Category: Nieuwe Muziek

Honeymoan – We

Honeymoan komt uit Zuid Afrika. Bij Zuid Afrika denk je wellicht aan Soweto beat, Die Antwoord of de acts die Paul Simon gelanceerd heeft met zijn Graceland album. Vergeet dat alles, want Honeymoan is hele andere koek.

Het vijftal uit Kaapstad maakt funky shoegaze. Ja dat bestaat dus. We is de debuutsingle van de band die koud een jaar bestaat. Honeymoan is begonnen door een stel vrienden en vriendinnen die eerder in andere bands speelden. Geen van die bands bracht het tot buiten de scene van Kaapstad, maar Honeymoan heeft de potentie mondiaal te gaan.

We is een onthaast, Tame Impala-achtig werkje met als extra’s een vernuftig basloopje, gestoorde gitaren en de heerlijk coole zang van. Tja namen moeten we je voorlopig schuldig blijven zo pril is het nog allemaal. Hun Facebook geeft geen details, net als hun Soundcloud. De enige site waar we iets van informatie over Honeymoan konden vinden is Spaanstalig, maar ook daar wordt niemand met name genoemd. Echter, als Google-translate geen fout maakt, zou de componist van We in Amsterdam wonen. Mocht hij/zij dit lezen, graag even melden bij de redactie.

#307 Ghost

Het nieuwe album van Ghost is uit en dat mag een heugelijk feit worden genoemd. De Zweedse band heeft namelijk met Prequelle niet alleen zichzelf, maar ook de stoutste verwachtingen overtroffen. In theorie klinkt het bizar. Op de nieuwe plaat mixt Ghost klassieke hardrock met satanische metal en Scandinavische pop. In de praktijk klinkt het gewoon geweldig.

Het zijn dan ook niet alleen de metalfanaten, shockrockers en andersoortige liefhebbers van volumerijke rock die de oren moeten spitsen. Iedereen die zijn muziek graag een beetje verrassend, vernieuwend en fantasierijk heeft is nu een potentiële prooi voor Tobias Forge en zijn gekostumeerde kameraden.

Even een korte samenvatting van wat er aan Prequelle voorafging.

Ghost zag in 2006 het licht in het Zweedse Linköping. Vier jaar later trad de band voor het voetlicht met het album Opus Eponymous, het begin van een muzikale reis die Ghost internationale prijzen en uiteindelijk een miljoenenpubliek zou brengen.

Zoals veel Scandinavische metalbands flirt ook Ghost met de duvel en zijn ouwe moer. Anders dan de collega’s doet Ghost dat met een dikke knipoog. Hun shows zijn een combinatie van een eredienst, een horrorfilm en een rockconcert met Forge als voorganger. De albums vormen de bijpassende soundtrack.

In de loop der jaren werden de shows van Ghost steeds theatraler, maar hun muziek minder extreem. Die ontwikkeling heeft nu geresulteerd in het Prequelle album, waarmee Ghost definitief uit de metalband springt en toetreedt tot de mainstream. Okay, okay, in ons enthousiasme overdrijven we misschien een beetje. Er staan geen liefdesliedjes op Prequelle, maar songs over heksen, ratten en verschrikkelijke ziektes. Maar toch. Ghost is uit de fles.

LIVEDATA 21/06 Graspop Metal Meeting, Dessel (BE) 14/07 Dynamo Metal Fest, Eindhoven

Onze Bazz trok de stoute schoenen aan en belde met Ghost zanger Tobias Forge en vroeg hem naar oorzaak en gevolg, naar heden en verleden van zijn mysterieuze band.

Het interview zenden we zaterdag (2/6) uit om 19.00 uur en herhalen we donderdag a.s. Om 22.00 uur.

