Protomartyr op 23 april naar de Melkweg te Amsterdam

Om te zeggen dat Joe Casey een boze man is, doet hem geen recht. De frontman van Protomartyr is razend en een beetje gek. Protomartyr, is een post-punk kwartet dat in 2010 werd opgericht in Detroit.

Het kwam langzaam opborrelen uit een paar andere bands, Butt Babies & Tyvek. De band bracht in 2012 zijn debuutalbum uit, dit werd in korte tijd opgevolgd met nog twee studioalbums. Het 3e album kreeg lovende kritieken en in 2017 tekenden ze bij Domino Records, hier brachten ze het vierde studioalbum uit.

De band heeft uitgebreid getoerd en in 2018 is het weer tijd voor een Europese tour. Deze show belooft glorieus te worden, verwacht atmosferische, dreigende postpunk, met mooie leadgitaren.

LIVEDATA 23/04 Melkweg, Amsterdam

Albumclub Luistervogels presenteert intieme Q&A en sessie met AWKWARD i

Op zondag 4 maart organiseert de Nederlandse albumclub Luistervogels een Q&A en akoestische sessie met Djurre de Haan van AWKWARD i. De Haans recente album KYD staat centraal bij de gratis toegankelijke middag die plaatsvindt in de Utrechtse designwinkel en platenzaak Swordfish & Friend.

Daar organiseerde Luistervogels eerder al een succesvolle middag met de vorig jaar doorgebroken Luwten. Nu nodigt Luistervogels het publiek uit om samen de stortvloed aan nieuwe releases even te laten voor wat hij is en wat langer stil te staan bij een van de meest onderschatte liedjesschrijvers van de lage landen.

AWKWARD i‘s eerste soloplaat sinds 2011 staat namelijk vol prachtige en persoonlijke verhalen die zich ophouden in het allesbehalve grijze gebied tussen blues en folk. Ze behandelen de periode waarin De Haan, die eerder in Alamo Race Track speelde en de soundtrack verzorgde voor de Gouden Kalf-winnende film Aanmodderfakker, onverwacht vader werd en bijna zijn moeder verloor aan een beroerte. De geboren Groninger maakt al bijna tien jaar muziek als AWKWARD i, maar de Volkskrant noemde het gloednieuwe KYD niet voor niets “zijn mooiste, best klinkende en rijkst gearrangeerde album.” KYD, uitermate geschikt voor fans van Elliott Smith en Sufjan Stevens, flakkert als een kaars en straalt in de duisternis door subtiele melancholiek, absurdisme en niets of niemand ontziende humor.

Bij Swordfish & Friend vertelt De Haan hoe het album tot stand kwam en speelt hij een aantal van zijn nieuwe nummers live in akoestische setting. Waarom KYD zo heet? Wie die man in de videoclip van leadsingle Milkshakes Funnelcakes is? Of AWKWARD i al aan een nieuw allbum werkt? Je komt het allemaal te weten bij Luistervogels. Kruip dus je koptelefoon uit en kom andere muziekliefhebbers ontmoeten terwijl je luistert naar verrassende verhalen en betoverende liedjes!

Facebook-eventhttps://www.facebook.com/events/1275359492601005/

Informatie
Luistervogels presents: AWKWARD i (Q&A + livesessie)
zondag 4 maart 2018. 15:00 – 16:30
Swordfish & Friend, Oudkerkhof 43, Utrecht
gratis toegang

Claw Boys Claw – It’s Not Me, the Horse Is Not Me Part 1

Claw Boys ClawWillem Venema, een van de meeste legendarische pop promotors uit de Nederlandse popgeschiedenis, haalde in 1986 Claw Boys Claw naar het Pinkpop festival. Hij kende zanger Peter te Bos persoonlijk, het was ‘zijn’ nieuwe aanwinst.

Ze speelden een geweldige variant op de punk en rock: de garagerock. Een onheilspellende bassist, hard beukende drummer en grauwe, donkere gitaarriffs. Daaroverheen komt de geweldige stem van Peter, door de OOR toendertijd onthaald als “Tom Jones, nadat deze een paar weken samen met Screaming Jay Hawkins in een donkere kelder heeft opgesloten gezeten.”
Toch kon niet iedereen het legendarische optreden waarderen, de aardkluiten en graspollen vlogen de band om de oren. Nu, ruim dertig jaar later en aangekomen bij album nummer 13 heeft de band terecht een cultstatus verworven.

Vanaf de eerste akkoorden zitten we gelijk weer in de vertrouwde Claw Boys Claw sound, zonder in herhaling te vallen. De band evolueert nog steeds, openingstrack Suck Up The Mountain begint heerlijk broeierig met lekker smerige riffs en gitaartrucjes die ervoor zorgen dat je spontaan meebeweegt op de melodie.

Middenin de plaat verrast de groep met Polly Maggoo, een nummer gebaseerd op een Franse speelfilm uit de zestiger jaren, dat de spot drijft met de modewereld. Het nummer opent met een uptempo, stuwende drum om tegen het eind over te gaan in heerlijke moerassige blues zoals ze dat alleen bij Claw Boys Claw kunnen. Zo weet de band zich keer op keer weer te bewijzen als een van de meeste verrassende en spannende gitaarbandjes die Nederland ooit gekend heeft. Tekst Mania | Tim Jansen

LIVEDATA 15/03 Rotown, Rotterdam (Sold Out) 16/03 Metropool, Hengelo 23/03 Patronaat, Haarlem 24/03 013, Tilburg 30/03 Doornroosje, Nijmegen (Sold Out) 31/03 Hedon, Zwolle 06/04 Gebouw-T, Bergen op Zoom 07/04 Muziekgieterij, Maastricht 12/04 TivoliVredenburg, Utrecht 13/04 Burgerweeshuis, Deventer 28/04 Paradiso, Amsterdam

 

Live-opnames en demo’s maken Lynyrd Skynyrds Collected extra interessant

Lynyrd Skynyrd kan worden gezien als een van de grondleggers van de southern rock. In 1973 brengen ze hun debuutalbum uit, met daarop de klassiekers Free Bird en Tuesday’s Gone. Het tweede album, Second Coming, dat nog geen jaar later in de schappen komt te liggen, bevat Skynyrds grootste hit: Sweet Home Alabama.

lynyrd skynyrd2 maart verschijnt de Lynyrd Skynyrd-verzamelaar Collected. Hierop een verzameling van de grootste hits van de band, maar ook de betere albumtracks en een bijzondere verzameling demo’s en live-opnames, die de verzamelaar extra interessant maken.

Lynyrd Skynyrd houdt het tempo erin en brengt in de drie jaar na 1973 maar liefst drie platen uit. Maar op 20 oktober 1977 – drie dagen na de release van hun vijfde album Street Survivors – blijkt hun geluk toch een eind te kennen. Na een concert in Greenville, South Carolina, nemen de band en crew een vliegtuig naar hun volgende optreden. Een tekort aan brandstof zorgt echter voor problemen en bij de onvermijdelijke crash komen bandleden Ronnie van Zant en Steve Gaines, achtergrondzangeres Cassie Gaines, de roadmanager en de twee piloten om het leven. De rest van de band raakt zwaargewond.

Pas na tien jaar besluit de band weer samen te komen, met naast vijf oorspronkelijke leden ook de jongere broer van de overleden zanger Ronnie: Johnny van Zant. Vanaf dat moment neemt hij de vocalen voor zijn rekening. Daarna onderbreekt de band hun constante getoer eigenlijk alleen nog om de studio in te duiken; tussen 1991 en 2012 brengen ze nog negen albums uit. De band treedt in de huidige samenstelling nog altijd op.

Op Collected komen voor het eerst in de geschiedenis de twee incarnaties van Lynyrd Skynyrd bij elkaar. Van alle albums die de band opnam, zijn tracks terug te vinden op de eerste twee discs van deze set. Op de derde disc staat een aantal early recordings, demo’s en live-opnames.

Lynyrd Skynyrd verkocht wereldwijd tientallen miljoenen albums en werd in 2006 nog opgenomen in de beroemde Rock and Roll Hall of Fame. Onlangs kondigde de band hun afscheidstournee aan, die zeker tot diep in 2018 zal gaan duren. Collected va Lynyrd Skynyrd verschijnt als 3cd-box op 2 maart. De 2lp-versie verschijnt dit voorjaar via Music On Vinyl.

Liefhebbers luisteren naar Pinguin Classics.

Live Foto Review: HAEVN @ Paradiso

Live Foto Review: HAEVN @ Paradiso, Amsterdam
23 februari 2018
Foto’s Peter van Heun

HAEVN, de succesvolle samenwerking tussen songwriter Marijn van der Meer en filmcomponist Jorrit Kleijnen, kende in 2015 een droomstart toen hun twee debuutsingles ‘Finding Out More’ én ‘Where The Heart Is’ werden gebruikt onder bekende auto-commercials. Ze hebben in de afgelopen jaren een krachtige livereputatie opgebouwd waarbij dromerige songs worden afgewisseld met uptempo electropop waarmee ze de grote zaal van Paradiso, Carré en TivoliVredenburg snel wisten uit te verkopen. In 2018 keert de band terug naar Paradiso om muziek van hun langverwachte debuutalbum te presenteren in de grote zaal. Het album verschijnt enkele maanden na het optreden.

Liefhebbers van HAEVN luisteren natuurlijk ook naar Pinguin Pop!

Editors, Franz Ferdinand en Khalid in LiveGuide Radio #12

Het kan verkeren bij concert- en festivalkrant LiveGuide. Hebben ze eerst Kendrick Lamar op de cover staan, prijkt een maand later doodleuk de kop van Tom Smith op het voorblad. Maar deze overgang mag dan als water en vuur zijn: ook Editors levert weer een pomper van een coverstory op.

Vanavond tussen 20:00 en 21:00 hoor je op Pinguin Radio alle namen die worden geïnterviewd, beschreven en bekeken in de nieuwe LiveGuide, het krantje waarvan de 39e editie vanaf vandaag gratis te verkrijgen is op ruim 500 locaties in Nederland. Onder meer bij popzalen als TivoliVredenburg, Melkweg, 013, De Oosterpoort en Muziekgieterij.

Dronken Alex Kapranos

Waar met Tom Smith en gitarist Justin Lockey uitgebreid wordt gesproken over hoe verdomde gewelddadig de mannen van Editors zelf wel niet zijn, heeft ook het interview met Franz Ferdinand een agressief tintje. Alex Kapranos biecht namelijk op hoe hij een keer in een dronken bui iemand het gevecht gaf waar hij om vroeg. “Ze willen met een artiest vechten, zodat ze tegen hun maten kunnen zeggen dat ze een bekende zanger hebben geslagen.”

Zwarte Cross, Camp Moonrise en Nana Adjoa

Stukken vriendelijker gaat het eraan toe in gesprek met Pieter Holkenborg van de Zwarte Cross, die uitlegt waarom het festival toch in vredesnaam begint met een hiphopweide… Ook leuk: LiveGuide laat de directeur van het nieuwe festival Camp Moonrise drie fijne albums tippen en spreekt Nana Adjoa (A Polaroid View, Sue the Night, Janne Schra) over haar besluit om haar eigen hoofd op het hakblok te leggen door het solopad te kiezen.

Tusky, Khalid, Dream Wife, Rosemary & Garlic, The Game en Avatar

Verder nog: de rider van de kersverse punkrockhype Tusky, de zwembadavonturen van riot grrrl-dames Dream Wife, een ode aan Khalid door zijn grootste fan Aïcha, een quiz waarin wordt getest wat Rosemary & Garlic weet van hiphopsuperster The Game en bizar geouwehoer van de Zweedse metalhead Johannes Eckerström, die met zijn band Avatar in het koninkrijk van hun almachtige gitarist leeft. “Het is het land van je wildste dromen en al je heavymetalfantasieën.”

LiveGuide Radio
LiveGuide is vanaf maandag gratis verkrijgbaar op zo’n 550 locaties in Nederland, zoals popzalen, universiteiten en koffietentjes. Vanavond tussen 20:00 en 21:00 uur hoor je de artiesten uit de nieuwe editie weer voorbijkomen bij Pinguin tijdens de elfde uitzending van LiveGuide Radio. De playlist voor vanavond:

  1. Editors – Magazine
  2. Nana Adjoa – The Resolution
  3. Khalid – American Teen
  4. Tusky – Folly
  5. Dream Wife – Hey Heartbreaker
  6. Franz Ferdinand – Always Ascending
  7. The Game – Wouldn’t Get Far
  8. Avatar – The King Wants You
  9. Nathaniel Rateliff & The Night Sweats – You Worry Me
  10. Nightmares on Wax – What I’m Feeling
  11. De Jeugd van Tegenwoordig – Manon
  12. Ezra Furman – Driving Down to L.A.
  13. Lamb – Gabriel
  14. Fresku & Mocromaniac – Kreeft

Yori Swart naar o.a. Paard, Patronaat, Hedon en Victorie

Haar markante gitaarstijl waarbij ze blues, folk en pop mengt in een bijzondere finger-picking stijl, is ronduit opmerkelijk en virtuoos te noemen. Singer-songwriter Yori Swart (27) won in 2011 de Grote Prijs van Nederland, de Amsterdamse Popprijs en de Sena Performers Pop NL Award. Vervolgens maakte Yori in januari 2012 maakt grote indruk op het Noorderslag Festival, gevolgd door de release van haar gelijknamige debuutalbum in februari.

Vanaf 2015 werkt Yori aan haar tweede langverwachte studioalbum, getiteld September. Bijgestaan door producer Mark van Bruggen en in nauwe samenwerking met de Engelse singer-songwriter en producer Fin Greenall (Fink) worden liedjes opgenomen op diverse locaties, waarbij zelfs een gehele studio wordt ingericht in een oude gevangenis.

September bevat 10 volwaardige popsongs van een uitzonderlijk hoog niveau waarbij Yori ook alle gitaarpartijen voor haar rekening neemt. Het album verscheen op 29 september 2017 en zal worden uitgebracht in zowel Duitsland, Frankrijk als in de Verenigde Staten en Canada.

Support Luka
Rotterdamse singer-songwriter Luka (Lisa Lukaszczyk) schrijft eigenzinnige indiepop geïnspireerd door Feist, Sylvan Esso en Bon Iver. In 2014 bracht ze met band haar debuut EP ‘Change of Seasons’ uit onder eigen beheer. Zo stond Luka o.a. in Paradiso Tolhuistuin, Where The Wild Things Are en Noorderzon. Momenteel is ze bezig met de voorbereidingen van haar tweede EP ‘Welcome, Generation Everything.’ Deze is opgenomen in Studio Joneski en wordt in februari 2018 uitgebracht.

LIVEDATA 01/03 Gebr. De Nobel, Leiden 02/03 Paard, Den Haag 03/03 Patronaat, Haarlem 08/03 Hedon, Zwolle 09/03 De Spot, Middelburg 17/03 Fluor, Amstersfoort 23/03 Bibelot, Dordrecht 24/03 Podium Victorie, Alkmaar 31/03 Mezz, Breda

Lo Moon – Lo Moon

Lo MoonGenoemd naar een van de vier manen van Jupiter, is Lo Moon in het begin een mysterieus gezelschap. Maar de in Los Angeles gebaseerde band zegt het niet expres te hebben gedaan. Het moest over de muziek gaan. Daarom waren er in het begin geen video en geen achtergronden.

Zanger Matt Lowell, oorspronkelijk uit New York, zegt door dichters als Camus, Updike en Houlebecq beïnvloed te worden. De twee andere leden van de band zijn opmerkelijk, Crisanta Baker was meteen onder de indruk van de muziek die Lowell haar liet horen en het derde lid is de zoon van Dave Stewart, van o.a. Eurythmics, Sam.

Tijdens tournees aangevuld door een drummer, maar de muziek op dit langverwachte debuutalbum bestaat uit atmosferische toetsen en ijle gitaren, te plaatsen tussen Death Cab For Cutie en Gotye, niet toevallig door producers Chris Walla en Francois Tetaz. Knappe nummers vol onverwachte wendingen met teksten over de vele vormen van liefde. Prachtig dromerig album. Tekst Mania | Erik Mundt

The Priest van Johnny Marr & Maxine Peake op -1 en STEM!

STEM HIER OP DE NIEUWE GRAADMETER!

Sinds zijn voortijdige en onprettige breuk met Morrissey lijkt Johnny Marr constant op zoek naar creatieve partners en/of bands. Hij was tijdelijk lid van The Pretenders, Modest Mouse, The The en The Cribs. Als gitarist heeft hij op platen gespeeld van Oasis, Pearl Jam en Talking Heads. Ondertussen maakte Marr ook solo-albums, maar een carrière als solo-artiest lijkt hij nooit echt te hebben geambieerd.

Marr is duidelijk een teamplayer. Met Maxine Peake heeft hij een nieuw artistieke maatje gevonden, een die hem lijkt te inspireren om nieuwe wegen te verkennen, zoals in dit geval ‘spoken word’. Maxine is een jonge actrice die net als Marr uit Manchester komt. Hij zag haar in een film, liet per mail zijn waardering weten. Dat leidde tot een ontmoeting die uitmondde in de opname van The Priest, een track die waarschijnlijk later op Marr’s derde solo-album terecht zal komen. Voor Smiths fans en mensen die hopen dat Marr met een Easy Money deel twee zou komen, valt hier niet heel veel te beleven, maar voor hen die open staan voor iets nieuws -muzikaal en tekstueel- heeft Johnny Marr weer een mooi hoofdstuk aan zijn toch al imposante oeuvre toegevoegd.

#293 John Cameron van Claw Boys Claw

Een nieuw album van Claw Boys Claw is niet alleen goed nieuws, het is ook belangrijk nieuws. Claw Boys Claw is namelijk meer dan een band. De muzikale kongsi van Peter te Bos en John Cameron is een nationaal instituut.

Opgericht in 1983 als Nederlandse tak van de internationale alternatieve rockscene maakt de band van meet af aan furore met een sound die is geworteld in de oerrock van The Stooges en The Velvet Underground en aansluit bij de postpunk van tijdgenoten als The Bad Seeds en The Gun Club.

In eerste instantie vinden de Claw Boys hun fans niet via singles en de radio, maar middels sterke albums en spectaculaire optredens waar zweet en decibellen vrijelijk over podium en publiek stromen. Pas later komen de hits, met de Top 2000-ballad Rosie en covers van de polderclassics Venus en Dracula.

Na tien tropenjaren besluit de band het begin jaren negentig wat rustiger aan te doen, maar het monster laat zich niet zomaar temmen en steekt regelmatig de kop op. Ook nu weer hebben de kriebels de overhand gekregen, heeft de band een nieuw album opgenomen (It’s Not me, The Horse Is Not Me, Part One, hun 9e) en een tournee geboekt, waarmee ze tot in alle uithoeken van het land voor opwinding zullen zorgen.

35 jaar Claw Boys Claw, grijzer maar niet wijzer! Als er één band is die koninklijke goedkeuring verdient dan is het wel Claw Boys Claw.

Onze Bazz belde met John Cameron. Hun conversatie plus onderstaande favoriete tracks zenden we uit deze zaterdag (24/2) tussen 19.00 en 21.00 uur en op donderdag 1 maart vanaf 22.00 uur.

LIVEDATA 15/03 Rotown, Rotterdam (Sold Out) 16/03 Metropool, Hengelo 23/03 Patronaat, Haarlem 24/03 013, Tilburg 30/03 Doornroosje, Nijmegen (Sold Out) 31/03 Hedon, Zwolle 06/04 Gebouw-T, Bergen op Zoom 07/04 Muziekgieterij, Maastricht 12/04 TivoliVredenburg, Utrecht 13/04 Burgerweeshuis, Deventer 28/04 Paradiso, Amsterdam

25 favorieten van Claw Boys Claw:

  1. Thee Oh Sees – The Dream
  2. Sonic Youth – Ca Plane pour moi
  3. Fleur des Lys – Circles
  4. The Red Krayola – Hurricane Fighter Plane
  5. Courtney Barnett – Avant Gardener
  6. Robert Wyatt – Seasong
  7. The Misunderstood – children of the sun
  8. Husker Dü – Pink turns to blue
  9. Neil Young – Southern Man
  10. Neutral Milk Hospital – In an Airplane over the Sea
  11. Neu! – Hallogallo
  12. The Seeds – Pushin’ too Hard
  13. Hawkwind – Brainstorm
  14. Warpaint – Disco / Very
  15. Railroad Jerk – Ballad of Railroad Jerk
  16. Goat – Goatman
  17. Velvet Underground – Sister Ray
  18. Kevin Coyne – Eastbourne Ladies
  19. The Modern Lovers – Pablo Picasso
  20. Kurt Vile – Pretty Pimpin’
  21. Tinariwen – Cler Achel
  22. Yo la tengo – My little corner of the world
  23. Wire – Mannequin
  24. Suicide – Rocket USA