PAUW – High Tide

Single nummer drie van PAUW neemt je weer mee terug naar de tijd dat LSD legaal was, liefde vrij en kappers werkeloos. High Tide staat net als Shambhala en Visons op Macrocosm Microcosm, het overtuigende voor een Edison genomineerde debuutalbum van de Twentse retro-rockers. Net als die singles is High Tide een eigentijdse variant op de raga-rock zoals geïntroduceerd door Beatle George rond 1966. Denk echter niet dat PAUW een muzikale tijdmachine is of een soort The Analogues met eigen nummers. In sfeer, in sound en in energie hoor je een band uit de 21ste eeuw, die geïnspireerd door in het verleden behaalde resultaten druk bezig een eigen toekomst uit te stippelen. Naast een aantal clubshows zal PAUW (met een nieuwe bassist en toetsenist) te zien zijn op diverse festivals waaronder Down The Rabbit Hole.

Interview: Bombay laat z’n tanden zien

BombayEen mysterieus meisje met naast haar een stoere hond staart de lens in. Bombay, Show Your Teeth staat er onder. Het artwork van de nieuwe langspeler van de Amsterdammers zegt eigenlijk al genoeg. De plaat staat bol van de onderhuidse spanning. Spanning die de bandleden ook voelde tijdens het maken van de plaat. De samenstelling van de band bereikte z’n houdbaarheidsdatum. Drumster Linda van Leeuwen verliet na de opnames het schip en is vervangen door Lisa Ann Jonker.

Tekst Milo Lambers Foto’s Nick Helderman

Tegenover ons zit nu een band vol overtuiging, zelfvertrouwen en energie. “Alles zit goed. Deze karakters passen bij elkaar”, zo zegt multi-instrumentalist en songwriter Mathias Janmaat zelfverzekerd.
De spanning die de band lange tijd beheerste horen we wel terug op de plaat. “Het laatste jaar zat het intern in de band niet goed. Er was veel onderhuidse spanning. Dat hoor je terug in de muziek. Songs als Slow-motion gaan over in een bad place zitten en dat achter je willen laten.”

Dat is precies wat de band met de plaat nu doet. Show Your Teeth is in vergelijking met z’n voorganger Vulture / Provider (2012) minder groots en klinkt een stuk grauwer en stemmiger. Dat wordt bij opener Dolly Doesn’t Want To Face The Facts al duidelijk. Een dijk van opener. “Dat is een nummer waar we heel tevreden mee zijn. We vonden die track tekenend voor de hele plaat, voor onze nieuwe sound. Het is zo anders en uitgesponnen in vergelijking met ons eerdere werk. We vinden het vet om het album op deze manier in te cruisen”, zo vertelt Mathias enthousiast.BombayVerfijnd
De rock van de voorganger wordt gedag gezegd. “Deze plaat heeft meer een garagegeluid. Dat heeft vooral te maken met het drumgeluid”, zo legt Mathias uit. “We wilden heel graag een tape-achtig drumgeluid. Op de vorige plaat stonden een paar nummers die we beter niet uit hadden kunnen uitbrengen. Die klonken te groots. Als ik dat nu hoor, denk ik: ‘wat dacht ik?’ De sound die we nu hebben, voelt veel beter, natuurlijker.” “We zien het als een volgende stap. We zijn nu verfijnder”, zo voegt bassist Gijs Loots toe.

Lo-fi

Bombay klinkt op zijn nieuwe plaat alsof het bij je op de slaapkamer speelt. En dat bedoelen we positief. Het heeft een heerlijke lo-fifeel. Een bewuste keuze. “We hebben de drums allemaal op tape opgenomen. De mix is ook op tape gedaan. Soms hoor je nog wat tape-suizen op de achtergrond. Dat nemen we op de koop toe, want qua sound is het voor ons echt the way to go”, zo lacht Mathias.

Met de plaat in de handen, kan Bombay de wijde wereld in. En dat gaat de komende tijd volop gebeuren. Niet alleen in Nederland, maar ook daarbuiten. Vooral in Frankrijk begint de band steeds meer naamsbekendheid te krijgen. Een nummer wat het live erg goed doet is Slowmotion. “Dat is echt de hit”, zegt het trio in koor. “Het is meteen al de hoeksteen van de set geworden. Het werd de eerste keer meteen duidelijk. De reactie van het publiek was enorm. We dachten ‘wauw, dit hebben we nog nooit gehad.”

Livedata 17/03 Patronaat, Haarlem 18/03 Asteriks, Leeuwarden 19/03 Metropool, Hengelo 24/03 Hedon, Zwolle 25/03 013, Tilburg 26/03 Ekko, Utrecht 27/03 Paaspop, Schijndel 27/04 Oranjepop, Nijmegen 30/04 Pinguins in Paradiso, Amsterdam

EL VY

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor Sex, Clips & Rock ‘n Roll. We beginnen de week met een beetje NSFW light. EL VY (the National’s Matt Berninger en Menomena/Ramona Falls’ Brent Knopf) hebben nieuwe video’s uit. Wij presenteren die bij het nummer It’s A Game. In de video zien we filmregisseur Tom Berninger (de broer van) druk in de weer met een kunstwerk.

