L.A. Sagne – Good Company

L.A. Sagne – Good Company (Geertruida)

Zo kolderiek als de bandnaam is, zo gemeend en onderhoudend is het sprankelende platendebuut van het in Amsterdam residerende punkkwartet L.A. Sagne. Ze spreken van bulldozerenergie en daar kunnen we ons wel in vinden.

Muzikale raakvlakken zijn er onder meer met de Australische punkband Amyl and the Sniffers, maar wat L.A. Sagne op plaat heeft gezet is muzikaal spannender, directer en ook diverser. Terwijl – no offence – Amyl en haar mannen ook tekstueel hun meerdere moeten erkennen in hun Nederlandse vakbroeders.

Toestanden op sociaal gebied komen aan de orde, alsmede een stuk feminisme, een fuck the system-mentaliteit en allerhande persoonlijke sores. Allemaal prettig verpakt in puntige gitaarpunk en het stemgeluid van frontdame Frontvrouw Tara Wits die alles in de juiste banen leidt. Muzikale raakvlakken zijn er ook met het uit Rotterdam afkomstige Tramhaus, dat reeds over de grenzen optreedt. Voor L.A. Sagne lijkt dat ook een kwestie van tijd. Eind april speelden ze al in Paradiso.

Cigs Are Fun knipoogt naar The Ramones. De band laat weten een korter leven op de koop toe te nemen, door hun rookgedrag, want sigaretten betekenen amusement. Het anderhalve minuut durende God Save The Geese is een andere knipoog. Nu naar The Sex Pistols. Het lijdt geen twijfel dat beide formaties ook inspiratiebronnen zijn geweest. We gaan eruit met het woeste Euh en zetten de plaat nog eens op repeat. Vakwerk! Pieter Visscher

L.A. Sagne – Music In The Neighbourhood

Het is nog geen eens zo lang geleden dat menigeen de woorden popmuziek en conservatorium onverenigbaar achtten. Rocken leer je in vochtige kelders en rokerige clubs en niet in een klaslokaal.

Tegenwoordig hebben steeds meer popmuzikanten een diploma op zak, of het nu van de Herman Brood Academie is, De Rock Academie of een van de vele andere muziekopleidingen. Nieuw is misschien dat er nu ook afgestudeerde punks rondlopen, zoals de dame en heren van L.A. Sagne, alumni van de popafdeling van het Conservatorium van Amsterdam. Dat ze ervoor hebben doorgeleerd is echter niet te horen. Zoals Tara Wilts in Music In The Neighbourhood een keel opzet heeft ze vast niet van haar zangdocent. En hoe de rest van de band tekeer gaat op hun instrumenten lijkt ook niet helemaal volgens het boekje. De leden van L.A. Sagne hebben niet alleen veel geleerd, maar ook weer afgeleerd. Dat is  wel punk.

L.A. Sagne toert momenteel door Nederland

L.A. Sagne – Rampage

Misschien dat Tara Wilts in de toekomst haar Jackell en Hyde personages ooit nog eens verenigt in één band, maar voorlopig uit ze haar gevoelige kant in Cloud Café en de assertieve/agressieve kant van haar karakter in L.A. Sagne.

Rond Cloud Cafe is het even stil, mogelijk omdat Tara eerst haar hoofd wil leeg maken. Dat doet ze in het doldrieste Rampage dat rockt als een kudde geschrokken paarden. De tekst gaat over zoooo verliefd zijn dat je de boel wil verbouwen. Dat komt blijkbaar voor. Bassist Joost van Eck draait overuren terwijl de drummer Martin Brummelkamp en gitarist Lazlo Rogier nog eens extra olie op het vuur gooien. Met de release van Rampage is er ook een eerste album aangekondigd van L.A. Sagne. Good Company verschijnt op 27 maart op het Geertruida label. Tour begint in april.