The Wombats: “Meer vrijheid en een nieuwe sound”

Wachtend op de vierde plaat konden we de afgelopen maanden alvast genieten van de nieuwe singles van The WombatsLemon To A Knight FightTurn en Cheetah Tongue. Afgelopen vrijdag is de nieuwste plaat Beautiful People Will Ruin Your Life van het indierocktrio, dat oorspronkelijk uit Liverpool komt, uitgekomen.

Tekst Nadieh Bindels

Inmiddels wonen zanger Matthew Murphy, drummer Dan Haggis en bassist Tord Øveland alle drie in een ander land. Matthew woont zelfs niet meer in Europa, maar in de V.S. Een album met elkaar gemaakt op afstand. Lastig? Welnee, de mannen vonden het eigenlijk wel lekker werken zo.

“Een vlucht van tien uur is inmiddels net zo gewoon geworden als wakker worden in de ochtend en een glas melk drinken. Het reizen is echt geen probleem meer voor ons”, vertelt Murphy.  Hij woont tegenwoordig in L.A., waar de band een paar jaar geleden het tweede album opnam. “Ja, toen vlogen we de hele tijd richting L.A. om op te nemen. Maar sinds ik daar woon, nemen we op in Europa.” Hij vloog in de afgelopen tijd meerdere keren naar Europa om met de hele band aan de nieuwe muziek te kunnen werken. De bandleden zagen elkaar dus wel af en toe, maar het was ook goed om even los van elkaar te zijn, zo vertellen ze. Dan: “We zien elkaar continue als we aan het touren zijn. En dat is vaak. Wat vrijheid en tijd voor jezelf, je eigen relaties en creativiteit kan dan heel fijn zijn. Je komt ook op andere dingen als je in je eentje achter een piano zit te werken dan als je met z’n allen in een ruimte bent. Dit album is een goede mix geworden tussen alleen werken en met z’n allen. Het heeft goed uitgepakt op deze manier.”

Tijdens het maken van dit album voelde de band minder druk dan bij de vorige albums. Ze koos voor een ander label dat meer vrijheid gaf en niet de hele tijd pushte. Het zorgde ervoor dat het nieuwste album sneller af was en gaf vrijheid om met een andere sound te experimenteren. Dan: “Dat we minder stress hadden, is denk ik wel terug te horen. We gaven onszelf andere regels, legden meer de focus op gitaren en drums en minder op synthesizers. Voor het eerst hebben we gewerkt met een wat meer psychedelische sound. Niet dat het album heel psychedelisch is. Het blijft poppy, maar je hoort het af en toe terug in de muziek en de teksten zijn soms surrealistischer.”

WERELDTOUR
Er staat voor de komende maanden een heleboel op de planning voor de mannen van The Wombats. De komende weken tourt de band eerst in het Verenigd Koninkrijk, dan in Europa en daarna in de Verenigde Staten. Dan: “In het V.K. spelen we vooral in kleinere zalen, waar zo’n 200 tot 250 mensen in passen. We vinden het tof om ook de kleinere locaties te supporten. In de V.S. staan we in de voorprogramma’s van The Pixies en Weezer. Daar heb ik ook heel veel zin in. Toen we nog in Liverpool woonden, luisterden we veel naar Weezer en speelden we Weezer’s nummer Buddy Holly bijna ieder weekend. Als je ons toen had verteld dat we een podium met ze zouden gaan delen tijdens een tour, hadden we hard gelachen. En nu is het werkelijkheid.”

LIVEDATA 04/04 Botanique, Brussel (BE) 05/04 TivoliVredenburg, Utrecht

Imarhan – Ehad Wa Dagh

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de nieuwe disco single Ehah Wa Dagh van Imarhan.

Imarhan wordt vaak omschreven als het broertje van Tinariwen. De bands delen dan ook een aantal leden en komen, net als Songhoy Blues trouwens, uit het noorden van Mali. Samen blazen deze bands de touareg-rock nieuw leven in. Het zit vol Afrikaanse funk- en jaren zeventig popinvloeden. Het titelloze debuutalbum werd geproduceerd door Tinariwen.

LIVEDATA 21/3 AB, Brussel 24/3 Bitterzoet, Amsterdam

Unknown Mortal Orchestra – American Guilt

We kennen Unknown Mortal Orchestra als een vernuftig clubje dat zich onderscheidt met eigenwijze indieliedjes, die net zo poppy zijn als arty. Bepalend voor de sound van de band is de kopstem van Ruban Nielson. En toen verscheen American Guilt. De eerste release van 2018 van de Nieuw Zeelanders begint met een riff rechtsreeks uit het Black Sabbath songbook, die de meters ver in het rood doet springen. Dat is het begin van een song, die in niks lijkt op wat we van UMO zijn gewend. Arty is UMO nog steeds maar de pop is vervangen door rock van het meest ruisende soort.

