Category: Recensies

Sorry – Let The Lights On

In een tijd dat er bepaald geen gebrek is aan afwijkende en veelbelovende Britse bands verdient Sorry speciale vermelding. De band is zo veelzijdig dat je er in de war van kan raken, maar de plank missen doen ze zelden.

Sorry combineert sonische experimenten met toegankelijke popsongs. Let The Lights On is de 8e keer dat we Sorry zeggen, inderdaad wij zijn fan van de bonte band uit Londen. Met zijn geroezemoes op de achtergrond en spontane applaus aan het slot lijkt Let The Lights On live opgenomen, maar dat is slechts ten dele waar.

Over elke noot en elk geluidje is nagedacht. Sorry heeft Let the Lights On eerst live opgenomen, daarna de samples toegevoegd en het vervolgens nog een keer opgenomen. De werkwijze beviel zo goed dat ze het hele nieuwe album zo hebben opgenomen. Album gaat ‘Anywhere But Here’ heten en staat op de releaselijst voor 7 oktober.

Viagra Boys – Cave World

Viagra Boys – Cave World (Mattan)

Prachtige hoes van de nieuwe Viagra Boys, die tekentechnisch wat aan de fratsen en avonturen van Cowboy Henk doet denken. Viagra Boys zijn ook nog eens niet veel minder gestoord dan onze cowboy.

Cave World is het derde album van die band uit Stockholm. De belangrijkste band uit Zweden van het moment? Ex aequo met Mando Diao. Laat ze het onderling maar uitvechten. Stukje concurrentie kan nooit kwaad.

Cave World is opgedragen aan de vorig jaar overleden gitarist Benjamin Vallé, die wat al te veel opging in zijn drugsgebruik, waardoor zijn hart het uiteindelijk heeft begeven. Vallé is 47 geworden. De rest van de band, ook niet vies van allerhande verdovende middelen heeft zich inmiddels een soberder levensstijl aangemeten en is zelfs gaan sporten, volgens zanger Sebastian Murphy.

Het knotsgekke boegbeeld is ongeschonden uit de coronaperiode van lockdowns en andere ellende gekomen en draagt met Creepy Crawlers een ‘ode’ op aan de tijd van vaccinaties. Steekt hij nou de draak met de zogenaamde wappies, die geloven in ingespoten microchips, of is hij hoogstpersoonlijk iemand die in allerlei schizofrene theorieën is gaan geloven? Oordeel zelf..

“Oh, they got kids growing up with animal tails, man
They’re putting microchips in the vaccine
And they’re putting creepy crawlies in the microchips
The kids without the vaccines are getting harvested
Because their blood isn’t tainted
Oh, their blood is pure
Their blood is pure and it’s perfect for adrenochrome
Adrenochrome”

Viagra Boys tapt op Cave World uit hetzelfde vaatje als op de eerste twee platen, maar was niet eerder zo op dreef. Cave World weet van voor naar achter de aandacht vast te houden. We plakker weer stickers met postpunk, rock en met veel ADHD geïnjecteerde disco op de cd of het vinyl én de tekst: Kijk uit! Voor u het weet, staat u nogal wild en ongecontroleerd te bewegen. Gewaarschuwd mens telt voor twee. Pieter Visscher

 

The Wombats – Is This What It Feels Like To Feel Like This?

Het is al weer even geleden dat The Wombats verrassend uit de hoek kwam, maar sleets is de band na bijna 15 jaar trouwe dienst nog steeds niet. Is This What It Feels Like To Feel Like This? is Britpop op zijn best.

Het lijkt wel of Matt Murphy sinds hij min of meer aan de andere kant van de Atlantische oceaan is gaan wonen steeds Engelser is gaan klinken. De tekst is wel geïnspireerd door Matt’s reizen door de VS. Daar reed hij een keer langs een hotel dat half op instorten stond. Hij vroeg zich af wat zich daar nou nog zou afspelen en schreef er dit liedje over.

Het lekker in het gehoor liggende Is This What It Feels Like To Feel Like This? komt van een gelijknamige EP die we in november mogen verwachten. Producer is de Noorse bassist van the Wombats, Tord Øverland Knudsen die thuis in Oslo lekker aan de opnamen heeft zitten eh….knutselen.

strange world’s end – 逆エヴォリューション

 逆エヴォリューション betekent volgens Google Translate ‘omgekeerde evolutie’, ofwel zoals Devo het ooit noemde devolution. Devo koesterde de theorie dat de mensheid evolutionair gezien niet meer voor maar achteruit gaat. Het lijkt erop dat strange world’s end onafhankelijk op dat idee is gekomen, want hun muziek lijkt in niets op die van Devo, en hun uiterlijk al helemaal niet. De Devo mannen droegen een soort uniformen en vreemde hoofddeksels. De drie leden van strange world’s end lopen gewoon in hun dagelijkse kloffie.

Het trio komt uit Tokyo waar ze ondanks drie albums nog zo goed als onbekend zijn. De schamele 963 luisteraars die ze volgens Spotify maandelijks trekken bevinden zich vooral in de V.S. en in Nuremberg.

逆エヴォリューション komt van het recentelijk uitgekomen en naar de band vernoemde derde album van strange world’s end. En dan nu de hamvraag. Waarom staat 逆エヴォリューション op onze playlist? Omdat het een lekker gek plaatje is, gezongen in het Japans en versiert met gierende gitaarsolo’s die ronken als opgevoerde brommers.

Yeah Yeah Yeahs – Burning

Burning, de tweede single van het aanstaande comeback album van Yeah Yeah Yeahs neigt naar bombast, maar wat blijkt niet alle overdaad schaadt!