Jake Bugg – Gimme The Love

Het eerste wat je denkt als je Gimme Love hoort -de nieuwe single van Jake Bugg- is, zo die wil ook een hit. Maar de jonge Britse rocker heeft over succes helemaal niks te klagen, dus dat is niet de reden dat Gimme The Love op het eerste gehoor klinkt als een beetje te veel van het goede, of eigenlijk te veel van het verkeerde . Pas na een paar keer draaien vallen de dingen op zijn plek, voelt de beat best wel goed ipv ongepast en valt het overgeproduceerde eigenlijk wel mee. Op zijn nieuwe single klinkt Jake alsof hij maanden lang heeft geleefd op een menu van Madchester bands, als een junior versie van Stone Roses. Even wennen dus zeker na On My One, de rudimentaire solo bluesplaat waarmee hij een paar weken geleden kwam. Beide songs staan op het derde album dat de nu 22 jarige Brits begin juni zal uitbrengen en dat dus, afgaande op de twee tot nu toe bekende tracks een uiterst gevarieerde plaat lijkt te gaan worden.

Sturgill Simpson

Op zijn nieuwe single, Brace For Impact komt Sturgill Simpson langzaam los van zijn country-roots. Aan de twang in zijn stem en de glijdende gitaren hoor je nog wel waar hij vandaan komt, maar de klok staat op rock. Simpson is een in de VS zeer gerespecteerd vertolker van alt. Country songs. Zijn faam rust op zijn werk als voorman van de blue grass band Sunday Valley. Ook zijn twee soloalbums klonken authentiek en eerbiedig. Muzikaal dan, aan zijn teksten kon je al afhoren dat Simpson geen gewone country knakker is. Hij schrijft songs over paddo’s en reptiel-achtige aliens. Op zijn derde solo-album, A Sailor’s Guide To Earth gooit de voormalige railroad man het dus over een nieuwe boeg, hoewel zijn rock southern genoeg is om niet al zijn oude klanten weg te jagen. Een eerste teken van Simpson’s verandering van spijs was overigens al begin dit jaar te horen, zijn bluesy bijdrage aan de soundtrack van de tv-serie Vinyl. Dat nummer, Sugar Daddy staat niet op Simpsons nieuwe album, dat over ongeveer een maand zal uitkomen. Wel present op die plaat is een cover van Nirvana’s In Bloom, het definitieve bewijs dat Sturgill Simpson besmet is met het rockvirus. Welkom bij de club.

Stationschef 199: Blossoms!

blossomsToen we ruim jaar geleden onze eerste single van Blossoms oppikten, was het even zoeken voordat we iets over de band konden vinden. Typte je Blossoms in dan kreeg je een Chinese datingsite, een link naar een gelijknamig damestrio uit de sixties en onnoemelijk veel bloemisten, die Blossoms wel een aardige naam vonden voor hun nering. Als je nu Blossoms googelt kom je meteen uit bij de band uit Manchester. Soms kan het snel gaan. Niet dat we verbaasd zijn over de vlucht die Blossoms heeft genomen heeft.

Vanaf die eerste track, Cut Me and I’ll Bleed was wel duidelijk dat er iets bijzonders aan de band was. Terwijl het eerste album nog moet verschijnen, veroverde de groep van zanger Tom Ogden de muziekwereld met toptracks als Blown Rose, oud IJsbreker Charlemagne en het recente At Most A Kiss. Blossoms is zo Brits als een bolhoed. Hun missie is volgens Ogden een band te worden die klinkt als geen ander. Dat doel is al in zicht, net als de zonnige toekomst die in het verschiet ligt.

Eerder dit jaar gaf Blossoms acte de présence op Eurosonic in Grunn. Onze Bazz zocht ze daar op en had een goed gesprek met Tom Ogden, dat je deze zaterdag kunt horen om 19:00 uur of aanstaande donderdag om 22:00 uur.

Wil je Blossoms zien voordat ze in de grote uitverkochte zalen spelen? Op 8 april staan ze in de Melkweg, als het voorprogramma van The Coral!

Dit zijn 25 aanraders volgens Tom Ogden/Blossoms.