De vraag is nu natuurlijk, is American Guilt representatief voor dat wat komen gaat op het nieuwe album? Of moest Ruban even stoom afblazen en is de rest van de nieuwe songs meer in lijn met Multi-Love, So Good At Being In Trouble en Can’t Keep Checking My Phone, de nummers die UMO een miljoenenpubliek bezorgden? De tekst van American Guilt geeft niet veel duidelijkheid, maar het lijkt aannemelijk dat de song geïnspireerd is door de huidige politieke situatie in de V.S.

Unkown Mortal Orchestra houdt de spanning er dus in. Overigens is er nog niets bekend over een nieuw, vierde album. Wel begint de band eind april aan een wereldtournee. Zo’n trektocht gaat meestal gepaard met een nieuwe plaat, maar met een band als UMO weet je het nooit.

LIVEDATUM: 10 juni, Best Kept Secret, Hilvarenbeek.

Alela Diane – Cusp

Misschien viel Alela Diane je het eerst op toen je “A pirate’s gospel” hoorde, ergens aan het begin van deze eeuw. Die krachtige stem en het stoere thema zette haar meteen op de kaart. Daarna volgde er regelmatig een nieuw album, en nu is er Cusp. Heel ingetogen van sfeer, maar die stem is niet minder indrukwekkend. Als thema’s heeft ze het over ouderschap, haar bewondering voor zangeres Sandy Denny, haar moeizame relatie met haar moeder en het vluchtelingenprobleem. Om er maar een paar te noemen. De piano lijkt het instrument te zijn waarop ze de meeste songs heeft geschreven, en daardoor klinkt het allemaal wat minder als pure folk.

In april komt Alela Diane naar Nederland:

14 april                 Doornroosje, Nijmegen

21 april                 Motel Mozaique, Rotterdam

22 april                 Zonnehuis, Amsterdam

The Voidz – Leave It In My Dreams

The Voidz is de niet bijster succesvolle bijband van Julian Cassablancas van The Strokes. Tot voor kort ging de band door het leven als Julian Cassablancas & The Voidz. Toeval of niet, de eerste release van The Voidz  is de beste track van de band tot nu toe.

Op het vier jaar geleden verschenen debuut van JC & The V stonden in galm gedrenkte garagerocksongs, die meer attitude dan richting uitstraalden. Leave It In My Dreams daarentegen is een goed opgenomen levenslustige powerpop song. Cassablacas zingt nog steeds alsof hij zich verveeld, maar zijn nonchalance past prima in het niks aan de hand sfeertje van Leave It In My Dreams. Speciale vermelding ook voor de fijne gitaren.

Min of meer tegelijk met het poppy Leave It In My Dreams is er een tweede track verschenen, QYURRYUS, die compleet anders is, opgefokt en vol electro maar ook gewoon supergoed. Misschien heeft Julian zijn naam gedropt om te illustreren dat The Voidz nu meer is dan zijn speeltje en dat de overige bandleden een grotere rol spelen. Hoe het ook zit, het beloofd veel goeds voor Voidz album twee, Virtue dat we op 30 maart mogen verwelkomen.

Lara Chedraoui van Intergalactic Lovers

Komende zomer is het tien jaar geleden dat Intergalactic Lovers hun eerste schreden zetten op het pad van de eeuwige roem. De zegetocht van het kwartet uit Aalst begon met het winnen van lokale rockconcoursen. Een kleine drie jaar later bestormde de band voor het eerst de hitparade; de levens van Lara, Brendan, Maarten en Raf zouden nooit meer het zelfde zijn.

Naast drie succesvolle albums en genoeg hitparade-successen voor een Greatest Hits album heeft het kwartet ook het Europese live-circuit veroverd. En om Karen Carpenter te parafraseren, ‘They’ve Only Just Begun’.

Intergalactic Lovers verleidt luisteraars met broeierigere indie, een legering van Britse new wave, Amerikaanse college rock, New Yorkse punk en het soort personality dat waarschijnlijk eigen is aan inboorlingen van Oost-Vlaanderen.

