Kacey Musgraves – High Horse

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de zwoele disco poptrack High Horse van Kacey Musgraves. Kacey is bekend geworden als countryzangeres, maar maakt met haar nieuwe singles een flinke crossover naar pop met een randje. Eigenlijk volgt ze het voorbeeld als Taylor Swift. In de clip schittert ze in een wereld voor glitter en glamour.

Kacey Musgraves hoor je natuurlijk op Pinguin Pop.

Big Red Machine – Hymnostic

Big Red Machine is de naam van het samenwerkingsverbond van Justin Vernon a.k.a. Bon Iver en Aaron Dessner van The National. Het duo bracht eerder dit jaar een kwartet songs uit die alleen te streamen waren op www.p-e-o-p-l-e.com, een initiatief van Vernon en de Dessner broers met als doel om jonge kunstenaars een platform te geven. De nummers zijn nu ook te beluisteren op de reguliere streamingsdiensten.

Onze favoriet is het statige Hymnostic.  Hymnostic is direct herkenbaar als het werk van Justin Vernon. Hij zingt met zijn gepatenteerde, licht geautotunede falsetstem. De titel Hymnostic verwijst naar het hymne-achtige karakter van de song en het beoogde effect. Om echt onder hypnose te komen is Hymnosic net even te kort, gelukkig brengt de repeatknop uitkomst.

Vernon en Dessner hebben eerder samen muziek uitgebracht. Op Dark Was The Night (2009), een benefietalbum voor de Red Hot Organisation staat een nummer dat Big Red Machine heet, een titel die nu dus deinst doet als bandnaam.

De People site draait nu nog in een betaversie. In augustus wordt de site officieel gelanceerd tijdens een non-profit festival in Berlijn dat wordt gecureerd door Vernon, de twee Dessner broers en National zanger Matt Berninger. Misschien is Sufjan Stevens ook van de partij, want ook hij is betrokken bij de organisatie.

#313 Festival van de Week – Welcome to the Village

De beste festivals zijn die waar niet alleen het publiek maar ook de artiesten graag komen. Een mooi voorbeeld van een muziekfestijn waar de bands het liefst lang blijven hangen is Welcome To The Village. De naam zegt het al, je voelt je er meer dan welkom en het festival heeft de sfeer en intimiteit van een klein dorpje.

Welcome To the Village vindt jaarlijks plaats onder de rook van Leeuwarden in recreatiegebied De Groene Ster, en zou zo maar eens een van de redenen kunnen zijn dat de Friese stad is verkozen tot culturele hoofdstad van Europa. Maar laten we ons concentreren op zaken die we wel zeker weten. En dat is dat het zeer is aan te raden om je tent in te pakken of een kamer te boeken en op 19 juli naar het noorden af te reizen voor een verblijf van vier dagen in het mooiste en muzikaalste dorp van Nederland. Je zult je omringt weten door mensen zoals jij met een brede belangstelling en goede smaak. Er komen kunstenaars, schrijvers, dansers, wetenschappers, theatermakers enz. De culinaire wensen worden vervuld door lokale cateraars en boeren uit de buurt. En dit alles in het soort bos en waterrijke omgeving, die je alleen in Friesland treft.

En dan is er nog de muziek. Het is de Village boekers wederom gelukt om een programma samen te stellen dat net zo bont is als boeiend, net zo breed als bijzonder. Namen die in het oog springen zijn die van Mark Lanegan, Tune-Yards, Joan As A Police Woman, Wende, Ryley Walker, Warhaus en Johan, maar Welcome To The Village is ook een festival waar je nieuwe muzikale liefdes opdoet. We tippen de aanstormende Britse souldiva Hannah Williams, de Californische zomerse soulband Con Brio, sfeerpianist Martin Kohlstedt en het Amsterdams/Caribisch multi-percussie combo Kuenta Tambu. Maar eigenlijk is er teveel om op te noemen en ga je beter even kijken op www.welcometothevillage.nl. Of luisteren naar Bazz op de Buzz met een special over Friesland’s finest festival, met naast heel veel muziek van bezoekende bands ook een interview met Michelle Mollema, de communicatie manager van Welcome To the Village. Dit laatste onder enig voorbehoud, want druk druk druk.

