Category: Nieuwe Muziek

Harde indierockers JAGD: “Creepy shit gaat in je lijf zitten”

Sinds JAGD vorig jaar met de Popronde door het land trok, hebben deze Amsterdammers een keiharde livereputatie en deze maand schept ook de debuut-EP hoge verwachtingen. Los daarvan valt er nog iets op aan de harde indierockers: een interessant videocliprepertoire.

Tekst LiveGuide | Elysa van der Ven Foto Richard Tas

Toch eerst even over jullie bandnaam: is JAGD een bewuste verneuking van het woord ‘jacht’?
Nanne van der Linden (zangeres): “Ik las ergens het woord ‘hetzjagd’, wat in het Nederlands ‘renjacht’ betekent. Dit houdt in dat de prooi sneller is dan de jager, maar de jager hem toch te pakken krijgt omdat hij de prooi weet uit te putten en overmeesteren. We vonden het allemaal een vet woord, maar hetzjagd in zijn geheel klonk een beetje te…”

Duits?
“Nou ja, dat ook. Maar het klonk vooral te metal. JAGD past verder heel goed bij onze muziek. Die is ook gejaagd, maar wel op een gestileerde manier: je hoort allerlei agressieve outbursts die rusten op een heel doordachte basis. Als je onze muziek met een fi lmgenre moet vergelijken, zou het een psychologische thriller zijn. Zoals A Clockwork Orange of American Psycho. In die films is ook overal over nagedacht: het verhaal, de beelden…”

En wat beelden betreft zijn jullie niet vies van horror. Zo zijn er zombies te zien in de videoclip voor Parlay en Do Something draait om een creepy pop. Is al dat gegriezel in jullie video’s een bewuste keuze?
“Ik heb er nooit zo bij stilgestaan dat in beide clips horrorelementen voorkomen. In Parlay wilden we een karikatuur van onszelf maken. Onze bassist is een typische guy, dus hem in zijn houthakkersblousje zombies laten aanvallen met een kettingzaag leek ons logisch. De horror in Do Something was vooral een idee van degene die de clip heeft gemaakt.”

Namelijk Elmer Kaan, die eerder een video maakte voor The Prodigy. Hoe zijn jullie bij hem beland?
“Via Reddit. Daar had ik een aantal oproepjes gedaan omdat we heel graag een stop-motionclip wilden. Elmer reageerde daarop. Terwijl hij aan onze video werkte, was hij bezig met een stop-motionreclame voor Bertolli-olijfolie. Niet de meest uitdagende opdracht ooit, dus vandaar dat hij ook iets wilde doen wat hij zelf vet vond. We hadden met hem afgesproken om de track te laten horen en zijn eerste reactie was: ‘klinkt als Alice in Wonderland meets David Lynch.’ Die fucked-up shit past goed bij het nummer.”

Jullie zijn dus niet per se horrorfans?
“Ik wel hoor. Onze bassist ook en van de rest weet ik het niet. Maar als ik me kut voel, vind ik het heel fijn om een enge film te kijken. Wanneer je schrikt van creepy shit, dan gaat dat echt in je lijf zitten. Daar kán je niet niks bij voelen. Op zo’n moment geniet ik van het feit dat mijn lichaam reageert op angst. Ik ben wel alleen fan van de mooie horrors hoor, geen cheap scares.”

LIVEDATA 09/03 Luxor Live, Arnhem 17/03 Paard, Den Haag 30/03 Sugarfactory, Amsterdam 06/04 Simplon, Groningen 16/06 Mañana Mañana, Vorden 07/07 MadNes, Ameland 20/07 Summer Breek, Oosthuizen

Klinkt als: Alice in Wonderland meets David Lynch

—

LiveGuideHet kan verkeren bij concert- en festivalkrant LiveGuide. Hebben ze eerst Kendrick Lamar op de cover staan, prijkt een maand later doodleuk de kop van Tom Smith op het voorblad. Maar deze overgang mag dan als water en vuur zijn: ook Editors levert weer een pomper van een coverstory op.

In de nieuwe LiveGuide, het krantje waarvan de 39e editie vanaf eind februari gratis te verkrijgen is op ruim 500 locaties in Nederland. Onder meer bij popzalen als TivoliVredenburg, Melkweg, 013, De Oosterpoort en Muziekgieterij.

Dronken Alex Kapranos
Waar met Tom Smith en gitarist Justin Lockey uitgebreid wordt gesproken over hoe verdomde gewelddadig de mannen van Editors zelf wel niet zijn, heeft ook het interview met Franz Ferdinand een agressief tintje. Alex Kapranos biecht namelijk op hoe hij een keer in een dronken bui iemand het gevecht gaf waar hij om vroeg. “Ze willen met een artiest vechten, zodat ze tegen hun maten kunnen zeggen dat ze een bekende zanger hebben geslagen.”