Tien jaar Intergalactic Lovers dus. Dat moet worden gevierd. Een vers album is voorhanden. Exhale kwam tot stand onder goedkeurend oor van Gil Norton, een selectieve Britse producer die onder andere Foo Fighters, Pixies en Patti Smith tot zijn clientèle mag rekenen.

En dan zijn er de optredens; Intergalactic Lovers toert door heel Europa, maar maakt een speciale stop in ons land. De band is namelijk één van de hoofdattracties van de 2018-editie van het rondreizende festival Cross-Linx en zal onder hun vlag maar liefst vier keer van nabij te horen, voelen en zien zijn*. Daarnaast zijn ook Hooverphonic, This Is The Kit, Poliça en Stargaze van de partij.

Als je dan niet in het land bent om ze te bewonderen, niet getreurd. Begin april, en wel 6 april om precies te zijn, staan ze ook nog op Ik Zie U Graag in de Mezz te Breda. Vrijdag 6 en zaterdag 7 april presenteert Mezz namelijk traditiegetrouw het enige Belgische festival van Nederland: Ik Zie U Graag. De namen voor alweer de tiende editie van het festival zijn dus naast Intergalactic Lovers onder andere Novastar (solo), Hydrogen Sea presents Automata en King Dalton.

Onze Bazz belde met frontvrouwe Lara Chedraoui voor een gesprek over heden, verleden en toekomst van Intergalactic Lovers. Het interview is te horen in Bazz op de Buzz zaterdag 10/2 van 19:00-21:00 uur en/of op donderdagavond 15/2 vanaf 22:00 uur.

*LIVEDATA Cross-Linx 01/3 De Doelen, Rotterdam 02/3 Muziekgebouw aan ‘t IJ- Bimhuis, Amsterdam 03/3 Muziekgebouw, Eindhoven 04/3 Wilmink Theater en Muziekcentrum, Enschede.

De playlist van Intergalactic Lovers:

  1. Line of fire – Junip
  2. Desert raven – Jonathan Wilson
  3. Wuthering Heights – Kate Bush
  4. Till then – The Frightnrs
  5. Lauren – Men I Trust
  6. sea song – robert wyatt
  7. adeline – alt-J
  8. bonny & clyde – Serge gainsbourg
  9. Hollow Talk – Choir of Young Believers
  10. First Day Of My Life – Bright Eyes
  11. The night we met – Lord Huron
  12. Bad Ritual – Timber Timbre
  13. Daydreaming – Dark Dark Dark
  14. Berlin – Ry X
  15. Summer Wine – Nancy Sinatra & Lee Hazlewood
  16. A Fond farewell – Elliott Smith
  17. Misses – Girls in Hawaii
  18. Shewolf – Intergalactic Lovers
  19. Between the Lines – Intergalactic Lovers
  20. No Regrets – Intergalactic Lovers
  21. The Sea – Morcheeba
  22. blues run the game – Jackson C. Frank
  23. baby – donnie and joe emerson
  24. Sunday – Nick drake
  25. fyrsta – olafur arnalds

Jonathan Davis – What It is

Jonathan Davis is de zanger van Korn, maar dat wist je waarschijnlijk al. Vaak gaan bandleden door op het pad dat ze als bandlid hebben ingeslagen, maar niet Jonathan Davis.

De eerste single van zijn eerste soloalbum is een ouderwetse power ballad. De drummer hoeft niet op zijn tellen te letten, de bassist kan lekker melodieus meespelen en de gitaristen hebben het relatief rustig. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat What It Is een doorsnee riedeltje is. Davis zingt met hart en ziel en wie hem een beetje kent weet dat hij nooit over koetjes en kalfjes zal zingen. De tekst van What It Is is redelijk cryptisch, maar herkenbaar als persoonlijk en autobiografisch, geschreven door een man die niet vrij is van demonen.

Davis werkt al jaren aan zijn solo-album. De release van What It Is kan er op duiden de opnamen ver gevorderd zijn, maar maar zeker is dat niet. Het nummer komt namelijk van de net verschenen soundtrack van de film American Satan. Hoe dan ook de eerste solo-release van Jonathan Davis is een feit.

 

LIVEDATUM: 20 juni Melkweg, Amsterdam.

King Tuff – Psycho Star

Na vier jaar is er plotseling weer een teken van leven van King Tuff. Misschien herinner je je hem nog. King Tuff is het alias van Kyle Thomas, een niet onverdienstelijke garagerocker uit de zelfde vijver als Ty Segal. Tuff is al zo’n jaar of tien bezig en heeft vier albums op zijn naam staan. Maar om nou te zeggen dat hij is doorgebroken, niet echt. Echt niet eigenlijk.

