Muse – Thought Contagion

Thought Contagion, de nieuwe single van Muse is custom made voor de stadions. Wie het woordloze refrein niet uit volle borst meezingt is van hout. Of vindt dat Muse dit keer echt over de schreef is gegaan. Het is dus niet zonder reserve dat we de nieuwe single van het mega-trio op de playlist zetten, want alles aan de song riekt naar de drang om te scoren.

Aan de andere kant; het is wel de nieuwe Muse! Duh. Tock wel een van de beste bands van deze eeuw. Wat voor Muse pleit is dat Thought Contagion een soort Trojaans paard is. De bombastische vorm van de song maskeert een tekst waarin Bellamy hard stelling neemt – en niet voor het eerst – tegen (de excessen van) religie, die hij gedachte besmetting noemt. Een vol stadion, dat luidkeels meebrult met een protestsong tegen geloof, dat heeft dan wel weer wat.

Henry Green – Without You

Het is bijna alsof hij niet gehoord wil worden, zo zacht zingt Henry Green op Without You. Mocht dat zo zijn dan heeft Henry pech, want zijn nieuwe single is veel te goed om ongedraaid te laten.

Henry Green trok een jaar of vier jaar geleden de aandacht met een uitgeklede cover van Electric Feel van MGMT. Op zijn eerste claim to fame speelt hij nog gitaar, tegenwoordig is hij volledig digitaal. De 23 jarige singer-songwriter is een spil in de elektronische scene van Bristol, een stad die in de popannalen is opgenomen als geboorteplek van de trip hop. Green‘s versie van elektronische muziek heeft echter nauwelijks een beat, is dan ook eerder droom dan dansmuziek. Without You is de voorloper van Green’s debuutalbum, Shift dat op 30 maart verschijnen zal.

LIVEDATA: 21 april Motel Mozaïque, Rotterdam. 24 april Paradiso: kleine zaal, Amsterdam.

POLIÇA + s t a r g a z e – Agree

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de nieuwe single Agree van POLIÇA + s t a r g a z e. Het Amerikaanse electro kwarter werkt op het album Music for the Long Emergency samen met het Berlijnse orkest s t a r g a ze. Live te zien op Cross-Linx binnenkort.

LIVEDATA 01/3 De Doelen, Rotterdam 02/3 Muziekgebouw aan ‘t IJ, Amsterdam 03/3 Muziekgebouw, Eindhoven 04/3 Het Wilminktheater, Enschede

The Magic Gang – Getting Along

The Magic Gang is zo’n band die nog wel een traject heeft af te leggen, maar die alles in zich heeft om behoorlijk groot te worden. De band uit Brighton combineert typisch Britse branie met een sterk ontwikkeld gevoel voor sound en melodie en oog voor traditie.

Licht opgeschroefde gitaren, enthousiaste samenzang en genoeg energie om een rode sportwagen de ruimte in te schieten maken Getting Along tot een song waar je als indie liefhebber niet om heen kan.

Na een handvol singles en een drietal EP’s staat er nu een compleet album in de stijgers. Getting Along is de eerste single van het naar de band genoemde debuutalbum, dat op 16 maart zal worden uitgebracht door Yala Records, het label van The Vaccines.

#293 John Cameron van Claw Boys Claw

Een nieuw album van Claw Boys Claw is niet alleen goed nieuws, het is ook belangrijk nieuws. Claw Boys Claw is namelijk meer dan een band. De muzikale kongsi van Peter te Bos en John Cameron is een nationaal instituut.

Opgericht in 1983 als Nederlandse tak van de internationale alternatieve rockscene maakt de band van meet af aan furore met een sound die is geworteld in de oerrock van The Stooges en The Velvet Underground en aansluit bij de postpunk van tijdgenoten als The Bad Seeds en The Gun Club.

In eerste instantie vinden de Claw Boys hun fans niet via singles en de radio, maar middels sterke albums en spectaculaire optredens waar zweet en decibellen vrijelijk over podium en publiek stromen. Pas later komen de hits, met de Top 2000-ballad Rosie en covers van de polderclassics Venus en Dracula.

Na tien tropenjaren besluit de band het begin jaren negentig wat rustiger aan te doen, maar het monster laat zich niet zomaar temmen en steekt regelmatig de kop op. Ook nu weer hebben de kriebels de overhand gekregen, heeft de band een nieuw album opgenomen (It’s Not me, The Horse Is Not Me, Part One, hun 9e) en een tournee geboekt, waarmee ze tot in alle uithoeken van het land voor opwinding zullen zorgen.

35 jaar Claw Boys Claw, grijzer maar niet wijzer! Als er één band is die koninklijke goedkeuring verdient dan is het wel Claw Boys Claw.

Onze Bazz belde met John Cameron. Hun conversatie plus onderstaande favoriete tracks zenden we uit deze zaterdag (24/2) tussen 19.00 en 21.00 uur en op donderdag 1 maart vanaf 22.00 uur.

