Wooden Shjips – Staring At The Sun

Van alle bijdragen van Lou Reed aan de pophistorie is zijn riff voor Sweet Jane misschien wel de meest beklijvende. Ook Wooden Shjips maakt dankbaar gebruik van misschien wel Lou’s beste ingeving. Aan het uiterst relaxte tempo van Staring At The Sun zou je kunnen opmaken dat de band ook bekend is met de cover van Cowboy Junkies, terwijl de galm op de stem sterk doet denken aan rockabilly punk van Alan Vega in zijn vroege dagen. Mocht je genoemde namen niet kennen, maar de nieuwe single van Wooden Shjips prachtig vinden, dan moet je ze zeker even googelen.

Wooden Shjips werd iets meer dan 10 jaar geleden gelanceerd in voormalig hippiecentrum San Francisco. De band borduurt lustig voor op de psychedelische rock zoals midden jaren zestig geïntroduceerd door stadgenoten als The Grateful Dead en Jefferson Airplane (van wie Wooden Ships een song is). De carrière van de band bestrijkt vier albums met een vijfde op komst. V wordt in mei verwacht. Eerste single Staring At The Sun is een compositie van gitarist, Erik ‘Ripley’ Johnson, die ook actief is in Moon Duo en gaat over de recente bosbranden in Californië.

#292 Clean Pete

Clean Pete, wie kent ze niet? Nog vrij veel mensen blijkt, want het duo is nog niet half zo beroemd als zou moeten. Clean Pete is namelijk behoorlijk uniek in het Nederlandse muzieklandschap. Omdat Loes en Renée een tweeling is natuurlijk, maar vooral vanwege hun muziek, teksten en presentatie. Het is een harteloos mens dat niet gevoelig is voor de charmes van de gezusters Wijnhoven.

Het talent van Renée en Loes werd tijdig opgemerkt, gefinetuned op het conservatorium van Maastricht en rijklaar gemaakt middels de vele optredens die ze deden sinds ze in 2012 hun eerste songs in eigen beheer uitbrachten. Natuurlijk hebben we Clean Pete (genoemd naar een zwerver uit hun geboorte dorp Sambeek (B)) vooral aan henzelf te danken, maar zonder Anne Soldaat had het waarschijnlijk langer geduurd voordat ze op de radar waren verschenen. Anne, die nederpophistorie schreef als lid van Daryll-Ann, ontdekker van Tim Knol en mentor van Yorick van Norden ontfermde zich over het duo en bracht ze onder bij top poplabel Excelsior.

Dat zelfde Excelsior heeft onlangs album #3 van Clean Pete uitgebracht. Afblijven is de titel. Waren de eerste twee langspelers gevuld met liedjes die licht brachten in het grijze gebied tussen pop en kleinkunst, op de songs van de nieuwe plaat kan dankzij de toevoeging van drums en elektrische gitaren worden gedanst en luidkeels meegezongen.

Clean Pete met beat bevalt prima. Twee sterke elementen van de muziek van Loes en Renée komen door de verandering van stijl nog beter uit de verf, het prettige venijn van hun teksten en hun zonovergoten samenzang. De soundtrack van de zomer van 2018 is nu uit en heet Afblijven.

Onze Bazz belde met Clean Pete. Het gesprek plus hun favoriete songs zenden we zaterdag (17/2) uit tussen 19.00 en 21.00 uur, en herhalen we op donderdagavond 22/2 om 22.00 uur.

LIVEDATA 24/02 Sugar Factory, Amsterdam (Album release party) 08/03 Merleyn, Nijmegen 11/03 Tivoli De Helling, Utrecht 15/03 Nieuwe Nor, Heerlen 22/03 Rotown, Rotterdam

25 favoriete liedjes van Loes en Renée van Wijnhoven a.k.a. Clean Pete:

