Category: Nieuwe Muziek

Skunk Anansie wordt in 1994 opgericht en het Engelse rockkwartet heeft inmiddels zes studio albums afgeleverd. Skunk Anansie is vooral bekend vanwege de charismatische zangeres Skin en de hitsingles Charity, Hedonism, Selling Jesus en Weak. Voor het vierde optreden van de band op Pinkpop heb ik backstage een gesprek met drummer Mark Richardson en basgitarist Richard “Cass” Lewis; helaas blijft er voor mijn interview vanwege tijdgebrek slechts 7 minuten over; dus het is short but sweet…..

Tekst Martien Koolen

Dit is jullie vierde optreden op Pinkpop, weet je nog iets van die andere drie gigs, en welke was de beste?
“Ik weet het echt niet meer, ze waren volgens mij allemaal wel ok. Festivals van deze grootte zijn eigenlijk altijd goed, maar misschien is Pinkpop wel het beste festival ooit, ha ha…”

Hoe ziet de set list er vandaag uit en wie bepaalt wat er op die set list komt?
“Skin maakt de set list want zij moet de nummers natuurlijk zingen. Meestal staan er ook een paar nieuwe songs op de set list tenminste als we een nieuw album willen promoten, zoals nu het laatste album Anarchytecture. Natuurlijk staan er ook altijd een paar oude songs op het programma want die willen de fans altijd horen en deze zijn voor een festival natuurlijk uitermate geschikt. Ons maakt het niet zo veel uit wat we moeten spelen, maar soms, heel soms, zegt een van ons wel eens nee tegen een bepaald nummer, ha ha. Dat hangt dan gewoon van onze stemming af.”Gaan we Beauty Is Your Curse een nummer van het nieuwe album horen vandaag?
“Ik weet het niet, misschien, hoe zo?”

De tekst van dat nummer is nogal interessant, want waar gaat het eigenlijk precies over?
“Dat ga ik jou zeker niet vertellen, dat mogen de fans zelf uitzoeken en interpreteren, ha ha..”

Anarchytecture is jullie zesde studio album en het duurde vier jaar om te maken, waarom zo lang?
“Ik weet het echt niet, maar het is wel een goed album geworden, dus het lange wachten is dan uiteindelijk toch de moeite waard geweest, denk ik.”

Hoe waren de recensies en reacties?
“Wij lezen geen recensies, het interesseert ons gewoon niet wat men van het nieuwe album vindt, daarom lezen we geen recensies; maar eigenlijk interesseert het ons natuurlijk wel. Als je te veel waardering of lof krijgt is dat niet goed voor de moraal in de band, maar als je alleen maar negatieve of slechte reacties krijgt deugt er ook ergens iets niet, toch?”

Wat hebben jullie op Anarchytecture anders gedaan dan op Black Traffic (2012) jullie vorige studio album?
“De muziek is in principe natuurlijk hetzelfde maar we hebben producer Tom Daigety (Simple Minds, MK) op dit album alle vrijheid gegeven; hij wilde toch iets anders met onze muziek doen, hij wilde eigenlijk een meer elektronische sound en dat hoor je wel degelijk.”

Komt er nog een Skunk Anansie DVD binnenkort?
“Ik denk het niet, het wordt ons wel heel veel gevraagd om een DVD van een aantal live shows te doen, maar ik zie het voorlopig nog niet gebeuren.”

Naar wat voor muziek luisteren jullie in je vrije tijd eigenlijk?
“Rock, hip hop, van alles wat. Anathema vind ik erg goed en Bones, maar er zijn zoveel goede bands en er is zoveel goede muziek. Sorry dat we slechts 6 minuten voor dit interview hebben… volgende keer beter en meer, toch?”

LIVEDATA 02/07 Concert At Sea, Brouwersdam 03/07 Rock Werchter, Werchter 08/07 Rock Zottegem, Zottegem 10/08 Sziget Festival, Budapest 02/02/2017 Heineken Music Hall, Amsterdam

Wat begon als een gelegenheids EP genaamd Black Oak is nu een volwaardige superband met een debuutalbum op zak; Equinox. Geert van der Velde van The Black Atlantic en Thijs Kuijken van I Am Oak zijn eigenlijk al jaren een band, hoewel het meer een soort grap in de muzikale wandelgangen was. Tot ze eens echt muziek met elkaar gingen maken. En het resultaat mag er zijn!

Tekst Martje Schoemaker Foto Anneke Hymmen

“We hebben allebei een vorm van folkmuziek, die we mengen met popelementen. I Am Oak heeft er ook wat slow core inzitten, en The Black Atlantic heeft er wat meer psychedelische dingen doorheen. Voor Black Oak zijn we meer terug gegaan naar de basis; twee gitaren, twee stemmen en zijn we gewoon weer liedjes gaan schrijven, zonder te denken aan grote arrangementen voor bands.” Geert van Black Oak heeft net een aantal zeer geslaagde optredens achter de rug met zijn nieuwe band. Onder andere in Duitsland, waar het verhaal ooit begon tussen de twee. Zo is het cirkeltje weer rond.Samen muziek maken is heel leuk, maar levert vooral ook veel “oh ja” momenten op. Terug naar het singer-songwriten, alleen dan met z’n tweeën. Wie schrijft welke zin, waar komen de woorden vandaan. “We schrijven teksten voor Black Oak door te beginnen met nonsense in te zingen, voor elkaar. Daarna gaan we tegenover elkaar zitten, met dopjes in en dan gaan we elkaars nonsense proberen uit te schrijven. Om te kijken wat we precies voor melodielijnen bedacht hebben. Daar komt een soort tekst mood board uit, en dat gebruiken we als basis voor de teksten.” Geluiden, gebrabbel, babytaal en her en der wel echte woorden. De melodie blijft leidend voor hoe het nummer uiteindelijk, met woorden en al, zal gaan klinken. “Als je begint met de woorden, dan bepalen die de melodie. We hebben gemerkt dat dat niet de methode is voor ons.”

“Het blijft lastig voor twee song writers om samen muziek te maken. Maar door elkaars teksten ‘in te vullen’ onstond er heel organisch een liedje. Dat was heel fijn werken.” Het blijven natuurlijk wel twee bands, die naast dit project ook eigen albums hebben en een tourschema. “Goed om elkaar heen plannen, het kan! En elkaar ook de ruimte gunnen om ieder z’n eigen ding te blijven doen. De muziekwereld blijft snel, dus een dubbele boeking zal nog wel eens voorkomen.” Daarmee is Black Oak met album en al een feit en het aankomende jaar altijd wel ergens in de buurt te bewonderen.

LIVEDATA 25/06 Naked Song Festival @ Muziekgebouw Eindhoven, Eindhoven 02/07 Festival de Beschaving, Utrecht