  1. The Smiths – There Is A Light That Never Goes Out
  2. Fleetwood Mac – Dreams
  3. The Walker Brothers – The Sun Ain’t Gonna Shine Anymore
  4. Al Stewart – The Year Of The Cat
  5. Midlake – Roscoe (Wizards Sleeve Remix)
  6. Joni Mitchell – A Case Of You
  7. The Horrors – Still Life
  8. The War On Drugs – Disappearing
  9. Bruce Springsteen – Dancing In The Dark
  10. The Killers – Smile Like You Mean It
  11. 10CC – I’m Not In Love
  12. Empire Of The Sun – Walking On A Dream
  13. Brian Eno – An Ending (Ascent)
  14. Richard Hawley – Don’t Stare At The Sun
  15. The Beatles – Golden Slumbers
  16. The Doors – Riders On The Storm
  17. Glen Campbell – Wichita Lineman
  18. Sister Sledge – Thinking Of You
  19. Crosby, Stills, Nash & Young – Carry On
  20. Joy Division – Love Will Tear Us Apart
  21. ABBA – Eagle
  22. Elton John – Rocket Man
  23. David Bowie – Space Oddity
  24. OMD – Souvenir
  25. The Waterboys – Whole Of The Moon

The Mysterons – Mellow Guru

‘East is east and west is west, and never the twain shall meet’. Behalve dan bij The Mysterons, het grensoverschrijdende en grensverleggende kwintet uit Amsterdam dat kruidige songs weet te brouwen van westerse en oosterse ingrediënten. Mellow Guru klinkt wat minder Bollywood aan de Amstel dan Thunderbird 1, maar de Orient blijft een belangrijke levensader voor de mystieke muziek van The Mysterons, net als de late jaren zestig toen het westen zich voor het eerste openstelde voor muzikale exotica.

The Mysterons is min of meer ter wereld gekomen als liefdesbaby van Jungle By Night en PAUW, maar stond al gauw op eigen benen. Mellow Guru is echter de laatste track waarop PAUW gitarist Brian Pots te horen zal zijn, uitslaand succes van zijn hoofdband is de reden voor zijn vertrek. Josephine, Pyke, Sonny en Peter hebben een al opvolger ingewerkt, Jordy Sanger, die live al eerder ingelijfd was. Mellow Guru is een mooi slotakkoord voor Brian en een uitstekend startschot voor nieuwe avonturen van The Mysterons.

IJsbreker: Frightened Rabbit – Get Out

Als liefde een obsessie wordt, Frightened Rabbit is niet de eerste band die over dit thema zingt, maar de Schotten geven er wel een draai aan door de geliefden van het zelfde (vrouwelijke) geslacht te laten zijn. Daar gaat de airplay in grote delen van de wereld. Get Out lijkt echter niet bedoeld om Frightened Rabbit aan een boven modaal inkomen te helpen, maar als oprechte riem onder het hart van mensen met moeite in de liefde. Toch mogen we een uitslaand succes niet uitsluiten, de inhoud van Get Out mag dan geen reguliere radio-kost zijn, de vorm van de song is dat wel.

Frightened Rabbit maakt panoramische indie-rock met een licht folky afdronk, dat laatste zal de Schotse afkomst zijn. In de sound van de band hoor je zowel de brede new wave van landgenoten Simple Minds terug als de denkers-rock van The National. De spil van Frightened Rabbit is Scott Hutchison, zijn broer Hutch is zijn rechterhand. Muziek maken onder de naam Frightened Rabbit doen de broers sinds 2003. In 2006 verscheen het eerste van de binnenkort vijf albums. Grootste tot nu toe behaalde successen zijn de songs The Woodpile en Holy, beiden van het laatste Rabbit album, Pedestrian Verse uit 2013. Get Out is de wegbereider van een nieuw album, Painting Of A Panic Attack dat over ongeveer een maand uitkomt. In ons land zal Frightened Rabbit te zien zijn in het laatste weekend van juni op Down The Rabbit Hole (waar anders?).

Chains over Razors

Pinguin Radio heeft een IJsbreker. Pinguin On The Rocks een Breekijzer; de single van de week. Een harde dus! Je hoort ’em de hele week regelmatig voorbij komen op het hardere broertjes van Pinguin Radio, Pinguin On The Rocks. Na Lonely The Brave, Deftones, Chase & Status ft. Slaves en Spring King is het nu de beurt aan een nieuwe hardrock band uit Chicago, Chains Over Razors.

Het debuutalbum Crown the Villain is 29 januari 2016 verschenen, op dat album staat dan ook de huidige metal Breekijzer Damnation. De langspeler is geproduceerd door niemand minder dan Carmine Appice, een zeer invloedrijke rockdrummer bekend van Vanilla Fudge. Appice heeft gevoel voor meerdere genres. Hij schreef zelfs mee aan de klassieker Da Ya Think I’m Sexy? van Rod Stewart. Achter de knoppen bij Chains over Razors laat hij blijken dat metal anno 2016 nog steeds fris en vitaal is.

Cheap Thrills

Elke ochtend om acht uur is het tijd voor Sex, Clips & Rock ‘n Roll. De nieuwe video van rockband Cheap Thrills uit Haarlem/Amsterdam voldoet aan alle eisen!

Het muzikale lustobject wordt morgen (zaterdag 12 maart) gepresenteerd in Pacific Parc in Amsterdam, bij het Westerpark.