Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de nieuwe single Murder Your Dreams van de Nederlandse rockers van DEATH ALLEY.
Liefhebbers luisteren natuurlijk ook naar Pinguin On The Rocks.
LIVEDATA 30/3 SkateCafé, Amsterdam (releaseshow) 31/3 Paaspop, Schijndel 13/4 Stroomhuis, Eindhoven 14/4 LOLA, Groningen 26/4 Life I Live, Den Haag 28/4 V11, Rotterdam
Wham bam, thank you Mam! The Voodoo Children maken een uitstekende eerste indruk met Tangerines & Daffodils, een garagerock miniatuurtje van krap 2 minuten waarin zo’n 60 jaar rock ‘n’ rol historie zit gepropt. Afhankelijk van je leeftijd, belangstelling en instapmoment zal je in de debuutsingle van het duo Chuck Berry, Stones, Jimi, Iggy en Ziggy, Ty en tig andere gitaardragers herkennen. Noem het retro, wij zeggen tijdloos.
Er zijn twee Voodoo Children, JT Daily en zangeres Nikki Barber. Eerst genoemde is ook leider van Paper Route, een vrij gladde Amerikaanse emo-band. JT is de leider van dit project. Partner in crime Nikki is kunstenares en zangeres-gitariste van The Minks, een vooralsnog obscure band uit Nashville. Tenminste als we de goede Nikki hebben gevonden. Info over The Voodoo Children is namelijk nog uiterst schaars. Daarom weten we niks over verdere plannen van het duo. Album? Tour? Nada! Maar een ding weten we zeker, dit smaakt naar meer!
Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de nieuwe Cicada van de Californische surfrock band La Luz.
Sydney Calling! Middle Kids is een kakelverse Australische band wier waar ook hier gretig aftrek vindt. De flair en het gemak waarmee de band een song als Mistake uitvoert, maskeert het feit dat Hannah, Tim en Harry nog maar net twee jaar samen zijn. Ongeveer net zolang als ze van school af zijn.
Middle Kids is de zoveelste female fronted rockband, maar zeker niet de eerste de beste. In hun korte bestaan heeft het trio al behoorlijk wat reuring veroorzaakt, bij het Australische publiek, maar ook bij de collega’s Ryan Adams en The War On Drugs, die voor de bijl gingen toen ze Middle Kids zagen optreden in hun voorprogramma.
Mistake is een gedreven powerpopsong met in de verte een vleugje country, dat tegen het einde teniet wordt gedaan door een ontploffende gitaarsolo. De nieuwe single is het eerste voorproefje van het debuutalbum van Middle Kids dat op 4 mei wordt uitgebracht door Domino Records, het label van o.a. Arctic Monkeys en Franz Ferdinand. Op een bliksembezoek aan Londen op 2 april na zal Middle Kids waarschijnlijk niet eerder dan najaar 2018 inEuropa te zien zijn.
Wachtend op de vierde plaat konden we de afgelopen maanden alvast genieten van de nieuwe singles van The Wombats: Lemon To A Knight Fight, Turn en Cheetah Tongue. Afgelopen vrijdag is de nieuwste plaat Beautiful People Will Ruin Your Life van het indierocktrio, dat oorspronkelijk uit Liverpool komt, uitgekomen.
Tekst Nadieh Bindels
Inmiddels wonen zanger Matthew Murphy, drummer Dan Haggis en bassist Tord Øveland alle drie in een ander land. Matthew woont zelfs niet meer in Europa, maar in de V.S. Een album met elkaar gemaakt op afstand. Lastig? Welnee, de mannen vonden het eigenlijk wel lekker werken zo.
“Een vlucht van tien uur is inmiddels net zo gewoon geworden als wakker worden in de ochtend en een glas melk drinken. Het reizen is echt geen probleem meer voor ons”, vertelt Murphy. Hij woont tegenwoordig in L.A., waar de band een paar jaar geleden het tweede album opnam. “Ja, toen vlogen we de hele tijd richting L.A. om op te nemen. Maar sinds ik daar woon, nemen we op in Europa.” Hij vloog in de afgelopen tijd meerdere keren naar Europa om met de hele band aan de nieuwe muziek te kunnen werken. De bandleden zagen elkaar dus wel af en toe, maar het was ook goed om even los van elkaar te zijn, zo vertellen ze. Dan: “We zien elkaar continue als we aan het touren zijn. En dat is vaak. Wat vrijheid en tijd voor jezelf, je eigen relaties en creativiteit kan dan heel fijn zijn. Je komt ook op andere dingen als je in je eentje achter een piano zit te werken dan als je met z’n allen in een ruimte bent. Dit album is een goede mix geworden tussen alleen werken en met z’n allen. Het heeft goed uitgepakt op deze manier.”
