Category: Recensies

Live Foto Review: Young Art Festival 2022

Live Foto Review: Young Art Festival 2022 @ Beverwijk
15 & 16 juli 2022
Foto’s Peter van Heun

Young Art Festival is terug en hoe! Op 15 en 16 juli kon je op landgoed Rorik genieten van twee dagen vol muziek, dans, theater, beeldende kunst
en natuurlijk het belangrijkste: lokaal talent van eigen Beverwijkse – en IJmondiale – bodem.

Deze zomer ontdekken we onze nieuwe mogelijkheden op een nieuw terrein. Het wordt letterlijk een groeiend festival, dat we samen met landgoed Rorik stukje bij beetje zullen omtoveren tot een prachtige, nieuwe plek voor Beverwijk.
We planten bomen, maken nieuw werk en nemen de vrijheid om het elk jaar weer net even anders te doen. Kom ontdekken, je verwonderen en met ons dansen tot de zon ondergaat. Foto’s van Bob Uit Zuid, Sophie Straat, Starfish, 3 Point Landing, Hang Youth, Nona, Personal Trainer, POM, Prins S. en de Geit, YoungRubbi.

Delicate Steve – I Can Fly Away

Delicate Steve illustreert het verschil tussen retro en tijdloos. I Can Fly Away had ieder moment van de laatste pakweg 50 jaar kunnen worden gemaakt. Los dan van een pedaaltje of twee.

‘Delicate’ Steve Marion is van de instrumentals, een subgenre dat net zo oud is als de rock ‘n’ roll zelf. Steve speelt van alles, maar vooral gitaar. Dat doet hij virtuoos doch bescheiden. Na zes album is de behoefte om te laten horen hoe goed hij wel niet is vrijwel verdwenen. Erkenning van o.a. Paul Simon, Kanye West en The Black Keys zal daar zeker een rol in hebben gespeeld.

Van de tien songs die op Steve’s nieuwe album After Hours staan hebben we gekozen voor liedje drie. Hert heerlijk onthaastte I Can Fly Away is de ideale soundtrack voor zomers escapisme zoals een terrasje pikken, bootje varen of gewoon lekker lummelen in het park.

Interpol – Gran Hotel

Simultaan met de release van hun nieuwe album laat Interpol ook nog even een laatste single verschijnen. Gran Hotel wordt door de critici aangemerkt als een van de handvol echt goede nieuwe nummers  op het The Other Side Of Make Believe album dat vrijdag is uitgekomen. Interpol is gespecialiseerd in het vervaardigen van introverte dansnummers vaak wat doomy van sfeer en altijd van aard. De meerwaarde van Gran Hotel zit hem in de gitaren die doen denken aan die van Bowie Berlijnse periode.

Silversun Pickups – Scared Together

Niemand minder dan Butch Vig* is aangetrokken voor de productie van het zesde album van Silversun Pickups, een band die ondertussen ook al weer net zo oud is als deze eeuw.

Om alvast aandacht te vestigen op de release van Physical Thrills op 19 augustus heeft de band uit L.A. Scared Together uitgebracht. De nieuwe single is een geniepige rocksong met wah-wah gitaar, spooky synths en een vraag en antwoord zangspel. Alles passende bij het onderwerp van de song; lekker samen griezelen. Wie het Amerikaans niet zo machtig is, zie de video en alles zal duidelijk worden.

*drummer Garbage, producer van o.a. Nirvana/Pumkpins/Green Day

Wet Leg – Wet Leg

Wet Leg – Wet Leg (Domino Records)

Al even uit, dit album, maar nog onbesproken en dat kan dus niet. Het gaat om het titelloze debuut van Wet Leg, dat we voor het gemak toch maar even Wet Leg noemen. De single Chaise Longue kwam vorig jaar al uit en we zijn nog aan het nabeven, want wat een explosie van luistergenot was dat ineens.

Wet Leg, wat niet staat voor nat been, maar een heel andere betekenis heeft (zoek maar op) bestaat uit de dames Rhian Teasedale en Hester Chambers. Ze wonen op het heerlijke Isle of Wight in Engeland en zijn al een jaar of drie actief. Wie zag de band in de Utrechtse EKKO? Dat was genieten natuurlijk.

Hoewel nog wel wat bleu op het podium, was wel duidelijk dat de band uit het juiste rockhout gesneden is. Ga daar maar eens goed voor staan of zitten in Biddinghuizen binnenkort, want ze staan op Lowlands. In de India waarschijnlijk, hoewel het ook zomaar eens de Bravo kan zijn, want de ster van Wet Leg rijst snel. Uit Oh No: “You’re so woke, diet coke…” Tekstueel dat werk. Ik bedoel maar.

Heeft dus niet alleen te maken met het ook op Pinguin Radio vollédig grijsgedraaide Chaise Longue, maar ook met al die andere indierockliedjes die er op Wet Leg te vinden zijn. Twaalf maar liefst en ze groeien, niet allemaal, oké, per draaibeurt. Probeer maar eens. Pieter Visscher

 

 

Black Lizard – 66Sick

66Sick is een innemend gitaarplaatje met punky inslag van een band die nog niet eerder op onze radar is verschenen. Dat kan komen omdat Black Lizard uit het hoge noorden komt, uit Helsinki, de hoofdstad van Navo kandidaat Finland dus.

Finland kennen we vooral metal-land, maar de gitaar wordt daar dus ook voor andere doeleinden ingezet. Black Lizard, niet te verwarren met de gelijknamige harde rockband uit Italië timmert zo’n jaar of tien aan de Finse weg, maar verdiend het onderhand om ook eens elders te worden gehoord. Te beginnen met  66Sick.