Zwarte Cross, Camp Moonrise en Nana Adjoa
Stukken vriendelijker gaat het eraan toe in gesprek met Pieter Holkenborg van de Zwarte Cross, die uitlegt waarom het festival toch in vredesnaam begint met een hiphopweide… Ook leuk: LiveGuide laat de directeur van het nieuwe festival Camp Moonrise drie fijne albums tippen en spreekt Nana Adjoa (A Polaroid View, Sue the Night, Janne Schra) over haar besluit om haar eigen hoofd op het hakblok te leggen door het solopad te kiezen.

Tusky, Khalid, Dream Wife, Rosemary & Garlic, The Game en Avatar
Verder nog: de rider van de kersverse punkrockhype Tusky, de zwembadavonturen van riot grrrl-dames Dream Wife, een ode aan Khalid door zijn grootste fan Aïcha, een quiz waarin wordt getest wat Rosemary & Garlic weet van hiphopsuperster The Game en bizar geouwehoer van de Zweedse metalhead Johannes Eckerström, die met zijn band Avatar in het koninkrijk van hun almachtige gitarist leeft. “Het is het land van je wildste dromen en al je heavymetalfantasieën.”

#294 Paaspop 2018 (Festival van de Week)

Sinds zijn eerste editie in 1974 heeft Paaspop een ware metamorfose ondergaan van gemoedelijk regionaal festival naar een driedaags internationaal gerenommeerd evenement dat tot de top van de Europese openluchtevenementen behoort en even ongrijpbaar als onweerstaanbaar is. Tegenwoordig noemen we het de ‘Opener van het Festivalseizoen’. Je kunt je dit jaar overigens gaan vermaken van vrijdag 30 maart tot en met zondag 1 april op terrein De Molenheide in Schijndel.

Drie dagen en nachten kun je helemaal uit bol gaan en verdwalen in het Brabantse Las Vegas bij zo’n 220 acts op 12 podia & area’s; je culinair uitleven bij 42 foodtrucks met eten uit alle windstreken; kortom Paaspop City heeft het allemaal voor je.

En ook de line-up is dit jaar niet normaal. Wat te denken van rock’n’roll god Iggy Pop, indierock van Nothing But Thieves of The Wombats, stevige gitaren van Birth of Joy, Obituary en Death Alley, een potje psychedelic 70’s rock van DeWolff of ga je Eat, Sleep, Rave Repeat bij danskoning Fatboy slim. Liever meebrallen met Guus Meeuwis, uit je plaat bij de Bökkers, in de mash-up bij de Memphis Maniacs of wegzwijmelen bij Maan. Paaspop 2018 heeft dit en nog veel meer voor je in petto…

Onderstaande favoriete tracks van Paaspop 2018 zenden we uit deze zaterdag (03/03) tussen 19:00 en 21:00 uur en op donderdag 8 maart vanaf 22:00 uur. En uiteraard hoor je deze tracks de hele week voorbij schieten op pinguinradio.com.

  1. Altin Gün – Goca Dünya
  2. Birth of Joy – Three Day Road
  3. Death Alley – Black Magick Boogieland
  4. Demob Happy – Be Your Man
  5. DeWolff – Voodoo Mademoiselle
  6. EUT – Supplies
  7. Fatboy Slim – Right Here, Right Now
  8. Frank Carter & The Rattlesnakes – Spray Paint Love
  9. Iggy Pop – Gardenia ft. Josh Homme
  10. Korfbal – Scully
  11. My Baby – Uprising
  12. Naaz – Words
  13. Nothing but Thieves – Trip Switch
  14. The Boxer Rebellion – Diamonds
  15. The Wombats – My Body Is A Weapon
  16. Triggerfinger – Flesh Tight
  17. Bastille – Send Them Off!
  18. Dotan – Shadow Wind
  19. De Jeugd van Tegenwoordig – Manon
  20. Jeremy Loops – Down South
  21. Kensington – Riddles
  22. Millionaire – Love Has Eyes
  23. Omar Souleyman – Warni Warni
  24. Roxeanne Hazes – In M’n Bloed
  25. The Cool Quest – Shine
  26. The Hazzah – Cold Sand
  27. Charlie and the Lesbians – Reefer Madness
  28. Tusky – Folly
  29. VUUR – The Fire / San Francisco
  30. Arcade Roots – Everyting (All At Once)

 

 

Mozes & The Firstborn – Baldy

Het eerste wat opvalt aan Baldy is dat Mozes met de lange naam behoorlijk goed geworden is in de studio. Baldy is een sterke, ambachtelijke opname, dynamisch en subtiel met de spanning van de live optredens in tact.