Tijdens het maken van dit album voelde de band minder druk dan bij de vorige albums. Ze koos voor een ander label dat meer vrijheid gaf en niet de hele tijd pushte. Het zorgde ervoor dat het nieuwste album sneller af was en gaf vrijheid om met een andere sound te experimenteren. Dan: “Dat we minder stress hadden, is denk ik wel terug te horen. We gaven onszelf andere regels, legden meer de focus op gitaren en drums en minder op synthesizers. Voor het eerst hebben we gewerkt met een wat meer psychedelische sound. Niet dat het album heel psychedelisch is. Het blijft poppy, maar je hoort het af en toe terug in de muziek en de teksten zijn soms surrealistischer.”
WERELDTOUR
Er staat voor de komende maanden een heleboel op de planning voor de mannen van The Wombats. De komende weken tourt de band eerst in het Verenigd Koninkrijk, dan in Europa en daarna in de Verenigde Staten. Dan: “In het V.K. spelen we vooral in kleinere zalen, waar zo’n 200 tot 250 mensen in passen. We vinden het tof om ook de kleinere locaties te supporten. In de V.S. staan we in de voorprogramma’s van The Pixies en Weezer. Daar heb ik ook heel veel zin in. Toen we nog in Liverpool woonden, luisterden we veel naar Weezer en speelden we Weezer’s nummer Buddy Holly bijna ieder weekend. Als je ons toen had verteld dat we een podium met ze zouden gaan delen tijdens een tour, hadden we hard gelachen. En nu is het werkelijkheid.”
LIVEDATA 04/04 Botanique, Brussel (BE) 05/04 TivoliVredenburg, Utrecht
Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de nieuwe disco single Ehah Wa Dagh van Imarhan.
Imarhan wordt vaak omschreven als het broertje van Tinariwen. De bands delen dan ook een aantal leden en komen, net als Songhoy Blues trouwens, uit het noorden van Mali. Samen blazen deze bands de touareg-rock nieuw leven in. Het zit vol Afrikaanse funk- en jaren zeventig popinvloeden. Het titelloze debuutalbum werd geproduceerd door Tinariwen.
LIVEDATA 21/3 AB, Brussel 24/3 Bitterzoet, Amsterdam
We kennen Unknown Mortal Orchestra als een vernuftig clubje dat zich onderscheidt met eigenwijze indieliedjes, die net zo poppy zijn als arty. Bepalend voor de sound van de band is de kopstem van Ruban Nielson. En toen verscheen American Guilt. De eerste release van 2018 van de Nieuw Zeelanders begint met een riff rechtsreeks uit het Black Sabbath songbook, die de meters ver in het rood doet springen. Dat is het begin van een song, die in niks lijkt op wat we van UMO zijn gewend. Arty is UMO nog steeds maar de pop is vervangen door rock van het meest ruisende soort.
De vraag is nu natuurlijk, is American Guilt representatief voor dat wat komen gaat op het nieuwe album? Of moest Ruban even stoom afblazen en is de rest van de nieuwe songs meer in lijn met Multi-Love, So Good At Being In Trouble en Can’t Keep Checking My Phone, de nummers die UMO een miljoenenpubliek bezorgden? De tekst van American Guilt geeft niet veel duidelijkheid, maar het lijkt aannemelijk dat de song geïnspireerd is door de huidige politieke situatie in de V.S.
Unkown Mortal Orchestra houdt de spanning er dus in. Overigens is er nog niets bekend over een nieuw, vierde album. Wel begint de band eind april aan een wereldtournee. Zo’n trektocht gaat meestal gepaard met een nieuwe plaat, maar met een band als UMO weet je het nooit.
LIVEDATUM: 10 juni, Best Kept Secret, Hilvarenbeek.
Misschien viel Alela Diane je het eerst op toen je “A pirate’s gospel” hoorde, ergens aan het begin van deze eeuw. Die krachtige stem en het stoere thema zette haar meteen op de kaart. Daarna volgde er regelmatig een nieuw album, en nu is er Cusp. Heel ingetogen van sfeer, maar die stem is niet minder indrukwekkend. Als thema’s heeft ze het over ouderschap, haar bewondering voor zangeres Sandy Denny, haar moeizame relatie met haar moeder en het vluchtelingenprobleem. Om er maar een paar te noemen. De piano lijkt het instrument te zijn waarop ze de meeste songs heeft geschreven, en daardoor klinkt het allemaal wat minder als pure folk.
