Traditiegetrouw beginnen we de dag om acht uur ‘s ochtends met een pikante video onder de noemer Sex, Clips & Rock ‘n Roll. De video van vandaag dekt die lading he-le-maal. Ik Heb Er Zin In van de Haarlemse “Nederpunkshowband” Orgaanklap moet je gewoon hore… zien!
Category: Nieuwe Muziek
Mala Vita
Onze eerste reactie toen we de nieuwe single van Mala Vita onder oren kregen was bestaan die nog? Toen we Top Of The World aanzetten en meteen een accordeon hoorden dachten we, bestaat dat nog Balkan Beat? Scepsis alom dus, maar die verdween als sneeuw voor de zon toen we twee maten verder waren. Ja je hoort nog sporen van de Balkan, wat niet onlogisch is als de helft van je band uit die contreien komt, maar de eerste single in zes jaar van Mala Vita is alles behalve een opgewarmde Balban-beat track. De comeback single van de band uit Delft biedt een mix van stijlen als folkrock, hip hop en zuid-oost Europese zigeunermuziek, die met smaak en kennis zijn vermalen tot een eigen en herkenbaar geluid. Wat ook opvalt is hoe goed Top Of The World klinkt, de schuld daarvan geven we aan de nieuwe drummer Michel Schoots (U.D.S!) en producer Mario Caldato Jr (Beastie Boys, Jack Johnson).
Mark Ronson ft. Kevin Parker
Elke ochtend om acht uur is het tijd voor Sex, Clips & Rock ‘n Roll. Vandaag pscychpoppen met Mark Ronson en Kevin Parker (van Tame Impala natuurlijk). De lente is niet ver weg meer, dus tijd voor een sensuele clip… De nummers Summer Breaking en de ex-IJsbreker Daffodils (de eerste van 2015) zijn samengebracht en met mooie beelden levert dat natuurlijk een zwoel geheel op.
The Dead Weather
The Dead Weather, de hobby-band van Jack White en Allison Mosshart gaat heel hard momenteel met The Impossible Winner, een track van hun laatste album, Dodge And Burn dat niet voor niks verstopt is als laatste nummer. De track lijkt namelijk in niks op de rest van de nummers, die vallen in de categorie heerlijke herrie. The Impossible Winner biedt violen i.p.v. gitaren, een croonende Allison i.p.v. van een schreeuwende terwijl Jack een omfloerste trom roert. The Impossible Winner had van Chrissie Hynde kunnen zijn, of een Bond-song. Hoe dan ook een onverwachte, maar zeker niet onwelkome uitbreiding van de actieradius The Dead Weather. Of hiermee een nieuwe richting wordt ingezet, zal mede afhankelijk zijn van het succes.
Black Mountain
Elke ochtend om acht uur serveren we je een nieuwe video in de Clip van de Dag. Vandaag beginnen we met Mothers of the Sun van Black Mountain. Mooie beelden en een mooi nummer van ruim acht minuten met een stevig gitaar einde!
Mozes and The Firstborn
Een up-tempo rocker bedenken kan iedereen, een goede ballad dat is pas een kunst. Deze wijsheid wordt gedeeld door muzikanten in alle naties en de meeste genres. Als het schrijven van een langzaam lied een test is, dan is Mozes and The Firstborn geslaagd, met vlag en wimpel.
Power Ranger is track twee van een nieuwe EP, die weer heerlijk uit zijn voegen rockt met als rustpunt dus de ingehouden ode aan de mythische tv-helden. Het heeft best wel even geduurd voordat Mozes & co met een opvolger kwamen van I Got Skills en Peter Jr, maar met de Power Ranger EP maakt het kwartet uit Eindhoven helder dat ze de tijd nuttig hebben gebruikt. Tig tournees heeft de band alleen maar sterker en strakker gemaakt en al doende hebben ze ook nog eens geleerd om sterke songs te schrijven, waaronder dus deze prachtballad.JTNDaWZyYW1lJTIwc3R5bGUlM0QlMjJib3JkZXIlM0ElMjAwJTNCJTIwd2lkdGglM0ElMjAxMDAlMjUlM0IlMjBoZWlnaHQlM0ElMjAxMjBweCUzQiUyMiUyMHNyYyUzRCUyMmh0dHBzJTNBJTJGJTJGYmFuZGNhbXAuY29tJTJGRW1iZWRkZWRQbGF5ZXIlMkZhbGJ1bSUzRDMzMTM1OTUwNTAlMkZzaXplJTNEbGFyZ2UlMkZiZ2NvbCUzRGZmZmZmZiUyRmxpbmtjb2wlM0QwNjg3ZjUlMkZ0cmFja2xpc3QlM0RmYWxzZSUyRmFydHdvcmslM0RzbWFsbCUyRnRyYWNrJTNEMTE3Nzk3MjczNyUyRnRyYW5zcGFyZW50JTNEdHJ1ZSUyRiUyMiUyMHNlYW1sZXNzJTNFJTNDYSUyMGhyZWYlM0QlMjJodHRwJTNBJTJGJTJGbW96ZXNhbmR0aGVmaXJzdGJvcm4uYmFuZGNhbXAuY29tJTJGYWxidW0lMkZwb3dlci1yYW5nZXItZXAlMjIlM0VQb3dlciUyMFJhbmdlciUyMEVQJTIwYnklMjBNb3plcyUyMGFuZCUyMHRoZSUyMEZpcnN0Ym9ybiUzQyUyRmElM0UlM0MlMkZpZnJhbWUlM0U=
Caveman
Hemelsbreed ligt Brooklyn niet zover van New Jersey. Dus zo vreemd is het niet dat de nieuwe single van Caveman (de a is belangrijk) herinneringen oproept aan The Boss. Maar ook aan War On Drugs en ook Tears For Fears wordt wel genoemd op de internets. Cavemen begon vijf jaar geleden aan een loopbaan die nu het punt heeft bereikt van een derde album, een spannend om niet te zeggen cruciaal moment voor een band. Tot nu toe moesten Matthew Iwanusa en zijn begeleiders het vooral doen met goede recensies. Dat levert dan wel geen brood op de plank op, maar kan wel een gezonde bodem blijken voor de lancering van een nieuw album. Never Going Back geeft de burger moed, het is een toegankelijke track, maar met voldoen bite om ook de meer kritische indie-fans onder ons te bekoren. Het nieuwe album van Caveman, Otero War zal deze zomer het daglicht zien.
