Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de beelden van de Amerikaanse alternative band Parquet Courts live bij de populaire talkshow Ellen. De ex-IJsbreker Wide Awake is misschien wel de grootste indiehit van het moment.
LIVEDATA 6/7 Vera, Groningen 15/07 De Kreun, Kortrijk (BE) 16/07 Valkhof Festival, Nijmegen
Iguana Death Cult is een kwartet rockers uit Rotterdam dat van ingrediënten als surf, punk, hardrock en andere gitaargenres een stijl heeft gebrouwen, die eigenwijs en aanstekelijk is. De relrockers zijn nu zo’n half decennium bezig en hebben onderhand wel door hoe ze de poppetjes aan het crowdsurfen krijgen.
Vaak op de radio hoor je ze niet. Dat komt omdat de natuurlijke biotoop van Iguana Death Cult daar is waar het zweet stroomt en het bier veelvuldig vloeit. Met Femme Fatale -een soort van surfpunk song met marsritme, motorbas en cowboy gitaren- heeft de band echter een nummer te pakken dat ook in nuchterdere omstandigheden overeind blijft en toch geknipt is voor krappe kroegen, woeste weekenden en drie-daagse festivals. Femme Fatale is helemaal nieuw en staat dus niet op het vorig jaar verschenen debuutalbum. Mocht je Iguana Death Cult willen zien dan zal je naar Engeland moeten, want vooralsnog zal de band alleen te zien zijn op The Great Escape festival in Brighton tussen 16 t/m 19 mei.
Wat zou het toch leuk zijn als je op een zomerse dag uit een hippe Hollandse strandtent de remix hoort van Coisas Bunitas, een extra track op het nieuwe album van Sara Tavares. Het nummer draagt in elke noot de zon met zich mee, wat overigens ook geldt voor de oorspronkelijke versie die halverwege op Fitxadu staat. Dit nieuwe album van Sara Tavares mengt allerlei muziekstijlen van Portugal, Kaapverdië, Angola en noem nog maar een paar Portugees sprekende landen op. En dan niet op een traditionele manier, maar juist met lichte elektronische beats en frisse arrangementen. Intrigerende ritmes zorgen ervoor dat je niet makkelijk uitgeluisterd raakt op de nummers.
Fitxadu betekent “iets dat nooit verloren zal gaan” en Tavares zorgt er met haar moderne aanpak voor dat de muziek van deze Zuidelijke landen ook prima in de 21e eeuw past en dus niet in nostalgie ten onder zal gaan.
Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de nieuwe video en single The Day the Music Dies van het Deense alternative project Iceage.
LIVEDATA 5/5 Bitterzoet, Amsterdam 6/5 Le Botanique, Brussel 11/9 Rotown, Rotterdam
Of Cemalin een officiële single is, weten we eigenlijk niet. Het is in ieder geval een van de topnummers van het vers verschenen debuutalbum van Altin Gün, dat momenteel furore maakt met een eigen interpretatie van de (psychedelische) rock, zoals die klonk in het Turkije van de jaren zeventig.
Cemalin is melancholiek, maar dansbaar en alhoewel retro en exotisch, zijn sound en stijl verwant aan de eigentijdse trip-rock van bands als Tame Impala & King Gizzard & The Lizard Wizard.
Altin Gün kwam tot stand op initiatief van Jasper Verhulst, bassist van Jacco Gardner. Jasper hoorde de Anatolische psychedelica voor het eerst op Lowlands, waar het dj collectief Discos Horizontes het publiek trakteerde op pop uit verre oorden. Hij verdiepte zich in de materie en zocht en vond een aantal gelijkgestemde globalisten, te weten Ben Rider (Jacco Gardner), Gino Groeneveld (Jungle By Night) en Nic Mauskovic (Mauskovic Dance Band). Zij benaderden Erdinc Ecevit Yildiz en zangeres Merve Dasdemir, die dankzij hun Turkse wortels goed bekend waren met de materie. Niet veel later konden de geboortekaartjes voor Altin Gün de deur uit.
