Category: Recensies

Bombino – Tazidert

Van bandleider/songschrijver Omara Moctar aka Bombino verschijnt eindelijk weer eens nieuw werk. Na zijn album “Deran” uit 2018 (waarmee hij de eerste Nigeriaanse muzikant met een Grammy-nominatie werd!) tourde hij over de hele wereld en in 2020 werd de live-cd “Live In Amsterdam” uitgebracht, maar met de track “Tazidert” kan dan nu na 5 jaar de honger naar vers materiaal worden gestild. De song werd opgenomen in Casablanca (Marokko) met producer David Wrench (bekend van zijn werk met o.a. David Byrne, Frank Ocean, The XX en Caribou) en is de voorbode van een nieuw album dat na de zomer zal verschijnen.

In het najaar zal ‘guitar luminary and Tuareg folk hero’ Bombino wederom zeer uitgebreid gaan touren, maar ter ondersteuning van “Tazidert” stond Bomino deze maand al in Patronaat en Groningen en dat was veelbelovend als we de geruchten mogen geloven.

bdrmm – Pulling Stitches

Ondanks de lockdown-periode wist de post-shoegaze, dream pop en indie (kraut/post-punk) rock-formatie bdrmm, uit het Engelse Hull, in 2020 toch een behoorlijke impact te maken met hun debuut-album “Bedroom”. Het werd onthaald als ‘a heady, forward-thinking shoe gaze distillation’ (Clash), ‘one of the underground hits of lockdown’ (The Guardian) en NME-magazine gaf het de maximale vijf sterrren en noemde de release ‘a modern day shoe gaze classic’! De band is nu terug met hun tweede album “I Don’t Know”, en bevat weer de kenmerkende ‘effects-laden guitars (The Cure, Ride), dreamy ambient melody-lines (Beach House, Slowdive) and motorik grooves (Neu!, Can), maar nu toegevoegd met piano, strijkers, electronica, sampling en heel af en toe een beat. Stilstand is achteruitgang en bdrmm toont aan dat shoegaze anno 2023 nog innovatief en springlevend kan zijn!

B E N E L U X S H O W S:

17-10 – Cactus – Brugge

19-10 – Trix – Antwerpen

20-10 – Left Of The Dial Festival – Rotterdam

21-10 – Left Of The Dial Festival – Rotterdam

04-11 – Paradiso – Amsterdam

05-11 – Merleyn – Nijmegen

Shaemless – Please Me Like You Do

Punk is er in velerlei soorten en maten. Die van Shaemless is donker, corpulent en redelijk retro om niet te zeggen hardcore.

Ondanks de dierlijke energie die Please Me Like You Do uitstraalt is er aandacht voor compositie en productie. Met name de rockabilly-echo op de zang is een vondst. Shaemless is oud genoeg om de Popronde al een keer te hebben gelopen. De daar opgedane ervaring hoor je terug in de twee nieuwe tracks die net even wat meer flair en finesse hebben dan de songs op het debuutalbum. Dat heet progressie en maakt van Shaemless een band om in de gaten te houden als je luisteraar bent en om te boeken als je programmeur en verstandig bent.

Black Honey – A Fistful Of Peaches

Black Honey – A Fistful of Peaches (Foxfive Records/Mattan)

De Britse gitaarband Black Honey heeft met de charismatische frontvrouw Izzy Bee een sterke troef in handen. De formatie uit kustplaats Brighton is op derde studioalbum A Fistful Of Peaches opener dan ooit.

Bee heeft nooit een geheim gemaakt van haar worstelingen met mentale gezondheid, maar zo openhartig was ze nog niet eerder. Dat op een album dat dat bolstaat van de energieke indierockliedjes. Smaakvol geproduceerd door Alan Moulder, die we onder meer kennen van zijn werk voor Interpol, Editors en Placebo.

“Serotonin let us down”, zingt Bee, in de track Heavy. “Don’t wanna watch the white horse drown. Never ending therapy ’cause my head is the enemy. So don’t let me, go steady.” Er zit ook in dit nummer een bepaalde agressie, waarmee Bee haar demonen te lijf gaat.

“All I wanna do is just get out of my mind. I’m wasting my life.” Bee zocht een therapeut om uit haar diepe dalen te komen, maar het is vallen opstaan. Op het podium kan ze al haar frustraties eruit schreeuwen en reken maar dat dat helend werkt.

Mooie hoesfoto, mooie afbeeldingen in het cd-boekje en de cd zelf als dartbord. Er is werk gemaakt van A Fistful Of Peaches, dat er weleens voor kan gaan zorgen dat de Britten een groter publiek gaan bereiken. Black Honey is klaar voor de festivals. Pieter Visscher

Do Nothing – Amoeba

Net als Squid maakt ook Do Nothing niet de makkelijkste muziek, maar zo bont als hun vakbroeders uit Brighton maakt de band uit Nottingham het niet.

