Deze maandag beginnen we met een clip van Brendan Canning. Canning, medeoprichter van Broken Social Scene heeft een nieuw album, een nieuwe single en dus een nieuwe clip uit. In de video wordt iemand bekeerd tot nudist. Echt.
Deze maandag beginnen we met een clip van Brendan Canning. Canning, medeoprichter van Broken Social Scene heeft een nieuw album, een nieuwe single en dus een nieuwe clip uit. In de video wordt iemand bekeerd tot nudist. Echt.
De leden van de Amsterdamse rebellenclub Canshaker Pi hebben de stoute schoenen aan getrokken en gevraagd of Stephen Markmus misschien wat nummers van ze zou willen produceren. Dat wilde Malkmus wel. Blijkbaar verliepen de opnamen zo soepel dat er niet alleen een album maar ook nog eens een EP uit de sessie zijn gerold. Voor wie niet weet wie Stephen Malkmus is, dat is de voorman van Pavement. Voor wie niet weet wat Pavement is, gewoon een van de beste en belangrijkste bands uit de jaren negentig. Helaas is Pavement niet zo beroemd geworden als tijdgenoten Sonic Youth en Smashing Pumkins, maar geschiedenis geschreven hebben Malkmus & co wel zeker. Ze staan te boek als de eerste slacker band en zijn derhalve Grote Voorbeelden voor Mac Demarco en Courtney Barnett. En voor onze eigen Canshaker Pi dus, dat overigens is gerezen uit de resten van Palio Superspeed Donkey. The Naked Flower Of The Wiz 1 komt van de EP For Ed en staat dus niet op het album dat binnenkort zal verschijnen. Tot slot, met zijn anderhalve minuut is de track wel erg kort. Voordeel is wel dat je hem zo goed als helemaal kunt spelen in de DWDD.
Met No Sleep kreeg Twin Atlantic eindelijk een voet tussen de deur. Met The Chaser zouden de Schotten die deur wel eens wijd open kunnen gooien. Net als landgenoten Biffy Clyro maakt Twin Atlantic stevige gitaarmuziek met geavanceerde productie technieken (en zingt de zanger met een vet Schots accent). Niet alleen klinken hun platen als een klok, ze klinken ook nog eens helemaal van deze tijd. Twin Atlantic speelt nu nog voornamelijk clubs en kleine zalen,maar hun natuurlijke habitat zijn de festivals en de stadions. Een refrein als dat van The Chaser is gemaakt om luid te klinken uit duizenden kelen en de gitaarsolo’s roepen om vuurwerkbegeleiding. Maar zover is het nog niet. De Schotten hebben nog een flinke weg te gaan, maar met werkjes als The Chaser komt het doel steeds meer binnen bereik. Album, GLA volgt begin september.
Wie Pinguin Radio kent, kent July Talk. De charmante Canadezen palmden ons in met singles als Summer Dress en Guns & Ammunition. Een optreden op ons feest in Paradiso bracht ons definitief in de ban van het team uit Toronto. Het is derhalve geen kleine eer om July Talk te mogen verwelkomen als nieuwe Stationschef!
Bedoeling was om Peter en/of Leah per telefoon te ondervragen. Technisch biologische problemen maakten dit plan echter op korte termijn onuitvoerbaar. Maar treur niet, July Talk komt heel binnenkort hun nieuwe album (Touch 09/09), persoonlijk toelichten. We zullen zeker van die gelegenheid gebruik maken om de banden nog verder aan te halen. Gelukkig is de muzieklijst van Leah en Peter wel goed doorgekomen. Zie onder. Je hoort de muzikale keuzes van July Talk gedurende de hele week. Wie July Talk in den vleze wil aanschouwen moet de even volgende data noteren.
LIVEDATA 07/09 Paradiso, Amsterdam, 08/09 Vera, Groningen 09/09 Appelpop, Tiel 10/09 Atak, Enschede 24/09 Rotown, Rotterdam
Dit draait in de tourbus van July Talk
Geowulf is een nieuw Australisch duo, dat met de juiste single op het juiste moment komt, een zonnig liedje in hartje zomer. Beach pop noemen Star en Toma hun stijl. Nu wordt die term te pas en te onpas ingezet, maar in geval van Saltwater dekt hij de lading volledig. Saltwater is een ideale soundtrack voor een luie dag op het strand of aan het water. Het tempo is dat van het slenteren op de boulevard, het nippen aan een cocktail of het dansen bij ondergaande zon. Star (of is het Toma? In ieder geval is het een ze) zingt lekker loom. De tekst is niet meer dan een uitnodiging om in het water te komen. Niet diep wel lekker. Voor een zomerhit komt Saltwater misschien laat, maar we hebben ook nog een nazomer. Wij gaan graag met Geowulf in zee.
