Category: Nieuwe Muziek

Young & Thriving is de eerste release onder eigen naam van Rodes Rollins. De Amerikaanse zangeres heeft een verleden in de danswereld, maar getuige haar debuutsingle heeft ze meer noten op haar zang. Op haar debuut kiest Rodes voor aansluiting bij de traditie van zwoele California girls, die pogen te verleiden met lustig gearrangeerde en zwoel gezongen songs, denk Nancy Sinatra of van recenter datum Lana Del Rey en Angel Olsen. Miss Rollins heeft haar begeleiding organisch gehouden met echte drums, spaghetti-western gitaren en levende strijkers. Binnen dit sensuele decor schittert de diva in spe met onderkoelde vocalen. Young & Thriving is een eigen compositie, het is de voorbode van een EP waaraan o.a. Warpaint drummer Stella Mozgawa heeft meegewerkt. Producer was Alen Goose, bekend van zijn werk met Weezer, maar waarschijnlijk gekozen is vanwege zijn succes in Hollywood als componist van muziek voor film en tv. Rodes Rollins is getogen in Colorado, maar verdeelt tegenwoordig haar tijd tussen New York, L.A. en Buenos Aires. Amsterdam zou niet misstaan in dat rijtje, al is het maar voor een concert.

Je kunt er bijna gif op innemen. Als een band de -1 positie van onze Graadmeter bereikt dan verschijnt er een nieuwe single. Het een heeft natuurlijk niks met het ander te maken, maar opvallend is het wel. Afgelopen zondag bereikte Highly Suspect de top van onze alternatieve hitlijst met My Name Is Human. Eerder gooide de band hoge ogen met Lydia. Min of meer tegelijkertijd kwam er dus een nieuw nummer uit van de binnenkort te verschijnen 2e langspeler van het powertrio uit Cape Cod. Wolf is het ‘soort van titelnummer’ van het nieuwe album van The Boy Who Died Wolf. Met zijn trage tempo zou je Wolf een ballad kunnen noemen, ware het niet dat het bijna zeven minuten durende epos eindigt in een orgie van gitaargeweld. Highly Suspect is al een keer in onze contreien gesignaleerd. De band stond vorig jaar op Lowlands, redelijk verstopt in de Charlie op een tijdstip, half 3 vrijdagmiddag waarop de meeste rockers nog aan het indrinken waren. De tekenen, -1 in de Graadmeter, een handvol nieuwe toptracks in aanloop tot het nieuwe album, waaronder het zwaar overtuigende Wolf wijzen erop dat Highly Suspect in aanmerking komt voor promotie, de band is er klaar voor en wij ook.

Margaret Glaspy is een singer-songwriter uit Sacramento, Californië, die tegenwoordig vanuit New York opereert. Haar instrument van keuze is de elektrische gitaar. In haar korte en bondige songs herken je nog wel iets van de folkie van vroeger, maar de rudimentaire en grungy arrangementen doen eerder denken aan Patti Smith dan aan Joni Mitchell. Emotions & Math is het titelnummer van Glaspy’s eerste langspeler, waarvan we ook You & I draaien. De zangeres produceerde haar album samen met Shawn Everett, een jonge kracht uit Canada die naam maakte als mixer/producer voor o.a. Warpaint, Alabama Shakes en Julian Casablancas. Miss Glaspy begint deze week aan een uitgebreide tournee door Europa waarbij ons land niet wordt overgeslagen. Op 26 november zal ze te zien zijn in de kleine zaal van Paradiso en een dag later op het Songbird festival in Rotterdam. Voor onze Belgische luisteraars, op 25 november staat Margaret in TRIX Centrum voor Muziek in Antwerpen.

Kate ‘Tempest’ Calvert is een kleine sensatie in Engeland. Ze is een woordkunstenares, die opereert in het grijze gebied tussen rap en spoken word, tussen song en poëzie. Kate een rapper noemen is maar een kant van haar talent belichten. Naast haar muziek schrijft ze ook toneelstukken en gedichten. Muzikaal lijkt ze net zo beïnvloed door rappers als door beatdichters als John Cooper Clarke en Linton Kwesi Johnson. Kate is dus niet de eerste, die speelt met literaire vormen, maar wel een van de beste. Ze groeide op als een van vijf kinderen in, zoals ze zelf zegt ‘a shitty part of East London’. Als kind was ze redelijk losgeslagen, galg en rad leken haar lot tot ze door een sympathieke docent op het literatuurpad werd gezet. Min of meer in de zelfde tijd ging ze in een platenzaak werken en begonnen de dingen samen te vallen. Kate bezocht de BRIT School Of Performing Acts (net als Adele en Amy Winehouse) en haalde een master Engelse literatuur aan de universiteit van Londen. Optreden doet ze al vanaf haar 16e, ze is nu 30. Haar invloeden lopen van Shakespeare tot Wu Tang Clan, haar teksten zijn sociaal bewogen en vaak autobiografisch, haar stijl mag uniek worden genoemd. Lionmouth Door Knocker is een van de meer ‘poppy’ tracks van Kate’s tweede album, Let Them Eat Chaos en derhalve een prima introductie tot een bijzonder talent.