Nog niet want Do Nothing – waarschijnlijk vernoemd naar het gelijknamige nummer van The Specials- is pas toe aan hun eerste album. De band opereert onder de postpunk paraplu. Hun vroegste singles hebben we aan ons voorbij laten gaan, maar de vorige, Happy Feet hebben we wel opgepikt. Niet iedereen was daar even blij mee. Amoeba zal waarschijnlijk op minder weerstand stuiten. Het is wederom geen makkelijke single, maar blijft wat betreft opbouw, volume en uitvoering betreft binnen het kader en heeft met de gitaarinjecties zelfs iets van een hook.

Album 1 van Do Noting heeft als titel Snake Sideways en als releasedatum 30 juni.

POM brengt nieuwe single Exoskeleton uit

De Amsterdamse band POM is terug met hun gloednieuwe single Exoskeleton! Met deze track laat het vijftal met frontvrouw Liza van As aan het roer, horen waarmee ze ook met hun vorige singles opvielen, namelijk een gebalanceerde sound tussen rauwe gitaarrock enerzijds en gevoel voor aanstekelijke melodieën anderzijds.

Exoskeleton, is de eerste single afkomstig van hun aankomende debuutalbum dat later dit jaar via Mattan Records zal verschijnen. POM laat zich inspireren door Britpop, punk en garagerock en creëert daarmee een eigen geluid dat het beste te omschrijven is als ‘fuzzpop’. Zowel op het podium als in de studio laat de band gedurfde combinaties horen met hun energieke live optredens en vernieuwende muzikale experimenten.

Grian Chatten – Fairlies

Bij veel solo-uitstapjes vraag je je af wat de reden is voor de buitenbandse activiteiten. Maar al te vaak klinken solo-platen niet essentieel anders dan het bandwerk. Bij Grian Chatten, in het dagelijks leven frontman van Fontaines D.C. dus wel.

In den beginne droeg Chatten zijn teksten voor, aan traditioneel zingen deed hij niet. Hij en zijn band maakten met hun postpunkpraatstsijl. Op het meest recente album van FDC en al helemaal op hun cover van Nick Drake’s ‘Cello Song waaide de wind al uit een andere, meer melodieuze hoek. Maar zo mooi binnen de lijntjes als op het sobere door Dan Carey geproduceerde The Score zong Chatten nog niet eerder. Nu is er een nieuwe single uit Fairlies en die is net iets opgewekter dan The Score. Fairlies is ook meteen de titel van zijn eerste soloalbum dat uitkomt op de laatste dag van juni.

King Victor (feat. The Haunted Youth) – Riptide

King Victor is het niet bepaald bescheiden alias dat Tom Stokx en Arno de Ros zich hebben aangemeten om hun muziek aan de mens te brengen.

Hun namen zullen je misschien nog niet zo veel zeggen, maar Tom’s gitaarwerk zal je bekend in de oren klinken, zeker als je The Haunted Youth wel eens (live) hebt gehoord. Tom speelt namelijk gitaar in het orkest van Joachim Liebens a.k.a. The Haunted Youth. Die bleek tot wederdienst bereid, want duidelijk aanwezig  op Riptide, de debuutsingle van King Victor. Daarmee weet je eigenlijk al genoeg.

De muziek van King Victor is namelijk nauw verwant aan die van Tom’s werkgever d.w.z. handwarme shoegaze met riante porties gitaar. Het is de vraag wanneer Ton en Arno genoeg tijd zullen krijgen om een debuutalbum op te nemen, want THY gaat deze zomer op de internationale festivaltoer. Kan ook dat het album al lang af is. Dan zien we graag een snelle release tegemoet.

NEWT – Possible Outcome

NEWT is nieuw en Nederlands. NEWT (Engels voor salamander, maar ook de afkorting van Nastily Exhausting Wizarding Test, een examen voor 7e jaars studenten aan de Hogwarts School voor hekserij en tovenarij) is een nieuw project van Bob Hoving, een gitarist met een achtergrond in de jazz.

Afgaande op de foto’s op Insta en ook wel op de sound van Possible Outcome doet Bob in de studio veel zo niet alles in zijn eentje. Tenzij hij met een buslading randapparatuur de weg op gaat, zal hij op korte termijn toch een aantal muzikale geestverwante moeten charteren, want hij is met vlag en wimpel door de selectie van Popronde 2023 gezeild.

Aandachtige lezers die aansloegen op het woord jazz zullen hun vermoeden dat NEWT‘s muziek wat complexer is dan die van de doorsnee Popronde-band -zoal die al bestaat- bevestigd zien bij het beluisteren van Possible Outcome.