Category: Nieuwe Muziek

Fraser A. Gorman is een, niet de vriend van Courtney Barnett. Zijn platen verschijnen op het zelfde label als die van Courtney. Doorgaans maken ze flink andere muziek. Courtney is van de slacker-rock, Fraser zoekt het meer in de singer-songwriter richting. Op Skyscraper Skyline Blues komen ze dichter bij elkaar. Aanvankelijk dachten we ook dat ze lijzige damesstem van Courtney was, nadere bestudering van de liner note wees echter uit dat Fraser’s female partner in dezes Ella Thompson is van de band Dorsal Fins. Skyscraper Skyline Blues, dat sterk aan Jonathan Richman doet denken staat niet op het album van Fraser A, maar zal in februari verschijnen op een verzamelalbum van Milk Records met daarop ook nieuw werk van Courtney.

Kyrie Eleison van Bachar Mar-Khalifé misschien wel de vreemdste plaat die we ooit hebben gedraaid. Om te beginnen de titel, Kyrie Eleison is oud Grieks en betekent ‘Heer ontferm U over ons’ ( Lord have mercy). Op zich is dat niet zo bijzonder, ware het niet dat Bachar Mar-Khalifé uit Libanon komt en waarschijnlijk dus niet erg katholiek is. Als Woodkid en Philip Glass samen een mis zouden componeren zou die ongeveer klinken als Kyrie Eleison. En toch heeft het nummer een pop-feel. Je kan horen dat Bachar Mar-Khalifé in het westen (Parijs) muziek heeft gestudeerd en dat hij bekend is met genres als house, hip hop en jazz. Kyrie Eleison is het openingsnummer van Bachar Mar-Khalifé’s 3e album, Ya Balad dat van een genre overschrijdende schoonheid is. Het is een experiment om zo’n afwijkend nummer te draaien als Kyrie Eleison, maar als wij het niet doen wie dan wel?

Als een kind van Royal Blood en Arctic Monkeys zo omschreef een Britse journalist de nieuwe single van Pretty Vicious. En zo is het. Terwijl de mainstream lief en ongevaarlijk is en steeds meer acts door de mainstream worden meegesleurd, houden bands als Slaves, Royal Blood en Pretty Vicious het rockvaandel hoog net als het tempo en het volume. Dat levert ze niet veel airplay op bij de non indie stations, maar wel veel fans en optredens.

David Bowie is zonder twijfel een van de belangrijkste artiesten uit de popgeschiedenis. Hij en zijn werk worden door elke generatie weer ontdekt en gewaardeerd. Los van zijn talloze topplaten is ook Bowie’s invloed als conceptueel kunstenaar niet te overschatten. Als fan heeft hij Lou Reed en Iggy Pop van een duister lot gered en hun muziek geïntroduceerd bij de massa. Ook Jacques Brel en Kurt Weil zijn dankzij Bowie bekend bij een poppubliek. En zo kunnen we nog wel even doorgaan, maar laten we volstaan te zeggen dat er maar één Bowie is. Zelfs het feit dat het al vrij lang geleden is dat hij een echt goede plaat uitbracht, heeft niet geresulteerd in een smet op zijn reputatie. Dat is vrij bijzonder,vraag maar aan de Stones. Vooral het laatste jaar staat Bowie weer volop in de belangstelling o.a. door een nieuwe musical en een tentoonstelling (momenteel in het Groningse Museum). En wat gebeurd er zo op de valreep van 2105? David Bowie komt met zijn sterkste songs in jaren. Lazarus is vele malen beter en toegankelijker dan het eveneens recente Black Star, het titelnummer van Bowie’s 25ste studioalbum. Releasedatum van De Nieuwe Bowie is 8 januari, de dag dat hij 69 wordt.