De (verrassende) Top 20 van Tobias Forge van Ghost:

  1. Blondie – I Am Always Touched By Your Presene Dear
  2. Emmylou Harris – Sorrow In The Wind
  3. Diamanda Galas – Let My People Go
  4. The Cardigans – Hanging Around
  5. Marissa Nadler – I’ve Got Your Name
  6. Kim Wilde – Water On Glass
  7. Runaways – Cherry Bomb
  8. Paula – Girl Above The Candystore
  9. Coven – Blue Blue Ships
  10. Léon – Body
  11. Charlotte Gainsbourg – Songs That We Sing
  12. Patti Smith – Dancing Barefoot
  13. Robyn – Bum Like You
  14. Eva Dahlgren – Ängeln I Rummet
  15. Eurythmics – The Miracle Of Love
  16. Anna Ternheim – Shoreline
  17. Indila – Derniere Danse
  18. Kate Bush – Army Dreamers
  19. Tori Amos – Spark
  20. Iiris Viljanen – Farväl Utan Läppar

Zeal & Ardor – Built On Ashes

Vrij veel zo niet alles is uniek aan Zeal & Ardor. Als je de naam ziet, denk je van doen te hebben met een duo.  Zeal & Ardor is echter een eenmansbedrijf. Eigenaar en uitbater is Manuel Gagneux, een man met zowel Zwitserse als Afro-Amerikaanse roots -wat ook niet alledaags is- maar het meest bijzonder aan Zeal & Ardor is toch wel dat het een blackmetalband is, die absoluut niet zo klinkt.

Wat Zeal & Ardor anders maakt dan alle andere metalbands, black of niet is hun mix van gospel en heavy metal; van Mahalia Jackson en Black Sabbath om het in termen van muzikale voorgangers te zeggen.

Het barst natuurlijk van de metalbands met christelijke, lees duivelse invloeden, maar die beperken zich altijd tot de lyrics. De kerkelijke invloed op Zeal & Ardor is dus ook muzikaal. Het is op zijn minst spraakmakend, de fusie Afro-Amerikaanse kerkmuziek met de muziek van de duivel. Zeal & Ardor heeft vorig jaar dan ook heel wat stof doen opwaaien met hun debuutalbum, Devil Is Fine. Toen dat stof weer was neergedwarreld, bleef er vooral bewondering over. Ook omdat Zeal & Ardor live vrij sensationeel is. Gospel is namelijk een stijl die in ons DNA zit. Het is een oergenre waar niemand die van muziek houdt ongevoelig voor is, net als rock overigens. Het werkt dus, en hoe!

Built On Ashes is nieuw, maakt deel uit het het tweede Zeal & Ardor album, Stranger Fruit dat volgende week op ons zal worden losgelaten. Dat is vlak voordat Gagneux en zijn huurlingen het woord weer live gaan verspreiden en o.a. diensten zullen houden op Graspop, Dour en Lowlands.

LIVEDATA: 22/6 Graspop. Dessel, België. 14/7 Dour festival, België. 19/8 Lowlands, Biddinghuizen.

Vistas – Tigerblood

Vistas is een energieke nieuwe band uit de Schotse hoofdstad Edinburgh. Er zijn vier Vistas. Ze beoefenen een genre dat niks meer en niks minder is dan indierock. In geval van Tigerblood betekent dat een stevig rockend nummer met enerverende leadzang, dikke lagen keyboards en gitaren en mooie  meerstemmige refreinen. Omdat Vistas wel iets wegheeft van zowel Biffy Clyro als Franz Ferdinand zou je kunnen spreken van een typisch Schots geluid.

De meerwaarde van de achtste single van de Schotse band zit hem in de tomeloze energie. Een ander pluspunt is het prettige stemgeluid van zanger Prentice Robertson. Al is Tigerblood al de achtste single van Vistas, toch treffen we de band redelijk vroeg in hun carrière. Ze hebben net hun eerste tour als headliner door Schotland achter de rug en hebben nu hun zinnen gezet op het land ten zuiden van de muur van Hadrianus. Voor hun eerste test, een optreden op ontdekkingsfestival The Great Escape zijn ze met vlag en wimpel geslaagd. Hopelijk zijn wij later dit jaar aan de beurt. Een show van Vistas op London Calling zou een goed begin zijn.   