LIVEDATA 15/03 Rotown, Rotterdam (Sold Out) 16/03 Metropool, Hengelo 23/03 Patronaat, Haarlem 24/03 013, Tilburg 30/03 Doornroosje, Nijmegen (Sold Out) 31/03 Hedon, Zwolle 06/04 Gebouw-T, Bergen op Zoom 07/04 Muziekgieterij, Maastricht 12/04 TivoliVredenburg, Utrecht 13/04 Burgerweeshuis, Deventer 28/04 Paradiso, Amsterdam

25 favorieten van Claw Boys Claw:

  1. Thee Oh Sees – The Dream
  2. Sonic Youth – Ca Plane pour moi
  3. Fleur des Lys – Circles
  4. The Red Krayola – Hurricane Fighter Plane
  5. Courtney Barnett – Avant Gardener
  6. Robert Wyatt – Seasong
  7. The Misunderstood – children of the sun
  8. Husker Dü – Pink turns to blue
  9. Neil Young – Southern Man
  10. Neutral Milk Hospital – In an Airplane over the Sea
  11. Neu! – Hallogallo
  12. The Seeds – Pushin’ too Hard
  13. Hawkwind – Brainstorm
  14. Warpaint – Disco / Very
  15. Railroad Jerk – Ballad of Railroad Jerk
  16. Goat – Goatman
  17. Velvet Underground – Sister Ray
  18. Kevin Coyne – Eastbourne Ladies
  19. The Modern Lovers – Pablo Picasso
  20. Kurt Vile – Pretty Pimpin’
  21. Tinariwen – Cler Achel
  22. Yo la tengo – My little corner of the world
  23. Wire – Mannequin
  24. Suicide – Rocket USA

Papa Roach – Born For Greatness

Papa Roach is altijd goed voor een relletje van het muzikale soort. Met nieuwe single Born For Greatness zorgt de band weer voor de nodige opschudding. Vooral vooraan bij concerten van de veteranen zal het uitkijken geblazen zijn voor rondslingerende armen, abrupte acrobatische beenbewegingen en headbang manoeuvres in velerlei varianten.

Born For Greatness is single # 3 van studioalbum nummer 8 van de metalrappers uit Vacaville, California, die sinds 1993 de ene rake klap na de andere uitdelen. De naam Papa Roach komt overigens van de stiefvader van zanger Jacoby Shaddix, Howard William Roach. De band heette eerst Coby Dick, wat eigenlijk ook een prima naam is.

Barns Courtney – Sinners

 Barns Courtney – niet te verwarren met Courtney Barnett- is een Britse singer-songwriter met een opvallend bronzen stemgeluid. Barns Courtney bracht eind vorig jaar zijn debuut uit als soloartiest. Daarvoor had hij al twee vergeefse pogingen gedaan om van muziek zijn beroep te maken als lid van een band.

Zijn eerste release onder eigen naam, de single Glitter & Gold was een behoorlijk succes, maar het was de opvolger Fire, die de poort naar succes eindelijk op een kier zette. Opvallend genoeg kwam de doorbraak niet via de traditionele  airplay, maar door exposure in de Bradley Cooper film Burn en later in verschillende tv-series.

Nieuwe single Sinners staat niet op het debuutalbum. Het is een song die Courtney schreef met Carl Barat van The Libertines. Sinners is een eigentijds zeemans cq drinklied waarvan tekst en melodie perfect passen bij zijn donkere timbre. Proost!

Beach House – Lemon Glow

Dreampop heeft vele vormen en varianten, maar waar iedereen het over eens is dat de absolute top van de stijl wordt vertegenwoordigd door het uit Baltimore afkomstige duo Beach House. Sinds hun low key debuut in 2006 is de band gegroeid van hip, maar obscuur tot superhip en wereldberoemd. Elk album – het zijn er binnenkort zeven- klinkt eender maar toch anders, en staat vol met zwoele, onderhuidse fluistermuziek, ogenschijnlijk simpele, maar doordachte songs.

Veel bands, die doorbreken met een zo’n specifieke sound als Beach House hebben moeite de aandacht vast te houden. Hen wordt vaak gebrek aan variatie verweten met voorspelbaarheid als gevolg. Beach House heeft dat probleem nooit gehad. De overeenkomsten tussen hun debuut en later werk zijn groter dan de verschillen, het is juist de fine-tuning van hun sound, de verdieping van de stijl die elke release weer de moeite waard maakt, met als voorlopig hoogtepunt het Depression Cherry album uit 2015 met daarop het succesvolste nummer van de band to nu toe, Space Song.

En dan verschijnt er een nieuwe single, die hoewel geen stijlbreuk toch behoorlijk anders is. Zeker wat sfeer betreft. Lemon Glow is hypnotisch en dreigend. Er is spanning en onrust, die worden versterkt door Alex Scally’s glijdende synthesizers en de stem van Victoria Legrand, die na het intro plots van alle kanten lijkt te komen. De tekst over ‘The Color Of Your Mind’ had zo uit 1968 kunnen komen en is dus puur dreampop, maar op de achtergrond loert er iets. Ja wat eigenlijk? De geboorte van een nieuw genre? Nightmare pop? Mogelijk geeft het nieuwe album uitsluiting.