Yard Act – 100% Endurance – Elton John Version

Elton John is een fanatieke muziekliefhebber met een eigen show op Apple Radio. Daar draait hij dingen die zijn oor strelen, oud maar vooral nieuw.  Een van zijn recente ‘ontdekkingen’ is de band Yard Act. Meestal houdt Sir Elton het bij lof op de radio, maar met de parlando punkers uit Leeds is hij de (virtuele) studio ingedoken. 

Essentieel is Elton’s bijdrage aan de remake van 100% Endurance niet, maar leuk wel. Vooral omdat hij zich zal herkennen in de tekst over de zin van het leven, zin in leven en overleven, beschouwd vanuit het perspectief van iemand die net wakker wordt en even niet weet waar hij is. Als soort van tegenprestatie heeft Yard Act een liedje van Elton gecoverd, Tiny Dancer, dat sinds de film Almost Famous deel uitmaakt van de rockcanon.

Herleef Rolling Stones in Amsterdam met Licked Live In NYC

Na het fenomenale optreden van de Rolling Stones 7 juli in Amsterdam is het fijn dat er net een livealbum is verschenen van de grootste rock-‘n-rollband aller tijden. Een opgepoetste liveplaat weliswaar, maar wat voor een!

“New York City, top of the world…”, getuigt Mick Jagger na een rauwe uitvoering van If You Can’t Rock Me. “Het is geweldig om te zien dat je er vanavond heel mooi uitziet, helemaal verkleed. Denk je dat je op tv bent of zo?”

In 1964 arriveerden The Rolling Stones in absolute chaos voor hun eerste show in NYC, na de release van hun debuutalbum The Rolling Stones. Na meerdere keren in New York City te hebben gespeeld, op verschillende locaties, was het alleen maar passend dat ze er in januari 2003, als onderdeel van hun 40-jarigjubileumtour, een punt van maakten om terug te keren naar de meest gevierde arena van New York: Madison Square Garden.

Dit was inderdaad een speciale avond in het midden van de 40-jarige feesttour van de Rolling Stones, waarbij het NYC-publiek getuige was van een vlijmscherp optreden dat door deze hele set wordt bewezen.

Licked Live In NYC is verschenen op dvd+2cd, SD Blu-ray+2cd, evenals een standalone 2cd en 3lp (gedrukt op zwart vinyl en ook limited edition wit vinyl). Oorspronkelijk uitgebracht in 2003 als een HBO-special en als onderdeel van het Four Flicks-pakket, is dit concert volledig gerestaureerd en geremasterd met vier niet eerder uitgebrachte nummers: Start Me Up, Tumbling Dice, Gimme Shelter en Sympathy For the Devil.

Naast Mick Jagger, Keith Richards, Ronnie Wood en Charlie Watts waren het Darryl Jones (bas, achtergrondzang), Chuck Leavell (keyboards, achtergrondzang), Bobby Keys (saxofoon), Bernard Fowler (achtergrondzang), Lisa Fischer (achtergrondzang) ), Blondie Chaplin (backing vocals, akoestische gitaar/percussie), Tim Ries (saxofoon, keyboards), Kent Smith (trompet) en Michael Davis (trombone) die het podium van de Garden in vuur en vlam zetten.

De toevoeging van drie bonusoptredens uit Amsterdam en repetitiebeelden geven een insiders-blik op de Rolling Stones die zich voorbereiden op deze tour. Het SD Blu-ray-pakket bevat de extra 51 minuten durende documentaire Tip Of The Tongue, die het concept en de voorbereiding van de innovatieve benadering van drie shows / drie locaties van de Live Licks-tour vastlegt. Geïnspireerd om elke avond van locatie te wisselen tussen arena’s, balzalen of theaters, en setlists erbij, wordt de band vastgelegd terwijl ze zich voorbereiden op deze tour van de opnamestudio in Parijs naar de repetities in Toronto.

Rolling Stones Licked Live In NYC is een dynamisch optreden op een van de meest gevierde locaties, toont een historisch, feestelijk moment in het leven van ‘s werelds grootste rock-‘n-rollband.

Robin Kester – Cat 13

Utrechtse nachtegaal Robin Kester vervolgt haar veroveringstocht van de harten van haar immer uitdijende schare fans met alweer zo’n heerlijk en sierlijk wegdroomliedje. Halverwege Cat 13 gaat Robin soort van  in duet met haar zelf, het effect is hypnotisch om niet te zeggen hallucinerend. Mooi mooi mooi.

Cat 13 is een voortzetting van de samenwerking van Robin en Moss main man, Marien Dorleijn. Nu maar hopen dat het gerucht dat die twee aan een nieuw album werken waar is.   

late night drive home – Sleeping In Cars

Sinds late night drive home IJsbreker scoorde met Awkward Conversations heeft de band uit El Paso kans gezien hun debuutalbum uit te brengen. Een snelle luisterbeurt leert dat Awkward Conversations geen lucky shot was en ook geen uitschieter, maar slechts één van een klein dozijn karaktervolle rocksongs.

Of Sleeping In Cars een single wordt weten we eigenlijk niet. Het zou een prima keuze zijn, want het nummer is late night drive home ten voeten uit; intelligente indie met flinke porties scheurgitaar.

How Are We Feeling heet het album waarvan we hopen dat de band het snel hier komt promoten middels een showtje of twee.