Wat natuurlijk helpt is dat Baldy ook een sterk liedje is. Typisch Mozes and the Firstborn zeg maar, met schwung, semi nonchalanten achtergrond zang, luie gitaren en een fijn refrein. Een tikkeltje country in sfeer misschien, maar dat zal komen door de mondharmonica. Dus ook op compositorisch vlak maken de mannen sprongen. Helaas betekent een nieuwe single nog geen nieuwe LP, maar wel een verse EP, die de band aangrijpt als alibi om weer eens lekker te gaan touren. Maar eerst gaan ze Austin onveilig maken middels een aantal shows op SXSW. 

Ministry – Antifa

Koud weer in Nederland, dus tijd voor een Breekijzer op Pinguin On The Rocks wat je 100% bibbers en rillingen geeft. Wat te denken van de nieuwe single Antifa van Ministry. 100% grillig. Wie Ministry niet kent… het is een industrial metalband uit Chicago en bestaat alweer sinds 1981. In 2008 ging de band uit elkaar door het overlijden van bassist Paul Raven. Maar in 2011 werd toch weer een reünie aangekondigd. Met meteen in 2012 en 2013 nieuwe albums. Vijf jaar later volgt in 2018 de opvolger AmeriKKKant die 9 maart verschijnt, aanstaande vrijdag dus.

Johan – About Time

De geleerden zijn het niet vaak eens, maar over Johan is er algehele consensus, de band van Jacco de Greeuw behoort tot de absolute top van Nederland. Daarom was de stemming laag toen de band acht jaar geleden liet weten ermee te stoppen. En daarom gaat op diverse plekken de vlag uit, nu bekend is gemaakt dat de band de draad weer oppikt! Johan begint de nieuwe fase van zijn bestaan met de toepasselijk getitelde single About Time.

Het is Johan ten voeten uit; elegant, muzikaal, oorspronkelijk en met een melancholieke afdronk, die naar meer smaakt. Gitaren voeren weer de boventoon, maar laten voldoende ruimte voor de zachte maar indringende stem van de Greeuw. Team Johan is vrijwel onveranderd en bestaat naast de Greeuw uit drummer Jeroen Kleijn, bassist Diets Dierkstra, gitarist Robin Berlijn en producer Frans Hagenaars. Johan album 5 verschijnt op 13 april natuurlijk op Excelsior Records.

LIVEDATA 20/4 Motel Mozaique, Rotterdam 04/5 Here Comes The Summer, Vlieland 11/5 Doornroosje, Nijmegen 18/5 Oosterpoort, Groningen 26/5 Dauwpop, Hellendoorn 29/5 Paradiso, Amsterdam

Iceage – Catch It

Iceage is een ietwat zwaarmoedige rockband uit de Deense hoofdstad Kopenhagen. De band bestaat al een jaar of tien – de vier leden waren nauwelijks 17 toen ze begonnen – en heeft drie albums op hun kerfstok. Dat een vierde onderweg is, maakt nieuwe single Catch It duidelijk.

Iceage maakt postpunk, maar dan niet zoals niet ongebruikelijk in het genre met meer sfeer dan inhoud, maar met kop en staart songs, die net net als het broeierige Catch It worden ingeluid door een monsterriff. Een paar decibellen meer en een tekst over dood en verdoemenis en Iceage zal er ook ingaan als zoete koek bij het metalpubliek. Nu zijn het de fans van o.a. Nick Cave en Portomartyr die goed moeten opletten.

LIVEDATUM: 5 mei Bitterzoet, Amsterdam.

Courtney Barnett – Nameless, Faceless.

Courtney Barnett is terug. Niet dat ze lang is weggeweest, want tussen haar debuut een aanstaande tweede album zat de samenwerking met Kurt Vile. Courtney is in korte tijd behoorlijk beroemd geworden. Dat deed ze met muziek die nou niet zo 1 2 3 makkelijk in het gehoor ligt.

Bij de Australische singer-songwriter zijn de teksten minstens zo belangrijk als de melodie. Wat dat betreft is ze een (klein) dochter van Bob Dylan. Met de oude bard heeft ze ook een eigenwijze manier van zingen gemeen, het is meer declameren dan feitelijk zingen wat ze doet. Maar het werkt en maakt haar uit duizenden herkenbaar. Courtney heeft zelfs school gemaakt met haar mompelrock stijl, die behalve Dylan ook Lou Reed en Patti Smith als ijkpunten heeft. Nameless, Faceless is Courtney Barnett zoals we haar kennen en nog lang hopen te horen: los, lui en lekker laconiek. Het nieuwe album, Tell Me How You Feel verschijnt op 18 mei.

LIVEDATUM: 31 mei, TivoliVredenburg, Utrecht.