Nu zouden we kunnen zeggen dat de rest geschiedenis is, maar die geschiedenis is nog in volle gang. Vorig jaar verscheen de eerste single, Goca Dünya en begon Altin Gün te toeren. Succes liet niet lang op zich wachten. De Turkse variant van westerse rock ging er overal in als baklava. Inmiddels is Nederland al te klein voor Altin Gün. België en Frankrijk zijn ook ingehaakt net als Duitsland en Scandinavië. Zelfs Amerika lonkt. Het vermaarde Amerikaanse radiostation KEXP heeft een sessie op Youtube gezet, die al door een ton mensen is bekeken. En -mooier kan bijna niet- het Hollands-Turkse collectief heeft ook voet aan de grond in het land van herkomst, Turkije. Vorige maand hielden ze hun album ten doop met een optreden in Istanboel, dat binnen no time was uitverkocht. Voor wie geïnteresseerd is in de bron van Altin Gün, zoek de band op een van streamingsdiensten klik op vergelijkbare artiesten en er gaat een wereld voor je open.
LIVEDATA: 21 mei Club Vondel Vondelpark, Amsterdam (gratis). 8 juni Best Kept Secret, Hilvarenbeek.
Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de lollige video en nieuwe single Don’t You Know I’m In A Band van Confidence Man uit Australië. Het duo en de track lijken gemaakt voor een succes op de zomerfestivals.
Tamino is zo’n artiest die mensen intens gelukkig kan maken, maar ook kan irriteren, weten we van de commentaren* op onze player. Aan hen bieden wij bij voorbaat onze excuses aan, want ook de nieuwe single van de Vlaamse-Egyptische- Libanese troubadour zal je veelvuldig gaan horen.
Indigo is een van de songs van de in eigen beheer uitgebrachte debuut EP van Tamino, die hij opnieuw heeft opgenomen voor zijn nieuwe label, dat zijn werk wereldwijd zal uitbrengen. Het grotere budget heeft goed uitgepakt. Waar de eerste versie indringend, maar rudimentair was, hoor je nu subtiele strijkers, atmosferische achtergrondzang en een baspartij, die de song nog meer diepte geeft, letterlijk en figuurlijk.
Die bas wordt overigens bespeeld door Colin Greenwood van Radiohead. Greenwood werd op het bestaan van Tamino geattendeerd door een gezamenlijke kennis. Of het nou spontaan was of na een verzoek? Hij bood zijn diensten graag aan. En dat zegt toch wel iets over het talent en het bereik van de 21 jarige singer-songwriter uit Antwerpen. Benieuwd wie er nog meer meedoen aan het debuutalbum van een van de grootste talenten van deze tijd.
LIVEDATA 26/04 Vooruit, Gent (BE) (Sold Out) 28/04 Doornroosje, Nijmegen 29/04 TivoliVredenburg, Utrecht 04/05 Aralunaires, Arlon (BE) 22/06 Camp Moonrise Meer van Bussloo, Veluwe 30/06 Down The Rabbit Hole, Ewijk 05/08 Ronquieres Festival, Ronquieres (BE) 18/08 Pukkelpop, Hasselt (BE) 29/11 Ancienne Belgique, Brussel (BE)
*Het kan overigen ook een eenling zijn, die actie voert.
Stel: je bent een Nederlandse zangeres en je ontvangt via Facebook de uitnodiging van een stel Costa Ricanen om samen allerlei Amsterdamse smartlappen van Tante Leen en Johnny Jordaan te spelen. En beeld je voor het gemak dan ook even in dat deze Zuid-Amerikaanse versies van rasechte Mokumse levensliederen nog zouden aanslaan ook. Het klinkt misschien, maar deze fictieve situatieschets komt nog verrassend dicht in de buurt bij wat Altın Gün-zangeres Merve Daşdemir twee jaar geleden meemaakte.
Tekst LiveGuide | Daan Keijzer
De in Istanbul geboren en getogen Merve vertoefde al twee jaar in Nederland, toen het herkenbare rode cijfertje van Facebook haar wees op een uitnodiging van bassist Jasper Verhulst. “Of ik een keer met hen nummers van mijn Turkse jeugdhelden wilde spelen”, knijpt de rossige Turkse zichzelf opnieuw in haar arm. “Ik kon het niet geloven dat ik met Nederlandse gasten dit soort muziek zou gaan maken. Het is echt een klein wonder. Ik reageerde met: ‘Fuck yes, ik ben degene die jullie zoeken!’. En sinds de eerste sessie is er niets veranderd in de bezetting van de band. Het voelde direct goed.”
