterdamse Zonnehuis maar dat ging toen helaas niet door omdat ze bezig was met het nieuwe album. Dat nieuwe album Designer verschijnt dan eindelijk binnenkort, op 26 april. The Barrel is de eerste smaakmaker, en dat smaakt naar meer.

LIVEDATA 14/05 Botanique, Brussel 31/05-02/06 Best Kept Secret, Hilvarenbeek 07/08 Cactus Festival, Brugge

Archive – Nothing Remains (feat. Band Of Skulls)

Samenwerkingen zijn hip. Kijk naar de hitparade en je ziet de ene ‘feature’ na de ander. De achterliggend gedachte is dat twee (of drie of vier) min of meer bekenden namen een groter publiek bereiken dan één. Marketing dus. Oorspronkelijk zochten acts elkaar op omdat de een iets had wat de ander miste.

Dat is de motivatie van het artistieke samengaan van de Britse trip hop band Archive en het eveneens Britse indie-duo Band Of Skulls.

Hoewel niet zo bekend als Massive Attack en Portishead maakte Archive deel uit van de eerste golf trip hop acts, die een kwart eeuw geleden vanuit de Britse eilanden de muziekwereld overstroomde. Archive kwam met het basisidee van Nothing Remains, programmeerde de beat en verzorgde de productie. Band Of Skulls nam de gitaren voor hun rekening en Emma zingt ook een paar coupletten. En inderdaad samen zijn ze sterker.

Er zijn drie versies van het sfeervolle, shoegazerige Nothing Remains, een van ruim zeven, een van ruim vijf en een single edit van iets meer dan drie minuten. Wij kozen voor de middelste, die gelijk is aan de lange versie minus het uitgesponnen intro.

Nothing Remains is de eerste van in totaal acht nieuwe tracks waarmee Archive hun 25 jarig bestaan viert. De collectie, ’25’ verschijnt op 10 mei. In september zal de band in Nederland te zien zijn.

LIVEDATUM: 29 september TivoliVredenburg, Utrecht.

Clipprimeur: Scram C Baby – Magical Town

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Vandaag gaat de nieuwe videoclip Magical Town van Scram C Baby bij ons in première. De Amsterdamse band is na jaaaren weer terug en hoe. De Pinguinhit Elephant behaalde zelfs de P75 met de beste nummers van 2018. Voor de nieuwe clip ging Scram C Baby helemaal naar New York.

LIVEDATA

15 maart: Carpoolparty – Bergen op Zoom
22 maart: So What! – Gouda
30 maart: De Zwarte Ruiter: Den Haag
12 april: Steck – Delft
20 april: Burgerweeshuis: Deventer (+ Whispering Sons)

Sure Sure – Warm Animal

Er zijn maar twee plekken op deze aardkloot waar Sure Sure vandaan kan kan komen, Californië of Frankrijk. Van de Amerikaans west-kust wegens hun zonovergoten sound, uit la douce France vanwege de finesse van hun  producties.

Grof gezegd, Sure Sure klinkt als een kruising tussen The Beach Boys en Phoenix.  Warm Animal is misschien wat gelikter dan je van ons bent gewend, maar man man man wat een lekker liedje. Sure Sure stamt dus uit het zonnige California, uit L.A. om precies te zijn. De grootste hit van de band tot dusver is een zomerse cover van This Must Be The Place van Talking Heads te vinden op hun vorig jaar verschenen debuutalbum.

Sure Sure maakt dus welluidende, gedetailleerde sunshine pop, maar waakt voor gladheid. Hun songs zijn eerder onder dan overgeproduceerd. Met zijn haperende ritme, West-Coast harmonieën en lekker close klinkende leadzang is Warm Animal -naar verluidt hun eerste liefdesliedje-  een van hun sterkste songs tot nu toe. In mei volgt een EP. 

The Grand East – Sweet Boy

Even een inhaalactie. The Grand East *is een van de niet weinige Nederlandse bier en bluesrock-bands, gestoeld op Amerikaanse leest. Dachten we.

Omdat dat soort bands beter gedijen in kroegen en clubs dan op de radio meenden we het tweede album van de band te kunnen overslaan. Foutje van de redactie hebben we ontdekt, want het ‘What A Man’ album van de oosterlingen laat een heel andere band horen.  De sound is nog steeds bluesy en Amerikaans, maar waar de band op hun debuutalbum een betreden pad bewandelde, is de koers op album twee een stuk oorspronkelijker. 

The Grand East rockt nog steeds als een stoomlocomotief op een bergroute, maar er is een nieuw gevonden balans tussen de heupen en de hersens.    Een deel van de koersverandering zal zijn geïnspireerd door producer Simon Akkermans ( Bombay/Binkbeats/Kytopia), maar hij kan niet iets uit de band halen wat er al niet inzat. Nieuwe single Sweet Boy is representatief voor The Grand East anno nieuw, beheerst en bezeten, geconcentreerd en gedetailleerd. Meer De Staat dan DeWolff, maar vooral heel erg eigen.

