vangoffey

Trials Of Modern Man van vangoffey klinkt te goed en te zelfverzekerd om van een debutant te kunnen zijn. En ja hoor, wat blijkt? Het is een solo-single van Danny Goffey, jarenlang de rechterhand van Gas Coombes in Supergrass. Sinds het uiteenvallen van Supergrass heeft Goffey o.a. gedrumd in Babyshambles en Coombes geholpen met sommige van diens solo-activiteiten. Van het bouwen aan een eigen loopbaan wilde het maar niet komen. Tot nu dus.

Stationschef 179: Esther Ouwehand

SC179-site_EstherouwehandEn daar gaat weer een vooroordeel! Wij maar denken dat leden van de Partij voor de Dieren van die lieve, veganistische wereldverbeteraars zijn zonder een greintje agressie in het blakende lijf. Mooi niet dus. Afgaande op de favoriete muziek van Esther Ouwehand, lid van de Tweede Kamer voor de Partij van de Dieren en onze nieuwe Stationschef moeten we ons beeld direct bijstellen.

Dat Esther heel erg van muziek houdt hoeft niemand te verbazen, wie doet dat niet? Maar dat ze van herrie houdt komt toch wel als een verrassing. Je hoeft Raised Fist en Refused niet te kennen om te weten dat het er bij hen heavy aan toe gaat. Esther is meer nog dan een liefhebber, ze is een freak! Dat mag je afleiden uit (voor ons) onbekende grootheden die in haar top 25 staan. Wie kent Herder? Totem Skin, iemand? Geef toe zo’n smaak en zoveel kennis had je niet achter haar gezocht. Toch?

Wil je natuurbeschermer, dierenliefhebber, politica en rockchick Esther Ouwehand nog beter leren kennen, luister dan naar Bazz op de Buzz voor een lekker lang interview met onze nieuwe Stationschef en dus ook nog eens een flinke dot heerlijke herrie. Zaterdag tussen 19:00 en 21:00 uur of in de herhaling op donderdag vanaf 22:00 uur.

De top 25 van  Esther Ouwehand.
1. Lifer – Down
2. King Of The Road – Fu Manchu
3. Carvel – John Frusciante
4. Pathfinder – Touché Amoré
5. Gods – Herder
6. Pretext – Raised Fist
7. Some Of My Best Friends Are Meateaters – Antillectual
8. Angstvrees – Fluisteraars
9. Green Valley – Puscifer
10. Florent – Raketkanon
11. I’m on a high – Millionaire
12. The shape of punk to come – Refused
13. Way through woven branches – Isis
14. Revolve – Melvins
15. 50 Million Year Trip (Downside Up) – Kyuss
16. Ark M – Monomyth
17. Leathers – Deftones
18. Atrophy Of The Heart – Totem Skin
19. School – Nirvana
20. Right Now – Paceshifters
21. Gooi jezelf weg – Fresku
22. Heart Of a Traitor – John Coffey
23. Vind Ons – Boef en de Gelogeerde Aap
24. Treat Me Like Your Mother – The Dead Weather
25. Head – Mark Lanegan

Blossoms

Na Londen, maar voor Liverpool is Manchester de belangrijkste provider van toprock en monsterpop. We noemen namen: The Smiths, Oasis, Joy Division. En vele vele anderen. Of Blossoms ooit het niveau van hun befaamde stadgenoten kan bereiken, zal de toekomst uitwijzen, maar de genen zijn goed en het begin is veelbelovend. De eerste drie singles van de band rond zanger Tom Ogden waren inregelnummers, bedoeld om de studio uit te testen en het publiek voor te bereiden op het echte offensief. Dat begon een paar maanden geleden met de uitstekende Blown Rose EP en nu is er Charlemagne, een dansbare meezinger met sporen van klassieke Britpop en Bowie-era glamrock. Blossoms begint binnenkort aan een vrijwel uitverkochte tour langs de grote zalen van Engeland. Nederlandse festivals doen er goed aan om nu alvast even met Manchester te bellen.