De Breekijzer van deze week is vervaardigd door een stel zware jongens uit Melbourne, dat sinds 2008 garant staat voor intelligente herrie oftewel fusion metal. Invincible is de leadtrack van het tweede album van Twelve Feet Ninja, Outlier, dat deze week is verschenen. Getoerd wordt er volop, helaas voorlopig allen in de V.S en down under.
Als je These Words hoort van The Lemon Twigs en je weet niet dat de makers twee millennials zijn. zou je zweren van doen te hebben met een authentieke analoge opname uit de vroegste jaren zeventig. Afhankelijk van je kennis zou je onbekend werk vermoeden van Todd Rundgren, Harry Nilsson of om even heel diep te gaan Emitt Rhodes. Voor de niet freaks, The Lemon Twigs zijn schatplichtig aan het late jaren zestig werk van The Beatles en The Beach Boys. De stijl zit tussen barokpop en powerpop in, genres die min of meer door de punk werden uitgeroeid, maar de laatste jaren weer in opmars zijn. Dat Brian (19) en Michael D’Adarrio (17) zo ingevoerd zijn in de vintage psychedelica komt door hun vader, die in de seventies zelf nog een paar niet onverdienstelijke pogingen heeft gedaan om professioneel platenmaker te worden. Dat is dus niet gelukt, nu mogen zijn nazaten het proberen. Of D’Adarrio Sr een gefrustreerd artiest is die zijn zoons pusht om zijn droom te verwezenlijken is niet bekend. Dat Brian en Michael muzikaal zo hoogbegaafd zijn, lijkt wel een kwestie van goede genen. Oudste broer Brian speelt gitaar, bas, drums en keyboards plus trompet, Michael kan wat zijn broer kan op de trompet na. Maar hij leert nog. Kortom The Lemon Twigs kunnen en doen bijna alles zelf. Alleen het produceren van hun debuut-album, Go Hollywood hebben ze aan een prof overgelaten, Jonathan Rado van Foxygen (die ook het album produceerde van Whitney). Go Hollywood komt binnenkort uit op het 4AD label. Alles wijst er op dat we nog veel plezier gaan beleven aan The Lemon Twigs, deze jeugd heeft duidelijk toekomst.
Misschien niet de, maar wel een van de grotere zomerhits van 2016 is Drinkee van Sofi Tukker. Het niet zo geheime wapen van het duo is zangeres/gitariste Sophie Hawley-Weld, die vooral live goed uit de verf komt. Hier is ze met partner in crime Tucker Halpern in de clip van de dag!
Wegens doorslaan succes van de single Nobody Speak heeft DJ Shadow er alsnog een clip gemaakt. En nog een hele bijzondere ook! Ergo, de clip van vandaag is van DJ Shadow feat. Run The Jewels.
Album nummer drie van TOY is in aantocht en dat zou wel een heel goed nieuws kunnen zijn. De band uit Brighton deelde een rake eerste klap uit vier jaar geleden met hun debuutalbum. Die plaat leverde een tweetal bescheiden meesterwerkjes op met Motoring en Lose My way. Zoals vaker voorkomt viel album numero twee niet mee, minder van het zelfde. Volgde Join The Dots een jaar na het debuut, voor het derde album heeft TOY drie jaar uitgetrokken. De eerste track die we mogen beoordelen lijkt niet bedoeld om nieuw volk te trekken, maar juist om de fans duidelijk te maken dat TOY terug is. Fast Silver is een helder geproduceerde, psychedelische mid-tempo rocker, die het net zeer moet hebben van sfeer als van compositie. Als teaser voor het nieuwe album doet het nummer wat het moet doen, nieuwsgierig maken. Album 3 van TOY heet Clear Shot, verschijnt 28 oktober en wordt op 7 december live gepresenteerd in Paradiso.