Verhulst had net met de vooral buiten Nederland populaire psychpopband Jacco Gardner een show in Istanbul gedaan en raakte verknocht aan ‘Anatolische rock’, de Turkse gitaarmuziek die vooral in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw floreerde. Hij begon een nieuwe groep met gitarist Ben Rider en drummer Nic Mauskovic en voegde Merve en zanger/saz-speler Erdinč Ecevit Yildiz eraan toe vanwege hun ervaring met Turkse muziek.
“Op mij en Erdinč na begrijpt niemand uit de band waar de teksten precies over gaan”, lacht Merve. “Maar dat is ook niet de insteek; we verliezen ons volledig in de muziek. Het is zo ontzettend groovy; de perfecte synthese tussen Westerse en Oosterse invloeden.”
Derde leven
De nummers van Altın Gün zijn eigenlijk herinterpretaties van herinterpretaties. De band grijpt terug op werk van bekende Turkse artiesten uit de jaren zeventig, zoals Erkin Koray en Cem Karaca, die op hun beurt weer traditionele Turkse folk van een aantal decennia eerder re-arrangeerden. “De originele songs zijn dus eigenlijk twee keer verbouwd”, verklaart Daşdemir de bijzondere levensloop van nummers als Hey Gidi Koca Dünya, die dankzij van Altın Gün een derde leven meemaken. “We rotzooien met alle partijen van de originele nummers, behalve de teksten. Daarom voelen de nummers als ons eigen werk.”
De populaire Anatolische gitaarrock van ruim vijftig jaar terug wordt vaak geassocieerd met politiek activisme. Er zijn voorbeelden genoeg (of eigenlijk te veel) van Turkse artiesten die vanwege hun muziek in de gevangenis belandden of zelfs verbannen werden. Met politiek heeft Altın Gün echter niets van doen. “Een veelgemaakte fout is dat de liedjes worden verbonden aan het hoge protest-gehalte van toen. Maar het waren meer de artiesten die een politieke mening hadden, de liedjes gingen daar niet zozeer over.”
“Natuurlijk ben ik bezorgd over wat er in Turkije allemaal speelt. Links socialisme wordt constant bedreigd in mijn vaderland. Toch houden wij iedere vorm van activisme buiten de deur bij Altın Gün, het gaat echt puur om de muziek.” Maar waar gaan de fonetisch razend interessante teksten dan wel over? “Meestal over menselijke emoties. Liefde, verdriet, dood. De teksten gaan eigenlijk alle kanten op.”
Buikdansen
Niet alleen de teksten zijn beweeglijk als mediterraanse ijsvogels. Tijdens de shows van Altın Gün op showcasefestival Eurosonic Noorderslag – afgelopen januari in Groningen – betrapten wij Daşdemir namelijk op haar waanzinnige buikdans-skills. De meedogenloos dansbare muziek in combinatie met de wulps wiegende heupen van de zangeres, dwongen de eigen benen tot het maken van voorheen onmogelijk geachte bewegingen.
“Het is onmogelijk om niet te dansen als wij spelen”, durft Merve te beweren. “Zelf hou ik ontzettend van dansen, omdat ik stiekem weet dat ik goed kán dansen. Het buikdansen is echter nooit gepland. We hebben geen choreograaf die mij dat verplicht; het gebeurt haast vanzelf. Ik denk dat het buikdansen een erfenis is van mijn cultuur.”
Begin april brengt de band het eerste album uit. De releaseshow in Bitterzoet was binnen een mum van tijd uitverkocht. “Zelfs onze show in België is al uitverkocht. We zijn pas anderhalf jaar aan het spelen en in eerste instantie verwachtten wij niets bijzonders van de reacties van mensen op onze muziek. Maar sinds onze eerste show, die vrij episch was, is alles zich razendsnel gaan ontvouwen.”