IJsbreker: Beach House

En toen waren er twee! Twee albums binnen even zovele maanden van een duo waarvan je heel veel kunt zeggen, maar niet dat ze hyperactief zijn. De totale oogst van elf jaar Beach House is zes albums, dat is inclusief de twee nieuwe. Vanwaar die plotselinge productie? Omdat het kon, er waren songs, er was een studio en er was een wet om te breken, de ongeschreven wet in de muziekindustrie dat er een periode van minimaal een jaar tussen twee albums moet zitten. Labels hebben minimaal een jaar nodig om een album te exploiteren. Die regel heeft Beach House dus aan hun spreekwoordelijke laars gelapt. Wie de band volgt zal niet heel erg verbaasd zijn, Victoria Legrand en Alex Scally hebben zich nooit veel aangetrokken van conventies, muzikaal noch zakelijk. Die indie-attitude heeft de band geen windeieren gelegd. Beach House torrent hoog boven het overbevolkte dreampopveld uit en heeft met songs als Norway en Myth en het recente Sparks mijlpalen en ijkpunten van het genre afgeleverd. Een andere wet uit de muziekindustrie is dat de media zich concentreren op de meest recente release, in geval van Dream House zou dat het gloednieuwe Thank You Lucky Stars album moeten zijn. Prima plaat hoor daar niet van, maar wij zijn nog niet klaar met het de vorige, Depression Cherry. Op dat album staat namelijk een nummer waar we helemaal weg van zijn, een melodieus meesterwerkje dat zich kan meten met genoemde hits. Space Song is dus geen single, zal het waarschijnlijk ook wel niet worden nu er nog een nieuwer album is, maar wij vinden dat het nummer een plek verdient in ons collectieve bewustzijn, vandaar dat we Space Song van Dream House hebben opgewaardeerd tot IJsbreker. Dat is tegen de regels, maar daar is Beach House zelf mee begonnen!

Interview: Holy Holy

In thuisland Australië en omstreken zijn ze al uitgetourd met hun debuutalbum When the Storms Would Come. Nu komt het album bij ons uit – 6 november – en komen de heren van Holy Holy ons verblijden met hun muzikale aanwezigheid op onder andere Let’s Get Lost en London Calling.

Tekst Martje Schoemaker

Toch zijn het geen onbekenden in Europa, zo heeft zanger Timothy Carroll ouder die uit Dublin komen, heeft hij zelf in Frankrijk en Engeland gewerkt en werd toen ook nog eens verliefd op een Zweedse, waardoor hij al acht jaar heen en weer aan het vliegen is. Gitarist Oscar Dawson is Brits en heeft een tijd in Berlijn gewoond en gewerkt. Hun muziek is de perfecte samensmelting van hun Australische en Europese muzikale ervaringen. De demo’s die voor dit album hebben gemaakt, zijn dan ook in Stockholm opgenomen, toen ze allebei in Europa aan het werk waren.

Frontman Timothy heeft er weinig moeite mee dat het album alweer voor het eerst uitkomt, maar nu in Europa “Ik heb nooit eerder een album overzees uitgebracht, dus ik weet eigenlijk niet hoe het anders zou moeten” zegt hij lachend. “Eigenlijk is dit wel logisch en prettig, dat we het album eerst hier uitbrachten en konden touren. Australië is zo groot, we zijn in plaatsen geweest, waar ik nog nooit geweest was.”

Het lijkt wel of er iets in het water zit in Australië, met al het muzikale talent wat er vandaan komt. “We hebben het geluk gehad met een aantal zeer geweldige bands te mogen touren, zoals Boy & Bear, waardoor we zelfs al in het Sydney Opera House hebben gespeeld.” Timothy Carroll is ook vol van Preatures, een band die volgens hem als Blondie meets Fleetwood Mac klinkt. “We hebben een landelijk publiek radiostation, Triple-J, die de Australische muziek heel erg ondersteunen en op weg proberen te helpen. Daardoor worden er heel veel mogelijkheden voor jonge artiesten gecreëerd om te spelen. Of weet je… misschien is het wel gewoon onze cultuur, eentje van uitgaan. In de grote steden zijn er zoveel plekken waar je goed uit kunt gaan en live muziek kunt zien en horen.”