  1. Nick Drake – Cello Song
  2. Belle & Sebastian – Piazza new york catcher
  3. Belle & Sebastian – Oh get me away from here I’m dying
  4. Villagers – Memoir
  5. Someone still loves you Boris Yeltsin – Oregan Girl
  6. Lemon Twigs – How lucky am I
  7. Bony king of nowhere – Eleonore
  8. Anne Soldaat – She’s starlight
  9. The Left Banke – Walk Away Renee
  10. Lucky Fonz III – Een rare tijd
  11. Death Cab For Cutie – Soul meets Body
  12. Beach Boys – Tears in the morning
  13. The Shins – New Slang
  14. Simon & Garfunkel – Sound of silence
  15. Simon & Garfunkel – Wednesday Morning, 3 A.M.
  16. Doe Maar – Belle Helene
  17. Tom Waits – Martha
  18. Elliott Smith – Between the bars
  19. The Buzzcocks – Ever fallen in love
  20. The Undertones – Teenage kicks
  21. The Velvet Underground – After hours
  22. Sufjan Stevens – Should have known better
  23. John Grant – GMF
  24. The New Pornographers – Spanish techno
  25. Daryll-Ann – Money or love

Teenage Wrist – Dweeb

Teenage Wrist is een nieuwe band uit L.A. Na een salvo singles volgt binnenkort een eerste album, Chrome Neon Jesus getiteld. Als je weet dat Teenage Wrist het nieuwe paradepaardje is van Epitaph Records dan weet je waarschijnlijk ook dat de band uit de punkhoek komt.

Punk er in vele smaken, Teenage Wrist zit ergens tussen de shoegaze en emo in. De meest in het oor springende inspiratiebron van Kamtin, Marschall en Anthony lijkt Dinosaur Jr te zijn, een band die net als Teenage Wrist niet zuinig is met gitaren en de tempo’s liever wat lager houdt. Dweeb is overigens een synoniem van nerd.

Dat Epitaph hoog inzet op Teenage Wrist blijkt wel uit de keuze van producer. Die honneurs worden waargenomen door Carlos de la Garza. Garza is gespecialiseerd in het slaan van bruggen tussen punk en pop. Hij speelde een grote rol in de opkomst en het succes van o.a. Paramore, Jimmy Eat World en meer recent Wolf Alice. Chrome Neon Jesus verschijnt op 9 maart.

Peace – Power

Het is even stil geweest rond de Britse band Peace, een kleine drie jaar om precies te zijn. Maar ‘the boys are back in town’ en hoe! Eind vorige jaar kwam Peace met een eerste single van hun nieuwe (3e) album, een stemmig nummer over psychische problemen. Nu is er een tweede track uit, die je het best kunt omschrijven als een euforische meebruller. Geïnspireerd door een spectaculair onweer en de energie van fans tijdens concerten heeft chef Peace, Samuel Koisser een song geschreven die we waarschijnlijk nog jaren lang zullen horen bij sportevenementen en op andere plekken waar een overwinning wordt gevierd.

Peace‘s Power is een indie antwoord op I’ve Got The Power van Snap, familie van Harder Faster Stronger van Daft Punk/Kanye en een vervolg op We Will Rock You van Queen. Zoals de meeste strijdliederen zal Power geen prijs krijgen voor de complexiteit van de compositie, maar hij doet precies wat hij moet doen; mensen op de barricades krijgen.

Zoals gezegd is Peace een tijdje uit de running geweest. Wij kregen de band op onze radar in maart 2013 toen ze debuteerden met het frisse Wraith. Een jaar later scoorden ze een IJsbreker met Money. Ook de releases daartussen en na hebben we trouw gedraaid. Peace is een indie band aan het poppy spectrum van het genre, soortgenoten zijn o.a. Blossoms, The Magic Gang en Black Honey. Power is geproduceerd door Simone Felice (Bat For Lashes, The Lumineers) in zijn studio in de heuvels van Woodstock N.Y.

Een van de redenen dat er zo’n lang witje zit tussen het vorige album en Kindness Is The New Rock And Roll (4 mei) is dat de band uit Worcester is gedropt door hun platenmaatschappij, een major label in Japans eigendom. Hier gaat iemand zwaar spijt krijgen.