LIVEDATA: 8 maart Neushoorn, Leeuwarden. 9 maart Metropool, Hengelo. Muziekcoöperatie, Meppel. 16 maart De Amer, Amen. 22 maart Burgerweeshuis, Deventer. 23 maart Victorie, Alkmaar. 29 maart Wilhelmina , Eindhoven. Voor meer optredens zie *

#330 Fokko

Onze nieuwe Stationschef heet Fokko Mellema, een vrij unieke naam zou je denken, maar dat valt dus mee. Of tegen. Er lopen namelijk diverse Fokko’s rond met de achternaam Mellema.

Onze Fokko is rocker van beroep en het moet raar lopen als hij een dezer dagen niet de bekendste Mellema van allemaal wordt. Fokko is al geruime tijd actief in de muziekwereld, maar lijkt nu eindelijk zijn draai te hebben gevonden. Niet voor niets heeft hij zijn nieuwe band simpelweg Fokko genoemd.

Even in het kort wat daar aan vooraf is gegaan. Fokko is zo iemand die wakker wordt met liedjes in zijn hoofd, eigen liedjes. Al op de basisschool vertrouwt hij zijn liedteksten aan het papier toe. Net puber af begint hij zijn eerste band, The Jeremy’s. Fokko is dan punk. Succes is een groot woord, maar erkenning is er zeker. The Jeremy’s staan o.a. op Lowlands en Zwarte Cross.

Ietsje ouder geeft Fokko toe aan de drang om in zijn moerstaal te zingen en begint een NL-talige ‘collegerockband’, WantWant, met wie Fokko zijn grootste ‘claim to fame’ tot dusver scoort, de onvergankelijke culthit ‘Kip Paard Koe’.

Zijn bloed blijft echter kruipen en hij gaat solo verder. Fokko de minstreel reist met zijn akoestische gitaar van huiskamer tot huiskamer, maar ook dat spoor loopt dood. Fokko -ooit punk, altijd een beetje punk- mist zijn elektrische gitaar. En zo belanden we bij het hier en nu. Fokko rekruteert een ritmesectie, neemt een album op met 14 riant rockende welbespraakte Nederlandstalige songs en Kampen’s favoriete zoon is duidelijk in zijn element.

Niet geheel toevallig is Fokko Stationschef in de week dat hij ook de IJsbreker scoort met Goeroe, een nummer dat hij schreef met Aafke Romeijn.

Onze Bazz belde met de bandleider. Het gesprek dat zich toen ontvouwde, kan je met onderstaande songs beluisteren in de nieuwe aflevering van ‘Bazz op de Buzz’ (elke zaterdag om 19.00 en in herhaling op donderdagavond om 22.00 uur).

  1. Frenzal Rhomb – Just Because It’s Soap Doesn’t Mean It’s Clean
  2. They Might Be Giants –Don’t Let’s Start
  3. Weezer – King Of The World
  4. St. Plaster – Run To Your Shelters
  5. The Presidents of the USA – Man (Opposable Thumb)
  6. Aafke Romeijn – XOXO
  7. Pixies – Debaser
  8. Shins – Gone For Good
  9. Skik – Cowboys & Indiaans
  10. Mikal Cronin – Shout It Out
  11. The Strokes – What Ever Happened
  12. Adventures Of Jet – Home, Where I Always Lose
  13. Cooper – The Key
  14. De Raggende Manne – Bloedeloos
  15. Jonathan Richman & The Modern Lovers – The Morning of Our Lives
  16. Hugo Matthijssen – Blankenberge
  17. Fountains Of Wayne – She’s Got A Problem
  18. Deftones – My Own Summer (Shove It)
  19. Tim Vantol – Till the End
  20. The Bloodhound Gang – You’re Pretty When I’m Drunk
  21. Travoltas – Do It Again
  22. The Hives – Die, All Right
  23. Nada Surf – Always Love
  24. Eels – Flower
  25. De Geweldigheid – Pruimen Zijn Gezond

Fews – More Than Ever

Fews is een Zweeds-Amerikaanse band met Londen als standplaats. De band kwam een kleine drie jaar geleden met een debuutalbum dat geruisloos aan ons voorbij is gegaan.

Dat dreigde ook te gebeuren met album twee, althans met de twee singles van die plaat, die eind vorig jaar zijn verschenen ware het niet dat onze vrienden van The Daily Indie aan Fews is gaan hangen.

