Category: Nieuwe Muziek

Pumarosa – Dragonfly

4 liedjes in bijna 2 jaar is niet veel. Gelukkig zijn het wel 4 topsongs, die Pumarosa tot dusver heeft vrijgegeven. En het debuutalbum is in zicht. Plaat gaat The Witch heten, een zeer toepasselijke titel voor een band, die een stijl beoefend die het best kan worden omschreven als heksenrock. Waren Priestess, Cecile en Honey al behoorlijk spooky, Dragonfly spant de kroon. Als de dochter van Dr John en Siouxie Sioux, die een nachtelijke seance leidt ergens in de swamps van Louisiana, zo klinken miss Munoz-Newsome en haar helpers op het ruim 4 minuten durende epos. Het nieuwe album zal overigens pas op 19 mei uitkomen. Een week of wat eerder (28/4) is Pumarosa te zien in Paradiso Noord.

Interview: De Avantgarde indie van Molino

MolinoEen band van blazers, maar dan geen fanfare band zoals ze zichzelf nog wel omschrijven. Na een moment van lost in translation over wat een fanfare band in het Engels en in het Nederlands is, zijn we eruit. Tenminste, niet helemaal, maar het neigt meer naar de brass bands uit bijvoorbeeld New Orleans, maar dan met een lading electronische invloeden er doorheen. Molino is een totale muzikale verrassing die je omver zal blazen.

Tekst Martje Schoemaker Foto Atsushi Yukutake

“Het is verschrikkelijk moeilijk als je heel bewust eclectisch wil zijn. Gelukkig kwam het ons heel natuurlijk aanwaaien. We komen allemaal van het conservatorium, maar hebben andere achtergronden en voorkeuren. Er is geen moment geweest waaraan we getwijfeld hebben dat wat we doen niet klopt.” Dat het voor hun natuurlijk voelt, kan voor de mensen die het eerste album van Molino hebben gehoord wellicht als een verrassing komen. “Ons eerste album heeft veel meer een klassieke bodem. Waar we nu mee komen heeft veel meer groove.”

Een tweetal liedjes zijn al af, waarvan er eentje mét videoclip al in december voor ons klaar ligt. “De nieuwe nummers zijn echt heel erg goed en we kunnen hiermee ech een ander, jonger publiek bereiken en aanspreken. Je publiek laten meedansen, zingen en springen. Het echte festivalwerk.” Blazers, drum en electronica zijn inderdaad de perfecte ingrediënten voor het betere spring en danswerk waar de band niet heel veel extra’s op het podium hoeft te doen. “Mensen willen graag iets zien, live muziek, ze kijken wel naar een DJ, maar wij hebben echte instrumenten en dat helpt heel erg mee in de live beleving.”Toch imiteren ze geen dance muziek, de basis is echt van zichzelf. “De electronische invloeden die we erover heen gooien zijn ook redelijk over de top. Maar we maken geen dansmuziek, maar hopen wel dat mensen erop gaan dansen.” Avantgarde indie, zo omschrijven ze het zelf. “Je ziet veel in elkaar overlopen muzikaal gezien en het is goed dat wij daar ook onze plek in hebben.” Het is natuurlijk niet nieuw, bands die meerdere invloeden incorporeren en met een genre komen wat (nog) niet te duiden valt. “Björk is daar een goed voorbeeld van toen ze met haar eerste album kwam. Dat hadden we nog nooit gehoord met z’n allen. Gelukkig hebben we ook een IJslander in de band zitten, dus we hopen daarmee de toegang tot die IJslandse muziek magie in huis te hebben.”

Dat er nog zoveel tijd tussen de opnames en het uitkomen van het album zit werkt alleen maar in het voordeel van de band. “We hebben heel duidelijk voor ogen waar we heen willen en hoe het moet klinken. Ieder nummer moet kloppen en op deze manier kunnen we er ook genoeg afstand van nemen om het nog eens goed te beluisteren. De electronica zullen we pas in de postproductie toevoegen om het plaatje compleet te maken.” Voordeel is ook dat ze alles aanwezig hebben in de band aan muzikale kennis, zo is de klarinet speler ook de live electronics expert. Behalve een gitaar dan. “Maar we hebben wel veel speeltjes die we ook gebruiken! We gebruiken telefoons, guiro’s en zelfs een megafoon.”