Dat doen ze nog steeds graag, naar bandjes kijken. Afgelopen mei waren ze ook al op London Calling, in de Tolhuistuin, waar ze niet alleen een geweldig optreden hadden, maar vooral ook van andere optredens hebben genoten. Ook deze editie hoopt Timothy weer in het publiek te kunnen staan. When the Storms Would Come moet hier nog uitkomen, maar ze hebben al een aantal nieuwe liedjes geschreven voor een volgend album. “Geen idee alleen wanneer we verder kunnen schrijven, het is zo druk. Naast Holy Holy hebben we allemaal nog andere projecten lopen. Zo werk ik zelf bij een muziekfestival in Tasmanië, wat in maart plaatsvindt en daar gaat best veel tijd inzitten. En Oscar is producer en speelt nog in een paar andere bandjes.” De heren moeten echt tijd naast Holy Holy maken om met elkaar nieuw materiaal te kunnen schrijven, maar gelukkig komen ze eerst naar ons toe met hun debuutalbum onder de arm.

LIVEDATA 24/10 Let’s Get Lost, Zwolle 29/10 Ekko, Utrecht 30/10 London Calling, Paradiso

Indian Askin

Wat een luxe, een nieuwe Nederlandse band die niet klinkt als Kensington, Chef’s Special of een van die andere hitpotente polderacts. Op zich is dat natuurlijk niet zo heel bijzonder, ware het niet dat Indian Askin net een deal heeft getekend bij Warner Music Benelux, één van de drie zogenaamde major labels. Daarmee is Indian Askin toegetreden tot de zelfde stal als Waylon, Trijntje Oosterhuis en Kovacs. Horen wij iets niet wat Warner wel hoort? Zou kunnen. Zou zelfs fantastisch zijn als een band als het eigenzinnige Indian Askin met een song als Answer de hitparade zou veroveren, maar niet erg realistisch. Tenzij het grote publiek en masse overstag gaat voor een Amerikaans aandoende licht psychedelische rocksong met Beatle invloeden. Wij zijn het in ieder geval wel.

Hinds

Sex, Clips & Rock ‘n Roll elke ochtend om acht uur, de werktitel zegt het al. Een sensuele, bijzondere videoclip om de dag goed te beginnen. We hebben er weer eentje gevonden. De nieuwe single Garden van Hinds (voorheen Deers). Gaat verschijnen op het debuutalbum Leave Me Alone (release 6 januari 2016). Hinds is een geestige garage rock, lo-fi band uit Madrid bestaande uit 4 gekke chicas!

The Vaccines

The Vaccines is een van de betrouwbaarste Britse bands van dit decennium. De band van Justin Hayward- Young moet hun eerste slechte single nog maken. Give Me A Sign is het zeker niet. De track gaat gepaard met een heerlijke clip waarin de band hun harige voorgangers uit de jaren zeventig parodieert. Humor en popmuziek zijn twee grootheden die zich moeilijk laten mengen, vaak is de grap te flauw of de muziek ondermaats, maar deze seventies ‘rawk’ pastiche is grappig en goed.

Neon Indian

Sex, Clips & Rock ‘n Roll elke ochtend om acht uur, de werktitel zegt het al. Een pikante videoclip om de dag goed te beginnen. We hebben er weer eentje gevonden.

Van Neon Indian! We hebben vier jaar moeten wachten op nieuw werk van het project van Alan Palomo. Maar met singles Annie en Slumlord (notering in de Graadmeter) was dat het meer dan waard. Heerlijke disco, funk, synthpop en indie. Slumlord is voorzien van een video (duurt 8 minuten!) waarin we worden meegezogen in een bizar uitgaansleven; zoenen, jurkjes, you name it. Maar opeens veel bloed, sciencefiction en Daft Punk? Dit alles is een korte film in samenwerking met muziekplatform Yours Truly onder de noemer Slumlord Rising.

Check maar!

Interview: Metz

Esdoorns, elanden en ijshockey, dat is ongeveer alles wat ik weet over Canada. En dat het er leuk moet zijn, dat ook. De koningin dook immers niet voor niets juist daar onder toen die vermaledijde nazi’s hier een beetje de boel kwamen bezetten. Maar Canada is veel meer dan dat. Zo is het ook het thuisland van de noiserockers van METZ. En hoewel die mannen nu midden in een bomvolle Europese tour zitten, met een schema dat nog strakker is dan de pantalon rond het achterste van Ton Elias, vond frontman Alex Edkins toch nog even tijd om met LiveGuide te bellen, vanaf een truckstop in Milaan.