Bazz op de Buzz met de Welcome To The Village festival Special zenden we uit op zaterdag vanaf 19.00 uur en herhalen we donderdag a.s. om 2200 uur.

  1. Mark Lanegan – Nocturne
  2. Mark Lanegan – Sad Lover
  3. Motorpsycho – Go To California
  4. Tune-Yards – Water Fountain
  5. Tune-Yards – Bizness
  6. Weval – The Battle
  7. Strand of Oaks – Goshen ’97
  8. Joan As Police Woman – The Magic
  9. Joan As Police Woman – Holy City
  10. Warhaus – The Good Lie
  11. Ryley Walker – The Roundabout
  12. Wende – Buenos Aires
  13. Jungle by Night – Attila
  14. De Likt – Ja Dat Bedoel Ik
  15. Sven Hammond – Lazarus
  16. Mykki Blanco – The Plug Won’t
  17. Warhola – Jewels
  18. Johan – About Time
  19. The Subways – Rock & Roll Queen
  20. Declan McKenna – Isombard
  21. Shame – One Rizla
  22. Birth of Joy – Three Day Road
  23. Mozes and the Firstborn – I Got Skills
  24. The Mystery Lights – Follow Me Home
  25. EUT – Supplies
  26. The Mauskovic Dance Band – Down in the Basement
  27. Stonefield – Golden Dream
  28. Luke Sital-Singh – Nothing Stays the Same
  29. Bruxas – Sirocco
  30. The Homesick – St. Boniface

Thrice – The Grey

Het Californische Thrice viert zijn 20ste verjaardag met een switch naar een nieuw label, het befaamde Epitaph Records, de thuisbasis van tal van punk en hardcore bands als Pennywise, The Offspring, NOFX en natuurlijk Bad Religion.

Betekent de labelmove van Thrice naar een punklabel dat de band van stijl verandert? Ja en nee. Het is eerder zo dat Epitaph zijn actieradius uitbreidt. Punk is altijd al een van de basiselementen geweest van Thrice, net als emo, industrial, grunge, art rock, hard rock en alles waar post voor staat of core achter. Kortom Thrice heeft zich nooit laten ringeloren, heeft altijd zijn eigen weg gebaand.

De rode lijn van de binnenkort tien Thrice albums is volume, een enorme hoeveelheid decibellen. Nieuwe single The Grey is anders en herkenbaar tegelijk, een potige mid tempo rocksong vol hortende drums, stotende bassen en gemene gitaren. Frontman Dustin Kensrue houdt de boel maar net bij elkaar met zijn machtige stem. Het duidelijk naar meer smakende The Grey is een voorgerecht, de hoofdschotel verschijnt op 14 september onder de naam Psalm.

Foxing – Slapstick

Het is (gelukkig) niet meer te horen, maar Foxing begon ooit als emo-band. Dat was in 2013. Nu bijna 3 albums verder is er geen hokje meer waarin de band zich laat duwen. Foxing anno 2018 is artistiek, maar niet gekunsteld. Amerikaans, maar niet typisch. Complex, maar meeslepend.

Foxing is de band van Conor Murphy, maar een dictator is hij zeker niet. Murphy gelooft zelfs zoveel in het harmoniemodel dat hij zijn bandleden alle ruimte biedt voor inspraak. Zozeer zelfs dat er als  kop boven een oud interview stond; ‘Foxing can’t agree on anything’. De rol van producer is dus belangrijk. De muzikale mediator die het opnameproces van Nearer My God, het nieuwe album van de band uit St Louis in goede banen leidde, was Chris Walla, die tot voor kort deel uitmaakte van Death Cab For Cutie. De albumtitel betekent overigens niet dat de band in den Here is. Nearer My God To Thee is de titel van het laatste nummer dat het orkest speelde op de  Titanic voordat het schip onder de golven verdween.

De song die de weg van de release van het nieuwe Foxing album moet effenen is Slapstick. De single is gebaseerd op de gelijknamige roman van Kurt Vonnegut. Slapstick is een intrigerende ballad, die wel aan Radiohead doet denken, met dit verschil dat Conor Murphy anders dan Thom Yorke zingt alsof zijn leven er vanaf hangt.  Het Nearer To God album verschijnt op 19 augustus.