LIVEDATA 05/05 Bevrijdingsfestival Overijssel, Zwolle 05/05 Bevrijdingspop, Haarlem 08/06 Best Kept Secret Festival, Hilvarenbeek 14/07 Dour Festival, Dour (BE) 09/09 Into the Woods, Amersfoort
Klinkt als: een op hol geslagen Spotify-playlist die per abuis Turkse folk met Westerse rock is gaan combineren
—
LiveGuide bestaat vier jaar en dat heeft voor een blad dat tien keer per jaar verschijnt één logisch gevolg: nummer veertig komt uit! Dit jubileum viert de concert- en festivalkrant met een extra dikke editie.
Bokoesam bracht onlangs een catchy EP uit met de licht gestoorde Jacin Trill, maar zit alweer vol nieuwe plannen. De Amsterdammer is een van de grotere spelers van de Nederlandstalige hiphop, een genre dat de laatste jaren compleet is geëxplodeerd. Als het aan Sam ligt is het einde zelfs nog niet in zicht. In LiveGuide filosofeert hij hardop over de vraag of NL-rap ook Amerika kan veroveren.
Buzz
In het krantje lees je verder interviews met de arty R&B-producer SOHN, legt Nathaniel Rateliff uit waarom hij karaokebars beter kan vermijden en tipt Tim Knol de beste albums van het moment. Verder genieten we mee met het nieuwe Britse indierockbandje ISLAND, dat in een roes verkeert nu om hun muziek een aardige buzz hangt.
Vlijmscherp
Met prachtfoto’s wordt verder teruggeblikt en op de shows van onder meer WAND in Vera, King Gizzard & The Lizard Wizard in Paradiso en Editors in het Nationaal Militair Museum. Er wordt ook stilgestaan bij alle slachtoffers van Noel Gallagher’s vlijmscherpe tong, Death Alley deelt de bizarre backstage-rider van de band en we duiken in Altin Gün en lange geschiedenis van de songs van deze zinderende nieuwe band, van welke de muziek nog het best te omschrijven valt als een combinatie van stokoude Turkse folk en Westerse funkrock uit de seventies.
Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag een vervolg op de succesvolle en historische MTV Unplugged sessies. De Schotse rockband Biffy Clyro mag nu ook zo’n liveopname op hun toch al imposante cv zetten. Bij de modern classic Many of Horror is nu ook een videoclip verschenen. En vanwege het grote succes gaat Biffy Clyro nu ook op een unplugged tournee.
LIVEDATUM 3/10 Paradiso, Amsterdam
Ghost is een behoorlijk maffe doemmetal band uit Zweden, Wat doen ze dan op de playlist van Pinguin Radio? Simpel de band heeft een single gemaakt, die onbehoorlijk goed is. In de verte hoor je nog wel waar ze vandaan komen, de titel Rat wordt gegrunt, maar verder is het gewoon lekker stevige pop zoals we graag draaien, zeker in de aanloop naar de zomer.
Ghost ziet er vervaarlijker uit dan ze klinkt. Terwijl de songs bij tijd en wijle dus behoorlijk poppy zijn, ogen de bandleden als extra’s in een horrorfilm. De zanger gaat/ging door het leven (of is het de hel?) als Papa Emeritus (I,II, III). Meestal draagt hij een soort mijter en andere pauselijke parafernalia. Hij verandert echter per album van indentiteit. Zijn echte naam is Tobias Forge. Dat was geheim tot hij vorig jaar door oud bandleden tijdens een proces gedwongen werd zijn ware indentiteit te onthullen. De rest van de band mag geen naam hebben, zij staan bekend als de Nameless Ghouls. Theater dus. De kostuums passen bij de occulte en satanische songteksten, die vaak refereren aan bekende horrorverhalen en collectieve angsten. Zoals die voor ratten.
Het is even stil geweest rond Ghost. Hun laatste album stamt uit 2015, maar op juni zal plaat 4 verschijnen. Prequelle is de titel en Cardinal Copia de nieuwe naam van Forge. Het album is geproduceerd door Tom Dalgety, die zijn sporen verdiende middels zijn werk voor o.a. Pixies, Royal Blood en Band Of Skulls.
LIVEDATUM: 14 juli Dynamo, Eindhoven.
