IJsbreker: Goodbye June

Het zal de eerste noch de laatste keer zijn dat we er naast zitten, maar volgens ons hebben we een band ontdekt die het in zich heeft om binnen zeg vijf jaar de HMH tot de nok toe te vullen als het niet de Ziggo Dome is. De naam van de band is Goodbye June, standplaats Nashville, genre rock met een twang. Zanger Landon Milbourn Jane heeft een direct herkenbare stem en de band heeft met Tyler Baker een gitarist, die kennis van de klassiekers combineert met een brede smaak en een eigen attack. Goodby June debuteerde vorige week met een EP waarvan de songs variëren van snoeihard tot romantisch. Single Darlin’ valt onder die laatste noemer. De song is een gedreven ballad van vijf minuten, de eerste drie zijn een prima showcase voor de bezielde zang en bijzondere stem van Landon Milbourn en de compositorische kwaliteiten van de band, de laatste twee minuten zijn grotendeels voor Tyler Baker en horen tot het beste dat ons dit jaar onder oren is gekomen. Vlaggen, aanstekers, tranen etc. Einfach episch. Voorwaarde is wel dat je van rock houdt, die is geworteld in de klei van de Mississippi. Voor een debuut klinkt de Danger In The Morning EP van Goodbye June opvallend zelfverzekerd. Dat komt omdat de band een lange aanloop heeft genomen. Het eerste begin was er al in 2005. In juni van dat jaar overleed de broer van Tyler Baker. Dat was voor de mannen het sein om de daad bij de droom te voegen en de zaken eens serieus aan te pakken.  In 2012 kwam de band onder contract bij een lokaal label in Nashville, sinds begin dit jaar is men onderdeel van de UMG groep, afdeling Interscope Records. Goodbye June is geen grensverleggende band en is ondanks de baard dragende leden ook niet erg hip. Punten scoren ze puur op persoonlijkheid, drive en vakmanschap, eigenschappen die essentieel zijn voor de lange termijn. Wat ons brengt op de openingsopmerking, Goodbye June dat wordt wel wat.

 

 

Breekijzer: A Day to Remember

De nieuwe Breekijzer komt ook deze week uit Amerika! Dit keer van een band die metalcore en poppunk zeer prettig en pittig combineert; A Day to Remember. Het vijftal heeft vorige week het zesde album Bad Vibrations uitgebracht en daarvan is de nieuwe single Naivety de Breekijzer op Pinguin On The Rocks deze week. Zin in wat Bad Vibrations live? De groep uit Ocala, Florida staat op 15 februari in de 013 in de Tilburg!

Slaves

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor Sex, Clips & Rock ‘n Roll met vandaag Britse punk! Take Control is de nieuwe single en het gelijknamige album van Slaves die op 30 september uitkomt.

Sundara Karma – She Said

Toen we een jaar geleden de single Flame oppikten, waagden we ons aan de voorspelling dat Sundara Karma best wel eens een band van belang zou kunnen worden. Een handvol singles later kunnen we vaststellen dat de Britten het stadium van veelbelovend zijn gepasseerd. She Said is een vrij perfecte popsong, vol power, flair en esprit. Ons vertrouwen in Sundara Karma was gebaseerd op sterk werk als Loveblood en ex IJsbreker A Young Understanding, maar ook op de uitstraling van de flamboyante zanger van de band, de hoogblonde Oscar Lulu, die niet alleen vanwege zijn androgyne uiterlijk doet denken aan Bowie en Marc Bolan van T-Rex. een eerste album van Sundara Karma moet nog verschijnen, maar de band is nu al flink op weg nar de uiteindelijke bestemming, de top.

Deap Vally

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor Sex, Clips & Rock ‘n Roll! Met vandaag de powerrock van de het pittige vrouwelijke duo Deap Vally. Het is nog steeds mooi weer in Nederland, dus check de clip bij Gonnawanna op het strand!