Tekst LiveGuideNL | Jeroen Haneveer Foto David Waldman

“We rijden zo verder richting Zürich”, vertelt de zanger en gitarist van het trio herrieschoppers uit Toronto. Het moge duidelijk zijn: de heren doorkruisen momenteel Europa, waarbij ze ook ons land een paar keer aan doen. Overigens waren ze hier ook al in juni tijdens Best Kept Secret, een dikke maand na het verschijnen van het tweede album, simpelweg METZ II gedoopt. “We zijn niet zo van de flamboyante en poëtische titels. Dat past niet bij de muziek die we maken.”

Die muziek is namelijk snoeihard. Dat komt live het allerbest tot z’n recht, want deze jongens werken zich vanaf de eerste noten diep in het zweet. Een uitputtingsslag waar ze kei- en keihard aan kapotgaan, maar klagen: ho maar. “We vinden optreden gewoon heel tof. Alle drie wilden we al van jong af aan niets liever dan de wereld rondreizen en muziek maken. Dus nu we die kans krijgen, gaan we er helemaal voor, en het liefst zo vaak mogelijk.”

Daarbij moeten ze het zelf nog wel eens ontgelden. Zo stond bassist Chris Slorach ooit in New York ineens te spelen met een flinke jaap op z’n knar. Toen hij iets te fanatiek aan het headbangen was, had hij zijn gitaar per ongeluk een kopstoot gegeven. “Dat ruige en wilde hoort gewoon bij onze shows”, aldus Alex. “Al hopen we altijd dat het publiek en wijzelf er zonder kleerscheuren vanaf komen. Gelukkig is dat meestal het geval.”

GTA
Ook als je ze nooit live hebt gezien, kan het zijn dat je al eens kennis hebt gemaakt met METZ. Zeker als je ooit in een Lampadati Furore, Dewbauchee Rapid of Enus Cognoscenti Cabrio de straten van Los Santos onveilig hebt gemaakt. Voor bij wie niet direct een belletje gaat rinkelen: Los Santos is de fictieve stad in de game Grand Theft Auto V. Wie daarin afstemt op Vinewood Boulevard Radio kan het speciaal voor het spel geschreven nummer Wet Blanket voorbij horen komen. “Dat was best maf. Ik weet nog goed dat we na een optreden in de auto zaten – heel toepasselijk – en werden gebeld met de vraag of we een nummer wilden schrijven voor GTA. Zoiets hadden we nog nooit gedaan, maar we vonden het natuurlijk een grote eer en hebben meteen toegezegd.”

Daarbij bleek het ook nog een uitstekende manier om nieuwe zieltjes te winnen. “Er zijn al een paar van die jonge gastjes naar ons toegekomen na optredens, die ons hadden leren kennen via dat spel. Dat vind ik echt geweldig.” En toegegeven: het punkgeronk van de Canadezen is inderdaad een uitstekende soundtrack voor wie graag een beetje rondrijdt en tussendoor mensen neerschiet. In een spelletje dan hè.

Naast fervente gamers hebben ze trouwens onbedoeld ook een totaal ander publiek aangetrokken: Deense bejaarden. “Het is al meerdere keren gebeurd dat we in Kopenhagen tijdens het uitladen van de bus werden belaagd door oude dametjes. En dan bedoel ik écht oud, in de tachtig ofzo. Die komen dan foto’s van ons maken en om handtekeningen bedelen. En da’s best eng… Misschien denken ze daar dat we een heel grote bekende rockband zijn. Dat ze met dat spul geld kunnen verdienen ofzo. Heel raar. De volgende keer dat ik er ben, ga ik maar eens uitzoeken wat daar precies aan de hand is.”

LIVEDATA 22/10 Doornroosje, Nijmegen 23/10 Bitterzoet, Amsterdam 24/10 Let’s Get Lost, Zwolle 20/11 Le Guess Who?, Utrecht

Klinkt als: (I’m not your) friend, buddy en guy in een obese achtcilinder op ramkoers.