Peach Kelli Pop – Black Magic

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de nieuwe single Black Magic van Peach Kelli Pop.

Peach Kelli Pop is een van oorsprong Canadese band, die de zon heeft opgezocht en zich genesteld in L.A. waar niet alleen het meteorologische maar ook het punk klimaat beter is. Dat is trouwens punk in de ruimste zin des woord’s. De enige punkband met  wie het dameskwartet verwantschap vertoont is The Ramones. Verder zijn het vooral de girlgroups uit de vroege jaren zestig en de Japanse Anime cultuur, die hun invloed doen gelden.

Baas van Peach Kelli Pop is Allie Hanlon uit Ottawa. Zij begon de band in 2010 en heeft sindsdien drie albums en een stel singles uitgebracht. Erg succesvol kan je haar onderneming niet noemen en dat is jammer, want Peach Kelli Pop maakt sprankelende bubblegum punk met een schalkse lach en een snaakse knipoog. Gelukkig laat Allie zich niet uit het veld slaan en gaat ze gesteund door haar label, Burger Records gewoon door met haar strijd. 

Donna Blue – Baby

Donna Blue denkt met weemoed terug aan de periode tussen het einde van de rock ‘n roll en het begin van de Britse invasie. Voor wie die tijd, net als de leden van Donna Blue niet heeft meegemaakt even een lesje popgeschiedenis.

Rond 1960 kwam er vrij plotseling een einde aan de rock ‘n roll. Men vermoedde een complot van de Amerikaanse regering, die niets moest hebben van de vermaledijde nieuwe popmuziek. Elvis moest het leger in, Chuck Berry belandde in de gevangenis en Buddy Holly kwam om bij een vliegtuigongeluk. Jerry Lee Lewis draaide zelf zijn carrière de nek om door met zijn 13 jarige achternichtje te trouwen. Normaal in zijn thuisstaat Louisiana, maar nergens anders. Het zou nog een jaar of vier duren voordat The Beatles de Britse invasie zou inluiden. Het interbellum tussen het einde van de rock ‘n roll en de komst van de Britten wordt vaak gezien als een periode waarin niks gebeurde.

Donna Blue denkt daar heel anders over. Het was de tijd van de girlgroups, door platenbazen bij elkaar geraapte meidengroepen van drie of meer teenagers. Acts als The Shirelles, The Ronettes en The Shangri-las maakten in principe wegwerpmuziek, bedoeld voor directe consumptie. Hun songs zijn echter onbeperkt houdbaar gebleken en een bron van inspiratie voor tal van artiesten, die na hen kwamen waaronder The Beatles en dus ook Donna Blue.

De belangrijkste attractie van de girlgroups was onschuld, de meiden waren nog onbevangen en onbevlekt. Het enige wat ze deden was dromen. De girlgroup sound is de belangrijkste, maar niet de enige invloed op Baby, de opnieuw uitgebrachte single van het Nederlandse Donna Blue. De historisch bewuste luisteraar hoort (en ziet in de video) ook sporen van Twin Peaks, een tv serie die zich afspeelt in die ogenschijnlijk onschuldige tijd waarin de hardste drug een glas whiskey was. Donna Blue rijdt in het najaar de Popronde, doe je petticoat aan of je corduroy broek, spring op je Vespa en ga ze zien.

LIVEDATA 01/06 Patronaat @ Haarlem 03/06 Vrije Geluiden @ Utrecht

The Minutes – Love Hope & Other Plans

Met nieuwe single Love Hope & Other Plans laat het Ierse Minutes weten dat ze nu echt terug zijn. Na vier jaar stilte hebben Mark Austin, Tom Cosgrave en Shane Kinselle de krachten weer gebundeld voor een nieuw offensief. Waarom die stilte? Net op het punt dat de band op doorbreken stond, is niet duidelijk. Erg verstandig was het niet, maar het feit dat ze daar schijt aan hadden heeft ook wel weer wat. Verstand en rock & roll gaan lang niet altijd samen.