Catholic Action – Breakfast

Afgezien van Glasgow FM of hoe de lokale zender aldaar ook heten mag, zijn wij waarschijnlijk het enige radiostation dat LUV van Catholic Action heeft gedraaid. De cijfers geven ook niet echt aanleiding om de band te gaan draaien, maar wij horen ‘iets’. Dat ‘iets’ kunnen we benoemen, het zijn de gitaren die zowel de debuutsingle als het nieuwe Breakfast naar een hoger plan tillen. Breakfast is officieel de b-kant van de nieuwe single van Catholic Action. De a-kant is best aardig, een ode aan de Britse paalzangeres Rita Ora, maar haalt het niet bij Breakfast. De song begint vrij neutraal, maar als na anderhalve minuut de achtergrond zang invalt begint het te smeulen, rond de twee minuten worden de gitaren gestart en is het lift off. Een recente BBC live-registratie van Breakfast op Youtube laat zien/horen dat Catholic Action ook buiten de studio behoorlijk op dreef kan geraken. We hebben dan ook een donkerbruin vermoeden dat Catholic Action wel een een behoorlijk goede band zou kunnen blijken en tippen de band derhalve voor een kenningsmakingsoptreden op bijv. London Calling en/of Eurosonic.

Mick Jenkins ft. BADBADNOTGOOD

Elke ochtend om acht uur zetten we je een Clip van de Dag voor. Vandaag het genre-overschrijdende Drowning van de Amerikaanse hiphop-artiest Mick Jenkins samen met de triphop-achtige Canadese band BadBadNotGood. Het intense Drowning doet ons aan Raury denken, maar check vooral onderstaande “vrijheid”clip. Hoe interpreteer jij ’em?

Blaudzun – Between A Kiss And A Sorry Goodbye

Het komt niet vaak voor dat je van een act kan zeggen dat ze hun eerste slechte plaat nog moeten maken. Blaudzun is zo’n artiest, die to nu toe redelijk onfeilbaar is gebleken. Johannes Sigmond wiens eigen naam misschien nog wel mooier is dan zijn nom de plume is een laatbloeier. Hij was ruim 30 toen hij voor zichzelf begon. Je kunt ook zeggen dat hij niet over een nacht ijs wilden gaan. Zijn lange stage als zanger en verlener van hand en spandiensten aan derden heeft hem uitstekend voorbereid voor zijn eigen sprong in het duister of beter voor het voetlicht. Sinds zijn debuut als Blaudzun in 2006 heeft Johannes hitalbums, hitsingles en een vitrinekast vol Awards gescoord. Daarnaast heeft hij zich gevestigd als een van de betere live attracties van de Benelux en dat alles zonder water in zijn artistieke wijn te doen. Between A Kiss And A Sorry Goodbye komt van een album dat in drie delen zal verschijnen, een drieluik. Deel  1 van Jupiter komt op 7 oktober uit. De delen 2 en 3 moeten nog worden opgenomen. ‘A work in progress’ dus, net als de maker.

Jerry Hormone Ego Trip – Dood Dood Dood

De debuutsingle van Jerry Hormone Ego Trip is misschien wel het vrolijkste liedje over de dood ooit in het Nederlands gezongen. En het duidelijkste. Op een melodie die het midden houdt tussen een carnavalsschlager en een punksong herinnert zanger Jerry ons fijntjes aan het feit dat we allemaal dood gaan. Iedereen altijd overal. Jerry gebruikt geen eufemismen, biedt troost noch hoop. Toch is Dood Dood Dood geen deprimerend lied. Je zou Jerry’s filosofie kunnen omschrijven als positief fatalisme, zo van het is niet anders, laten we er iets van maken zolang we nog niet dood zijn. Dat laatste zingt hij niet expliciet en zou dus wishful thinking kunnen zijn. Wie is die man die onze kop uit het zand trekt? Jerry Hormone is het alias van Jeroen Albers. Jeroen schrijft en maakt muziek. Hij is auteur van een succesvolle serie jeugdverhalen, redigeert een literair tijdschrift en publiceerde onlangs een verhalenbundel. Ook wie nooit een letter leest, zou van hem gehoord kunnen hebben. Jeroen speelde jarenlang gitaar in de polderpunk legende The Apers, deed dingen met Ella Bandita in Anne Frank Zappa en zingt behalve in zijn Ego Trip ook in The Windowsill.

Nick Cave & The Bad Seeds

Elke ochtend om acht uur presenteren we je een verse Clip van de Dag. Met vandaag de oude reus Nick Cave en zijn herkenbare, emotionele sound. Aanstaande vrijdag verschijnt het nieuwe album Skeleton Tree, afgaand op single Jesus Alone wordt dat weer een erg donker album. De single gaat over het verwerkingsproces van de dood van zijn zoon. Eerder kan je de muziek al horen op donderdag in de bijbehorende film One More Time With Feeling. Bij de track hoort natuurlijk een gitzwarte videoclip.