Stationschef 195: Black Honey / Izzy Bee
Rockbands met een vrouw aan het roer, het is een ontwikkeling die net zo onvermijdelijk is als welkom. De tijd dat meiden mooi moesten zijn en meer niet ligt inmiddels ver achter ons. Je zou zelfs kunnen spreken van een hausse aan ‘female fronted rockbands’. Het is ook een internationaal fenomeen. In vrijwel elk land ter wereld roeren de dochters van Janis Joplin en Patti Smith zich.
Een van onze favorieten is het Britse Black Honey met aan het hoofd een muzikale wervelwind, die luistert naar de naam Izzy Bee (foto Willem Schalekamp). Wij volgen de band sinds vorig jaar februari toen ze met de single Madonna kwamen. Uiteindelijk kregen we het mp3’tje in april te pakken en bombardeerden die direct tot IJsbreker. De opvolger, Corinne gooit momenteel hoge ogen in de Graadmeter. Ondertussen heeft Black Honey ons land verblijd met een aantal optredens, die grote indruk maakten. De eerste volgende kans om Black Honey van dichtbij te beleven is op 11 maart als de band op London Calling staat. Wij troffen de Britten uit Bristol vorige maand in Groningen, waar ze één van de grote attracties waren van Eurosonic. Aan de playlist kan je zien dat David Bowie net was overleden, maar ook dat de Black Honeys muzikale omnivoren zijn met een uitstekende smaak. En ook naar Tarantino-achtige films kijken.
Luister naar Bazz op de Buzz met Black Honey, zaterdag (13/2) om 19:00 uur of donderdag (18/2) om 22:00 uur.
De muzikale lijst van Black Honey / Izzy Bee.
- Space Oddity – David Bowie
- Rebel Rebel – David Bowie
- Life on Mars? – David Bowie
- Ziggy Stardust – David Bowie
- Chick Habit – April March
- These Boots – Nancy Sinatra
- Satellite of Love – Lou Reed
- Long Way Down – Black Rebel Motorcycle Club
- I’m Looking Through You – The Beatles
- She Said, She Said – The Beatles
- Debaser – Pixies
- Brimful of Asha (Norman Cook Remix) – Cornershop
- I Can Never Go Home Anymore – The Shangri-Las
- Let It Happen – Tame Impala
- Just Like Honey – Jesus And Mary Chain
- No Fun – The Magic Gang
- Fueiho Boogie – Swim Deep
- Summer Cash In – Demob Happy
- Robe for Juda – The Wytches
- Jaan Pehechaan Ho – Mohammed Rafi
- Once Upon a Time in America – Ennico Morricone
- Run – Timbre Tombre
- Aberdeen – Cage The Elephant
- Steal My Sunshine – Len
- The End of The World – Skeeter Davis
The Shitz
De naam is wat flauw, maar de muziek is dat alles behalve. Laten we het maar meteen verklappen, achter The Shitz gaan de gebroeders DeWaele schuil, Soulwax dus. How Long is een van hun muzikale bijdragen aan de film Belgica, een nieuwe film van Felix van Groeningen over twee broers die een café uitbaten in Gent. De film is op het Sundance festival bekroond met een prijs voor de beste regie. Stephen en David DeWaele annex Soulwax, alias 2ManyDJ’s hebben dus de muziek verzorgd voor Belgica, want ook dat kunnen ze. How Long is een rocksong van een relatief oud stempel, maar gebracht met een jeugdig en onweerstaanbaar elan. Volgens Belgische bronnen zien we in de clip o.a. de zoon en dochter van Kamagurka. Of dit alleen voor het plaatje is of dat dit rockmuisje nog een staartje krijgt is onduidelijk. How Long smaakt in ieder geval naar meer.
IJsbreker: White
Hoge mannenzang met een disco beat, dat is kort door de bocht de sound van 2106. Mainstream of indie, maakt niet uit. Van Sam Smith tot Tame Impala allemaal lijken ze bevangen door de geest van Bee Gees. Ook de zanger van White haalt zijn hoge tonen, terwijl de ritme sectie het tempo er in houdt. Het vijftal uit Glasgow kneedt de beat van LCD Sound System met het vernuft van Everything Everything tot een radioklare popsong waar we nog jaren plezier van gaan beleven.
Vooralsnog is White een singles-band met een groeiende live-reputatie. De Schotten zijn hier al een keer op bezoek geweest en koesteren warme herinneringen aan Paradiso als de beste plek waar ze tot nu toe hebben opgetreden, “the room was shaking, flesh was flying, it was the sort of crowd you dream of”. Voor herhaling vatbaar dus. Goed nieuws daarom dat White weer gaat touren, eerst door Engeland, daarna gaan ze naar Austin voor SXSW. Hopelijk komen ze daarna onze kant weer op om de zomer te voorzien van een soundtrack.