Interpol – The Rover

21 wordt Interpol dit jaar. De New Yorkse rockers vieren deze mijlpaal met een nieuw offensief dat bestaat uit een vers album, hun zesde en een uitgebreide tournee, waarbij Nederland niet wordt overgeslagen. De band maakte het nieuws wereldkundig tijdens een persconferentie in Mexico City. Het nieuwe album is Marauder gedoopt en zal op 24 augustus worden uitgebracht.

Gelukkig hoeven we niet zo lang te wachten op nieuwe muziek, want als amuse is er een kakelverse single verschenen. The Rover laat geen grote veranderingen horen, maar wel een band die nog net zo gretig is als begin deze eeuw toen ze zich in één klap onmisbaar maakten met het Turn On The Bright Lights album.

De kracht van Interpol is en blijft hun vermomming van donkere materie als toegankelijke indie. Het springerige The Rover mag dan vertrouwd klinken, dat wil niet zeggen dat de band het op het aankomende album ook op safe speelt. Paul Banks en zijn getrouwen zijn in zee gegaan met Dave Grusin, een avontuurlijke producer die zijn sporen heeft verdiend met zijn werk voor o.a. Spoon, MGMT en Tame Impala. Enige spanning hangt dus wel in de lucht. Na de festivalzomer weten we meer.

LIVEDATUM 27/11 TivoliVredenburg, Utrecht.

Kitchenette – Upon The Shoulders

Kitchenette is de band van Chris Kikic, een oorspronkelijk uit Bosnië afkomstige zanger-gitarist-songschrijver-bandleider, die na jaren zijn talent te hebben te hebben uitgeleend aan anderen voor zich zelf is begonnen. Dat had hij dus veel eerder moeten doen. Dat was al duidelijk toen Chris vorig jaar met Kitchenette zegevierend door het land trok onder de vlag van de Popronde en is is nu overduidelijk nu single Upon The Shoulders golven maakt in heel Europa.

Kitchenette maakt indierock met een Amerikaans accent. Chris maakt geen geheim van zijn bronnen. In zijn bio noem hij Kurt Vile en diens oude band The War On Drugs. Upon The Shoulders klinkt zoals The War On Drugs waarschijnlijk had geklonken als Vile gewoon was gebleven, pittig maar relaxed, rijkelijk bestrooid met gitaren en met het tempo van een pick-up truck op een Amerikaanse highway. Chris is overigens niet de enige man met ervaring in de Kichenette, dat verder bestaat uit (ex)leden van Bombay, Tales That Are Not Supposed To Be Heard en Sen Dubaj.

LIVEDATA: 15/7 Hongerige Wolf festival, Groningen. 20/7 De Meester, Almere.

Villagers – Trick Of The Light

Villagers weet weer de juiste snaar te raken met hun eerste nieuwe opname in drie jaar. Nieuwe single Trick Of The Light heeft alles wat Villagers zo bijzonder maakt, het nummer is zo ambachtelijk als een Paul Simon song, zo melancholiek als Elbow op zijn best en gezongen met een gevoeligheid waar ooit alleen Roy Orbison patent op had.

Trick of The Light is dan ook de best denkbare aankondiging van een nieuwe episode in het bestaan van de band van Connan O’Brien. Het vierde* hoofdstuk in de Villagers saga zal geen grote verandering brengen. Het elegante en verzorgde Trick Of The Light laat horen dat Connon O’Brien nog dezelfde bevlogen vocalist is, rusteloos en beschouwend tegelijk, die tien jaar geleden grote indruk maakte met Becoming A Jackal. Drie jaar later volgde {Awayland} met daarop Nothing Arived, het nummer dat Villagers beroemd en onmisbaar maakte. Darling Arithmetic verscheen in 2015 en consolideerde die positie zodat we nu met recht kunnen zeggen dat er halsreikend wordt uitgekeken naar elk nieuw levensteken van de Ierse band.

D Day wordt 21 september, op die dag komt het nieuwe Villagers album uit onder de titel The Art Of Pretending To Swim. Fans doen er verstandig aan de site van Villagers te bezoeken voor speciale uitgaven met extra songs.

* live album niet meegerekend.

LIVEDATA 12/11 Doornroosje, Nijmegen 13/11 Melkweg, Amsterdam 28/11 TivoliVredenburg, Utrecht