Django Django feat. Self Esteem – Surface To Air

Django Django kennen we als een clubje muzikale mafkezen, dat ondanks -of dankzij- het feit dat ze rare liedjes maken, zenuwachtige synhtipop met een tic (en een tac en een toe) behoorlijk succesvol is. Self Esteem, de gastvocaliste op Surface To Air, de nieuwe single van de Schotse Londenaars behoeft waarschijnlijk wel een nadere introductie.  Self Esteem is het alias van Rebecca Lucy Taylor van de band Slow Club.*

Met zijn verkapte riverdance ritme en housey keyboards zou je Surface To Air kunnen rubriceren onder het kopje electro folk. De single heeft het vertrouwde barokke karakter van Django Django, maar is door ‘the female touch’ minder neurotisch dan we van de band zijn gewend. Maar minstens zo boeiend.

Surface To Air is tegelijk verschenen met het nieuw album van de Django’s, Marble Skies, waarop ook Tic Tac Toe en In Your Beat te vinden zijn.

LIVEDATA: 6 maart Doornroosje, Nijmegen. 7 maart Melkweg, Amsterdam.

*Mocht je Slow Club niet kennen, de band is absoluut de moeite waard, relaxed waar Django Django grillig is, maar net zo eigenzinnig (check Everything Is New).

DEATH ALLEY – Murder Your Dreams

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor een verse Clip van de Dag. Met vandaag de nieuwe single Murder Your Dreams van de Nederlandse rockers van DEATH ALLEY.

Liefhebbers luisteren natuurlijk ook naar Pinguin On The Rocks.

LIVEDATA 30/3 SkateCafé, Amsterdam (releaseshow) 31/3 Paaspop, Schijndel 13/4 Stroomhuis, Eindhoven 14/4 LOLA, Groningen 26/4 Life I Live, Den Haag 28/4 V11, Rotterdam

The Voodoo Children – Tangerines & Daffodils

Wham bam, thank you Mam! The Voodoo Children maken een uitstekende eerste indruk met Tangerines & Daffodils, een garagerock miniatuurtje van krap 2 minuten waarin zo’n 60 jaar rock ‘n’ rol historie zit gepropt. Afhankelijk van je leeftijd, belangstelling en instapmoment zal je in de debuutsingle van het duo Chuck Berry, Stones, Jimi, Iggy en Ziggy, Ty en tig andere gitaardragers herkennen. Noem het retro, wij zeggen tijdloos.

Er zijn twee Voodoo Children, JT Daily en zangeres Nikki Barber. Eerst genoemde is ook leider van Paper Route, een vrij gladde Amerikaanse emo-band. JT is de leider van dit project. Partner in crime Nikki is kunstenares en zangeres-gitariste van The Minks, een vooralsnog obscure band uit Nashville. Tenminste als we de goede Nikki hebben gevonden. Info over The Voodoo Children is namelijk nog uiterst schaars. Daarom weten we niks over verdere plannen van het duo. Album? Tour? Nada! Maar een ding weten we zeker, dit smaakt naar meer!

Middle Kids – Mistake

Sydney Calling! Middle Kids is een kakelverse Australische band wier waar ook hier gretig aftrek vindt. De flair en het gemak waarmee de band een song als Mistake uitvoert, maskeert het feit dat Hannah, Tim en Harry nog maar net twee jaar samen zijn. Ongeveer net zolang als ze van school af zijn.

Middle Kids is de zoveelste female fronted rockband, maar zeker niet de eerste de beste. In hun korte bestaan heeft het trio al behoorlijk wat reuring veroorzaakt, bij het Australische publiek, maar ook bij de collega’s Ryan Adams en The War On Drugs, die voor de bijl gingen toen ze Middle Kids zagen optreden in hun voorprogramma.

Mistake is een gedreven powerpopsong met in de verte een vleugje country, dat tegen het einde teniet wordt gedaan door een ontploffende gitaarsolo. De nieuwe single is het eerste voorproefje van het debuutalbum van Middle Kids dat op 4 mei wordt uitgebracht door Domino Records, het label van o.a. Arctic Monkeys en Franz Ferdinand. Op een bliksembezoek aan Londen op 2 april na zal Middle Kids waarschijnlijk niet eerder dan najaar 2018 inEuropa te zien zijn.