In april komt Alela Diane naar Nederland:
14 april Doornroosje, Nijmegen
21 april Motel Mozaique, Rotterdam
22 april Zonnehuis, Amsterdam
The Voidz is de niet bijster succesvolle bijband van Julian Cassablancas van The Strokes. Tot voor kort ging de band door het leven als Julian Cassablancas & The Voidz. Toeval of niet, de eerste release van The Voidz is de beste track van de band tot nu toe.
Op het vier jaar geleden verschenen debuut van JC & The V stonden in galm gedrenkte garagerocksongs, die meer attitude dan richting uitstraalden. Leave It In My Dreams daarentegen is een goed opgenomen levenslustige powerpop song. Cassablacas zingt nog steeds alsof hij zich verveeld, maar zijn nonchalance past prima in het niks aan de hand sfeertje van Leave It In My Dreams. Speciale vermelding ook voor de fijne gitaren.
Min of meer tegelijk met het poppy Leave It In My Dreams is er een tweede track verschenen, QYURRYUS, die compleet anders is, opgefokt en vol electro maar ook gewoon supergoed. Misschien heeft Julian zijn naam gedropt om te illustreren dat The Voidz nu meer is dan zijn speeltje en dat de overige bandleden een grotere rol spelen. Hoe het ook zit, het beloofd veel goeds voor Voidz album twee, Virtue dat we op 30 maart mogen verwelkomen.
Komende zomer is het tien jaar geleden dat Intergalactic Lovers hun eerste schreden zetten op het pad van de eeuwige roem. De zegetocht van het kwartet uit Aalst begon met het winnen van lokale rockconcoursen. Een kleine drie jaar later bestormde de band voor het eerst de hitparade; de levens van Lara, Brendan, Maarten en Raf zouden nooit meer het zelfde zijn.
Naast drie succesvolle albums en genoeg hitparade-successen voor een Greatest Hits album heeft het kwartet ook het Europese live-circuit veroverd. En om Karen Carpenter te parafraseren, ‘They’ve Only Just Begun’.
Intergalactic Lovers verleidt luisteraars met broeierigere indie, een legering van Britse new wave, Amerikaanse college rock, New Yorkse punk en het soort personality dat waarschijnlijk eigen is aan inboorlingen van Oost-Vlaanderen.
Tien jaar Intergalactic Lovers dus. Dat moet worden gevierd. Een vers album is voorhanden. Exhale kwam tot stand onder goedkeurend oor van Gil Norton, een selectieve Britse producer die onder andere Foo Fighters, Pixies en Patti Smith tot zijn clientèle mag rekenen.
En dan zijn er de optredens; Intergalactic Lovers toert door heel Europa, maar maakt een speciale stop in ons land. De band is namelijk één van de hoofdattracties van de 2018-editie van het rondreizende festival Cross-Linx en zal onder hun vlag maar liefst vier keer van nabij te horen, voelen en zien zijn*. Daarnaast zijn ook Hooverphonic, This Is The Kit, Poliça en Stargaze van de partij.
Als je dan niet in het land bent om ze te bewonderen, niet getreurd. Begin april, en wel 6 april om precies te zijn, staan ze ook nog op Ik Zie U Graag in de Mezz te Breda. Vrijdag 6 en zaterdag 7 april presenteert Mezz namelijk traditiegetrouw het enige Belgische festival van Nederland: Ik Zie U Graag. De namen voor alweer de tiende editie van het festival zijn dus naast Intergalactic Lovers onder andere Novastar (solo), Hydrogen Sea presents Automata en King Dalton.
Onze Bazz belde met frontvrouwe Lara Chedraoui voor een gesprek over heden, verleden en toekomst van Intergalactic Lovers. Het interview is te horen in Bazz op de Buzz zaterdag 10/2 van 19:00-21:00 uur en/of op donderdagavond 15/2 vanaf 22:00 uur.
*LIVEDATA Cross-Linx 01/3 De Doelen, Rotterdam 02/3 Muziekgebouw aan ‘t IJ- Bimhuis, Amsterdam 03/3 Muziekgebouw, Eindhoven 04/3 Wilmink Theater en Muziekcentrum, Enschede.
De playlist van Intergalactic Lovers:
