Live Foto Review: Dauwpop, dag 1
2 juni 2023
Foto’s: Serge Hasperhoven
Afgelopen weekend vond de 27e editie van Dauwpop Festival plaats in de zonnige bossen van Hellendoorn. Met ruim 21.000 bezoekers over twee dagen en meer dan 2.400 campinggasten werd het een onvergetelijke ervaring vol muziek, unieke sfeer en bijzondere optredens. Namen als The Prodigy, Goldband, The Opposites, Franz Ferdinand, Elephant, The Haunted Youth, Tramhaus, My Baby, Jungle By Night DeWolff, STONE, Son Mieux, Madrugada, Life Of Agony, Coach Party en High Vis werden ontvangen op het podium. Het festival wist niet alleen bekende artiesten naar voren te brengen, maar introduceerde ook twee volledig nieuwe en area’s, namelijk Hotel Vegas en BEUK. En Pinguin Radio was erbij, bij het Pinguin Podium The Barn met als presentatrice FIEP.
Jimmy DiamondJimmy DiamondJimmy DiamondMerolMerolMerolMerolThe JordanThe JordanThe JordanThe JordanSticksSticksThijs Boontjes Dans -en ShoworkestThijs Boontjes Dans -en ShoworkestThijs Boontjes Dans -en ShoworkestThijs Boontjes Dans -en ShoworkestThijs Boontjes Dans -en ShoworkestMadrugadaMadrugadaMadrugadaMadrugadaLife of AgonyLife of AgonyLife of AgonyLife of AgonyTramhausTramhausTramhausLife of AgonySon MieuxSon MieuxSon MieuxSon MieuxSon MieuxCIELCIELCIELJohn CoffeyJohn CoffeyJohn CoffeyJohn CoffeyPloegendienstPloegendienstPloegendienstPloegendienstMY BABYMY BABYMY BABYMY BABYWodan BoysWodan BoysWodan Boys
Ordinary Love opent met een geluid dat doet denken aan het proefalarm dat elke eerste maandag van de maand om precies 12.00 door het land schalt.
Het is de weerhaak van alweer een topsong op synthesizer basis met verhoogde hitpotentie uit de creatieve koker van mister Roosevelt, Marius Lauber.
De gemiddelde aanloop van een acts naar succes is zo’n zeven jaar. Die heeft Roosevelt er nu opzitten. Het moment van doorbraak naar een heel groot publiek zal dan ook niet ver meer weg zijn.
Onze Argentijnse vriendinnen zijn terug met een tweede zelfgeschreven single. Net als With Or Without You is Anita een pittig en poppy indie-liedje op gitaarbasis.
Het nummer lijkt een smeekbede aan ene Anita om bij de band te komen. Anita plays keytar in an indieband. De tekst is leunt op een woordspeling die alleen maar werkt als je Anita uitspreekt op zijn Amerikaans, met een D i.p.v. een T klank dus. I Need Anida. Beetje humor dus vrolijk vormgegeven door Inés en Martina ofwel Pacific.
Line Of Fire was tien jaar geleden een hit formaatje joekel voor het Zweedse Junip.
Op verzoek van Disney maakten José González, Tobias Winterkorn en Elia Araya een nieuwe versie. Daarvoor riepen ze de hulp in van Sharon van Etten die de vierde stem voor haar rekening neemt. Verder is men trouw gebleven aan het origineel.
De nieuwe versie van Line Of Fire is te horen in Wild Life, een door Disney geproduceerde docu van National Geografic over leven en werk van Kris Tompkins die zich al decennia inzet voor het behoud van de natuurpracht Patagonië.
Sigarettenpeuken bevatten arsenicum (rattengif), aceton, benzeen, ammoniak en lood. Als je een peuk in een bak water met vissen gooit, sterft de helft binnen 96 uur. Sigarettenfilters (peuken) zijn gemaakt van celluloseacetaat, een kunststof en dus plastic. Zeer milieuverkrachtend. Een sigarettenfilter (peuk) is een marketingtool. Studies wijzen uit dat filtersigaretten roken leidt tot meer longkanker, niet minder. Gooi peuken nóóit op straat of in de natuur. Peuk = gif. Dit in tegenstelling tot de band Peuk! Die is niet kankerverwekkend, maar opbeurend, opzwepend en gezond verslavend.
Escape Somehow is het tweede album van de Belgische formatie Peuk, die nog wat feller van leer trekt dan op het debuut. De raakvlakken met The Breeders, Sonic Youth, Pixies, Nirvana en Hole zijn er nog altijd, maar wie goed luistert hoort ook flarden van de geweldige Canadese punkband METZ. Er zit veel woede in Peuk en die wordt er allemaal overheerlijk, gecontroleerd uitgeschreeuwd door blikvangster en gitariste Nele Janssen, die opnieuw alle nummers schreef. Jacky Willems zorgt voor de baspartijen, terwijl Dave Schroyen (ex-Evil Superstarts, ex-Millionaire) zijn drumstel aan flarden slaat.
Escape Somehow betekent ouderwets de beuk erin, zoals er net zo eenvoudig gas teruggenomen kan worden. Onder meer in Lebanon, dat evenwel ook behoorlijk wat furie kent. Het razende Rudy is een pogosong waar volop van kan worden genoten in de clubs en op festivals.
Peuk bewijst dat punk nog lang niet dood is (nooit geweest ook) en dat België een band heeft om heel erg trots op te zijn. We waren wel weer even toe aan al dat venijn. Pieter Visscher
John Dwyer is de voorman en enige vast lid van Thee Oh Sees, een band die regelmatig van bezetting wisselt. Een tijd lang paste Dwyer na iedere wisseling ook de bandnaam aan, maar waarschijnlijk vindt hij dat nu zelf ook te ingewikkeld worden en is de nieuwe single van zijn band nu zowel onder de oude bandnaam, Thee Oh Sees als het nieuwere Osees verschenen.
Intercepted Message is het titelnummer van alweer een nieuw album van de paddopunkband. Alle mutaties meegeteld wordt dat ongeveer het 26ste album waarvoor Dwyers eindverantwoordelijk is.
Intercepted Message is een lekker los gezongen, want punk met dit keer een analoge synth, want psychedelisch als leidend instrument. Nieuwig zijn de blazers die de onderschepte boodschap van een pittig sausje voorzien. Leuk plaatje ook als je niet van (post)punk houdt.
We kennen Melenasnog van Primer Tiempo, een orgelpunkliedje dat een jaar of 3 geleden de aandacht trok.
Ook Bang is een vrolijk stemmend retro-liedje met een toonaangevend elektronisch orgeltje en een hypnotiserende beat. Verschil is wel dat de vier señorita’s uit het Spaanse Pamplona wel een beetje beter zijn geworden met wat ze doen.
‘Winters zou een song als Bang waarschijnlijk niet werken, maar met de zomer in de lucht kunnen we Melenas er goed bij hebben.
K-pop op Pinguin? Wees gerust. Sailor Honeymoon komt weliswaar uit Zuid-Korea, maar de meiden zijn van de punk en niet van de pop. Humor hebben ze ook. Hun debuutsingle gaat over hoe je het best een Cockroach te lijf kunt gaan.
Veel heeft het krap 2 minuten durende liedje niet om het lijf, maar het rockt lekker en het is goed om te horen dat er in Korea ook echte muziek wordt gemaakt door echte mensen i.p.v. algoritmes.
Bent Knee is voor ons een nieuwe naam. Toch bestaat de band al sinds 2009 en maken ze platen sinds 2011. Waarom ze nooit eerder op onze radar zijn verschenen?
Dat heeft meerdere oorzaken, een ervan is dat de band uit Boston op de 6 albums die ze tot nu toe uitbrachten alle kanten uitschieten. Bent Knee lijkt zo’n band met zoals Amerikanen wel zeggen ‘too many chiefs and too little indians’. Democratie is een goed goed, maar niet in een band. Dat ze kunnen spelen staat buiten kijf, ze leerden elkander kennen op de Berkeley School of Music, maar het zou fijn zijn als ze het een keer eens konden worden over een richting.
Als wij een suggestie mogen doen, ga door op het pad van Lawnmower. De nieuwe single van Bent Knee begint als een introverte ballad en eindigt als een massale meezinger. Als de band in hun lange loopbaan één nummer heeft gehad met hitpotentie dan is het wel deze ode aan de grasmaaimachine.
Nog even over de naam Bent Knee. Daar zit geen diepe betekenis achter. De initiatiefnemers van de band heten Ben (Levin) en Courtney (Swain). Spreek die namen snel uit en je krijgt Bent Knee. Ben is inmiddels vertrokken, Courtney zingt de sterren van de hemel in Lawnmower.
Dit festivalseizoen is Pinguin Radio bij een flink aantal festivals aanwezig en we nemen je graag mee backstage om een paar van onze Penguin Artists aan je voor te stellen. Zoals je van ons gewend bent, staan we liever bij de kleinere podia dan bij de main stage om nieuwe muziek van nieuwe artiesten te ontdekken. Dat is toch ook veel leuker dan hitjes meezingen?
In deze eerste post in de serie Penguin Backstage nemen we je een paar weken mee terug in de tijd naar Bevrijdingspop Haarlem, waarschijnlijk het enige Bevrijdingsfestival waar het droog is gebleven… Wij hingen rond achter het Jupilerpodium en Plein van de Vrijheid om de artiesten te spreken over de show en over hun plannen.
The Cruz & The Dukes of Harlem – Backstage op Bevrijdingspop Haarlem
Chaos en gezelligheid, zowel backstage als op het podium. Een optreden van The Cruz & The Dukes of Harlem kan je bijna niet anders beschrijven dan een uit de hand gelopen feestje, maar wel zo een die je de rest van je leven blijft herinneren. Ga ze dus zien, want gezelligheid kent geen spijt.
30 juni – P3 – Purmerend 14 september – The Waterhole – Amsterdam 15 september – Stiels – Haarlem
Het speelplezier spat er vanaf, vooral de energie tussen de gitarist en zangeres Guusje van BANGS valt op. Misschien niet het grootste podium, het Plein van de Vrijheid, maar de band speelt alsof ze de headliner op het hoofdpodium zijn. Het veldje staat vol met mensen en er wordt hier en daar al meegezongen en -gesprongen. In de gaten houden dus!
Cheyenne van CHAI – Backstage op Bevrijdingspop Haarlem
Rock met een behoorlijk vleugje soul. Stilstaan lukt eigenlijk niet bij een optreden van CHAI en het publiek doet dan ook goed mee. Op het podium straalt zangeres Cheyenne en rockt ze er flink op los. Achter de schermen zie je ook een artiest die er helemaal voor wil gaan. In geuren en kleuren vertelt ze over de show en over haar plannen voor de toekomst. Op 30 mei was CHAI’s Afstudeerconcert van het Conservatorium Haarlem, dus de toekomst ligt nu helemaal open voor deze rockband.
Check CHAI live:
25 juni – Haven Festival – IJmuiden
16 juli – Parksessies – Haarlem
Tessa van L’asset – Backstage op Bevrijdingspop Haarlem
Ook wij maken weleens een uitzondering als het om podia gaat, vooral voor L’asset! Als winnaar van de Rob Acda Award mocht deze band namelijk het hoofdpodium openen! De frisse, dansbare nummers maakten dit een heerlijk begin van de dag. Na het optreden hebben we Tessa gelukkig nog kunnen vinden in de chaos van het backstagegebied.
Je kunt L’asset deze zomer zelf live zien spelen:
6 juli – Toekomstmuziek – Amsterdam 7 juli – ’t Oude Pothuys – Utrecht 14 juli – Poppodium C. – Hoofddorp
Nusantara Beat – Backstage op Bevrijdingspop Haarlem
Deze band heeft eigenlijk nu al geen introductie meer nodig, sowieso niet bij Pinguin Radio, want wij zijn fans van het eerste uur. En kende je ze nog niet, dan ken je de losse bandleden wel van allerlei andere Nederlandse bands. Een enorme bak energie op het podium (en backstage) en een soort hypnotiserende muziek. Ook al sta je in het publiek en ken je geen enkele track, de beats en melodieën nemen je als vanzelf mee in een soort wilde droom.
Mis Nusantara Beat niet deze zomer:
1 juni – SkateCafe – Amsterdam (releaseparty met live muziek en Indonesisch eten) 13 juni – Oerol – Terschelling 23 juni – Tweetakt – Utrecht
Peuk – Escape Somehow (PIAS/Mattan)