In een gesprek met een band die bestaat uit leden van bijna over de hele wereld ontstaan er nog wel eens spraakverwarringen. Zo was er nog één lost in translation moment over de naam ‘Molino’. Wat in het Spaans windmolen betekent, maar ook gewoon molen, pepermolen. “Het is vooral omdat we een liedje zo mooi vonden Molino Molero. Snarky Puppy heeft dat nummer ook gedaan, samen met de Peruaanse zangeres Susanna Baca. We vonden dat zo mooi en de titel zo leuk, dat we besloten onszelf zo te noemen. Daarbij staat een molen ook voor een oneindig proces, wat ons erg aanspreekt.”

LIVEDATA 02-05/03 Cross-linx Festival 2017, Eindhoven, Groningen, Amsterdam, Rotterdam 08/04 Cinetol, Amsterdam 30/08 Grote Kerk Gorinchem, Gorinchem

Breekijzer: Incubus

360ict POWERED BY 360ICT.NL

Een nieuwe week, een nieuwe Breekijzer. En wat voor één. De meest gedraaide track deze week op Pinguin On The Rocks is de nieuwe single van…. jawel, Incubus!

De Amerikaanse alternative rockband uit Calabasas, California, is terug met het nummer Nimble Bastard. Heerlijke rechttoe rechtaan gitaarmuziek die teruggrijpt naar hun hoogtijdagen begin jaren ’00.

Het blijft niet bij een single, want op 21 april komt het achtste studioalbum van Incubus uit. Vanaf juli begint een nieuwe Noord-Amerikaanse tournee, samen met een andere grote Amerikaanse altrock band; Jimmy Eat World.

Stationschef 246: Middlemist Red / Soma (zanger)

 

Middlemist RedDenkend aan Hongarije is popmuziek niet het eerste dat je te binnen schiet. Om even het toeristische rijtje af te lopen. Hongarije is goulash, zigeunermuziek, Franz List en Zsa Zsa Gabor. Waar Hongarije niet om bekend staat is zijn muziekscene, maar die is er wel degelijk. Eurosonic 2016 had als focus de regio Centraal Oost Europa. Hongarije had Middlemist Red afgevaardigd, een avontuurlijk kwartet dat een soort psychedelische postpunk produceert.

Helaas voor de Hongaren ging alle aandacht naar de bekendere bands uit de U.K en Nederland zodat het doel; Middlemist Red hier een basis geven niet werd bereikt. Dat is jammer. Niet alleen is het zeer interssant wat er in het oosten van Europa gebeurd, Middlemist Red is ook nog eens een band die gewoon op basis van hun muziek serieuze aandacht verdiend.

Dus toen ons ter ore kwam dat de band terug zou komen, hebben we ze beloofd te helpen door zoveel mogelijk tam tam te maken opdat dit concert niet onopgemerkt voorbij zal gaan. Daarom is Middlemist Red deze week onze Stationschef en zullen we reclame maken voor het concert van de band in Paradiso op 22 maart. Onze Bazz sprak met zanger Soma over de Hongaarse rockscene, de invloed van het westen en over spelen in het buitenland.

Bazz Op De Buzz wordt elke zaterdagavond uitgezonden tussen 19:00 en 21:00 uur en herhaald op donderdag van 22:00 -24:00 uur.

paradiso_poster_dateDit zijn de favoriete platen van Middle Red

  1. Devendra Banhart – Rats
  2. Frank Zappa -Willie the Pimp
  3. Led Zeppelin – When The Levee Breaks
  4. Chet Baker – Almost Blue
  5. Suuns – Un-no
  6. Preoccupations – Degraded
  7. Suuns – Translate
  8. Pond – Elvis’ Flaming Star
  9. King Gizzard & The Lizard Wizard – Gamma Knife
  10. The Drums – What You Were
  11. Iggy Pop – Gardenia
  12. New Order – Rock The Shack
  13. Preoccuopations – Stimulation
  14. Panel Surfers – Not My Tempo
  15. The Horrors – I Can See Through You
  16. Toy – Conductor
  17. Funkadelic – Friday Night August The 14th
  18. Unknown Mortal Orchestra – Can’t Keep Checkin My Phone
  19. Moderat -Reminder
  20. Kiasmos – Looped
  21. Caribou – Odessa
  22. Porches – Mood
  23. Radiohead – Daydreaming
  24. Motion Graphics – Lense