Zij presenteerden het optreden van Fews in Amsterdam twee maanden geleden en sloegen de trom voor het inderdaad geweldige More Than Ever, single drie van het nieuwe Fews album. More Than Ever is Fews op zijn best, een onbehoorlijk rockende song met gelijke delen punk en glam en heerlijk achteloze zang van de zanger wiens naam we niet konden achterhalen. Wel weten we dat hij een eigen opvatting heeft wat betreft de uitspraak van de Engelse taal, want wat hij van de titel maakt is..eh..bijzonder. Net als het nummer dus. Album is uit op 1 maart.

LIVEDATA: 16 maart Vera, Groningen. 17 maart V11, Rotterdam.

Altitude -Attitude – Late

‘When two giants meet’. Want giants mag je Frank Bello en David Ellefson toch wel noemen. Voor wie moeite heeft om namen te onthouden, Frank is van Anthrax en David van Megadeth. Beiden zijn van de afdeling bas.

Late is een track van het net verschenen album dat de basbeesten samen maakten. ‘Get It Out’ is het langverwachte vervolg op de EP, die het koppel in 2014 uitbracht onder de naam Altitude -Attitude.

De krachtenbundeling van Bello en Ellefson is niet zo maar een tussendoortje, op het album staan songs die persoonlijk zijn, autobiografisch en om die reden moeilijk pasten tussen het duivelse geweld dat de heren produceren met werkgevers. Dat is wellicht ook de reden dat Altitude -Attitude iets milder klinkt dan we van beide heren zijn gewend, het was niet de bedoeling dat de tekst zou verzuipen in lagen van lawaai.

Single Late is solid rock, stevig, maar melodieus en gaat gepaard met een gitaarsolo, die uitdrukt wat moeilijk in woorden te vatten is.

Voor de opnamen van het debuutalbum van Altitude -Attitude hebben Bello en Ellefson de hulp ingeroepen en gekregen van een aantal heavy collega’s zoals daar zijn Ace Frehley van Kiss, Jeff Friedl van A Perfect Circle en Satchel van Steelpanther. 

Fokko & Aafke Romeijn – Goeroe

Goeroe is pas de vierde Nederlandstalige IJsbreker in onze geschiedenis. Dat geeft wel aan hoe goed we de nieuwe single van Fokko –een gevleugelde samenwerking met Aafke Romeijn– vinden.

Muzikaal is Goeroe familie van Popular van Nada Surf, een grungy gitaarsong gebouwd op een uiterst solide riff. Tekstueel is Goeroe, uniek. Een extreem goed gebekte Aafke Romeijn veegt de vloer aan met een egotistisch manspersoon. Het idee voor de tekst kwam tijdens het kijken naar de Netflix serie Wild Wild Country over Baghwan. Luister, huiver en zorg ervoor dat je Aafke te allen tijde te vriend houdt. 

Naamgever van de band is Fokko Mellema, die gepokt en gelouterd door zijn verleden als aanvoerder van o.a. The Jeremy’s en Want Want (Kip Paard Koe!) nu het punt heeft bereikt waarop zijn kunst en kunde in balans zijn. Goeroe is namelijk bij lange na niet het enige goede nummer van het debuutalbum van Fokko. Op ‘Stadaarnietzodoeiets’ staan maar liefst veertien slimme, grappige, scherpe en steevast stevig rockende nummers. De Nederlandse taal klinkt niet vaak zo natuurlijk in een pop/rocksetting als op dit debuut van Fokko. Met uitzondering van de platen van Aafke natuurlijk.

LIVEDATA 30/03 Splotz, Roelofarendsveen 18/05 The Box, Hilvarenbeek 28/06 Hedon, Zwolle

Pavlove – Anything but Cupid

Pavlove is an indie rock/psychedelic pop band from Belgium with Iranian roots.  

The danceable indie rock/psychedelic pop song was mixed by Jorge Elbrecht (Ariel Pink, Wild Nothing, Japanese Breakfast, …) in the US. They made the video together with a young, talented crew (of friends) and the result is a contemporary, contrasting music video. Including a beautiful dance sequence.

The song’s about alienation, miscommunication and desperation. We know when we fall in love, but when do we fall out of it? There’s no black or white answer. It also begs the question whether or not love is self-defeating. When do we become a slave of it? Perhaps love resembles Cupid’s bow-and-arrow: the more you desperately try to pull someone towards you, the bigger the distance.

For the video they used symbolism to portray these emotions. It shows the relationship between a guy and his real doll. She’s a symbol for alienation, the lack of dialogue and being stuck. He’s not your stereotype real doll lover, but a stereotype portrayal of ‘masculinity’. Which breaks down as we follow their day in the life. The result is a haunting story that takes the viewer on an emotional rollercoaster. They didn’t want to make a typical happy-go-lucky indie video, and that’s what makes it so interesting. The arthouse look makes the emotional trip easier on the eye too.

For more info on the band, here’s their Facebook page to tickle your fancy.