The Kik in het theater met een 22-koppig orkest. Alle seinen staan dan op groen voor een paar uur topentertainment. Dat krijgen we dan ook voorgeschoteld in de schitterende PHIL. in Haarlem. Boudewijn de Groot wordt geëerd in een toepasselijk genaamde show: Boudewijn de Grootste.
Gezien: The Kik + orkest in PHIL. Haarlem, 16 januari 2026
Tekst & foto: Pieter Visscher
Het is zo’n avond waarop alles op zijn plek lijkt te vallen. Mooie, volle zaal, een band en een orkest in topvorm en vocaal ook nog eens alles spatzuiver. Van Dave von Raven, de als Dave Mellaart geboren 44-jarige Rotterdammer weten we dat wel, maar zo kraakhelder en gearticuleerd klinkt zijn vriend op gitaar (en vaste tweede stem) Arjan Spies ook, wanneer we hem Wat Geweest Is, Is Geweest horen zingen. Een nummer dat Boudewijn de Groot in 1973 schreef. Afkomstig van het schitterende album Hoe Sterk Is De Eenzame Fietser. Bloedmooie tekst, prachtige melodie. ‘Iedere nieuwe lente is alles nieuw voor mij, want de winter is dood, het oudjaar is voorbij.’
Het is een aaneenrijging van briljante liedjes die we voorbij horen komen in de geboortestad van trouwe compagnon, wijlen Lennaert Nijgh en de stad waar Boudewijn een groot gedeelte van zijn leven doorbrengt. “Het mooiste liedje dat ooit in Nederland geschreven is”, horen we Von Raven het iconische Testament aankondigen. Het is een zitconcert in de PHIL. en het is prettig dat er niet tot nauwelijks wordt meegezongen door het publiek, hetgeen de kracht van het optreden behoorlijk versterkt. Van Raven beschikt over een mooie stem en je proeft aan alles dat het werk van De Groot hem zeer nauw aan het hart ligt. We horen fijne anekdotes tussen de nummers door en zijn getuige van een los, speels optreden, met The Kik én het enorme orkest in bloedvorm. Vooral die strijkerssectie komt goed uit de verf in het repertoire van De Groot, die opnieuw zijn goedkeuring had gegeven aan The Kik, dat al eerder met het oeuvre van De Groot langs theaters is getrokken.
“Von Raven, meteen na de pauze: “Normaalgesproken zouden we meteen beginnen, maar we missen nog twee debielen in deze band. De toetsenist en de drummer. Waarschijnlijk staan ze buiten te roken. Laten we ze effe roepen!” Niet veel later sluit het duo weer aan. “Iedereen heeft wel een liedje van Boudewijn waarmee hij of zij zich kan identificeren”, vervolgt Von Raven. “Zo heb ik er ook eentje en dat heet Beneden Alle Peil.” Het staat op De Groots tweede album, uit 1966, Voor De Overlevenden. ‘Je ogen hoeven niet zo hard te staan, ontspan die harde lijnen om je kaken. Je lichaam, lief, is zacht om aan te raken.’
We horen klassieke songs als Avond en Een Meisje Van 16 voorbijkomen en het onovertroffen Verdronken Vlinder, dat voor kippenvel zorgt. Werk van de allergrootste chansonnier die we in Nederland hebben gehad en nog altijd hebben. Boudewijn de Groot is 81 en springlevend. We hoorden hem weer geregeld voorbijkomen in de al jarenlang door Pinguin Radio uitgezonden Snob 2000.
Von Raven: “Omdat we in de stad van Boudewijn en Lennart zijn, gaan we het proberen met Strand. We spelen ‘m voor het eerst, deze tournee. Het nummer is gewoon te snel. De meester zelf heeft er ook moeite mee gehad.” Het gaat om de debuutsingle van De Groot, die de muziek in 1964 schreef. De tekst is van Nijgh. Het razendsnelle liedje met koddige tekst wordt foutloos gezongen door Von Raven, die daarna wel bijna aan de beademing moet. Hij krijgt een glas water aangereikt van een collega. Het is een prachtavond, die afgesloten wordt met Welterusten, Mijnheer De President uit 1966 (!), met een tekst die in het huidige tijdperk nog zó verdomde urgent is, dat de tranen bij menigeen in de ogen springen. Wat een heerlijke avond.