Uitgeput door een oneindige tournee en gedemotiveerd door het uitblijven van succes viel Kyle een paar jaar geleden in een diep dal. Hij overwoog zelfs helemaal te kappen met muziekmaken. Gelukkig kruipt ook zijn bloed waar het niet gaan kan en is hij toch weer de studio ingedoken.

Een van Kyle’s problemen was King Tuff‘s imago als rock ‘n roll animal. Vergeleken met Kyle’s bühne-act leek Iggy Pop een watje en Pete Doherty een geheelonthouder. In werkelijkheid drinkt en rookt Kyle niet en doet hij ook geen drugs. Imago en werkelijkheid lagen dus mijlenver uit elkaar en op een gegeven moment gaat dat schuren.

De naam King Tuff heeft Kyle gehouden, het zou zonde zijn om tien jaar werk weg te gooien, maar de King Tuff van 2018 is een nieuwe en verbeterde versie . Op alle fronten. Vorige week verscheen het titelnummer van het nieuwe King Tuff album als single. The Other is een introverte synthesizer ballad, mooi maar een beetje te breekbaar voor radio. Track twee van het nieuwe album, Psycho Starr is precies wat de dokter heeft voorgeschreven, een super sterk staaltje power pop met een dwingende beat, een spanning om te snijden een een refrein dat tijdelijk je brein kaapt. En waar King Tuff‘s oude werk rauw en lo fi was, klinkt Psycho Star als de spreekwoordelijke klok.

King Tuff is dood, lang leven King Tuff de tweede!

CLIPPRIMEUR: Fil Bo Riva – Head Sonata (Love Control)

FIL BO RIVA BRENGT NIEUWE SINGLE HEAD SONATA (LOVE CONTROL) UIT

De half Italiaanse, half Ierse zanger en muzikant Fil Bo Riva brengt vandaag zijn nieuwe single Head Sonata (Love Control) uit via 12.50 Records. Head Sonata (Love Control) is de eerste single van het debuutalbum wat in 2018 zal verschijnen.

Fil Bo Riva bracht eind 2016 zijn debuut EP If You’re Right, It’s Alright uit en sindsdien ging het hard. Het begon als solo project, maar werd al snel uitgebreid tot een vierkoppige band. 2017 was een jaar van contrasten; aan de ene kant de wereld over touren (zo stond hij vorig jaar al op Best Kept Secret), veel mensen leren kennen en een fanbase zien groeien. Maar tussen die bedrijven door moest hij zich steeds terugtrekken, zich van de wereld afsluiten en in de studio aan zijn debuutalbum te werken.

De nieuwe single Head Sonata (Love Control) is een beat-gedreven, catchy nummer geworden.“The title ‘Head Sonata’ was just meant to be a name placeholder at the start. The song was built around the chorus guitar riff and the first time I heard Felix (guitarist) play it, I felt my head spinning and it immediately gave me a trippy and repetitive feeling. A few minutes later I had the title written down. I simply liked the sound of it. These two words somehow translated my imagination of the songs soundscape… And since the track didn’t have any lyrics nor a melody for the first few months, the word ‘sonata’, literally meaning a piece played, actually suited the song very good. Finally, a breeze of inspiration came to my mind, I wrote down the lyrics and the song was finished. A ‘Head Sonata’ was born.“  – aldus Fil Bo Riva.

LIVEDATA 14/4 Naked Song festival, Eindhoven

Afterpartees – Call Your Name

De trots van Horst heeft er weer een prima plaat uitgeperst. Call Your Name, de nieuwe single van Afterpartees combineert het melodieuze van 60’s beat met de urgentie van 70’s punk en het achteloze van 80’s collegerock. In namen en rugnummers, The Kinks x The Clash x The Replacements.

Call Your Name is de tweede voorpost van het nieuwe Afterpartees album , Life Is Easy. Eerder verscheen het titelnummer als single. De titel van het tweede album van de Limburgse rockers is natuurlijk ironisch, wat niet wegneemt dat de last van het leven wel wat lichter wordt door opbeurende songs als Call Your Name.

Het Life Is Easy album zal op 16 februari feestelijk ten doop worden gehouden tijdens een releasefeest In Amsterdam.

LIVEDATA: 16 februari Bitterzoet, Amsterdam. 22 maart V11, Rotterdam. 30 maart Ekko, Utrecht.