The Minutes maakte naam met boogie-ende rocksongs met gelijke delen energie en melodie. Hun debuutalbum (met daarop oud-IJsbreker Black Keys) kwam uit in 2011, drie jaar later gevolgd door een live-plaat, een logische zet, want in de tussentijd had het trio de naam en faam vergaard als Ierland’s beste liveband. En toen kwam dus die pauze die een maand of wat geleden lekker ruw werd verstoord met de single Got My Love.  

De nieuwe single Love Hope & Other Plans is weer lekker stevig, maar wat avontuurlijker dan we van het drietal zijn gewend. Het nummer opent vertrouwd met een muur van gitaren, waarna Mark zijn mond opentrekt, maar dan volgt er een synthesizerbreak gevolgd door een psychedelische passage. Het blijkt de opmaat naar een euforisch einde. Wie op meer van het zelfde had gehoopt heeft dus pech, wie zijn band graag scherp en vernieuwend heeft, zit goed bij The Minutes.

Christine and The Queens – Damn, dis-moi (feat. Dâm-Funk)

Christine and the Queens is terug, zoveel was de voorbije week wel duidelijk. Haar 2 singles Girlfriend en Damn, Dis-Moi werden vorige week gelanceerd en drongen wereldwijd vele playlists binnen.

De bekende Charles Ebbets foto’s uit de jaren dertig, van bouwvakkers die zaten te rusten op balken wel 60 verdiepingen hoog waren alvast één inspiratiebron. Naast choreografie referenties uit West Side Story en Bad van Michael Jackson. Uit de video komt ook sterk het nieuwe karakter Chris naar voren: grootser, stoerder, grappiger en geiler.

Liefhebbers luisteren natuurlijk naar Pinguin Pop!

Christine and the Queens: “The message is both simple and radical. Simple because the video relies on energy and an effective use of choreography: more physical, sensual and assertive. Radical in terms of its aesthetics: here, the gang concept blurs the lines between ballerina and thug, as was often the case in West Side Story.”

LIVEDATA 13/10 AFAS Live, Amsterdam

Supermoon – Feel

Eerst wilden we het niet geloven, maar Supermoon is toch echt Hollands, Noord-Hollands om precies te zijn. Je zou echter zweren dat de band uit de V.S. komt, zo soepel loopt alles en zo makkelijk klinkt het. Dat is ook de reden dat we door de vingers zien dat Feel qua stijl op het randje zit en er dat wat plays betreft ook nog wel het een en ander te halen valt.

Die stijl is wat je noemt sophisticated, gelikt in het Hollands. Steely Dan lijkt een lichtend voorbeeld voor Supermoon, inclusief de jazzy gitaarsolo’s, barokke breaks en tempowisselingen. In het rijtje voorkeuren op Facebook ontbreekt Steely Dan overigens. Daar noemen de maanmannetjes namen als Porcupine Tree, The Meters en CS&N. De laatsten lijken van invloed op de zang van Feel, die mooi meerstemmig is en het countryrock verleden verraadt van een aantal bandleden.

Al met al een opvallende plaat dat Feel van Supermoon en vergeleken met de vorig jaar verschenen EP op alle fronten een enorme sprong voorwaarts. North Sea Jazz zou er verstandig aan doen de band een te gaan checken, en misschien Lowlands ook wel.

LIVEDATA: 30/5 Woodstock69, Bloemendaal. 8/6 Paradigm Shift festival, Arnhem. 9/6 Music In The Backyard, Zaltbommel. 15/6 Puddingpop, Leusden. 1/7 Muze Missie , Oss.