Karen O. jut haar secondanten flink op tot er halverwege een plagerige passage valt die de opmaat vormt naar een stormachtige gitaarsolo en een steeds woester wordend vioolorkest. Je was gewaarschuwd! De nieuwe langspeler van Yeah Yeah Yeahs hebben ze Cool It Down gedoopt, eind deze maand komt hij uit.

Sex Pistols: grommend, woest boegbeeld van de revolutie

The Sex Pistols: The Original Recordings beslaat een historische periode waarin de band zelden uit het nieuws of de hitlijsten kwam. 20 van de Sex Pistols-opnames van 1976 tot 1978 zijn samengebracht. Om nogmaals het verhaal te vertellen van een van ‘s werelds meest invloedrijke en buitengewone bands.

De Sex Pistols lieten het Britse establishment trillen toen ze explodeerden in de muziekscene en een kickstart gaven aan wat later bekend werd als punk – een term waar de band zich nooit prettig bij voelde. Jongeren verscheurden niet alleen hun muzikale voorouders, maar ook hun sociale voorouders en Sex Pistols waren het grommende, woeste boegbeeld van de revolutie.

Ze maakten een perfect, 40 minuten durend album met Never Mind The Bollocks in 1977 en van het artwork tot de individuele spelers, de houding en muziek – elk deel ervan beïnvloedde de wereld waarin we vandaag leven. De plaat wordt vaak genoemd als een van de meest invloedrijke albums aller tijden met muzikanten van Joy Division / New Order tot Kurt Cobain, Noel Gallagher, Green Day en Yungblud die ze allemaal als belangrijke inspiratiebron noemen. En dit was niet alleen muzikaal; punk liet zien dat iedereen kon creëren en velen namen de hint over: mode, kunst en design en meer.

Hun single God Save the Queen uit 1977 werd verboden door de BBC en werd nummer 1 in de Britse NME-hitlijst, maar verscheen op nummer 2 op de officiële UK Singles-hitlijst, wat leidde tot beschuldigingen dat het nummer met opzet van de eerste plaats was weggehouden. Voor de enige keer in de geschiedenis van de hitparade werd de track als blanco vermeld, om aanstoot aan de gevestigde orde te voorkomen.

De collectie is een soundtrack van de periode en bevat de belangrijkste singles Anarchy In The UK, God Save The Queen, Pretty Vacant en Holidays In The Sun, essentiële nummers van Never Mind The Bollocks, verdere originelen en covers van The Great Rock & Roll Swindle en enkele essentiële B-kantjes met I Wanna Be Me (de keerzijde van Anarchy…), Satellite (de b-kant van Holidays In The Sun) en Did You No Wrong (uit God Save The Queen).

Royel Otis – Motels

Eindelijk een opvolger van Oysters in My Pocket, de ode aan de mannelijke viriliteit van het Australische Royel Otis. Motels is compleet anders. Is Oysters een opgewonden standje van een nummer en zo zomers als een strandbal, Motels daarentegen is herfstig. Het tempo ligt weliswaar vrij hoog, maar de nasmaak is bitter.  

Motels beschrijft een zomerliefde die net zo lang duurt als de vakantie. Of toch niet? Verwacht van Royel Otis geen diep drama, maar als indie- variant op het thema ‘Het is het is weer voorbij die mooie zomer’ is Motels zeer geslaagd.

Live Foto Review: Tame Impala @ AFAS Live

Live Foto Review: Tame Impala @ AFAS Live, Amsterdam
29 augustus 2022
Foto’s Peter van Heun

De slepende, diepe psychedelische rock van Tame Impala voelt als één grote trip. Al meer dan 10 jaar reist Kevin Parker de hele wereld rond en maakt furore als headliner op verschillende festivals en in de bekendste poppodia. Met het laatste album ‘The Slow Rush’ gaat Tame Impala de pop kant op, maar houdt ook die indrukwekkende soft rock geluiden die we gewend zijn.

A.A. Williams – Golden

Eindelijk is er een opvolger van ex IJsbreker Evaporate van de mysterieuze A. A. Williams. Zeggen dat Golden niet tegenvalt is een understatement. De tweede single van miss William‘s As The Moon Rest album is misschien nog wel beter/mooier/indringender dan de eerste.

De toon van Golden is nog duisterder dan die van de voorganger, de sfeer dreigend. Alex begeleidt zichzelf op de piano, later komen er meer instrumenten bij waaronder een span spooky gitaren. Het refrein is woordloos en doet een van de commentatoren op Youtube denken aan dat van De Diepte van S10. En hij heeft gelijk! De vraag is nu is dat toeval of heeft A.A. Williams naar het songfestival gekeken of niet?

Etta Marcus – Crown

Vijf nummers duurde het voordat er een major label bij Etta Marcus op de stoep stond met een aanbieding die zijn niet heeft geweigerd. Vaak gaat een deal met een grote platenmaatschappij ten koste van de authenticiteit van een artiest, er moeten platen worden verkocht, maar in geval van de pas 21 jarige singer-songwriter uit Londen lijkt er eerder sprake van het omgekeerde.

Crown is Etta’s korzeligste nummer tot nu toe. Waar haar in eigen beheer uitgebrachte songs zijn sierlijk en romantisch zijn, is Crown is prettig nerveus en ongekuist. We treffen Miss Marcus op Crown in een wraakzuchtige bui. Haar is onrecht aangedaan en het ligt niet in haar aard om zielig in een hoekje te gaan zitten huilen. Integendeel! ‘I Won’t Stop Tryna Break Your Crown, I Will Catch You Out And Tear You Down’. Veelbelovend.