 

 

Fionn Regan – The Meetings Of The Waters

Fionn Regan is al even bezig, maar tot dusver voltrokken zijn muzikale avonturen zich grotendeels buiten ons gezichtsveld. De niet meer zo heel jonge Ier (35) maakt muziek in de traditionele singer-songwriter stijl, stemmige songs met poëtische teksten en hier en daar een vleugje Ierse folk voor de smaak en vanwege de afkomst. Het leverde hem een flinke following op aan beide kanten van de oceaan en meer awards dan er op zijn schoorsteen passen. De hitparade bleef buitenschot, maar TV shows als Grey’s Anatomy maakten gretig gebruik van zijn sfeervolle songs. Net als Bon Iver, die Regan uitgebreid samplede op zijn laatste plaat. Mogelijk heeft de belangstelling uit die hippe hoek Regan geïnspireerd om het roer om te gooien. Hoewel je in The Meetings Of The Waters nog steeds de oude troubadour kan herkennen, is de sound met zijn lichte elektronica, woordeloze achtergrondzang en in falset gezongen refrein hip en eigentijds. Een overstuurde elektrische gitaar en een hypnotisch outro geven de song een lekker ruw randje. The Meetings Of The Waters is het titelnummer van Fion Regan’s vijfde album, zijn eerste in vijf jaar album en zal half april verschijnen op zijn eigen label.

 

Mister & Mississippi – Lush Looms

Single twee van album drie van Mister & Mississippi bevestigt onze blijde vermoedens, het roer is definitief om bij de Utrechtse band. Doei melancholieke introspectie, welkom rock ‘n roll! Lush Looms is net als de voorganger HAL9000 een intrigerende track, die zich niet makkelijk laat labelen. Je herkent de band van Meet Me At The Lighthouse en Northern Sky nog wel, maar Mister and Mississippi heeft zijn stroomgebied verlegd. Waar eens de gitaren zachtjes kabbelden, borrelt nu een antieke synthesizer. Ook de zang van Maxime heeft een metamorfose ondergaan, weg is de berusting daarvoor in de plaats klinkt ze gedreven om niet te zeggen bezeten. Mister and Mississippi zal hun nieuwe Mirage album komen live uitvoeren op locaties die helemaal bij de muziek passen, clubs, kelders en andere plekken met een nachtvergunning. Mirage verschijnt op 7 april, de tour gaat een dag eerder van start in De Helling in Utrecht en zal via o.a. Vera Groningen en OT 301 in Amsterdam in mei eindigen in Duitsland.

The Homesick – St Boniface

Bonifatius was een missionaris, die in de 8e eeuw het Friese volk wilde kerstenen. De Friezen bleken daar niet van gediend en vermoordden de kerkvorst bij Dokkum. Het staat in de geschiedenisboeken en inspireerde The Homesick tot het schrijven van hun uitstekende nieuwe single. Vanwaar de belangstelling van een drietal jonge punks voor de geschiedenis van een heilige? Erik, Jaap en Elias komen uit Dokkum, dat geeft ze recht van zingen. Los daarvan is er in Dokkum niet heel veel meer te doen dan zelf muziekmaken, dat zal ook een rol hebben gespeeld. Van de tekst worden we niet veel wijzer, die is zo gedrenkt in een donkere galm, dat er niet heel veel van te verstaan is. Wat wel luid en duidelijk overkomt is de muziek. Die schuurt en schaaft, trekt en zuigt en heeft iets van de woede, die de arme Boon waarschijnlijk voelde vlak voordat hij en zijn 52 metgezellen door de Friezen bij Dokkum werd vermoord.